หลังจากวันแสดงจบ ชีวิตก็กลับมาเดิน ตามจังหวะเดิมของมัน ไม่มีเสียงปรบมือ ไม่มีไฟเวที ไม่มีเสียงดนตรีคอยกำหนดอารมณ์ มีแค่ตารางเรียน รายงาน และทางเดินยาวๆ ของคณะ ที่ผมกับมินะไม่ได้เดินพร้อมกันเสมอไป ผมเป็นรุ่นพี่ปีสอง เธอเป็นรุ่นน้องปีหนึ่ง เราเรียนอยู่...