สิบสองชั่วยาม พวกเขานอนตะแคงหันหน้าเข้าหากันบนเตียงสองหลัง ไร้ซึ่งอาภรณ์ปกปิดร่างกาย คุกเข่าโน้มตัวเข้าหากัน ทว่ามิใช่ท่าทีโอบกอดแนบชิด หากแต่เป็นการอิงแอบอย่างผ่อนคลาย เว้นระยะห่างเล็กน้อย ราวกับสัญลักษณ์หยินหยาง แม้ใกล้ชิดแต่กลับเหมือนมีกำแ...