หลังจากที่แม่ทัพเซี่ยชางิและเฉินเหม่ยซินแต่งงานกัน บรรยากาศภายในจวนของท่านแม่ทัพเต็มไปด้วยความคึกคักและรื่นเริง สมเป็งานสมรสแห่งปีที่หลายคนรอคอย เมื่อเฉินเหม่ยซินย้ายเข้ามาอยู่ในจวน ทุกสายตาของบ่าวไพร่และข้ารับใช้ต่างจับจ้องไปยังนางผู้มีความงดงามที่เหนือคำบรรยาย
เฉินเหม่ยซินในชุดผ้าไหมเนื้อละเอียด ประดับด้วยลวดลายดอกโบตั๋นสีแดงและทอง ดูสง่างามประหนึ่งเทพธิดาที่ก้าวลงมาจากสรวง์ ผิวพรรณของนางขาวเนียนดุจหยก นวลผ่องราวกับแสงจันทร์ที่สาดส่องในคืนอันเงียบสงบ เส้นผมดำขลับถักเป็ทรงเรียบหรู ตกแต่งด้วยปิ่นเงินประดับมุกน้ำงาม ดวงตากลมโตเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนและความเฉลียวฉลาด ทุกกิริยาที่นางแสดงออกมีความสง่างามเป็ธรรมชาติ
บ่าวไพร่ต่างพากันซุบซิบถึงความงามของเฉินเหม่ยซิน บ้างกล่าวว่านางช่างสมกับท่านแม่ทัพผู้สง่างามประหนึ่งพยัคฆ์แห่งสนามรบ บ้างชื่นชมในความมีเมตตาของนางที่ส่งยิ้มละมุนให้ผู้คนโดยไม่ถือยศถือศักดิ์
ยามกลางวัน เฉินเหม่ยซินคือสตรีผู้สง่างาม งดงามดุจบุปผาชั้นสูงที่ผู้ใดพบเห็นล้วนต้องยกย่องในกิริยามารยาทอันนุ่มนวลและน่าประทับใจ แต่เมื่อรัตติกาลมาเยือน และประตูห้องของแม่ทัพเซี่ยปิดลง นางกลับเผยให้เห็นอีกด้านหนึ่งของตัวตนที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
ในห้วงยามค่ำคืน ภายในห้องที่สลัวไหวด้วยแสงจากโคมไฟน้ำมัน เฉินเหม่ยซินคือเปลวไฟอันร้อนแรงที่ไม่มีผู้ใดคาดถึง อารมณ์ของนางเต็มไปด้วยความปรารถนาและเสน่หาที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ผิวพรรณอันขาวเนียนและดวงตาอ่อนโยนในยามกลางวัน นางไม่ใช่หญิงสาวผู้สงบเยือกเย็นในภาพลักษณ์เดิมอีกต่อไป แต่เป็ดั่งแมวป่าที่สะกดทุกการเคลื่อนไหวของเซี่ยชางิ
นางกระซิบถ้อยคำที่อาบไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน ดวงตาที่เคยเปี่ยมด้วยความเมตตาในยามกลางวัน บัดนี้เปลี่ยนเป็ประกายแห่งแรงปรารถนา แม่ทัพเซี่ยเองก็ไม่อาจต้านทานเสน่ห์ของนางได้ นางคือคู่ชีวิตที่เติมเต็มความปรารถนาลึกสุดในหัวใจของเขา
ภายในห้องที่เปลวเทียนส่องแสงวูบไหว ฮูหยินเฉินเหม่ยซินยืนอยู่เบื้องหน้าแม่ทัพเซี่ยชางิด้วยท่าทีที่สง่างามแต่น่าหลงใหล นางค่อยๆ คลายปมสายผูกชุดออกอย่างช้าๆ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความจงใจและเสน่ห์ที่ยากจะต้านทาน เนื้อผ้าเนียนลื่นไหลลงตามเรือนร่างของนาง เผยให้เห็นผิวพรรณขาวนวลดุจหยกต้องแสง ร่างกายอันเย้ายวนดึงดูดทุกสายตาของผู้ที่ได้เห็น
ดวงตาของแม่ทัพเซี่ยจับจ้องนางแน่นิ่ง ราวกับเขาไม่อาจละสายตาไปได้แม้เพียงเสี้ยววินาที แววตาที่เคยเด็ดเดี่ยวในสนามรบ บัดนี้เต็มไปด้วยความหลงใหลและความร้อนรุ่มที่ลุกโชนขึ้นในหัวใจ ลมหายใจของเขาเริ่มหนักหน่วง เสียงหายใจที่กระเส่าแสดงถึงความปรารถนาและแรงปรารถนาที่พลุ่งพล่าน
เฉินเหม่ยซินก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมรอยยิ้มอันแฝงไว้ด้วยความท้าทายและความอ่อนหวาน นางเลื่อนปลายนิ้วััเบาๆ บนแผงอกแข็งแกร่งของแม่ทัพ เซี่ยชางิหลับตาลงชั่วครู่ ดื่มด่ำกับััอันแ่เบาและเร่าร้อนในเวลาเดียวกัน ราวกับว่าโลกทั้งใบมีเพียงเขาและนางในค่ำคืนนี้
“เรือนร่างของเ้ามันช่างเย้ายวนยิ่งนัก...” เขาพูดออกมา น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความ้าและแรงปรารถนาที่ซ่อนอยู่ในใจมานาน ดวงตาคมกริบดั่งพยัคฆ์ในสนามรบ บัดนี้สะท้อนเพียงความหลงใหลที่มีต่อนางอย่างหมดสิ้น
เฉินเหม่ยซินยิ้มออกมาเบาๆ รอยยิ้มที่ทั้งอ่อนหวานและเย้ายวนราวกับจะปลุกความร้อนรุ่มในหัวใจของเขาให้โหมกระพือยิ่งขึ้น นางก้าวเข้าไปใกล้ ััมือใหญ่ของแม่ทัพที่หยาบกร้านจากการจับดาบ แต่บัดนี้กำลังสั่นน้อยๆ ราวกับเขาไม่อาจต้านทานแรงดึงดูดที่นางมอบให้ได้อีก
"ท่านแม่ทัพ..." เสียงของนางแ่เบา แต่สะกดใจเขาราวกับเวทมนตร์ “ข้าเป็ของท่านเพียงผู้เดียว”
แม่ทัพเซี่ยยื่นมือออกไปลูบไล้ใบหน้าของนางเบาๆ ความรู้สึกอบอุ่นและร้อนรุ่มผสานกันอย่างลงตัว ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ริมฝีปากอิ่มของเฉินเหม่ยซิน ราวกับว่ามันเป็สิ่งเดียวในโลกที่เขาปรารถนาเขาค่อยๆ โน้มตัวเข้าไปหา ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนััได้ถึงลมหายใจอุ่นของนาง เมื่อริมฝีปากของเขาัักับริมฝีปากของเฉินเหม่ยซิน มันเป็จูบที่อ่อนหวานใน่แรก ก่อนที่ความรู้สึกที่ท่วมท้นจะเข้าครอบงำ กลายเป็จูบที่เร่าร้อน ลึกซึ้ง และเปี่ยมไปด้วยแรงปรารถนา
ลิ้นของเขาัักับลิ้นของนาง พลิ้วไหวไปมาในจังหวะที่ราวกับกำลังเต้นรำกัน มันเป็การโต้ตอบที่สมบูรณ์แบบ ร้อนแรง แต่ก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยนราวกับ้าจดจำทุกััของกันและกัน ท่านแม่ทัพดึงนางเข้ามาแนบชิด ราวกับ้าหลอมรวมตัวตนของพวกเขาให้เป็หนึ่งเดียว
เฉินเหม่ยซินเผยอริมฝีปากส่งเสียงแ่เบา "อื้อ..." ความรู้สึกที่ล้นทะลักออกมาผ่านเสียงกระเส่านั้นเต็มไปด้วยความหลงใหลและอารมณ์ที่ปะทุอยู่ในหัวใจของนาง
มือเรียวบางของนางค่อยๆ ลูบไล้ไปตามเรือนร่างของแม่ทัพเซี่ยชางิ ััจากปลายนิ้วของนางไล้ไปบนแผงอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นและบ่งบอกถึงความแข็งแกร่งของเขา นางลากนิ้วไปตามรอยแผลเป็เล็กๆ บนผิวของเขาแต่ละรอยราวกับกำลังััถึงเื่ราวที่เขาเผชิญมาในสนามรบ
ท่านแม่ทัพสะท้านเล็กน้อยจากััของนาง ลมหายใจของเขายิ่งหนักหน่วงและกระชั้นขึ้น ดวงตาคมดั่งพยัคฆ์ที่เคยดุดันยามอยู่ในสนามรบ บัดนี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและแรงปรารถนาที่เขามีต่อหญิงงามตรงหน้า
"เหม่ยซิน..." เขากระซิบเรียกชื่อของนางด้วยน้ำเสียงที่พร่ำไปด้วยอารมณ์ ราวกับทุกคำพูดของเขามีเพียงนางเป็ที่พึ่งพิง "เ้าช่างเป็ดั่งเปลวไฟที่ข้าไม่อาจดับได้"
นางยิ้มบางๆ แต่แววตากลับแฝงไปด้วยความเย้ายวน มือของนางเลื่อนขึ้นไปััที่ลำคอของเขา ก่อนจะเลื่อนลงมาััเอวของเขาอย่างแ่เบา ท่ามกลางอารมณ์ที่เข้มข้นขึ้นทุกขณะ บรรยากาศในห้องราวกับถูกหลอมละลายด้วยความร้อนแรงและความปรารถนา
"งั้นท่านก็มอบความร้อนแรงให้กับข้าสิ" น้ำเสียงของนางแฝงไปด้วยความเย้ายวนและท้าทายที่ทำให้หัวใจของแม่ทัพเซี่ยสั่นสะท้าน ดวงตาของนางจ้องมองเขาราวกับเชื้อเชิญเข้าสู่สนามศึกที่ปราศจากความปรานี
คำพูดของนางเป็ดั่งประกายไฟที่จุดความเป็ชายในตัวแม่ทัพให้ลุกโชน ความปรารถนาที่เก็บกดไว้มานานของเขาเด่นชัดขึ้นในทุกอิริยาบถ ร่างสูงใหญ่ของเซี่ยชางิยืดตรง ราวกับนักรบที่พร้อมจะลงสนามรบอีกครั้ง ความแข็งแกร่งที่แสดงออกผ่านเรือนร่างของเขายิ่งทำให้นางมองด้วยสายตาชื่นชม
"เ้านี่มัน..." แม่ทัพพูดเสียงแ่ รอยยิ้มเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่หล่อเหลา เขาก้าวเข้าหานางด้วยสายตาที่ราวกับจะกลืนกิน ั์ตาที่เปล่งประกายของเขาแสดงออกถึงความร้อนแรงที่พร้อมจะะเิออกในทุกเมื่อ
เขาคว้าร่างของนางเข้ามาแนบชิด ััอุ่นจากเรือนร่างของเขาทำให้นางรู้สึกได้ถึงพลังที่ท่วมท้น "ข้าจะมอบให้เ้าจนไม่มีวันลืม..." เสียงของเขาพร่าและหื่นกระหาย
