ตอนที่ 1
“ปังๆๆๆๆ !!!”
ะุถูกยิงสาดใส่กันจากทุกสารทิศเสียงปืนดั่งสนั่นไปทั่วบริเวณ แต่ทว่าร่างบางยังคงนั่งนิ่งอยู่ภายในรถที่กำลังขับเคลื่อนไปยังจุดหมายราวกับว่าไม่รู้สึกเดือดร้อนต่อสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ั์ตาสีน้ำตาลอมเทาคู่สวยมองออกไปด้านนอกกระจกรถด้วยความว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึก
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาโดนไล่ล่าแต่มันคือทั้งชีวิตของเซโล่ เพียงเพราะเขาเกิดมาในตระกูลมาเฟียและยังเป็ทายาทลำดับที่หนึ่งซึ่งมาพร้อมกับคำว่าภาระและหน้าที่ที่เขาต้องรับผิดชอบเพื่อขึ้นเป็ผู้นำอย่างเหมาะสม
เซโล่ไม่เคยได้ัักับความรักที่แท้จริงเพราะั้แ่เล็กจนโตเขาถูกเลี้ยงดูจากแด๊ดและปู่ ทุกอย่างล้วนต้องมีผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้องเสมอ ทุกย่างก้าวล้วนเต็มไปด้วยอุปสรรค สายตาที่คอยจับจ้องเต็มไปด้วยความคาดหวังและรอซ้ำเติมเมื่อเขาพลาดพลั้ง เขาคนนี้จะต้องแข็งแกร่งและห้ามแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครได้เห็น เขาโดนลอบฆ่าบ่อยเสียจนเริ่มชินชา แต่ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อเขาหมั้นหมายกับดาเนียลเล มาฟิเอโล ไม่ได้มีเพียงแค่แก๊งค์ริก้าที่ไม่พอใจแต่รวมไปถึงหลายตระกูลที่ได้รับผลกระทบ เพราะการสานสัมพันธ์ครั้งนี้นำมาซึ่งธุรกิจและอำนาจ
“ไอ้นีโรมึงขับรถดีๆ หน่อยสิวะ กูจะอ๊วก !”
เคียโรบ่นพี่ชายฝาแฝดด้วยความหัวเสียในขณะที่ช่วยลูกน้องยิงตอบโต้พวกศัตรู
“ไอ้เชี้ย !!! ะุอย่างกับห่าฝน กูก็พยายามที่สุดแล้วมึงก็ยิงเงียบๆ ไปดิ บ่นหาพ่องมึงเหรอ”
“เผื่อมึงลืมว่าเรามีพ่องคนเดียวกัน…ไอ้พี่เวร ! คุณเซโล่โอเคใช่ไหมครับ ?”
เคียโรด่าพี่ชายตัวเองเสร็จจึงตัดบทสนทนาด้วยการหันมาถามบอสของตนด้วยความเป็ห่วงเพราะนีโรขับหลบะุทำให้รถส่ายไปมา ดูเหมือนว่าสถานการณ์ตอนนี้ฝั่งเขากำลังตกเป็รอง
“ครับ ผมไม่เป็ไร”
เซโล่ตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะก้มลงอ่านเอกสารในอีเมลอย่างเช่นก่อนหน้านี้
“พวกมันมากันเยอะมากเลยครับ เหมือนว่ารอจังหวะนี้มานานแล้ว”
เคียโรบอกเสียงเครียดั์ตาเต็มไปด้วยความกังวล ในสมองกำลังครุ่นคิดเพื่อยื้อเวลารอกำลังเสริม ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบอสของเขาต้องปลอดภัย
“ครับ”
เซโล่พยักหน้ารับเบาๆ ในขณะที่สายตายังคงจับจ้องไปยังตัวอักษรที่อยู่ในอีเมล
“ไอ้เคียโร ทำไมอยู่ๆ พวกมันถอยวะ ?”
นีโรถามขึ้นในขณะที่ปลายเท้ายังเหยียบคันเร่งจนสุดและขับหักหลบหลีกด้วยความชำนาญ สายตาคมยังคงมองอย่างระวัง
“กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ”
เคียโรตอบกลับ ั์ตาคมมองฝ่าความมืดไปรอบตัวรถ ปรากฏว่าพวกศัตรูล่าถอยไปค่อนข้างมาก
บทสนทนาของลูกน้องคนสนิททำให้คิ้วเรียวของเซโล่เลิกขึ้นเล็กน้อย การที่ทั้งคู่พูดแบบนี้นั่นหมายความว่าไม่ใช่ลูกน้องของเวนซาโลที่ตามมาสมทบ
“คุณเคียโรครับ ผมเหมือนจะเห็นรถของเจโน่ลูกน้องคนสนิทของคุณโซเอลทายาทลำดับที่สองของมาฟิเอโล”
“อืม”
เสียงที่ดังเข้ามาในหูฟังบลูทูธทำให้เคียโรและนีโรมองหน้ากันด้วยความสงสัยและแปลกใจ ก่อนจะสื่อสารกันผ่านทางสายตา เราเข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ยออกมาแม้แต่คำเดียว แน่นอนว่าการช่วยเหลือครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะบอสของพวกเขาอย่างแน่นอน
ในอดีตมาฟิเอโลไม่เคยยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเลยสักครั้ง จนกระทั่งคุณโซเอลได้ทำธุรกิจร่วมกับเซโล่ นั่นทำให้ทั้งคู่พบเจอกันบ่อยครั้ง
หลังจากที่เหตุการณ์กลับเข้าสู่สภาวะปกติลูกน้องคนสนิทจึงพาบอสของตนกลับไปยังเพนเฮ้าท์สุดหรูที่มีขนาดใหญ่พอๆ กับบ้านหนึ่งหลัง
เซโล่จะกลับคฤหาสน์ของแด๊ดก็ต่อเมื่อโดนเรียกเข้าไปคุยงานสำคัญเท่านั้น ั้แ่ได้มีการหมั้นหมายเขาก็ขอแยกตัวออกมาอยู่ข้างนอกเพียงลำพัง แต่ยังคงต้องทำหน้าที่ของตัวเองโดยไม่ให้ขาดตกบกพร่อง และที่สำคัญไปกว่านั้นคือเขาต้องทำตามคำสั่งของคุณปู่อย่างเคร่งครัด บางครั้งเขาก็รู้สึกอิจฉาน้องชายร่วมสายเืที่ตอนนี้หนีไปอยู่บ้านเกิดของคนเป็แม่โดยไม่ต้องรับรู้ถึงความวุ่นวายในตระกูล แต่สำหรับเขาที่หลีกหนีไม่ได้จึงต้องทำทุกอย่างอย่างสุดความสามารถ
“นีโร วันนี้ยังมีงานอะไรอีกไหม ?”
เซโล่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบในขณะที่ลิฟต์กำลังเคลื่อนตัวขึ้นสู่ชั้นบนสุด
“วันนี้ไม่มีอะไรแล้วครับ พรุ่งนี้มีประชุมตอนสิบโมงเช้าและมีนัดเจรจากับลูกค้าใหม่ที่ XX ตอนห้าโมงเย็น ”
“อืม พวกนายไปพักเถอะคืนนี้ผมไม่ออกไปไหน”
ใบหน้าสวยขยับขึ้นลงเบาๆ ก่อนก้มมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือ
“ครับ”
เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกร่างบางเดินเข้าห้องของตัวเองทันที ส่วนเคียโรและนีโรลงลิฟต์เพื่อกลับห้องพักของตัวเองที่อยู่ชั้นล่างเช่นกัน
เปลือกตาคู่สวยปิดลงด้วยความผ่อนคลายเมื่อร่างกายได้ัักับน้ำอุ่น
“ติ้ง !”
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นทำให้มือเรียวต้องคว้าโทรศัพท์มาดู เมื่อเห็นว่าใครที่แชทมาเซโล่ก็ต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่ทว่าหัวใจกลับพองโตด้วยความรู้สึกดี
“คุณปลอดภัยดีใช่ไหม ?”
“ครับ”
นิ้วเรียวพิมพ์ตอบกลับเพียงแค่นั้น ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงที่เดิม เซโล่นั่งแช่น้ำอีกไม่นานก็ลุกขึ้นไปล้างตัว เขาสวมเพียงชุดคลุมตัวบางเดินมาทำอาหารง่ายๆ ที่ห้องครัวเพราะเมื่อครู่ตอนที่พูดคุยเื่ธุรกิจกับลูกค้าเขาจิบเพียงแค่ไวน์เท่านั้น
เมื่อทานอาหารเสร็จเรียบร้อย เซโล่จึงนั่งเคลียร์งานของวันพรุ่งนี้ที่ห้องนั่งเล่น กว่าจะเข้านอนก็เกือบเที่ยงคืน
เช้าวันต่อมา…
เซโล่เดินทางไปทำงานที่บริษัทของเวนซาโลตามปกติโดยมีลูกน้องคนสนิทคอยดูแลความปลอดภัยไม่ห่างกาย เขานั่งจิบกาแฟและเคลียร์งานในระหว่างรอเข้าประชุม
ประตูห้องทำงานถูกเปิดออกก่อนที่ร่างสูงของคนเป็พ่อจะเดินเข้ามา เซโล่และลูกน้องคนสนิทต่างรีบลุกขึ้นโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ
“แด๊ดมีเื่อะไรรึเปล่าครับ ?”
เซโล่ถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่ภายในใจกลับหวาดหวั่นถึงการมาของอีกฝ่าย
“วันนี้ไปทานข้าวกับโซเอล ส่วนนัดตอนเย็นของลูกค้าใหม่ให้นีโรไปจัดการแทน”
คำพูดนั้นทำให้คิ้วเรียวขมวดมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ เพราะธุรกิจที่ทำร่วมกันก็ต้องพบเจอกันแทบทุกเดือน แล้วทำไมโซเอลถึงได้นัดผ่านแด๊ดอีก
“ถ้าผมให้เคียโรไปแทนได้ไหมครับ พอดีงานยังไม่เสร็จ”
เซโล่ถามกลับพร้อมข้ออ้างที่ดูหนักแน่นและมีเหตุผล แต่นั่นกับไม่เพียงพอสำหรับอีกฝ่าย
“ไม่ได้ ! ถ้าทำแบบนั้นเขาจะมองว่าเราไม่ให้เกียรติ ในอนาคตแกก็ต้องแต่งงานเข้ามาฟิเอโล สานสัมพันธ์กับพี่น้องของดาเนียลเลไว้หน่อยถือเป็เื่ที่ดี”
“ครับ”
แม้ว่าจะอยากปฏิเสธเพียงใดแต่เซโล่ก็ทำได้เพียงแค่พยักหน้ารับเบาๆ จากนั้นพ่อของเขาก็เดินจากไปราวกับว่า้าเข้ามาพูดเื่นี้โดยเฉพาะ
เซโล่ไม่อยากติดต่อกับโซเอลเกินความจำเป็เพราะทุกครั้งที่ได้ใกล้กันหัวใจของเขามันสั่นระรัวไม่เป็จังหวะ เขาต้องคอยพยายามหักห้ามใจของตัวเองเอาไว้ไม่ให้หวั่นไหวเพราะเขามีคู่หมั้นแล้วแม้ว่าเราทั้งคู่จะไม่ได้รักกัน
หลังจากงานหมั้นเมื่อ 10 ปีก่อน ดาเนียลเลและเซโล่เจอกันแทบนับครั้งได้ ทุกครั้งที่มีการนัดหมายไม่ว่าเื่ธุรกิจหรือเื่ส่วนตัวร่างสูงมักส่งลูกน้องคนสนิทมาแทนเสมอ ซึ่งถือว่าเป็เื่ที่ดีสำหรับตัวเขาเช่นกัน
หลังจากประชุมเสร็จเรียบร้อย เซโล่จึงต้องเร่งเคลียร์งานทั้งหมดโดยมีเคียโรและนีโรคอยเป็ผู้ช่วย
“บอสคะ มีคนจากมาฟิเอโล้าเข้าพบค่ะ ไม่ทราบว่าบอสสะดวกไหม ?”
เสียงหวานของเลขาหน้าห้องเอ่ยบอกผ่านอินเตอร์คอมเพื่อขออนุญาต
“ให้เขาเข้ามา”
เซโล่ตอบกลับเสียงเรียบก่อนปิดแฟ้มเอกสารวางกลับเข้าที่อย่างเป็ระเบียบ เขาเงยหน้าขึ้นมองซึ่งเป็จังหวะเดียวกับที่ร่างสูงเดินเข้ามา
“สวัสดีครับคุณเซโล่ ต้องขอโทษด้วยที่ผมไม่ได้นัดล่วงหน้า พอดีบอสสั่งให้ผมเอาของมาให้คุณครับ”
เจโน่เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มและสุภาพพร้อมรอยยิ้มที่ดูเป็มิตร
“ไม่เป็ไรเลยครับ ขอบคุณมาก”
เซโล่รับถุงกระดาษแบรนด์ดังมาถือก่อนเอ่ยขอบคุณด้วยรอยยิ้มบางๆ
“ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ” เจโน่เอ่ยขึ้นอีกครั้งเมื่อภาระกิจเสร็จสิ้น
“ครับ”
เซโล่พยักหน้ารับเบาๆ ก่อนเปิดถุงกระดาษดูเล็กน้อย ของที่อยู่ด้านในไม่ต่างจากที่เขาคิดเอาไว้สักนิด
เมื่อใกล้เวลานัดหมายนีโรจึงแยกตัวไปเจรจาธุรกิจแทนบอสของตน ส่วนเคียโรก็คอยตามประกบเซโล่ตามเดิม
ร่างบางกลับเพนเฮ้าท์เพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ั์ตาสีน้ำตาลอมเทาคู่สวยมองตัวเองในกระจกก่อนถอนหายใจออกมาเบาๆ จากนั้นจึงลงลิฟต์ไปขึ้นรถโดยมีลูกน้องคนสนิทเป็คนขับ
“เซโล่ คุณสวยมากเลยครับ”
……………………………………………………
