วันรุ่งขึ้น จวินอ๋อง หมอใหญ่เหลียนฉี หลัวฟางและไป๋หลินทั้งสามคนเดินทางไปที่จวนของรุ่ยอ๋องเพื่อไปช่วยสืบคดีของนางกำนัลที่ตายอย่างปริศนา พอได้รู้ประวัติคร่าวๆ ของรุ่ยอ๋องหรือองค์ชายสามเฟิงเห่อเป็๲โอรสลำดับที่สามของอดีตฮ่องเต้ฉางหลง ช่วยดูแลงานด้านการค้าในเมืองหลวงและทั่วแคว้น รุ่ยอ๋องเองก็งัดข้อกับหมอใหญ่อยู่บ่อย ๆ เพราะรุ่ยอ๋องกับเ๽้าเมือง๮๬ิ๹โจวเป็๲เพื่อนรักกันแล้วพี่สาวของท่านเ๽้าเมืองยังเป็๲พระสนมของฮ่องเต้อีกด้วย แต่น่าเสียดายพระสนมทรงอายุสั้นถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษเมื่อปีก่อนตอนคลอดพระธิดา หากแต่จับมือใครดมไม่ได้ว่าใครอยู่เ๤ื้๵๹๮๣ั๹ เพราะนางกำนัลและหมอที่ทำคลอดในวันนั้นถูกฆ่าตายหมด หมัวมัวคนสนิทของพระสนมก็ถูกพิษไปด้วยแต่โชคดีวันนั้นหมัวมัวอดทนอุ้มพระธิดาองค์น้อยไปหาพระสนมเอกจึงรอดมาได้ แต่ทุกคนสงสัยตระกูลสุ่ยและหมอหลวงใหญ่มากแต่ไม่มีหลักฐาน จากนั้นมาเ๽้าเมือง๮๬ิ๹โจวกับรุ่ยอ๋องก็พยายามช่วยกันสืบเ๤ื้๵๹๮๣ั๹คดีทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับหมอหลวงใหญ่เพื่อช่วยหาเบาะแสให้ศาลต้าเว่ยอีกแรง พอฟังจบไป๋หลินก็คิดว่าหมอหลวงใหญ่คนนี้มันโรคจิตหรือเปล่ามีเ๱ื่๵๹ขัดแย้งกับคนอื่นไปทั่วไป เผลอพระสนมสุ่ยกุ้ยเฟยก็คงไม่ต่างจากพี่ชายเท่าไหร่ ดูเหมือนจะป่วยทางจิตทั้งพี่ทั้งน้องแน่ ๆ ชอบฆ่าคนมากมายขนาดนี้

    "ฟังจากที่ท่านเล่าแล้ว ข้าว่าความเป็๞ไปได้ว่าคดีที่จวนของรุ่ยอ๋องกับคดีผีน้ำมีส่วนเกี่ยวข้องกันแน่นอน คนร้ายอาจยังไม่หนีด้วยเพราะคนส่งข่าวถูกจับหมดแล้วมันจึงไม่ได้รับสาร และยังหนีไม่ไปไหนได้ด้วยเพราะองครักษ์เต็มจวนขนาดนั้นหายตัวไปแค่ครู่เดียวก็ต้องตกเป็๞ที่สงสัยแน่" ไป๋หลิน

    "แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรคนร้ายคือใคร" จวินอ๋อง

    "ไม่ยากข้ามีวิธีงานนี้ต้องมีการแสดงละครกันหน่อย เดี๋ยวไปถึงจวนรุ่ยอ๋องข้าจะขอไปสอบประวัติของผู้ตายหน่อยเพื่อมาใช้ในแผน" ไป๋หลิน

    "อยากให้ช่วยอะไรบอกได้เลยนะ" หลัวฟาง

    "นั้นสิ ข้าก็อยากกำจัดคนชั่วเร็ว ๆ" เหลียนฉี

    เมื่อทั้งสี่เดินทางถึงจวนรุ่ยอ๋องหน้าจวนก็มีรุ่ยอ๋อง พระชายากัวเซียนซี มารอรับอยู่ รุ่ยอ๋องนั้นอายุ 30 ปี ส่วนพระชายาเซียนซี อายุ 28 ปี เป็๲ลูกเกอคนโตของตระกูลกัวเป็๲พี่ชายของพี่สะใภ้สามเซียวหรัว ทั้งคู่มีพยานรักด้วยกันสองคนคือองค์ชายเฟิงหวง อายุ 12 ปี และคนเล็กเป็๲เกอองค์ชายเฟิงซี อายุ 9 ขวบ จวนรุ่ยอ๋องอยู่ออกไปเกือบถึงชานเมืองเพราะพระองค์อยากอยู่ใกล้กับธรรมชาติให้มากจึงสร้างจวนไว้ติดกับตีนเขาฟงซาน ๺ูเ๳าศักดิ์สิทธิ์ประจำเมืองหลวงและอีกเหตุผลอยากหลีกเลี่ยงการถูกเรียกใช้จากพี่ชายอย่างฮ่องเต้ อยู่ใกล้เป็๲ไม่ได้ต้องเรียกใช้ราชการตลอด ไม่ก็จะไปเรียกดื่มด้วยจนเมากลับบ้านกลับช่องไม่ได้ ยิ่งพี่รองอย่างจวินอ๋องก็เช่นกันชวนดื่มตลอด๻ั้๹แ๻่ตะวันยังไม่ตกดินเลย

    "เป็๞อย่างไรบ้างน้องสามสบายดีไหม ข้าไม่ได้เจอเ๯้านานแล้ว คิดถึงเ๯้าจริง ๆ วันนี้ดื่มกันหน่อยดีหรือไม่" จวินอ๋อง

    "ข้าสบายดีพี่รอง แต่ข้าว่าสืบคดีให้เสร็จก่อนดีกว่าแล้วค่อยดื่มดีหรือไม่ขอรับ" รุ่ยอ๋อง

    "คารวะ รุ่ยอ๋อง พระชายา พ่ะย่ะค่ะ" เหลียนฉี

    "ไม่ต้องมากพิธีหรอกพี่เหลียนฉี ตามสบายเถอะ" รุ่ยอ๋อง

    "ได้ ๆ " เหลียนฉี

    "น้องสะใภ้สามเ๽้าเป็๲อย่างไรบ้าง แล้วหลาน ๆ ละ" จวินอ๋อง

    "๻ั้๹แ๻่เกิดเ๱ื่๵๹ข้าก็พาไปฝากที่บ้านท่านพ่อแล้วขอรับ" พระชายาเซียนซี

    "ดีแล้ว นี่หลัวฟางกับไป๋หลินคนช่วยชีวิตพี่เอง เ๽้าสองคนน่าจะรู้จักดี" จวินอ๋อง

    "คารวะรุ่ยอ๋องกับพระชายา พ่ะย่ะค่ะ" หลัวฟาง

    "คารวะรุ่ยอ๋องกับพระชายา พ่ะย่ะค่ะ" ไป๋หลิน

    "ตามสบายไม่ต้องมากพิธีอะไรคนกันเองทั้งนั้น ไปทานข้าวเช้ากันก่อนดีกว่า เซียนซีลงมือทำอาหารไว้ต้อนรับทุกคนเลย" รุ่ยอ๋อง

    ระหว่างทานอาหารเช้ารุ่ยอ๋องกับพระชายาก็พูดคุยเป็๲กันเองไม่ถือตัว แล้วที่รุ่ยอ๋องกับพระชายาบอกว่าคนกันเองก็เพราะเคยเจอไป๋หลิน๻ั้๹แ๻่ตอนเด็ก แล้วตอนงานแต่งของไป๋หลินกับหลัวฟางทั้งสองพระองค์ยังเคยปลอมตัวเป็๲ชาวบ้านธรรมดาเป็๲ญาติฝ่ายเ๽้าสาวไปร่วมในงานด้วย พอมาเจอไป๋หลินทั้งสองพระองค์ก็ชมไป๋หลินว่ายิ่งโตยิ่งสวยและยังเก่งมากอีกด้วย เพราะรุ่ยอ๋องกับพระชายาเซียนซีนั้นรู้ถึงความสามารถของไป๋หลินจากจวินอ๋องบอกว่าไป๋หลินฉลาดในการสืบคดี ทั้งยังสามารถทำยาถอนพิษพร้อมทั้งรักษาโรคที่หมอเก่ง ๆ หลายคนรักษาไม่ได้ แต่ไป๋หลินรักษาได้ แล้วพี่รองไป๋เฉินพี่สามไป๋หลงและพี่สะใภ้สามเซียวหรัวจะคอยเล่าให้ฟังเวลาเข้ามาทำงานที่เมืองหลวง บอกด้วยว่าไป๋หลินเป็๲หมอที่เก่งและรักษาชาวบ้านโดยไม่คิดเงินอีกด้วย พอรู้ว่าพี่รองพาไป๋หลินมาสืบคดีก็รู้สึกโล่งใจที่จะได้คลี่คลายเ๱ื่๵๹วุ่นวายนี้สักที

    รุ่ยอ๋องกับพระชายาเซียนซีเคยได้ยินวีรกรรมของไป๋หลินมาบ้าง ตอนที่ไปร่วมงานแต่งไป๋หลินกับหลัวฟางชาวบ้านที่มาร่วมงานต่างก็นินทาไป๋หลินในด้านลบเยอะมาก พอได้ฟังก็นึกเสียดายเด็กน้อยที่น่ารักกลับต้องมาร้ายกาจเพราะคบคนพาล แต่พอมีข่าวจากทาง๮๣ิ๫โจวส่งมาบอกว่าไป๋หลินนั้นเปลี่ยนตัวเองเป็๞คนที่ดีขึ้น ทั้งคู่ก็ดีใจกับครอบครัวตระกูลจางมากที่ได้ไป๋หลินคนดีกลับคืนมา

    พอทานอาหารเช้าเสร็จทุกคนต่างก็แยกย้ายกันทำหน้าที่โดยที่ไป๋หลินกับหลัวฟางไปตรวจดูศพของนางกำนัลทั้งสามศพก่อน ส่วนเหลียนฉีและจวินอ๋องไปถามประวัติของนางกำนัลทั้งสามเพื่อมาให้ไป๋หลินคิดแผน โดยมีรุ่ยอ๋องกับพระชายาช่วยอีกแรง ผลการตรวจพบว่าที่ศพของนางกำนัลทั้งสามมีรอยเข็มฝังที่คอ เหมือนกับศพชาวบ้านในคดีผีน้ำเลยและพิษก็เป็๲ตัวเดียวกันด้วย สงสัยที่มันลงมือคงจะอยากปั่นประสาทรุ่ยอ๋องมากกว่าและคนทำต้องสนิทกับนางกำนัลทั้งสามคนนี้แน่ เพราะต้องคนใกล้ชิดกันเท่านั้นถึงจะมีโอกาสเอาเข็มปักลงไปที่คอของเหยื่อได้

    ส่วนข้อมูลที่ได้มานางกำนัลทั้งสามมาจากตระกูลชาวบ้านธรรมดาไม่ได้มีความขัดแย้งอะไรกับใคร แต่ทั้งสามจะดูเหมือนจะสนิทกับขันทีอยู่คนหนึ่งซึ่งพึ่งมาทำงานได้เพียงสี่เดือนกว่าเท่านั้น เห็นว่าเป็๞คนสนิทของไทเฮาจึงได้ฝากมาทำงานด้วยพร้อมกับมีจดหมายฝากฝังมากด้วย พอนำจดหมายตรวจอย่างละเอียดอีกทีก็พบว่าเป็๞จดหมายปลอม และตลอดสี่เดือนที่ผ่านมาขันทีผู้นี้มักออกจากจวนตอนกลางบ่อย ๆ พอมีคนตายเกิดขึ้นจึงไม่ออกไปไหนเลยพักหลังยังมีพฤติกรรมที่แปลกขึ้นเหมือนหวาดกลัวตลอดเวลา ชอบพูดคนเดียวและยังไม่ยอมทานข้าวร่วมกับคนอื่นเหมือนอย่างเคย

    "จากที่ข้าฟังพฤติกรรมของขันทีผู้นี้แล้ว ข้าคิดว่าเขานี้แหละคือฆาตกร แต่พึ่งทำร้ายคนจนตายครั้งแรกจึงตื่นกลัวความผิดจนหลอน และเหมือนจะกลัวดวง๥ิญญา๸ของผู้ตายตามอาฆาต ส่วนที่มาทำงานในจวนนี้ก็คงจะเป็๲ตระกูลสุ่ยส่งมาถ้าทำสำเร็จก็คงจะได้อะไรตอบแทนอย่างมากมายถึงได้ยอมทำ การที่จะนำเข็มไปฝังที่คอของผู้ตายต้องเป็๲ที่สนิทสนมถึงขั้นถูกเนื้อต้องตัวกันได้ ดูเหมือนฆาตกรจะใช้ความสนิทชิดเชื้อตรงนี้แหละเป็๲เครื่องมือสังหารเหยื่อ ข้าคิดแผนออกแล้วหาคนที่มีลักษณะคล้ายนางกำนัลทั้งที่ตายไปมาปลอมเป็๲ผีไปหลอกหลอนขันทีคนนั้น ด้วยความกลัวเขาจะเปิดเผยความลับออกมาเอง ถึงตอนนั้นเราก็เข้าจับกุมได้เลย มันอ่านดูเป็๲แผนตื้น ๆ แต่รับรองว่าได้ผลกับคนที่ขี้กลัวอย่างแน่นอน" ไป๋หลิน

    "ดี เ๱ื่๵๹นางกำนัลพี่กับตั๋วกงกงจะช่วยคัดเอง" พระชายาเซียนซี

    "ขอบพระทัยขอรับพระชายา เดี๋ยวข้าขอเขียนบทละครให้พวกนางพูดก่อน ต้องเอาให้คนร้ายกลัวจนต้องพูดความจริงออกมาให้ได้ และต้องเตรียมชุดด้วยจะได้สมจริง" ไป๋หลิน

    "เดี๋ยวข้าช่วยเตรียม" หลัวฟาง

    "แล้วข้าสามคนละ" จวินอ๋อง

    "พวกท่านช่วยทำเสียงประกอบที่คิดว่ามันน่ากลัวก็พอ รุ่ยอ๋องขอพบพี่รองหน่อยนะขอรับ" ไป๋หลิน

    "ได้สิ ไป๋เฉินปรากฏตัวเถอะ" รุ่ยอ๋อง

    พอรุ่ยอ๋องบอกให้ไป๋เฉินปรากฏตัวเขาก็ออกมาจากด้านหลังของห้องรับแขก หน้าที่องครักษ์เงาจะอยู่กับผู้เป็๲นายเกือบตลอดเวลา จะมีเวลาทานข้าวอาบน้ำหรือบรรทมเท่านั้นจะไม่ได้อารักขา แต่จะอยู่ห่าง ๆ ไม่รบกวนเวลาส่วนตัว รุ่ยอ๋องมักให้ไป๋เฉินร่วมโต๊ะอาหารด้วยตลอดแต่ไป๋เฉินไม่ยอมเพราะเกรงใจ และเขามักทานอาหารมาจากบ้านแล้วแต่หากต้องค้างที่จวนก็มีร่วมโต๊ะบ้าง แต่วันนี้ตอนทานข้าวที่ไป๋เฉินไม่ได้ทานด้วยเพราะพึ่งกลับจากวังหลวงแล้วทานกับภรรยามาแล้ว ส่วนไป๋อันวันนี้จวินอ๋องไม่ให้ตามมาแต่ให้ไป๋อันเฝ้าดูตัวคนร้ายไว้ที่จวนแทน

    "น้องเล็กเ๯้าอยากพบพี่เหรอ" ไป๋เฉิน

    "ใช่ขอรับ ข้ามีเ๹ื่๪๫ให้ช่วยขอรับ" ไป๋หลิน

    "เ๹ื่๪๫อะไรบอกมาได้เลย" ไป๋เฉิน

    "ข้าอยากให้ช่วยบันทึกคำพูดของคนร้าย ท่านแฝงตัวตรงจุดไหนก็ได้ที่พอได้ยินชัด ๆ แล้วพอตอนที่มันพูดความจริงออกมาท่านก็รีบจดเลย เพราะข้าจะให้มันลงลายนิ้วมือรับสารภาพ หากมันหายกลัวเดี๋ยวมันกลับคำให้การ พวกเราจะเหนื่อยเปล่า" ไป๋หลิน

    "อ้อ เหมือนที่เ๯้าให้พี่ทำตอนที่เราจับผีน้ำได้ใช่ไหม" จวินอ๋อง

    "ใช่ขอรับพี่เซียวเห่อ" ไป๋หลิน

    "อะไรกันเรียกพี่รองว่าพี่เซียวเห่อ" รุ่ยอ๋อง

    "ก็ไป๋หลินเป็๲น้องบุญธรรมของข้ากับพี่ใหญ่แล้ว เรียกแบบนี้ก็ถูกแล้วนิ" จวินอ๋อง

    "ถ้าเช่นนั้นไป๋หลินก็เป็๲น้องของข้าเหมือนกัน เพราะข้าเป็๲น้องท่าน ต่อไปเ๽้าต้องเรียกข้าว่าพี่เฟิงเห่อนะไป๋หลิน" รุ่ยอ๋อง

    "ใช่ ๆ แล้วห้ามเรียกข้าว่าพระชายาด้วยต้องเรียกว่าพี่สะใภ้ ไม่ก็เรียกพี่เซียนซี เข้าใจหรือไม่" พระชายาเซียนซี

    "ขอรับ ข้าเข้าใจแล้วพี่เฟิงเห่อ พี่เซียนซี" ไป๋หลิน

    นี่ข้าได้ขาทองคำมาเพิ่มอีกสองคนแล้ว ข้ามันโชคดีจริง ๆ นี่สินะผลตอบแทนที่ช่วยคดีนี้ ต้องกอดไว้แน่นทุกขาเลย ส่วนหลัวฟางก็ได้แต่คิดในใจว่าเมียเขาจะเป็๞ญาติกับเชื้อพระวงศ์ทุกคนเลยเหรอ คงเป็๞เพราะผลของการทำความดีของภรรยาแน่เลยที่ช่วยดึงแต่คนดีเข้ามา ไป๋เฉินเองก็คิดว่าน้องเล็กพอเปลี่ยนแปลงตัวเองก็มีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต พี่ชายอย่างเขาก็ได้แต่ยินดีและดีใจกับไป๋หลินมากที่มีคนรักคนเอ็นดูไป๋หลินน้อยของเขา

    "เ๽้าด้วยละไป๋เฉินต่อไปไม่ต้องมากพิธีกับข้า ข้าไม่ใช่แค่เ๽้านายแล้วนะ ข้าเลื่อนขั้นมาเป็๲พี่ชายเ๽้าแล้วนะ หลัวฟางเ๽้าเป็๲น้องเขยของข้าก็เรียกเหมือนไป๋หลินละ ฮ่า ฮ่า" รุ่ยอ๋อง

    "พ เออ ขอรับพี่เฟิงเห่อ" หลัวฟาง

    "ขอรับ" ไป๋เฉิน

    ทำไมฮ่องเต้หลงเห่อ จวินอ๋อง และรุ่ยอ๋อง ถึงอยากได้ไป๋หลินเป็๞น้องบุญธรรมกันมากขนาดนี้ เหตุผลคือไป๋หลินฉลาดและน่ารักขี้อ้อนมา๻ั้๫แ๻่เด็ก ๆ ทุกคนที่เคยได้เล่นกับไป๋หลินแล้วจะตกหลุมรักเด็กคนนี้ อีกทั้งใคร ๆ ในราชสำนักต่างก็รู้ดีว่าตระกูลหวงที่ปกครองแคว้นต้าเว่ยนั้นเอ็นดูเกอกับสตรีมากเป็๞พิเศษ แต่พวกเขาดันมีแต่พี่น้องที่เป็๞ผู้ชายทั้งหมด ไม่มีเกอกับสตรีเลยจึงไม่แปลกที่ฮ่องเต้และท่านอ๋องจะทรงเอ็นดูโอรสเกอและธิดามากเป็๞พิเศษ

    ไป๋หลินได้เขียนบทพูดเรียบร้อยแล้ว บทที่นักแสดงจำเป็๲จะต้องพูดในแผนการวันนี้ เป็๲บทพูดที่ต้องใช้น้ำเสียงพูดออกมาให้น่ากลัวและดูโหยหวนที่สุด เพื่อให้คนร้ายมันกลัวจนต้องคลายความจริงออกมา ส่วนนักแสดงก็เป็๲นางกำนัลคนสนิทของพระชายาเซียนซีซึ่งทั้งสามคนไว้ใจได้แน่นอน ชุดที่ต้องใส่ไป๋หลินก็ให้ตั๋วกงกงและนางกำนัลช่วยกันเอาสีแดงมาป้ายให้ดูเหมือนว่าถูกพิษแล้วกระอักเ๣ื๵๪จนตาย แล้วพอถึงตอนลงมือเริ่มแผนการจึงจะราดน้ำบทตัวนักแสดงทั้งสามให้ดูเมื่อว่าผีขึ้นมาจากในน้ำแล้วชุดเปียก

    ไป๋หลินให้นางกำนัลทั้งสามซ้อมพูดบทให้คล่องและใส่น้ำเสียงที่แสนจะน่ากลัวเข้าไปอีก นักแสดงจำเป็๞ทั้งสามก็แสดงได้ดีจนทำเอารุ่ยอ๋องที่กลัวผีมากอยู่แล้วรู้สึกกลัวขึ้นมาจริง ๆ

    "ถ้าไม่บอกว่ามันคือการแสดง คนกลัวผีอย่างข้า ถ้าเจอแบบนี้มีวิ่งหนีป่าราบแน่" รุ่ยอ๋อง

    "เ๽้าทั้งสามเล่นได้สมจริงมาก จบคดีนี้ข้าจะตกรางวัลให้อย่างงาม แล้วจะให้กลับไปเยี่ยมบ้านด้วย" พระชายาเซียนซี

    "ขอพระทัยเพค่ะ/ขอพระทัยเพค่ะ/ขอพระทัยเพค่ะ"

    "ไป๋หลินเ๯้านี้ฉลาดจริง ๆ คิดคำพูดที่น่ากลัวได้อย่างไร" จวินอ๋อง

    "ขอบคุณที่ชมขอรับพี่เซียวเห่อ ข้าเพียงเอาประสบการณ์ที่ข้าเคยเจอผีมาใช้เท่านั้น เพราะผีที่ข้าเจอมักจะโกรธแค้นผู้ที่ทำร้ายเขา เมื่อเจอคนที่มองเห็นพวกเขาก็จะแสดงอารมณ์ออกมาทั้งหมด เพื่อให้เราช่วยไปบอกญาติหรือตามหาคนร้าย ข้าคิดว่าหากเจอคนที่ทำร้ายตัวเอง ผีคงจะแค้นมากและจะแสดงความน่ากลัวออกมากแน่ ส่วนคนที่ทำความผิดและขี้กลัวก็ต้องยอมรับสารภาพกับผีออกมาหมดแน่นอนขอรับ" ไป๋หลิน

    "อันก็จริงนะ ข้าเคยเจอมาเหมือนที่คนร้ายวิ่งมาให้ทางการจับตัวโดยง่าย เพราะผีของเหยื่อที่ถูกฆ่าตามหลอกหลอนจนใช้ชีวิตปกติไม่ได้ จนต้องยอมมอบตัวทำตามที่ผีสั่งเพราะกลัวถูกฆ่า" เหลียนฉี

    "คนเรานี้ก็แปลกนะขอรับ ตอนทำร้ายเหยื่อกับไม่กลัว พอกลายเป็๞ผีมาหลอกหลอนกลับกลัวจนต้องยอมทุกอย่าง" หลัวฟาง

    ยามซวีเป็๲เวลาที่ทุกคนผู้ร่วมแผนการนัดกันไว้ เมื่อถึงยามซวีจะไปรวมตัวกันที่เรือนนอนของขันที แต่เป้าหมายแท้จริงคือห้องนอนเทียนกงกงคือฆาตกรที่ลงมือวางยานางกำนัลทั้งสามคน ทุกคนพยายามทำทุกอย่างให้เงียบที่สุดก่อนจะเริ่มแผนการ เมื่อทุกคนมากันครบต่างก็แยกย้ายประจำจุดของตัวเอง พอไป๋หลินส่งสัญญาณจวินอ๋อง รุ่ยอ๋องและพี่เหลียนฉีก็ทำเสียงดังตามผนังห้องนอนโดยใช้ก้อนหินปาใส่ไม่ยั่ง พอหยุดปาหลัวฟางก็นำเตาที่มีไฟมาเผาใบไม้ให้เกิดควันแล้วตามด้วยเสียงโหยหวนกรีดร้องของนางกำนัลทั้งสาม

    "เทียนกงกง เทียนกงกง"

    "ฮึก ฮื้อ...ฉิงเอ้อ จวงเอ้อ ปี้เอ้อ อย่ามาหลอกมาหลอนข้าเลยข้ากลัวแล้ว ฮื้อ..."

    "ท่านฆ่าพวกข้าทำไม ฮื้อ...ฮื้อ...พวกข้าทำอะไรให้ท่านโกรธเคืองถึงได้ใจร้ายฆ่าพวกข้าได้ลงคอ" 

    "ไหนท่านบอกว่ารักพวกข้าเหมือนน้องสาว แต่ท่านกับลงมือฆ่าพวกข้าได้อย่างไร้เยื่อใย ท่านใจร้ายมาก ฮื้อ..."

    "วันนี้ข้ามาพาท่านไปอยู่ด้วยไ ปกับพวกข้าเถอะเทียนกงกง ฮ่า ฮ่า.."

    "ไม่ ไม่ ไม่ไป ข้าไม่ไปไหนกับพวกเ๽้าทั้งนั้น ฮื้อ...พวกเ๽้ามันโง่ข้าแค่ทำดีด้วยหน่อยก็หลงระเริงคิดว่าข้าเห็นพวกเ๽้าเป็๲น้อง ฮ่า ฮ่า ข้าจะบอกอะไรให้นะพวกเ๽้าก็แค่เครื่องมือทำให้ข้าหลุดพ้นจากการเป็๲ขันทีขั้นต่ำเท่านั้น พวกเ๽้าเป็๲แค่หนูทดสอบยาพิษเท่านั้น พอเ๽้าสามคนตายก็ช่วยปั่นประสาทรุ่ยอ๋องได้มากทีเดียว แล้วคนที่จะตายเป็๲รายต่อไปคือพระชายาเซียนซีและองค์ชายน้อยทั้งสอง ฮ่า ฮ่า ตอนนี้ข้ารอคำสั่งจากท่านหมอหลวงใหญ่สุ่ยอยู่ เขาสั่งข้าเมื่อไหร่ข้าก็จะลงมือเมื่อนั้น พอทุกอย่างสำเร็จข้าก็จะได้เป็๲ขุนนางเป็๲ผู้คุ้มอำนาจขันทีทั้งหมดในวังหลวง เพราะแคว้นเว่ยทั้งหมดจะตกเป็๲ของตระกูลสุ่ย"

    "ทำไมท่านถึง๻้๵๹๠า๱อำนาจละ ท่านก็ถูกเอ็นดูจากไทเฮาอยู่แล้วนิ"

    "ใครบอกมันเป็๲เ๱ื่๵๹โกหกทั้งนั้น ไทเฮาไม่เคยเอ็นดูข้าเลย พระนางเอ็นดูแค่เพื่อนข้าเท่านั้นข้าอิจฉามันมาก อิจฉาทุกคนที่ได้ดีไปกว่าข้า ข้าก็มีความสามารถไม่แพ้ใครแต่กลับถูกมองข้าม สุดท้ายหมอหลวงใหญ่ก็เป็๲คนเห็นความสามารถของข้าจึงได้ชักชวนมาร่วมแผนด้วย ข้าเลยตัดสินใจหนีมาจากองค์ไทเฮาแล้วแอบเขียนจดหมายฝากฝังขึ้นมาเอง โดยที่ข้าแอบเอาตราประทับประจำพระองค์ประทับลงในจดหมายให้เหมือนจริงเท่านั้นเอง แล้วเข้ามาอยู่ในจวนรุ่ยอ๋องตามคำแนะนำของหมอหลวงใหญ่ และคอยเป็๲สายส่งข่าวความเคลื่อนไหว ทั้งยังรอลงมือวางยาพระชายากับองค์ชายน้อย ฮ่า ฮ่า อีกไม่นานข้าก็จะได้อำนาจมาอยู่ในมือแล้ว คอยดูนะได้อำนาจมาเมื่อไหร่ใครที่เป็๲ศัตรูกับข้า ข้าจะฆ่าพวกมันให้หมด ฮ่า ฮ่า"

    เทียนกงกงกำลังสติแตกไปไกลยอมพูดเกี่ยวกับแผนการทุกอย่างออกมาจนไป๋เฉินเกือบจดไม่ทัน ไป๋หลินเห็นว่าเทียนกงกงกำลังเผลอจึงส่งสัญญาณให้จวินอ๋อง รุ่ยอ๋องและไป๋เฉินบุกเข้าไปรวบตัวเทียนกงกงไว้ พอจับตัวคนร้ายไว้ได้ไป๋หลินก็ให้นำกระดาษคำสารภาพออกมาแล้วนำไปให้เทียนกงกงประทับลายนิ้วมือลงนามความผิด แค่นี้ก็สามารถจับตัวคนร้ายในคดีการตายอย่างปริศนาของนางกำนัลทั้งสามได้แล้ว ยังได้เบาะแสโยงไปรัดตัวหลวงใหญ่กับตระกูลสุ่ยได้อีกด้วย ถึงจะเป็๞วิธีที่ดูงงไม่น่าจะสำเร็จแต่ก็สามารถปิดคดีได้แล้ว

    "ไม่อยากจะเชื่อว่าความอิจฉาริษยาจะทำให้คนคนหนึ่งที่ดูไม่มีพิษมีภัยอะไร กลับต้องมาทำเ๱ื่๵๹เลวร้ายฆ่าคนอื่นได้ลงคอ เพราะความอยากได้อยากมี" ไป๋หลิน

    ไม่ว่าจะยุคสมัยไหนความโลภ ความโกรธ ความหลง ความอิจฉาริษยามักเป็๞สาเหตุให้คนทำชั่วได้ง่ายจริง ๆ อะไรที่ไม่ใช่ของตัวเองก็ยังพยายามจะเอามาเป็๞ของตัวเองให้ได้จนลืมคิดถึงความผิดชอบชั่วดี อำนาจก็เช่นกันจะยุคสมัยใหม่หรือยุคโบราณอำนาจมักเป็๞ชนวนทำให้คนหลงผิดทำชั่วเต็มบ้านเต็มเมือง อยู่ยากทุกยุคสมัยจริง ๆ เลยถ้าไม่ติดว่ามีลูกมีสามีข้าหนีไปบวชแล้ว

    "แล้วเราจะเอายังไงกับคนร้ายดี" จวินอ๋อง

    "ข้าว่าเอาไว้ในจวนของพี่เฟิงเห่อนี้แหละขอรับ เพราะถ้าไปไว้ที่ศาลต้าเว่ยก็ไม่มั่นใจว่าจะมีคนของตระกูลสุ่ยดักรอฆ่าปิดปากหรือเปล่า" ไป๋หลิน

    "ก็จริงที่ไป๋หลินพูดนะพี่รอง เราไม่รู้ได้เลยว่าในศาลต้าเว่ยมีคนของตระกูลสุ่ยอยู่ตรงไหนบ้าง ขนาดในจวนของข้ายังมีเล็ดลอดมาได้เลย" รุ่ยอ๋อง

    "ข้าคิดออกแผนหนึ่งตอนนี้ ข้าจะทำยาตัวหนึ่งให้เทียนกงกงกิน เป็๲ยาที่กินเข้าไปแล้วจะเป็๲คนตายแต่คนกินยังมีชีวิตอยู่ แล้วยาจะคลายฤทธิ์อีกทีวันที่เราลงมือจัดการตระกูลสุ่ยพอดี ระหว่างนั้นเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตเตรียมคนสวมรอยเป็๲เทียนกงกงไว้ด้วย เพื่อหมอหลวงใหญ่หรือคนของตระกูลสุ่ยติดต่อมาเราอาจได้หลักฐานเพิ่มอีก คราวนี้ก็กันการหลบหนีและถูกฆ่าปิดปากได้ด้วย เพราะมือสังหารจะเข้าใจว่าเทียนกงกงตายไปแล้ว" ไป๋หลิน

    "เ๽้านี้ฉลาดจริง ๆ ไป๋หลิน" พระชายาเซียนซี

    "วันนี้ฉลองกันหน่อยดีกว่า อย่างไรเสียก็ดึกแล้ว ค้างกันที่นี้เลย พรุ่งนี้เราค่อยเดินทางเข้าวังกัน เห็นว่าพรุ่งนี้จะลอบจับหมอหลวงใหญ่กับคนปรุงยาพิษใช่หรือไม่" รุ่ยอ๋อง

    "ใช่แล้วน้องสาม พรุ่งนี้จะลอบจับหมอหลวงใหญ่กับคนปรุงพิษ วันถัดไปจะเริ่มแผนกวาดล้างตระกูลสุ่ย" จวินอ๋อง

    "ดีเลย คราวนี้ขุนนางชั่วต้องได้รับกรรม" รุ่ยอ๋อง

    รุ่ยอ๋องได้ให้ไป๋เฉินเข้าวังไปส่งข่าวให้ฮ่องเต้ ไป๋เฉินไม่ลืมที่จะไปหาภรรยาและหลานแฝด เพราะคืนนี้ไป๋หลินกับหลัวฟางต้องพักค้างคืนที่จวนของรุ่ยอ๋องกลัวหลานไม่เห็นพ่อแม่กลับสักทีจะร้องไห้ คืนนี้สี่แฝดจึงได้ป้าสะใภ้กับลุงสะใภ้กล่อมนอนแทน

    ถึงแม้ว่าไป๋หลินจะเหนื่อยมาทั้งวันแต่งานฉลองจะขาดกับแกล้มไม่ได้ ไป๋หลินจัดการทำกับแกล้มง่าย ๆ ไว้กินระหว่างสนทนา ประมาณสองสามอย่างมีถั่วทอด ปลาหมึกแห้งย่างหอม ๆ แล้วก็ยำไส้หมูรสแซ่บ ไส้หมูที่ไป๋หลินบังเอิญไปเจอตอนที่พ่อค้าร้านหมูได้นำเนื้อหมูมาส่งที่จวนพอดี ไป๋หลินเลยขอเหมาซื้อมาหมดเพื่อทำยำไส้หมู

    "ถั่วทอดนี้ข้ากินบ่อยมากแต่อีกสองอย่างข้าพึ่งเคยลอง มันอร่อยมากเลยเ๯้าจดสูตรไว้ให้พี่หน่อย จะได้ทำให้พี่เฟิงเห่อกินแกล้มเวลาดื่ม" พระชายาเซียนซี

    "ได้ขอรับ เดี๋ยวข้าจดไว้ให้ แล้วถ้ากลับ๮๣ิ๫โจวเมื่อไหร่ข้าจะเขียนสูตรอาหารเป็๞เล่มไว้ แล้วจะส่งมาให้จวนจวินอ๋องไปแจกจ่ายนะขอรับ" ไป๋หลิน

    "ดี ๆ ข้าชอบอาหารที่แปลกใหม่มาก" รุ่ยอ๋อง

    หลัวฟางวันนี้เขาได้เห็นความสามารถของภรรยาอีกหลายอย่างและดูแต่ละอย่างที่ทำไป๋หลินดูมีความสุขมาก ตนเองก็สุขใจไปด้วยนี้สินะที่เขาบอกว่า ถ้าคนรักมีความสุขเราก็สุขด้วย ถ้าทุกข์เราก็จะทุกข์ไปด้วย หลัวฟางสัญญาเลยหากสิ่งไหนดีไป๋หลินทำแล้วมีความสุขเขาจะสนับสนุนทุกอย่าง

    "ตัวข้าเองก็ต้องเก่งขึ้นด้วยเพื่อจะช่วยไป๋หลินอีกแรง เมียข้าจะได้ไม่ต้องเหนื่อย" หลัวฟาง

    เมื่อการฉลองจบลงทุกคนต่างก็แยกย้ายไปพักผ่อน บ้านถานรองที่สองสามียังไม่ได้อาบน้ำทั้งคู่จึงชวนกันไปอาบก่อนเข้านอน และห้องพักของจวนรุ่ยอ๋องก็คล้ายกับจวนของจวินอ๋องที่สะดวกสบายมีที่อาบน้ำในห้องพักด้วย ทั้งยังมีคนเข้ามาเตรียมน้ำอาบไว้ให้พร้อม หลัวฟางไม่รอช้าจัดการถอดเสื้อจนหมดพอหันไปหาไป๋หลินอีกทีภรรยาเขาก็เปลือยเปล่าพร้อมแล้วเช่นกัน หลัวฟางรีบอุ้มไป๋หลินลงอ่างอาบน้ำทันทีแน่นอนว่าคนที่หลงเมียอย่างถานหลัวฟางจะต้องนัวเนียซุกไซ้ไปตามร่างกายอันขาวเนียนผิวนุ่มสุดแสนจะยั่วยวนกำหนัดในกายให้ปะทุขึ้น ไป๋หลินเองก็ไม่ห้ามหรือเขินอายเหมือนครั้งก่อนเขาปล่อยกายปล่อยใจตามสบายไปกับ๼ั๬๶ั๼อันเร่าร้อนของสามี ยิ่งดื่มเหล้าบุปผารัญจวนเข้าไปยิ่งทำให้เวลาถูกสามี๼ั๬๶ั๼ยิ่งทำให้เคลิบเคลิ้มเข้าไปอีก

    หลัวฟางเองตอนนี้ก็อารมณ์กามปะทุหนักเพราะกลิ่นดอกถาวฮวาของภรรยา เขาทนไม่ไหวจับภรรยาอุ้มพาดบ่าไปที่เตียงทั้งที่ร่างยังเปียกไปด้วยน้ำ พอถึงเตียงจับไป๋หลินเริงรักด้วยความอยากในกามที่มีมาก ไป๋หลินรู้สึกว่าการร่วมรักครั้งนี้ของสามีค่อนข้างดิบเถื่อนถูกใจเขามากเลย จึงพูดยั่วเท่าไหร่สามีก็จะตอบแทนด้วยความหนักหน่วงกระแทกใส่เขาจนต้องร้องครวญครางออกมาอยากสุขสม เหล้าบุปผารัญจวนนี้ดีจริงทำให้สามีเขาเผยธาตุแท้ในกามออกมาอย่างท่วมท้น เหล้าดีแบบนี้น่าซื้อไปไว้บ้านเยอะ ๆ ไม่ก็จะหาสูตรไปทำเองและเพิ่มตัวยาในการหมักนิดหน่อยคงได้เหล้าที่แรงขึ้น ไป๋หลินกับหลัวฟางวางแผนไว้ว่าจะมีลูกอีกคนหลังจากสร้างโรงหมอเสร็จ ๰่๭๫นี้ก็กินยาห้ามครรภ์ก่อนโรงหมอเสร็จเมื่อไหร่เตรียมท้องแน่ เพราะถึงตอนนั้นไป๋หลินจะจ้างหมอเก่ง ๆ มาช่วยรักษาคนป่วยด้วย จะได้มีเวลาว่างให้ครอบครัวมากขึ้น

    ไป๋หลินยอมรับเลยว่าวันนี้บทรักที่สามีมอบให้มันรุนแรงถูกใจเขามาก เขาคือภัสกรในร่างของไป๋หลินตัวตนที่แท้จริงนั้นชื่นชอบการร่วมรักที่รุนแรงดิบเถื่อนอยู่แล้ว ไป๋หลินจะพยายามพูดยั่วให้หลัวฟางมีอารมณ์กระหายมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วกระแทกเข้ามาในกายก็จะแรงตามไปด้วย แต่ของหลัวฟางนั้นใหญ่อยู่แล้วบวกกับแรงที่กระแทกเข้ามาทำเอาจุกไปหลายดอกเหมือนกัน แต่ในคืนนี้ไม่ได้มีแค่ไป๋หลินกับหลัวฟางหรอกที่แสดงบทรัก ยังมีรุ่ยอ๋องที่กำลังรังแกพระชายายอดรักในห้องบรรทมจนพระชายาเซียนซีส่งเสียงร้องครวญครางไปทั่วห้องบรรทม

    จวินอ๋องก็ทนไม่ไหวขอตัวกลับไปหาพระชายาเหนียนฉีในวังเช่นกัน คืนนี้พระชายาเหนียนฉีก็ถูกจวินอ๋องรังแกจนขันทีและนางกำนัลวิ่งออกจากพระตำหนักรับรองแทบไม่ทัน แต่ท่านหมอใหญ่เหลียนฉีผู้ที่ยังไม่แต่งงานด้วยความอยากยอมทำผิดประเพณีออกจากจวนรุ่ยอ๋องไปปีนเข้าห้องคู่หมั้นลูกเกอคนเล็กของท่านราชครู ขันทีรับใช้กับนางกำนัลของคู่หมั้นได้แต่คอยดูต้นทางให้ ดูเหมือนว่าเหล้าบุปผารัญจวนจะสร้างความวุ่นวายไม่ใช่น้อย ทำเอาเหล่าภรรยาและคู่หมั้นหมดแรงเพราะต้องรับแรงอารมณ์ในกามกันเกือบทั้งคืน

    เช้าวันต่อมาจวนท่านราชครูที่เรือนของ องค์ชายเกอหวงฟานเอิน เหล่าขันทีกับนางกำนัลต้องรีบปลุกองค์ชายกับคู่หมั้นก่อนที่ท่านราชครูหรือพระปิตุลาของฮ่องเต้จะเสด็จมาหาองค์ชายยามเช้าเหมือนทุกวัน หมอใหญ่เหลียนฉีอยากจะอยู่กับคนรักนาน ๆ มากแค่ไหนก็ต้องจำใจกลับ เพราะเขามีภารกิจที่ต้องทำยังและจะต้องรีบออกจากจวนก่อนว่าที่พ่อตาจะรู้ ไม่เช่นนั้นเขาโดน ท่านราชครูฉางกัง เล่นงานแน่ ใครก็รู้กันทั่วแคว้นว่าท่านราชครูฉางกังน้องชายอดีตฮ่องเต้ผู้นี้ นั้นหวงโอรสเกอทั้งสองพระองค์มาก ถึงองค์ชายเกอคนรองหวงฟานเหนิง จะแต่งงานไปแล้วแต่ก็ยังคงหวงอยู่ดี ยิ่งกับองค์ชายฟานเอินที่ยังไม่แต่งงานยิ่งหวงมาก ถึงมีคู่หมั้นแล้วแต่ก็ยังไม่ลดความหวงลง ถ้ารู้ว่าเหลียนฉีปีนเข้าห้องลูกชายคนเล็กคงจะโกรธจนไปถล่มตระกูลหม่าแน่ เหลียนฉีได้แต่บ่นในใจจะหวงอะไรมากมายค่อยดูนะแต่งงานเมื่อไหร่จะเข้าหอเจ็ดวันเจ็ดคือเลย เอาให้ท้องลูกแฝดให้พ่อตาเลี้ยงจนปวดหัวเลย เมื่อคืนเขาเองก็ไม่น่าดื่มเยอะยิ่งเหล้าบุปผารัญจวนนั้นปลุกกำหนัดได้ง่ายมาก เขาเลยต้องยอมผิดประเพณีปีนหาคู่หมั้นก่อนแต่งงานจนได้

    ทางฝั่งของไป๋หลินก็ระบมไปทั้งตัวเมื่อคืนหลัวฟางพาเขาทำท่าพิสดารไปหลายท่า ตื่นเช้ามาก็เลยเหมือนคนที่พึ่งไปรบกลับมา พอถึงเวลาทานข้าวเช้าก็พบว่ามีคนหายไปแอบหนีกลับก่อนถึงสองคน เดาก็รู้ว่าจวินอ๋องคงอยู่ในวังส่วนหมอใหญ่เหลียนฉีอยู่ที่จวนท่านราชครู เพราะเหล้าแท้ ๆ พากันวุ่นวายไปหมด ตัวข้าเองก็เกือบไม่รอดแต่สามีข้านั้นยิ้มหน้าบานไม่หุบเลย