ไม่กี่วันก่อนหน้านี้

ที่หมู่บ้านของ ลุค และ รูริ

ภายในเขตค่ายพักของเหล่าผู้กล้า อาคารไม้สองชั้นที่ดูเหมือนไม่ต่างจากโรงแรมธรรมดา แต่แท้จริงแล้วข้างในซุกซ่อนกลไกเวทไว้มากมาย

ลึกเข้าไปในชั้นบนสุด ประตูห้องหนึ่งปิดสนิท ไม่มีแม้แต่เสียงฝีเท้าผ่านไปมา ไม่มีการ์ด ไม่มีเวรยาม มีเพียงบานประตูไม้ที่ถูกล๊อกด้วยเวทซ้อนกันหลายชั้น

ห้องลับของริค

ผู้กล้าแห่งแสง

ชายผู้สงบนิ่งดั่งหินผา และหนักแน่นดั่งดาบศักดิ์สิทธิ์ แต่ในยามนี้ เขานั่งอยู่กลางห้องอย่างไร้รัศมีแบบนั้นโดยสิ้นเชิง

ในมือของเขาคือตำราเก่าเล่มหนึ่ง ปกสีดำสนิท ผิว๱ั๣๵ั๱เหมือนจะเป็๞หนังสัตว์บางอย่างที่ไม่มีอยู่ในโลกนี้อีกแล้ว ลวดลายเวทจารึกแ๞่๞๮๞า ราวกับปิดซ่อนบางสิ่งที่ไม่ควรถูกเปิด

หน้าหนังสือเปิดกางกลางห้อง แสงจากโคมไฟเวทสะท้อนตัวอักษรที่ไม่มีในภาษาสากลทั่วไป

“การสังเวย...ความรัก...สายเ๧ื๪๨ผสม...เผ่าปีศาจ...เผ่าแม่มด...”

เขาพึมพำเสียงต่ำ ขณะสายตายังคงไล่ไปตามข้อความที่เหลืออยู่ในหน้าถัดไป

ดวงตาคมนิ่ง ไม่แสดงสีหน้าชัดเจน แต่ในแววตานั้นมีบางอย่างเคลื่อนไหว ไม่ใช่ความกลัว...แต่เป็๞แรงจูงใจบางอย่างที่กำลังเติบโต

เขายกมือขึ้นลูบที่หน้ากระดาษอย่างระมัดระวัง ท่าทีของเขาไม่ใช่คนที่เพิ่งเปิดหนังสือ แต่เป็๞คนที่ "เคยเปิดแล้วหลายครั้ง"

เสียงพลิกหน้ากระดาษดังเบา ๆ ขณะที่หน้าถัดไปเผยภาพวาดเส้นหยาบ ๆ รูปแผนผังเวท และวงเวทสีแดงเข้ม

ใจกลางวงนั้น...มีภาพหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่

ไม่ชัดเจน ไม่มีชื่อ ไม่มีคำอธิบาย

แต่รูปลักษณ์คล้ายใครบางคน

ริคไม่พูดอะไรอีกนาน

แค่จ้องมัน

มือของเขากำแน่นขึ้นเล็กน้อย

จากมุมหนึ่งของห้อง มีคริสตัลเวทเรืองแสงสีน้ำเงินจาง ๆ วางอยู่ มันกำลังค่อย ๆ ดับลงทีละน้อย เหมือนพลังภายในถูกดูดไป

ภายในห้องทั้งห้อง เหลือเพียงเสียงลมหายใจของเขา

ไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่ ไม่มีใครรู้ว่าเขาอ่านอะไร

และไม่มีใครรู้ว่า เขากำลังวางแผนอะไร