กระดูกสีแดงชิ้นนี้น่ากลัวเป็อย่างมาก ไม่รู้ว่ามันอยู่ที่นี่มานานเท่าไรแล้ว ทว่าชิ้นส่วนของมันยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ไม่ผุพังเลยแม้แต่น้อย ซึ่งด้วยความแข็งแกร่งของมันทำให้เต้าหลิงใจสั่น หรือว่าจะเป็กระดูกของจอมยุทธ์โบราณ
เขายื่นฝ่ามือออกไป ยิ่งเข้าไปใกล้มากเท่าไรพลังที่ดุร้ายก็ยิ่งน่ากลัวมากเท่านั้น หลังจากนั้นเขาก็กัดฟันกรอดพลางหยิบกระดูกขึ้นมา ทั่วทั้งฝ่ามืออาบไปด้วยเื
“เป็กระดูกที่น่ากลัวมาก ภายในอุดมไปด้วยความดุร้าย เป็ไปได้ว่านี่อาจจะเป็กระดูก์ของสัตว์อสูร์” เต้าหลิงเม้มปาก ความเป็มาของกระดูกนี้จะต้องไม่ธรรมดา บางทีอาจจะสามารถนำมาหลอมเป็สมบัติล้ำค่าได้
เขาหยิบกล่องหยกออกมาเพื่อที่จะใส่กระดูกแดง ทว่าของสิ่งนี้น่ากลัวมากเกินไป ชั่วพริบตากล่องหยกที่อยู่ภายในมือของเขาก็แหลกเป็ผุยผง
เต้าหลิงขบคิดจากนั้นเขาก็หยิบหนังสัตว์อสูรสีเงินออกมา ซึ่งภายในหนังสัตว์นี้ได้บันทึกวิชานิมิตนภาครามเปล่งดาราเอาไว้ เดาว่าความแข็งแกร่งของมันจะต้องสูงมากแน่
เขาใช้หนังสัตว์อสูรสีเงินห่อหุ้มกระดูกสีแดงเอาไว้ พลันพลังที่ดุร้ายก็สลายหายไป เขาถอนหายใจออกมาพลางเก็บของสิ่งนั้นลงไป
“จะต้องเป็กระดูกของจอมยุทธ์ที่น่ากลัวมากแน่ๆ”เขามองดูรอยแผลที่อยู่บนฝ่ามือ จากนั้นก็นำต้นกำเนิดเหลวล้ำค่าหยดลงไปหนึ่งหยด แล้วจึงเดินเข้าไปข้างในต่อ
ในขณะที่เดินไปเต้าหลิงไม่พบก้อนหินเลยสักก้อน ทำให้เขารู้สึกผิดหวัง ทว่าเขาก็ััได้ว่าตนกำลังเข้าใกล้แรงกดดันที่น่ากลัวบางอย่างมากขึ้นเรื่อยๆ
ในตอนนั้นหนังตาของเต้าหลิงก็กระตุกขึ้น ภายในรอยแตกของหินที่อยู่เบื้องหน้ามีแสงสีทองไหลออกมาเป็เส้นๆ และมีภาพดวงดาราปรากฏขึ้นมา คล้ายกับเป็นิมิตที่น่ากลัว
ใบหน้าละอ่อนฉายความปีติ ฝีเท้าก้าวเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว ในตอนนั้นเขาก็เห็นรากของหญ้าดาราสีทองต้นหนึ่ง
ทว่าหญ้าดารานี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว มันไม่มีกลีบไม่มีใบ มีเพียงแค่รากเท่านั้น คลื่นพลังธาตุ์ที่เปี่ยมล้นแผ่ซ่านออกมา เขารู้สึกว่าของสิ่งนี้แข็งแกร่งกว่าของเหลว์สีทองหลายต่อหลายเท่า
“โชคชั้นยอด” เต้าหลิงดีใจเป็อย่างมาก เขาเก็บหญ้าดาราสีทองขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น
พลังงานที่อุดมอยู่ภายในหญ้าดารานี้เข้มข้นเป็อย่างยิ่ง ถ้าหากว่าต้องหล่อหลอมเดาว่าน่าจะต้องใช้เวลาครึ่งวัน อีกทั้งแรงกดดันข้างในนี้น่ากลัวมาก เต้าหลิงจึงไม่อยากจะอยู่ที่นี่นานนัก
เท้าของเขาพุ่งทะยานเข้าไป เขารู้สึกว่าได้เข้าใกล้บางสิ่งที่ส่งแรงกดดันที่น่ากลัวออกมาทุกทีๆ แล้ว และในตอนนั้นเองดอกบัวเขียวที่สงบนิ่งก็เกิดสั่นไหวขึ้น
ดอกบัวเขียวที่อยู่ท่ามกลางหมอกโกลาหลสั่นไหวไปมาอย่างรวดเร็ว ความหิวกระหายเอ่อล้นออกมาคล้ายกับว่าเห็นอาหารอันโอชะ
หนังตาของเต้าหลิงกระตุกขึ้น สายตาจับจ้องไปที่ส่วนลึก ที่แท้สิ่งที่ดึงดูดดอกบัวเขียวก็คือของที่อยู่ข้างในสุด
“ของที่อยู่ในนั้นจะต้องเป็ของล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้แน่!” เต้าหลิงกำหมัดแน่น เขาดื่มต้นกำเนิดเหลวล้ำค่าลงไปหลายหยด จากนั้นก็ก้าวฝีเท้าเข้าไปข้างใน
แรงกดดันน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ ดวงดาราแต่ละดวงสั่นไหวคล้ายกับจะะเิ
พลังทั่วร่างม้วนตัวขึ้นกลับตาลปัตร ลมปราณที่เข้มข้นพรั่งพรูเอ่อล้นได้สร้างแผ่นอักขระขึ้น ก่อนจะะเิออกแล้วผสานรวมตัวกันใหม่อยู่หลายต่อหลายครั้ง เพื่อที่จะช่วยลดแรงกดดันที่ได้รับของนิมิต
เมื่อมองเห็นข้างในส่วนลึก ใบหน้าของเต้าหลิงก็พลันแข็งทื่อ ก้อนหินสีทองก้อนหนึ่งปลดปล่อยแสง์นับหมื่นเส้นแสงออกมา ภายในเส้นแสงแต่ละเส้นมีแม่น้ำดาราสายหนึ่งอยู่ข้างใน อีกทั้งยังมีดวงดาราสีทองขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น
ก้อนหินสีทองนี้ดูดซับพลังดาราที่อยู่รอบๆ ราวกับว่ากำลังฝึกฝนตน ทำให้เต้าหลิงตกตะลึง
หิน์สีทองน่ากลัวเป็อย่างมาก แสงสีทองซับซ้อนสว่างระยิบระยับ ไอหมอกปลดปล่อยออกมาคล้ายกับปราณชีวิต
“นี่มันหินดารา์” เต้าหลิงกระชับหมัดพลางแผดเสียงคำราม “น่ากลัวยิ่งกว่าหินดาราของสำนักเสียอีก นี่คือหิน์ดาราสีทอง”
สิ่งที่ทำให้เต้าหลิงไม่อยากจะเชื่อเลยก็คือรูปร่างของหิน์สีทองนี้มีลักษณะคล้ายกับมนุษย์เป็อย่างมาก
“คงไม่ใช่ว่ากำลังจะกลายสภาพเป็ุ์หรอกนะ?” เต้าหลิงใเป็อย่างมาก โลกนี้มีแต่สิ่งแปลกประหลาดมากมาย ทว่าการที่แร่หินจะมีจิติญญาแล้วกลายสภาพเป็สิ่งมีชีวิตนั้นเป็เื่ที่น่ากลัวจนถึงขีดสุดอย่างไม่ต้องสงสัย
ทว่าการที่มัน้าที่จะแปรสภาพกลายเป็ุ์นั้นเป็สิ่งที่ทำได้ยากยิ่ง เป็ไปได้ว่าพวกมันอาจจะอยู่ที่นี่มานานหลายหมื่นปี แต่จะเป็ไปได้ไหมนั้นเป็เื่ยากที่จะคาดเดา
ซึ่งหินสีทองก้อนนี้ได้เปลี่ยนรูปร่างเป็มนุษย์แล้ว นั่นมีความเป็ไปได้ว่ามันอาจจะกลายเป็สิ่งมีชีวิตแล้วทลายก้อนหินออกมา
เท้าของเต้าหลิงก้าวเข้าไปข้างใน เขาััได้ว่าพลังชีวิตของมันที่ส่งออกมาจากหิน์สีทองนี้เหมือนกับมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ไร้ซึ่งจุดสิ้นสุด ถ้าหากว่ามันได้ถือกำเนิดขึ้นบนโลกนี้ พลังของมันจะต้องแข็งแกร่งระดับชั้นฟ้า
เขาขบฟันกรอดเพื่อที่จะยกหิน์สีทอง ทว่าดอกบัวเขียวทนไม่ไหวแล้ว มันเหมือนกับเด็กที่เห็นขนมหมอก์แต่ละเส้นพรั่งพรูออกมาก่อนที่จะเริ่มดูดซับพลังงานของหิน์สีทองอย่างบ้าคลั่ง
“ดอกบัวเขียว” ใบหน้าของเต้าหลิงพลันดำมืดเป็เส้น หิน์สีทองนี้ใกล้จะกลายเป็ุ์แล้ว ถ้าหากว่ามีมันอยู่ข้างกาย ไม่แน่ว่ามันอาจจะกลายเป็ยอดยุทธ์ที่เก่งกาจก็เป็ได้
ทว่าดอกบัวเขียวที่ตะกละตะกลามนี้ทำให้เต้าหลิงระอาจนพูดไม่ออก พลังอานุภาพของดอกบัวเขียวนั้นแข็งแกร่งมากแล้ว ถ้าหากว่ามันดูดซับพลังของหิน์สีทองเข้าไปอีกมันก็จะแข็งแกร่งเกินกว่าที่เต้าหลิงจะควบคุมได้
หมอก์ทั้งสองเส้นะเิพลังดูดกลืนที่น่ากลัวออกมา พลังมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ภายในหิน์สีทองถูกดอกบัวเขียวดูดซับเข้าไปอย่างไม่ขาดสาย
พลังที่ส่งออกมาจากหิน์สีทองลดลงไปอย่างรวดเร็ว พลังทั้งหมดของมันได้ถูกดอกบัวเขียวดูดกลืนเข้าไป จนดอกบัวเขียวเริ่มน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ ทั่วทั้งดอกบัวเขียวคล้ายกับกำลังจะสร้างพลังโกลาหลขึ้นมารอบๆ
“ข้าจะรอดูว่าเ้าจะกลายเป็ปีศาจอะไร” เต้าหลิงถอนหายใจ เขาััได้ว่าแรงกดดันที่อยู่รอบๆ ค่อยๆ หายไป พลางนั่งดูสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความเหนื่อยล้า
จิต์ไหลแล่นเข้าไปในร่างกาย เต้าหลิงจดจ้องดอกบัวเขียวอย่างไม่ละสายตา จิต์พลันสั่นไหวในตอนนั้นเองพลังโกลาหลที่ปกคลุมรอบๆ ดอกบัวเขียวที่ปรากฏขึ้นนั้นเหมือนกับดึงตัวของเขาให้เข้ามาสู่ยุคสมัยก่อนฟ้าดิน
“มันกำลังจะกลายสภาพอย่างนั้นหรือ” เต้าหลิงััได้ถึงพลังเต๋าที่กำลังก่อตัวขึ้น เต๋ากำเนิดหนึ่งหนึ่งกำเนิดสองสองกำเนิดสามสามกำเนิดสรรพสิ่ง ทุกสิ่งอย่างได้หวนคืนกลับมาสู่วิถีธรรมชาติ
“ไม่ใช่” ดวงตาของเต้าหลิงเบิกกว้าง ในตอนนั้นเขามองเห็นดอกบัวเขียวไม่ชัดเจนอีกต่อไป ภายในร่างของเขาปรากฏหลุมดำขนาดใหญ่ขึ้นก่อนที่หอคอยเล็กจะแทรกซึมเข้าไปข้างใน
เขาได้หอคอยเล็กนี้มาจากหอคอยผ่านจิตชั้นที่สิบ ซึ่งมันอยู่อย่างสงบมาโดยตลอด ทว่าตอนนี้มันกลับแทรกซึมเข้าไปภายในความโกลาหล ทำให้เต้าหลิงตกตะลึงเป็อย่างมาก
อีกทั้งเต้าหลิงยังััได้ถึงพลังต้นกำเนิดที่น่ากลัวผิดปกติเป็เส้นๆ ซึ่งนี่ก็คือพลังต้นกำเนิดของความโกลาหล ถึงแม้ว่าจะเบาบาง ทว่าเส้นพลังที่ส่งออกมานั้นละเอียดเป็อย่างมาก
ตูม!! ร่างกายของเต้าหลิงสั่นไหว หมอก์ะเิออกมา ภายในเืเนื้อร่างของเขาเหมือนกับจะลอยเหินขึ้นท้องฟ้า พลังภายในได้ปลดปล่อยพลังศักยภาพที่น่ากลัวออกมา
“นี่มันพลังโกลาหล” เต้าหลิงอ้าปากค้างพลางแผดเสียงคำรามขึ้นมาในใจ “พลังโกลาหล ที่แท้ดอกบัวเขียวสามารถวิวัฒนาการออกมาเป็พลังโกลาหล”
เต้าหลิงใจนแทบจะสิ้นชีวา นี่ก็คือพลังโกลาหล เพียงแค่เส้นพลังบางๆ ที่ได้เปิดพลังศักยภาพที่มีอยู่ภายในร่างของเขาแค่นี้ก็แสดงให้เห็นว่าพลังของมันนั้นน่ากลัวมากขนาดไหน
เขากลืนต้นกำเนิดเหลวล้ำค่าไปหลายหยด พลังบริสุทธิ์ถูกกลั่นหลอมอย่างไม่ขาดสายพลังพลันทะยานขึ้นอย่างก้าวะโแข็งแกร่งยิ่งกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก
ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่พลังโกลาหล ดอกบัวเขียวดูดซับพลังงานสีทองเข้าไปเร็วมากขึ้นก่อนที่จะมีพลังโกลาหลเส้นบางๆ ลอยออกมาเส้นหนึ่ง
ร่างของเต้าหลิงสั่นไหวเหมือนกับได้เปิดประตูธรณีหมอก์พุ่งทะลวงออกมา เส้นแสงนับพันหมื่นเส้นโอบล้อมไหลแล่นคลื่นพลังชีวิตที่น่าหวาดผวาะเิออกมาเป็ระลอกๆ
พลังของเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งนี่ก็คือความน่ากลัวของพลังโกลาหล มันเป็พลังต้นกำเนิดที่น่ากลัวที่สุดในบรรดาพลังต้นกำเนิดทั้งหมดในใต้หล้านี้
เมื่อครู่แค่พลังโกลาหลที่เบาบางสองเส้นเท่านั้นยังทำให้พลังของเต้าหลิงพุ่งทะยานขึ้นมาจนถึงขนาดนี้
“ออกมาอีกสิ ออกมาอีก!” เต้าหลิงกำหมัดแน่น พลางแผดเสียงคำรามอยู่ภายในใจ
เขาไม่สามารถที่จะััพลังโกลาหลได้ เพราะแรงต่อต้านของมันน่ากลัวเป็อย่างมาก
ในขณะที่เขาััได้ว่าความเร็วในการดูดกลืนพลังงานสีทองนั้นลดลงไป ดวงตาทั้งสองของเขาก็เปิดขึ้นสายตาจ้องมองไปยังหินั์ที่มีรอยแตก อีกนิดเดียวก็แทบจะแหลกสลายไปกับพื้นดิน
ก้อนหินที่แตกร้าวประหนึ่งที่ลับเซียนได้เปิดออก หมอก์ห้าสีส่องประกายออกมา แสงนั้นส่องออกมาจากแผ่นหินที่ตลบอบอวลไปด้วยพลังิญญาก่อนฟ้า
“มันมีแผ่นหินอยู่ข้างในด้วยอย่างนั้นหรือ” หมัดทั้งสองของเต้าหลิงกำแน่น พลางแผดเสียงหลงออกมา
“วิถีก่อนฟ้า มันสามารถผลิตวิถีก่อนฟ้าออกมาได้!”
เสียงคำรามที่ะเิดังออกมาชิงอี้จวิ้นตื่นเต้นมากจนแทบจะเป็ลมสลบลงไป ดวงตาทั้งสองของเขาพร่ามัว ร่างทั้งร่างสั่นไหวไม่หยุด
