“ดี ดียิ่งนัก โยวหราน สมองของเจ้าทำจากสิ่งใด เหตุใดจึงใคร่ครวญได้อย่างละเอียดถึงเพียงนี้ ช่างเก่งกาจเกินไปแล้ว ฮ่าๆๆๆ...”        เฉินเอ้อร์จ้วงหัวเราะก่อนจะวิ่งออกไปจากเรือนสกุลต้วนอย่างมิอาจรีรอ        เคอโยวหรานหลุดหัวเราะ เรียกอิ่งอีเข้ามาแล้...