ดวงอาทิตย์ร้อนแรงดุจเปลวเพลิง ความมืดเริ่มคืบคลานเข้ามา บนยอดเขาเต็มไปด้วยป่าไม้ ร่างเงาสองร่างได้พุ่งทะยานออกมาจากเส้นขอบฟ้า
สายตาของเต้าหลิงจ้องมองไปที่ดวงอาทิตย์สีแดง เขารู้สึกเคารพในวิชาของจอมยุทธ์โบราณเป็อย่างมาก เพราะดวงอาทิตย์ที่ลอยอยู่นั้นเป็สมบัติล้ำค่าที่จอมยุทธ์โบราณได้สยบเอาไว้แล้วใช้มันสร้างโลกใบเล็กนี้ขึ้นมาผ่านวิชายอดมหาอำนาจ
เหล่าจอมยุทธ์โบราณที่แข็งแกร่งนั้นมีวิชาที่สามารถเก็บดวงดาราและคว้าดวงจันทร์มาได้ ทว่าดวงอาทิตย์์นั้นน่ากลัวยิ่งกว่า เพราะมันเป็สมบัติล้ำค่าที่ถูกหล่อเลี้ยงมาเป็เวลานานหลายทศวรรษ
ความมืดได้เข้ามาเยือน ดวงดาราส่องประกายแสงระยิบระยับซึ่งดวงดาราเหล่านี้ก็เป็ดวงดาราที่จอมยุทธ์กำราบ อีกทั้งยังมีดวงจันทร์ส่องแสงสว่างไสว พูดได้ว่าโลกนี้เป็โลกที่สมบูรณ์แบบเป็อย่างยิ่ง
ภายในถ้ำที่มืดสนิท ดวงตาสีเืทั้งสองประกายแสงอำมหิตออกมาคล้ายกับดวงไฟสองดวง ดวงตาคู่นั้นจดจ้องไปยังสมุนไพริญญาสีดำที่อยู่ด้านหน้าถ้ำิญญาที่โอบล้อมไปด้วยพลังที่ป่าเถื่อน
ต้นสมุนไพริญญานี้พบเจอได้ยากเป็อย่างมาก มันได้ดูดซับพลังป่าเถื่อนเข้าไป ดอกและใบของมันเป็สีใสดุจอัญมณี ไม่รู้ว่าเติบโตขึ้นมากี่ปีแล้ว
ทันใดนั้น ก็มีฝ่ามือยาวพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะเก็บต้นสมุนไพริญญานั้นไป
“โฮก!” สัตว์อสูรแผดเสียงคำรามด้วยความโกรธ ดวงตาสีเืของมันประกายลำแสงสีเืขึ้น อีกทั้งยังเฉียบคมประหนึ่งใบมีด จิตสังหารแผ่ซ่านออกมาพลางพุ่งเข้าไปหมายจะกัดฝ่ามือนั่น
สมุนไพริญญาหายไปจากฝ่ามือยาว จากนั้นก็มีพัดล้ำค่าห้าสีปรากฏขึ้นมาแทน พัดโบกสะบัด ปราณพายุะเิออกมา ทำให้ทั่วทั้งถ้ำกลับตาลปัตรม้วนตัวลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า
“ไปเร็ว” เต้าหลิงไม่คิดที่จะประมือกับสัตว์อสูรขั้นกำเนิดพลัง ก่อนที่เขาและหลินซือซือจะหันหลังแล้ววิ่งหนีไป
ถ้ำะเิออก สัตว์อสูรสีเืตกลงมาจากท้องฟ้า มันแผดเสียงคำรามดังกึกก้อง ดวงตาทั้งสองแดงก่ำกวาดสายตามองดูรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดอยู่ มันก็คำรามลั่นออกมาประหนึ่งเสียงสายฟ้าว่า “ไอ้หัวขโมยน่ารังเกียจ!”
ความมืดปกคลุมไปทั่วทั้งพื้นที่ ฟ้าดินกลายเป็สีดำมืดสนิท ทว่าที่นี่กลับไม่สงบสุข มีเสียงสัตว์อสูรแผดคำรามลั่นด้วยความเกรี้ยวกราด จนพื้นดินเกิดรอยแตกเป็ทางยาว
เต้าหลิงและหลินซือซือเดินมาตามเส้นทาง ทันใดนั้น ก็เกิดความวุ่นวายขึ้น มีสัตว์อสูรแผดเสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหว เพราะเขาได้ขโมยสมุนไพริญญาไปเป็จำนวนมาก ทำให้เหล่าสัตว์อสูรทั้งเจ็ดแปดตัวนั้นบันดาลโทสะขึ้น
พวกเขาทั้งสองหลบหนีจากการไล่ล่าของสัตว์อสูร ก่อนจะหายตัวไปแล้วมาปรากฏตัวขึ้นที่เขตกลาง
บนเส้นขอบฟ้าที่ไกลออกไปนั้น มีแสงประกายสว่างจ้าจนน่าฉงน แม่น้ำดาราไหลตกลงมาเหมือนกับดวงดาราที่ส่องแสงอยู่บนท้องจักรวาล ซึ่งนี่ก็คือแม่น้ำดาราสายหนึ่งที่ไหลเวียนภายในหุบเขา
ว่ากันว่าแม่น้ำดาราสายนี้นั้นเคยมีดวงดาราโบราณตกลงมาข้างใน แล้วจึงค่อยๆ แปรเปลี่ยนกลายเป็พื้นที่ล้ำค่า ซึ่งมีพลังดาราจำนวนมากไหลเวียนอยู่
ไม่นานนักเต้าหลิงก็เข้ามาใกล้บริเวณแม่น้ำดารา เขาััได้ถึงพลังดาราจำนวนมหาศาล อีกทั้งยังรุนแรงมาก มีน้อยคนนักที่จะกล้าเข้าไปฝึกฝนข้างในนั้น
“นี่ก็คือแม่น้ำดารา ไม่รู้ว่าจะมีของเหลวดารา์หรือไม่” เต้าหลิงมองดูพื้นผิวน้ำพลางกล่าวพึมพำออกมา
“ของเหลวดารา์นั้นกลายสภาพได้ยากเป็อย่างมาก จะต้องใช้พลังบริสุทธิ์ถึงขีดสุดถึงจะได้ อีกทั้งยังต้องอยู่ในสถานที่ที่พิเศษอีก” หลินซือซือกล่าว
เต้าหลิงพยักหน้า ในขณะที่กำลังจะเดินเข้าไปนั้น เขาก็สังเกตเห็นนกิญญาร่างแดงบินอยู่บนท้องฟ้า เมื่อเห็นว่ามีเืไหลออกมาจากร่างของมันเขาก็ขมวดคิ้วพลางกล่าวขึ้นมา “เกิดอะไรขึ้น”
วิหคเพลิงที่ได้ยินเสียงคุ้นเคย มันก็ก้มหน้ามอง จากนั้นก็รีบกระพือปีกบินลงไปราวกับเจออัศวินที่มาช่วยชีวิต ในเวลาสองเดือนมานี้มันเกือบจะถูกจับบดเป็นกสับแล้วไหมล่ะ
“หืม” ดวงตากลมโตของหลินซือซือจ้องมองนกตัวหนึ่งที่บินลงมา ในตอนนั้นนางรู้สึกประหลาดใจเป็อย่างมาก เ้านกตัวนี้ไม่ใช่นกที่แอบอยู่ในก้อนเมฆเพื่อลอบโจมตีเต้าหลิงหรอกหรือ
“ทำไมเ้าถึงเพิ่งมา ข้ารอเ้ามาที่นี่สองเดือนแล้วนะ เมื่อครู่ก็เกือบจะถูกฆ่าแล้วไหมล่ะ” วิหคเพลิงบินลงมา สภาพของมันน่าอนาถเป็อย่างมาก ขนทั่วร่างของมันหลุดร่วงหายไปครึ่งหนึ่ง เืไหลอาบ ดูแล้วน่าจะเจอกับเื่ที่สาหัสไม่น้อย
“เ้านกบ้า แล้วเ้าจะมารอข้าที่นี่ทำไม ข้าไม่ได้บอกให้เ้ามารอข้าสักหน่อย” เต้าหลิงพูดไม่ออก
“ไม่ใช่เพราะของเหลวดารา์หรอกหรือ ของสิ่งนี้อยู่ด้านล่างแม่น้ำดารา ไม่ใช่ว่าเ้าจะเอามันมาใช้ฝึกฝนนิมิตหรืออย่างไร ยังจะมาถามข้าอีกว่ามาทำอะไร” วิหคเพลิงแผดเสียงคำราม ในเวลาเดียวกัน มันก็ดูดซับพลังบริสุทธิ์ที่อยู่รอบๆ มาฟื้นฟูาแ
ครั้งก่อนวิหคเพลิงได้นิมิตนภาครามเปล่งดารา ซึ่งเป็นิมิตที่น่ากลัวมาก อีกทั้งยังยากที่จะฝึกฝน เป็ธรรมดาที่มันจะเสาะหาของเหลวดารา์ที่เป็ส่วนสำคัญในการฝึก
ของเหลวดารา์เป็พลังงานที่บริสุทธิ์อย่างมาก อีกทั้งยังยากที่จะหาพบ มันสามารถผลิตพลังอานุภาพดาราที่แข็งแกร่งออกมาได้
“ข้างล่างนี้มีของเหลวดารา์อยู่จริงๆ อย่างนั้นหรือ” สีหน้าของเต้าหลิงเต็มไปด้วยความปีติ ทว่าด้านล่างนี้มีของล้ำค่าขนาดนั้นอยู่จริงหรือไม่นั้น สำนักซิงเฉินก็ยังไม่มั่นใจ เขาเองจึงอยากจะลองลงไปดูสักหน่อย
“หวา ของเหลวดารา์อย่างนั้นหรือ นั่นเป็ของเหลว์ที่อุดมอยู่ภายในดวงดาราเลยนะ แต่ละหยดมีค่ามาก นับว่าเป็ของดีชั้นยอด” หลินซือซือใเป็อย่างยิ่ง ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง
ของเหลวดารา์นั้นไม่ใช่ของล้ำค่าธรรมดาๆ ของสิ่งนี้ก็คือพลังต้นกำเนิดดารา แต่ละหยดนั้นไม่ใช่สิ่งที่ต้นกำเนิดเหลวล้ำค่าจะทัดเทียมได้ ถ้าได้หล่อหลอมมันขั้นสถิติญญาจะต้องเพิ่มขึ้นไปถึงขั้นที่น่ากลัวมาก
“มีเหลวดารา์อยู่จริงๆ ทว่าเกิดเื่ใหญ่ขึ้นแล้วน่ะสิ” วิหคเพลิงกล่าว “ถ้าเ้ามาเร็วกว่านี้ เดาว่าน่าจะได้ของเหลวดารา์ไปแล้ว ตอนนี้ถ้าจะหามัน คงจะเป็เื่ยาก”
“เกิดอะไรขึ้น” เต้าหลิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ของสิ่งนี้อยู่ข้างล่าง มันสามารถวิ่งหนีไปได้อย่างนั้นหรือ
“กายดารา เขาหาของเหลวดารา์เจอแล้ว อีกทั้งยังใช้ของสิ่งนั้นทะลวงขั้นพลังเข้าสู่ขั้นกำเนิดพลัง และยังเปิดประตูจักระนภาแล้วสองประตู!” วิหคเพลิงะโออกมา
“ว่าไงนะ เปิดประตูจักระนภาได้สองประตูแล้วอย่างนั้นหรือ” ใบหน้าของหลินซือซือพลันเปลี่ยนสี ก่อนหน้านี้กายดาราอยู่แค่ในขั้นสถิติญญาเท่านั้น เหตุใดเขาจึงฝึกฝนได้รวดเร็วจนสามารถเปิดประตูจักระนภาได้สองประตูเลยเชียวล่ะ
ด้วยพลังของชิงอี้ขวิ้นในตอนนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เจียงเฉินไห่จะเทียบได้ เดาว่าอย่างมากที่สุดเจียงเฉินไห่น่าจะเปิดจักระลับได้หนึ่งประตู
หัวใจของเต้าหลิงพลันหนักอึ้งขึ้น ขั้นกำเนิดพลังจะต้องเปิดจักระที่อยู่ภายในร่าง ซึ่งจักระนั้นเป็สิ่งที่น่ากลัวอย่างมาก อีกทั้งยังทำให้ขั้นการฝึกฝนเพิ่มขึ้นสูงมากด้วย
ในขั้นกำเนิดพลัง ทุกๆ ครั้งที่เปิดประตูจักระจะต้องใช้ของล้ำค่าจำนวนมาก ปกติแล้วจะต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปีจึงจะสามารถเปิดประตูจักระได้หนึ่งประตู สำหรับคนธรรมดาทั่วไปนั้น จักระลึกลับนับว่าเป็จักระที่แข็งแกร่งมากที่สุดแล้ว
ทว่าจักระนภานั้นน่ากลัวเป็อย่างมาก มันก็เหมือนกับขวดที่เต็มไปด้วยน้ำ ส่วนอีกขวดหนึ่งเต็มไปด้วยน้ำมัน เห็นได้ชัดว่าสองสิ่งนี้มีความต่างชั้นกันมากขนาดไหน
คนที่สามารถเปิดประตูจักระ์ได้ จะต้องเป็ยอดอัจฉริยะอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะจักระระดับนี้นั้นเปิดได้ยากมาก อีกทั้งยังต้องใช้พลังต้นกำเนิดในการหล่อเลี้ยงจักระ การที่สามารถเปิดจักระนภาสองประตูในขั้นกำเนิดพลังได้นั้น ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว
“ใช่ กายดาราได้ใช้ของเหลวดารา์เปิดประตูจักระนภาทั้งสอง พลังการต่อสู้ของเขาได้แปรเปลี่ยนไปอยู่ในขั้นที่น่ากลัวมาก พวกเราที่ยังไม่ถึงขั้นกำเนิดพลังไม่อาจจะประมือกับเขาได้” วิหคเพลิงกล่าว “เ้านั่นได้ของดีชิ้นใหญ่เลยละ”
สายตาของเต้าหลิงจ้องมองลงไปที่แม่น้ำดาราที่อยู่ด้านล่างหุบเขา ภายในนั้นอัดแน่นไปด้วยพลังมหาศาล พลางเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ตอนนี้เขายังอยู่ข้างล่างหรือไม่”
“เขาไม่ได้โง่ ข้างล่างนั้นเป็เขาล้ำค่า สำหรับกายดาราแล้วมันไม่ต่างอะไรกับปลาได้น้ำ” วิหคเพลิงกล่าว “ทุกๆ ครั้งที่ผ่านไปอีกไม่กี่วันเขาก็จะออกมาเพื่อกลั่นหลอมของเหลวดารา์ พลังก็จะพุ่งทะลวงมากขึ้นไปอีก ข้ารู้สึกว่ากายของเขานั้นน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว พลังต้นกำเนิดในร่างก็แข็งแกร่งมากขึ้น”
“หากเป็เช่นนี้ พลังของเขาก็จะค่อยๆ แข็งแกร่งเพิ่มมากขึ้น แล้วถ้ายังเป็อย่างนี้ต่อไป พลังของเขาก็จะแข็งแกร่งยิ่งกว่าชิงอี้เฟย” หลินซือซือขมวดคิ้ว นางรู้ว่าชิงอี้จวิ้นจะต้องไม่ปล่อยเต้าหลิงไปแน่ แล้วตอนนี้อีกฝ่ายก็แข็งแกร่งมากขึ้นเสียขนาดนั้น ถ้าเวลานั้นมาถึงได้เกิดเื่ใหญ่ขึ้นแน่
“ปกติเขาจะออกมาเมื่อไร” เต้าหลิงถามขึ้นด้วยแววตาเป็ประกาย
“ใกล้แล้วละ เขาลงไปข้างล่างได้ห้าวันแล้ว เดาว่าอีกเดี๋ยวก็น่าจะออกมา เ้ากระต่ายนั่นโอหังเสียจริงๆ เมื่อครู่ข้าฝึกฝนอยู่ในแม่น้ำดาราอยู่ดีๆ ก็เตะก้นข้าออกมาเสียอย่างนั้น”
วิหคเพลิงแผดเสียงกล่าว สองเดือนมานี้เขาถูกกายดาราไล่ฆ่าเสียจนแทบบ้า ทุกครั้งที่ดูดกลืนพลังดาราไปได้ไม่นาน ก็จะถูกชิงอี้จวิ้นเตะออกไป จนทำให้มันแทบไม่ได้ดูดซับพลังที่อยู่ในนั้นเลย
“เ้าจะถามไปทำไม” วิหคเพลิงยกปีกขึ้นมาแตะหน้าผากพลางกล่าวขึ้น “ในตอนนี้เ้าไม่ใช่คู่มือของเขา เพราะเขาได้เปิดประตูจักระนภาแล้ว ถึงจะเป็พวกเราสามคนร่วมมือกันก็ไม่ได้”
“ทว่า...” วิหคเพลิงฉีกยิ้มออกมา “ถ้าหากมีวิชาค่ายกลเอาไว้ใช้กำราบเขา น่าจะสามารถจับเ้ากระต่ายโอหังนั่นได้”
“รอเขาออกมา ตอนนี้พวกเราไปหาที่ซ่อนกันก่อน” เต้าหลิงกระชับฝ่ามือขึ้น
“มากับข้า ข้าพอจะเดาได้ว่าเ้านั่นจะไปที่ไหน ทุกๆ ครั้งเขาจะมุ่งหน้าไปที่ถ้ำิญญาเพื่อปิดขั้นพลัง”
ไม่นานนัก พวกเต้าหลิงก็หายไปจากบริเวณหุบเขา ภายในหุบเขามีเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ฟ้าดินอาบไปด้วยแสงสว่างจ้า ดวงดารากะพริบระยิบระยับไม่ขาดสาย
ตอนเช้าตรู่ มีแสงหมอก์เส้นหนึ่งปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้า มันสาดส่องลงมากระทบผืนดิน แม่น้ำดาราที่รุนแรงพลันสงบลงไปน้อย ในเวลาเดียวกันก็พลันปรากฏน้ำวนขึ้นบนผิวแม่น้ำ
ชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวฝีเท้าเดินออกมา ทั่วร่างโอบล้อมไปด้วยแสงดารา ดวงตาทั้งสองประกายแสงดาราระยิบระยับ รูปร่างใหญ่โต ทุกย่างก้าวที่เดินออกมาเต็มไปด้วยไอพลังแห่งความแข็งแกร่ง
