และสิ่งที่สะดุดตาของชมจันทร์เข้าอย่างจังจนหล่อนเผลออุทานออกมาเมื่อครู่ก็คือเป้ากางเกงที่ตุงแน่น ซ่อนลำเนื้อมหึมาเอาไว้ภายในอย่างไม่ต้องสงสัยว่ามันต้องใหญ่มากแม้จะมองไกลๆ

        “อีตาลุงคนนี้โคตรเซ็กซี่… ”

        หญิงสาวรำพึงกับตัวเองเบาๆ…

        และช่างบังเอิญว่าในขณะที่หล่อนกำลังนอนคว่ำหน้าสองขาเหยียดยาวมีหมอนรองทรวงอกอยู่นั้น จู่ๆ เ๯้าดุ้นไม้ซึ่งก็คือรากของต้นไม้ใหญ่ที่โผล่พ้นขึ้นมาจากดินและโดนเสื่อคลุมทับเอาไว้ บังเอิญมาโดนตรงกึ่งกลางกายของหล่อนเข้าพอดี

    “อ๊ะ… อุ๊ย… ”

    ความบังเอิญนั้น…

    ทำเอาชมจันทร์อุทาน รู้สึกวาบหวิวในอารมณ์ขึ้นมาอย่างประหลาด เพราะว่าสองตาของหล่อนกำลังจ้องมองกึ่งกลางกายของลุงโทนอยู่พอดี จึงอดไม่ได้ที่จะจินตนาการไปว่ารากไม้ที่กำลังบดครูดอยู่กลางร่องกลีบนั้นก็คือแก่นกายของลุงโทนที่ตากำลังมอง

    และจินตนาการของหล่อนก็ทำให้ภาพที่อยู่ในความคิดกับสิ่งที่ดุนดันอยู่ตรงง่ามขาในเวลานี้ซ้อนทับกันอย่างได้จังหวะลงตัว

        “อ๊ะ… ซี้ดดดดดด… ”

        ชมจันทร์เสียว…

    รู้สึกวาบหวามจนต้องขยับสะโพกเบาๆ กดกลีบสาวบดคลึงเข้าหารากไม้ดันดุนอยู่ด้านล่างของผืนเสื่อด้วยความลืมตัว

    แม้ว่าจะมีกางเกงและผืนเสื่อกันเอาไว้ตรงกลาง หากก็ไม่อาจกั้นความรู้สึกวาบหวามที่จู่โจมเข้ามาจนไม่อาจต้านทานเพราะในหัวของหล่อนกำลังนึกถึงแต่ท่อนเนื้อความเป็๞ชายของลุงโทน

        “อูยยย… ลุงโทนจ๋าดูสิลำตุงแน่นเชียวท่าทางจะใหญ่มากสินะ… ”

    หญิงสาวครางเบาๆ…

    สองตายังแอบจ้องมองลุงโทนไม่วางตา หล่อน อดทนรอจนแกตัดหญ้าผ่านไปได้ครู่ใหญ่ๆ จนเหงื่อโซมกาย จากนั้นก็ตัดสินใจร้องเรียกเพราะอยากให้ลุงเข้ามาใกล้ๆ

    “ลุงโทนจ๋า… หนูมีกาแฟเย็นๆ นะคะลุงโทนพักดื่มน้ำก่อนเถอะค่ะ… ”

    หญิงสาวเรียก เวลาอ่านหนังสือหล่อนมักจะเอากาแฟมาดื่มเพื่อให้ร่างกายกระปี้กระเป่าไม่ง่วงนอน

    “ไม่เป็๞ไรครับคุณหนู… ผมมีน้ำมาครับ… ”

    ลุงโทนตอบ…

    แกหมายถึงน้ำเปล่าในขวดพลาสติกที่เอาติดมาด้วย วางไว้ที่ม้าหินอ่อนใต้ต้นมะม่วงริมรั้ว แกจะเดินไปดื่มเป็๞ระยะๆ เพื่อให้น้ำเข้าไปทดแทนเหงื่อที่ระบายออกมาเพื่อลดความร้อนในร่างกาย

        “น้ำเปล่าสู้กาแฟไม่ได้หรอกค่ะกินแล้วร่างกายตื่นตัวกว่าค่ะ… หนูมีกาแฟสองกระป๋องค่ะ… ”

        เสียงหวานของสาวน้อยคนงามพร้อมรอยยิ้มที่ส่งมา ทำให้ลุงโทนไม่อาจใจแข็งปฏิเสธ

    สุดท้ายต้องดับเครื่องตัดหญ้ายกออกจากบ่า วางพิงไว้กับกำแพงรั้วแล้วเหลือบตามองมายังร่างของหล่อนที่ยังนอนคว่ำ ปลายเท้าเหยียดยาวไปตามผืนเสื่อ ก้นงอนบิดไปบิดมาดูน่ามอง

        ลุงโทนสืบเท้าก้าวเดินตรงมาหาสาวน้อย หล่อนลุกขึ้นนั่งพับเพียบมองสบตา

    “นั่งพักก่อนนะคะลุงโทน… ”

    ชมจันทร์ยื่นกาแฟกระป๋องมาให้ลุงโทน

    “อย่านั่งเลยครับตัวผมมีแต่เหงื่อ… ”

    ลุงโทนกล่าวด้วยความเกรงใจพร้อมกับเอื้อมมือออกมารับกาแฟ

    ภาพของเรือนกายสีน้ำตาลกำยำอาบชโลมไปด้วยสายเหงื่อเป็๲มันเลื่อมพราวช่างเป็๲อะไรที่น่ามองในความรู้สึกของหญิงสาว

    และตอนนั้นเอง…