อย่าเห็นว่าเ้าสุนัขนรกสามหัวนี่มันตัวใหญ่อย่างเดียวนะ เพราะเวลาเคลื่อนไหวมันมีความว่องไวและดุดันอย่างมากราวกับลมพายุที่โหมกระหน่ำ ยิ่งทำให้คนรู้สึกตื่นกลัว
และเป้าหมายในการโจมตีแรกของมันก็คือ ฉินเคอจวิน!
ฉินเคอจวินเหงื่อไหลท่วมหัว แต่ในฐานะนายใหญ่ของตระกูลฉินแล้วเขาจำเป็ต้องนิ่ง เขาเดินลมปราณทั้งหมดมาไว้ที่นิ้วชี้ข้างขวา จากนั้นก็ยื่นมือปล่อยพลังสังหารโจมตีออกไป!
“ดรรชนีะเิเมฆา!”
นิ้วดรรชนีนี้ราวกับปลายดาบอันแหลมคม มันพุ่งะเิออกไปจากนิ้ว พลังลมปราณอันมหาศาลพุ่งพรวดโจมตีไปที่สุนัขนรกสามหัวอย่างรวดเร็ว
แต่สุนัขนรกสามหัวก็ใช้กรงเล็บของมันข่วนจนพลังเ่าั้แตกกระจุย และพุ่งร่างของมันเข้าตะปบใส่ฉินเคอจวินในทันที
เดิมฉินเคอจวินคิดว่า พลังความสามารถขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่แปดระดับประสานเป็หนึ่งของเขานั้นแข็งแกร่งอย่างมากแล้ว แต่พอมาถึงโพรงมรณะและได้เผชิญหน้ากับสุนัขนรกสามหัวแล้วมันกลับดูน้อยนิด!
ในเวลาคับขันนี้ ฉินเคอจวินจึงคิดหาวิธีการขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาวิ่งหนีไปทางด้านหลังของิอวี่แล้วผลักตัวิอวี่ออกไปด้านหน้า จากนั้นก็พูดเสียงเข้มว่า “องค์ชายสิบเจ็ด ต้องพึ่งท่านล่ะนะ!”
ทำให้ิอวี่พุ่งเข้าใกล้สุนัขนรกสามหัว ซึ่งระยะห่างนั้นทำให้เขาไม่สามารถหลบไปไหนได้เลย
ิอวี่รู้สึกไม่พอใจอย่างมาก เมื่อครู่เขายังคิดอยากจะผลักฉินเคอจวินออก แต่คิดไม่ถึงว่าฉินเคอจวินจะชิงลงมือก่อนเขาโดยผลักเขาเข้าสู่ปากเสือแบบนี้!
แต่ในตอนนี้อันตรายอยู่ตรงหน้าแล้วิอวี่ก็จำใจต้องป้องกันตัว เขายกเกราะแขนเฮยจินที่มือซ้ายขึ้นมาแล้วยิงมีดบินเก้าเล่มออกไป มีดแต่ละเล่มส่องแสงระยิบระยับและพุ่งไปที่ปากของสุนัขนรกสามหัว
สุนัขนรกสามหัวหุบปากลง มีดบินปี้ลั่วพุ่งเข้าปะทะกับเขี้ยวเหล็กสีขาวของมันจนเกิดประกายไฟ
ถึงแม้มีดบินปี้ลั่วจะไม่สามารถตัดเขี้ยวเหล็กของสุนัขนรกสามหัวได้ แต่ภายใต้การควบคุมของิอวี่มีดก็ยังพุ่งไปที่ดวงตาของมันต่อ หัวของสุนัขนรกหัวหนึ่งไม่ทันตั้งตัวจึงทำให้ตาซ้ายถูกฟันเข้าไปหนึ่งทีอย่างจัง
ถูกฟันจนาเ็แล้ว!
การเคลื่อนที่ของสุนัขนรกสามหัวเหมือนจะชะงักไป ิอวี่จึงอาศัยจังหวะนี้ถอยหลังเพื่อเว้นระยะจากพวกมัน มีดบินปี้ลั่วเก้าเล่มลอยกลับมาหาิอวี่แล้ววนอยู่รอบตัวเขาอย่างนั้น เพื่อเตรียมที่จะรับมือต่อ
เพียงแต่ว่าสุนัขนรกสามหัวไม่ได้หันกลับมาโจมตีใส่เขาในทันที แต่ใช้สายตาจ้องเขม็งมาที่ิอวี่อย่างเดียว!
สุนัขนรกสามหัวส่งเสียงคำรามออกมาจากในลำคอ เสียงทั้งสามเสียงจากหัวสามหัวรวมเข้าด้วยกันเป็หนึ่ง ฟังดูแล้วน่ากลัวมากกว่าเดิมอีก!
มันเป็การส่งสัญญาณความโกรธของอสูรร้าย!
ในพื้นที่มิติที่ลึกขนาดนี้พวกมันมีแต่ล่าคนอื่น แต่ิอวี่กลับทำให้มันาเ็ที่ตา ทำให้มันรู้สึกเ็ปอย่างมาก ในใจของสุนัขนรกสามหัวรู้สึกอยากจะสังหาริอวี่จนถึงที่สุดแล้ว!
ในขณะที่สุนัขนรกสามหัวพุ่งเป้าไปที่ิอวี่ทั้งหมดนั้น ฉินเคอจวินกับผู้าุโอีกสองคนที่เหลือก็ค่อยๆ แอบไปหลบอยู่ข้างๆ
ฉินเคอจวินออกคำสั่งฉินซงกับผู้าุโอีกคนที่ชื่อฉินหลินว่า “ิอวี่น่าจะมีความสามารถพอตัว คงจะยื้อเวลาได้ประมาณหนึ่ง เราจะต้องหาทางออกให้ได้ก่อนเขาตาย ไม่อย่างนั้นเขาจะตายเปล่า เข้าใจไหม?”
ขอแค่พวกฉินเคอจวินสามารถออกไปได้ก่อนที่สุนัขนรกสามหัวจะฆ่าิอวี่ตาย การตายของิอวี่ก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว!
ฉินเคอจวินเป็นายใหญ่ของตระกูล ในเวลาคับขันแบบนี้เขายังคงต้องข่มความกลัวในจิตใจ แล้ววิเคราะห์เหตุการณ์และปัญหาออกมาอย่างใจเย็น ตอนนี้ขอแค่หาทางออกให้ได้เป็พอ
ฉินซงและฉินหลินพอได้ยินฉินเคอจวินพูดแล้วก็ต่างพยักหน้า เพราะการตายของผู้าุโคนเมื่อครู่พวกเขายังจำได้เต็มตา ใครจะตายไม่เป็ไร แต่พวกเขาไม่อยากตาย การรักษาชีวิตเอาไว้ก่อนถือเป็สัญชาตญาณที่ถูกต้อง
เมื่อมองไปยังิอวี่ที่อยู่ห่างออกไปฉินซงก็ยิ้มอย่างเ็า เป็องค์ชายแห่งต้าิแล้วอย่างไร? อีกเดี๋ยวเ้าก็จะถูกกินจนไม่มีชิ้นดี นี่แหละจุดจบที่ไม่ให้เกียรติข้า!
ตอนที่พวกของฉินเคอจวินกำลังหาทางออก สุนัขนรกสามหัวกับิอวี่ก็สบตากัน
ในหมู่อสูรร้าย การสบตาถือเป็การท้าทาย แล้วการท้าทายแบบนี้มันหมายถึงการต่อสู้ที่ดุเดือดและบ้าคลั่งกำลังจะเริ่มขึ้น!
ดวงตาสีเขียวหกดวงของสุนัขนรกสามหัวแสดงความโกรธและความชั่วร้ายออกมา ภายใต้แสงสีเขียวจางๆ ที่เย็นะเื ิอวี่ไม่ถอย เขาเปิดดวงตามรณะขึ้นแล้วยังคงสบตากับมันต่อไป!
สุนัขนรกสามหัวััได้ถึงเจตนาท้าทายที่รุนแรงมากจากสายตาของิอวี่ มันคำรามเสียงขึ้นแล้วพุ่งเข้าใส่เขาด้วยกำลังทั้งหมดที่มันมี
วันนี้มันจะต้องฉีกิอวี่ออกเป็ชิ้นๆ ให้ได้!
สุนัขนรกสามหัวพุ่งเข้าใส่ิอวี่ ขณะนั้นเส้นเืตามกล้ามเนื้อของิอวี่ก็เริ่มปูดเพราะในร่างกายของเขากำลังผลาญเื จากนั้นเขาก็ซัดหมัดที่มีพลังเหมือนปืนใหญ่ออกไปโจมตีใส่มันทันที!
สุนัขนรกสามหัวถูกิอวี่ใช้หมัดขวางทาง ส่วนิอวี่ก็กระเด็นไปชนกำแพงหินที่อยู่ด้านหลัง หลังจากนั้นเขาก็เช็ดเืที่อยู่มุมปากของเขาแล้วพุ่งเข้าโจมตีสุนัขสามหัวต่อไป
หลังจากที่เปิดััแห่งิญญาและดวงตามรณะแล้ว พลังจิตของิอวี่ก็สูงมาก อีกอย่างเพราะการใช้ดวงตามรณะก็ทำให้อารมณ์ของิอวี่ดูบ้าคลั่งมากขึ้นด้วย!
“ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!”
ิอวี่ซัดหมัดออกไปอย่างต่อเนื่อง เขาปะทะกับสุนัขนรกสามหัวอย่างบ้าคลั่ง ถึงแม้กระบวนท่าการโจมตีของมันจะทำให้ิอวี่ล่าถอยไป แต่หลังจากที่เขาลุกขึ้นมาได้ก็กลับมาไล่ล่าเ้าสุนัขนรกสามหัวต่อ
ระหว่างการต่อสู้นั้นิอวี่ได้รับาเ็ ทั่วทั้งตัวเป็รอยข่วนรอยตะปบของสุนัขนรกสามหัวทั้งนั้น มีเืออกเต็มไปหมด
แต่ิอวี่กลับไม่รู้ตัวเลย เขายังคงสู้ต่อ!
การใช้พลังจิตแบบนี้ในการต่อสู้ ทำให้พลังจิตกับร่างกายของเขาหลอมรวมกันเป็หนึ่ง จิตใจที่แน่วแน่ของเขาค่อยๆ ปล่อยพลังแฝงในร่างกายออกมามากขึ้นเรื่อยๆ!
แรกเริ่มเดิมที ิอวี่มีพลังเทียบเท่าราชสีห์หกพันตัวเท่านั้น แต่ระหว่างการต่อสู้เขากลับยิ่งสู้ยิ่งกล้าหาญมากขึ้น เขาปะทะกับสุนัขนรกสามหัวอยู่เกือบครึ่งชั่วยาม!
ถึงแม้ิอวี่จะาเ็ แต่พลังของเขาก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้เขามีพลังมากกว่าราชสีห์หกพันตัวแล้ว!
สัญชาตญาณดิบของเขาแบบนี้เกิดจากการปะทะการพุ่งชน พลังฝีมือของิอวี่ค่อยๆ ถูกหล่อหลอม เติบโต พัฒนา หลังผ่านไปครึ่งชั่วยาม จู่ๆ ิอวี่ก็ะโลอยตัวขึ้นต้านกรงเล็บสีดำของสุนัขนรกสามหัวและใช้มือขวากำหมัดซัดเข้าไปตรงหัวที่อยู่ทางด้านขวา ทำให้ร่างกายที่ใหญ่โตของมันกระเด็นไปชนกับกำแพงหิน!
สุนัขนรกสามหัวส่งเสียงคำรามและจ้องมาที่ิอวี่ด้วยความโกรธ
แต่สายตาของิอวี่มีความดุดันมากกว่า เขาจ้องไปที่สุนัขนรกสามหัวอย่างไม่กะพริบตา “เข้ามาเลย! รุกเข้ามาสิ!”
สุนัขนรกสามหัวมองชายหนุ่มเืร้อนที่อยู่ตรงหน้า พอเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร ิญญาของมันก็เกิดความหวาดกลัวขึ้นมาแปลกๆ แม้แต่ส่งเสียงคำรามก็ยังไม่มีความกล้า!
และในเวลานี้ิอวี่เองก็พุ่งเข้าใส่ด้วยความเกรี้ยวกราด เขาซัดหมัดของเขาไปที่หัวของสุนัขนรกสามหัว ขณะที่มันกำลังจะหันหลังกลับมาิอวี่ก็ขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวและซัดหมัดรัวใส่หัวของมันอย่างกับพายุ
หมัดแรกซัดไปที่หัวของสุนัขนรกสามหัวจนะเืไปถึงพื้น มันรู้สึกถึงความเ็ป และเกิดเสียงอื้ออึงตรงขมับทั้งสองข้าง แต่ิอวี่ยังคงไม่หยุดโดยซัดหมัดอย่างต่อเนื่องหมัดแล้วหมัดเล่า
สุนัขนรกสามหัวนอนดิ้นอยู่ที่พื้นแต่หัวของมันยังถูกิอวี่กดเอาไว้และไม่สามารถขยับตัวได้ สายตาของมันเกิดความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นมาจากจิติญญา!
ฉินเคอจวิน ฉินซง และฉินหลินที่หลบห่างออกไป ตัวสั่นอย่างมาก
เมื่อหนึ่งก้านธูปก่อน พวกเขาพยายามหาทางออกในทุกที่แล้วแต่ก็ไม่เจอ จากนั้นพวกเขาก็สังเกตเห็นว่าิอวี่นั้นยิ่งสู้กับสุนัขนรกสามหัวกลับยิ่งดุดัน จนสุดท้ายสามารถขึ้นไปนั่งคร่อมอยู่ที่คอของสุนัขนรกสามหัวแล้วซัดหมัดใส่รัวๆ!
แต่ละหมัดที่เขาโจมตีออกไปส่งเสียงะเืจนสุนัขนรกสามหัวร้องโหยหวน และทุกหมัดของเขาก็ทำให้พวกของฉินเคอจวินนั้นรู้สึกกลัวจนตัวสั่น
เหงื่อที่หน้าผากของฉินหลินไหลเป็เม็ดใหญ่ แล้วก็พูดพึมพำว่า “น่ากลัวเกินไปแล้ว ... ”
“ตู้ม!”
มีเสียงดังน่าใดังขึ้นอีกครั้ง ฉินซงที่อยู่ข้างฉินหลินใจนร้องเสียงหลงแปลกๆ ออกมา เขากลืนน้ำลายเฮือกใหญ่แล้วพูดอย่างหมดคำพูดว่า “เห็นเขาอายุน้อยแบบนี้ แต่ ... แต่ว่าดูห่างชั้นกับศิษย์ในตระกูลที่ข้าสั่งสอนอย่างมากเลยนะ ทำไม ... ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้นะ?”
ก่อนหน้านี้ฉินซงยังคิดว่าิอวี่ก็แค่มีพร์อยู่บ้าง เื่พลังอย่างมากก็คงเทียบเท่ากับราชสีห์สามพันตัวเท่านั้น เขายังพอเอาชนะได้ แต่ดูมาถึงตอนนี้ ิอวี่ไม่ได้มีพลังเทียบเท่ากับราชสีห์สามพันตัวเท่านั้น แต่เหมือนจะมีพลังมากกว่าเขาเป็สองเท่าตัวเลย!
เดิมเขายังรู้สึกว่าสุนัขนรกสามหัวเป็ปีศาจ แต่ในสายตาของเขาในตอนนี้ ิอวี่มากกว่าที่เป็ปีศาจ!
มีแค่ฉินเคอจวินคนเดียวเท่านั้นที่ยังพยายามข่มความตื่นตะลึงเอาไว้ เขามองิอวี่ที่ตัวเปื้อนไปด้วยเื ไม่รู้ว่าในหัวของเขานั้นกำลังคิดอะไรอยู่
สุนัขนรกสามหัวส่งเสียงร้องออกมาจากในลำคอ เดิมมันคิดว่ามันนี่แหละที่มีนิสัยกระหายเืและบ้าคลั่งอย่างมาก แต่ตอนนี้มันเข้าใจแล้วว่าชายหนุ่มที่ดูผอมแห้งตรงหน้านี้ต่างหากที่เป็พวกบ้า! เขาต่างหากที่เป็สัตว์ร้าย!
สุนัขนรกสามหัวเข้าใจแล้วว่ามันสู้ไม่ได้จึงใช้กำลังที่เหลือที่มีทั้งหมดพยายามดิ้นให้หลุดจากการกดทับของิอวี่ แต่ิอวี่กลับใช้มือขวากดหัวมันเอาไว้
ิอวี่หมุนมือขวา ลมปราณพุ่งมาจากชีพจรสามสิบหกเส้นที่แขน และปล่อยออกมาจากฝ่ามือขวาของเขา
ฝ่ามือปลิดิญญาชุ่ยอวี้ของิอวี่ซัดหัวที่อยู่ตรงกลางของสุนัขนรกสามหัวจนเละ ส่วนอีกสองหัวที่เหลือก็สูญเสียความนึกคิดไป เขาซัดหมัดไปอีกสองทีจนกะโหลกของพวกมันแตกละเอียด ทำให้สุนัขนรกสามหัวหมดลมหายใจไปในทันที
ฉินเคอจวินเหมือนยกูเาออกจากอก เขาจ้องไปที่ศพของสุนัขนรกสามหัว เขายิ้มแล้วพูดว่า “เยี่ยมเลย ... เยี่ยมไปเลย!”
ในเวลานี้เองก็มีเสียงดังขึ้น ประตูหินที่อยู่ด้านหน้าเหมือนจะเลื่อนออก ด้านในเป็ทางเดินเข้าไป
ชัดเจนว่าบททดสอบด่านแรกถือว่าผ่านแล้ว ิอวี่สามารถผ่านด่านแรกเข้าไปได้แล้ว
ทันใดนั้นฉินเคอจวินรีบเดินมาหาิอวี่ที่เปื้อนไปด้วยเื แล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “องค์ชายสิบเจ็ด ท่านสุดยอดมากเลย ท่านช่วยชีวิตพวกเราเอาไว้ เราควรจะตอบแทนท่านอย่างไรดี?”
ระหว่างที่พูด ฉินเคอจวินก็เปิดดวงตาหยั่งรู้ขึ้นมาแล้วสำรวจอาการาเ็บนร่างกายของิอวี่ เมื่อพบว่าอาการของิอวี่ดูไม่ค่อยดีเท่าไรก็เกิดความรู้สึกดีใจขึ้นมา!