บทที่12วันเวลาพาทุกอย่างเดินไป            พายุแห่งฤดูมรสุม ผ่านไป พร้อมกับทิ้งร่องรอยความกลัว ความตกใจ ให้กับแขกผู้มาใหม่ ว่านน้ำลืมตาช้าๆ เพราะเริ่มรู้สึกปวดแขน เขาค่อยขยับเอาหมอนมารองคอหญิงสาวแทนแขนของเขา            อันที่จริงหญิงสาวตื่นก่อนเขาเสีย...