“แล้วเรานี้เราจะทำอย่างไร ในเมื่อเราไม่สามารถทำลายลำธารแห่งชีวิตได้ และภวังคจิตก็สถิตอยู่ในตาน้ำแห่งจิติญญา ถ้าทำลายที่นี่ ภพพืชพันธุ์จะล่มสลาย” ขณะนั้นภายหน้าทั้งสี่บริเวณใจกลางตาน้ำแห่งจิติญญาของลำธารแห่งชีวิตปรากฏร่างหนึ่งเป็เหมือนหมู่ซู่เด็กในร่างจิตภูติ
“พวกท่านคือ องค์ชายัแห่งภพ์ และ เ้าวั่งซูเ้าแห่งภพมนุษย์ เป็เกียรติที่ได้พบพวกท่าน ข้าเหวินหลาน ิญญาแห่งพืช”
“เหวินหลาน หรือท่านคือเศษเสี้ยวิญญาของภพซู่อวี้ที่หลุดออกมาั้แ่การกำเนิดภพ ท่านคือหนึ่งในผู้สร้าง” ฮวาเฟยฟาเอ่ยถาม
“องค์ชายัท่านช่างปราดเปรื่อง มีผู้คนน้อยมากถึงไม่มีที่ทราบประวัติของภพซู่อวี้ และ ตัวข้า ถูกต้องแล้ว เมื่อหลายหมื่นปีก่อนจิตดำมืดของปีศาจร้ายที่ยังไม่กอปรเป็ร่างนั้น มันสามารถแทรกเข้ามาภพพืชพันธุ์ และหาภพต้นกำเนิดแห่งนี้เจอ และมันได้ถอดภวังคจิตเอาไว้ใน ลำธารแห่งชีวิต ตาน้ำแห่งจิติญญานี้ มันตั้งใจกัดกินั้แ่ราก ให้ลำธารที่ให้กำเนิดพลังจักราและชีวิตแก่ภพพืชพันธุ์แห่งนี้กลายเป็ลำธารอสูรโลหิต ที่ลำเลียงสู่ เหล่าหมู่ซู่ และพืชพันธุ์อื่นๆ พวกที่มีพลังจักราแข็งแกร่งจะกลายเป็ปีศาจร้าย ส่วนพวกที่อ่อนแอจะยืนต้นตาย ภพนี้จะกลายเป็ป่าปีศาจในที่สุด องค์พระแม่แห่งจิติญญาได้ใช้พลังในการชำระล้างและห่อหุ้มภวังคจิตนั้นไว้เพื่อให้มันไม่สามารถปล่อยพลังออกมาได้ทั้งหมด ภพพืชพันธุ์ และภพซู่อวี้แห่งนี้ถึงยังอยู่จนทุกวันนี้
แต่ตอนนี้ก็แทบจะหมดเวลา พลังของราชันย์กะโหลกนั้นมากมายเกินพลังของพระแม่แห่งจิติญญา เกราะที่หุ้มอยู่นั้นน่าจะอยู่ได้อีกไม่นาน และถ้าภวังคจิตถูกปลดปล่อยออกมาตอนนี้จะเกิด “มหาวิกฤติแห่งภพพืชพันธุ์” หมายถึงภพที่ตั้งต้นแห่งนี้จะดับสูญ ถูกครอบงำโดยความมืด และแม้แต่พลังในการสร้างและรักษาของพระแม่แห่งจิติญญาก็อาจจะโดนขโมยไป เมื่อนั้นก็จะถึงการอวสานของทุกภพ ทุกดวงจิต ตัวข้าเองอยู่ที่นี่มายาวนานเพื่อรอพบพวกท่านสองคน ผู้ที่จะมาปลดปล่อย และทำลายภวังคจิตดวงนี้ซะ” เหวินหลานกล่าว
“ที่ผ่านมาพวกเราทำลายสิ่งที่ภวังคจิตเข้าไปสถิตพร้อมดวงิญญาร้ายนั่น แต่ในเมื่อภพแห่งนี้ภวังคจิตถูกฝังอยู่ในตาน้ำแห่งจิติญญาลำธารแห่งชีวิตซึ่งไม่สามารถแยกออกจากกันได้ และตัวภพก็ไม่สามารขาดลำธารแห่งนี้ได้ แล้วพวกเราจะทำลายมันได้อย่างไร” เ้าวั่งซูเอ่ยถาม
“” มนต์แยกจาระไนิญญา” และ “ทำนองกล่อมิญญา” เสียงจากซวินดำสิบสองชุ่นและผีผาประทีปอนันตกาล ที่ติดตัวพวกท่านมา เครื่องดนตรีสองสิ่งนั้นจะทำให้ิญญาร้ายภวังคจิตแยกออกจากลำธารแห่งขีวิต” เหวินหลานกล่าว
“งั้นพวกเรา” เ้าวั่งซูและฮวาเฟยฟาเหาะกลับมานั่งบนริมลำธารแห่งชีวิต ทั้งสองผายมือในอากาศ ปรากฏ ซวินดำสิบสองซุ่น และ ผีผาประทีปอนันตกาล และเริ่มเล่นเพลง “กล่อมิญญา” โดยมี หลิ่งกวาง และ ชิงหลง ร่าย” มนต์แยกจาระไนิญญา” อยู่ด้านข้าง ทำนองกล่อมิญญาเข้าครอบงำิญญาร้ายให้หลุดจากสิ่งที่เกาะตาน้ำแห่งจิติญญา และ มนต์จาระไนพยายามดึงิญญาร้ายนั้นออกมาอย่างถาวร เมื่อภวังคจิตดำมืดนั้นเคลื่อนตัวออกมาด้านนอก เพื่อกันภวังคจิตวิ่งย้อนกลับเข้าตาน้ำแห่งจิติญญา เหวินหลานก็เสกปรากฏ “เมล็ดพันธุ์แห่งธาตุ” เข้าแทรกสถิตแทนทันที
“มนต์ผสานิญญา” แสงสว่างจ้าขึ้นที่เคียวและกระบี่ เสี้ยวิญญาของชิงหลงและหลิ่งกวางลอยทั้งหมดประสานเข้าด้วยกัน “เคียวปรภพเขี้ยวั” เ้าวั่งซูจับง้าวและฟาดฟันลงใจกลางภวังคจิต แสงสว่างจ้า เกิดแสงกว้างใหญ่ และแรงะเิอันมหาศาล แรงะเิพลังที่รุนแรงถูกกักไว้ด้วยม่านพลังของเหวินหลาน แลดูความเสียหายจะไม่ขยายวงไปไหน ิญญาของจอมมารออกมากรีดร้องด้วยความเ็ป เสียงแห่งความแค้นและทรมานกึกก้องไปทั่วภพ และสลายไป
“ภวังคจิตถูกทำลายไปสี่ดวงแล้ว” เ้าวั่งซูเอ่ย
“และภพพืชพันธุ์แห่งนี้ รวมถึง ดวงิญญาทั้งหมด ก็ปลอดภัยช่างเป็เื่ประเสริฐยิ่งนัก องค์ชาย และ คุณชาย ข้าขอขอบคุณแทนชาวภพพืชพันธุ์” เหวินหลานพูดพร้อมโน้มเคารพ
“แล้วสิ่งใดที่ท่านใส่เข้าไปในตาน้ำแห่งจิติญญา” ฮวาเฟยฟาเอ่ยถาม
“เมล็ดพันธุ์แห่งธาตุ” เมล็ดพันธุ์แรกกำเนิดแห่งภพแต่ยังไม่สมบูรณ์ เพราะต้องขอเสี้ยวิญญาจากผู้สร้างและผู้ปกปักสถิตในตาน้ำจิติญญา เป็เหมือนพันธสัญญาอันสำคัญ ที่ภพแห่งนี้ปลอดภัย เพราะพวกท่าน”
“แต่พวกเราไม่ใช่ผู้สร้างและผู้ปกปักษ์ ที่ท่านว่า!? ว่าแต่พวกเค้าคือใคร!? พวกเราได้ยินจากหลายที่......” ยังไม่ทันที่ฮวาเฟยฟาจะพูดจบ
“ลองถอดเสี้ยวจิตท่านใส่ดูก่อนสิ! และท่านจะเห็นคำตอบ!” เ้าวั่งซูและฉวาเฟยฟาหันมองหน้า และพยักหน้า พร้อมผายมือในอากาศ พบจิตที่ลอยอยู่ในลูกแล้วเหนือมือบริเวณหน้าอก ดวงจิตหมาป่าดำ และ ัฟ้า ลอยสว่างในลูกแก้วที่เปล่งระยิบระยับ ทั้งสองนำมันวางลง เกิดเป็” ดวงใจแห่งชีวิต” เปล่งสว่างและสร้างภาพนิมิต ในอดีตก่อนการกำเนิดแห่งภพ
ภายใต้ร่มเงาของหมู่ซู่จื่อหรง เ้าวั่งซู และ ฮวาเฟยฟา สเวยภพชาติเป็จิตภูติ ทั้งสองหูยาว เรืองแสงงดงาม และมีสัตว์คู่กาย ัขาวและจิ้งจอกเก้าหาง และในมือของทั้งสี่ประสานกัน มีเมล็ดพันธุ์แห่งธาตุส่องสว่างในมือ ทั้งคู่บรรจุเมล็ดแห่งธาตุลงในตาน้ำแห่งจิติญญา และนำทั้งหมดหย่อนลงสู่รากแก้วโลกาภายใต้หมู่ซู่จื่อหลง เกิดป็นพลังจักรามาหาศาลวิ่งแตกแขนงและส่งพลังออกไปทั่วภพ ให้กำเนิดภพต้นกำเนิดของโลกใบนี้ "ภพซู่อวี้ - ภพแห่งการฟื้นฟูชีพ”
เมล็ดแห่งธาตุแตกตัวออกเป็ 7 ส่วน ลอยขึ้นเปล่งแสงขึ้น ส่วนแรกฝังลงตาน้ำแห่งจิติญญา ส่วนสองลอยกลับเข้าเ้าวั่งซู ส่วนที่สามลอยเข้าฮวาเฟยฟา เกิดเป็พลังแห่งผู้สร้าง และ ผู้ปกปักษ์ สถิตย์กลับเข้าในจิติญญาทั้งสองคน และมีส่วนที่สี่กระเทาะออกจากหนึ่งและสองเปล่งแสงสว่างสีดำและลอยหลุดออกจากวงโคจรไป เป็พลังแห่งผู้ทำลาย ส่วนที่ห้าพลังผู้พิทักษ์ลอยกลับสู่หลิ่งกวางและชิงหลง ดวงที่หกพลังผู้ให้กำเนิดลอยสู่ภพพืชพันธุ์้า และดวงที่เจ็ดผู้เมตตาลอยสู่ภพ์ ผู้สร้างและผู้ปกปักษ์ได้ส่งพลังสร้างรากแก้วแห่งภพขึ้นทั้งเก้าภพ เพื่อการเติบโตและขยายที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
