โลหิตสีแดงเข้มสาดกระเซ็น ิญญาของพวกมันแตกสลายจนไม่เหลือแม้แต่โอกาสที่จะได้ไปเกิดใหม่!
บรรพชนหลินลงมืออย่างไม่ลังเล ทรงพลัง เด็ดขาด และไร้ความปรานีในการสังหาร!
เขายืนตระหง่านอยู่เพียงลำพัง เส้นผมสีขาวพลิ้วไหวตามสายลม มือข้างหนึ่งกุมกระบี่เซียนไว้แน่น ร่างที่เคยสงบนิ่งราวกับเซียน บัดนี้ เขากลายเป็เทพสังหารที่ยืนตระหง่านระหว่างฟ้าดิน พลังอันน่าเกรงขามประหนึ่งกลืนกินขุนเขาและมหาสมุทร สามารถคว้าจันทร์และสุริยันไว้ในฝ่ามือ!
นี่มันอะไรกัน?! เขากล้าลงมือโจมตีต่อหน้ากองทัพนับล้านของราชวงศ์เซียน์เช่นนี้เลยหรือ?!
สีหน้าของเหล่าคนจากราชวงศ์เซียน์ที่อยู่ด้านหลังพลันหม่นหมอง แม้แต่ ราชันย์หยู่ฮวาจีก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป ความโกรธปะทุขึ้นในดวงตา!
เขากำลังต่อสู้กับบรรพชนหลินอยู่แท้ๆ แต่คนผู้นี้กลับกล้าเบนความสนใจไปสังหารผู้อื่นต่อหน้าต่อตาเขา แถมยังเป็การสังหารเหล่าผู้าุโของราชวงศ์เซียน์อย่างไม่ไว้หน้า!
นี่มันหยิ่งยโสเกินไป หรือว่าไม่เห็น หยู่ฮวาจี อยู่ในสายตากันแน่?!
ไม่ว่าเหตุผลจะเป็อย่างไร หยู่ฮวาจีไม่มีวันยอมให้เื่นี้เกิดขึ้นเด็ดขาด!
ขณะเดียวกัน น้ำเสียงของหลินเสวียนก็ดังขึ้นในห้วงจิตของบรรพชนหลิน
"บรรพชน ท่านไม่ต้องกังวลเื่พวกมัน เพียงแค่รักษาสมดุลพลังของท่านไว้ แล้วหาทางตรวจสอบจำนวนยอดฝีมือของราชวงศ์เซียน์ให้แน่ชัดก็พอ!"
นั่นเป็เสียงของหลินเสวียนที่ใช้พลังของค่ายกลส่งข้อความถึงบรรพชนหลินโดยตรง!
ดวงตาของบรรพชนหลินทอประกาย เขาส่งกระแสจิตออกไป
ครั้งนี้ เขาตัดสินใจลงมืออย่างอาจหาญ
เหตุผลแรกคือ เขาไม่อาจทนความโอหังของราชวงศ์เซียน์ได้อีกต่อไป
และเหตุผลที่สอง เขา้าสำรวจดูว่าศัตรูที่ซ่อนอยู่มีมากแค่ไหน!
"แค่เ้าคนเดียวไม่พอหรอก! รีบเรียกพวกของเ้าทั้งหมดออกมา!"
ขณะที่กล่าว เส้นผมสีขาวของบรรพชนหลินพลิ้วไหวท่ามกลางสายลม
ปราณม่วงพวยพุ่งออกจากร่างของเขา หมุนวนเป็วังวนการกลืนกินนับไม่ถ้วน
เงาของอสูรกลืนกินก้าวออกมาจากวังวนเ่าั้ พวกมันกัดกิน และดูดกลืนโลหิตอย่างบ้าคลั่ง!
สีหน้าของ หยู่ฮวาจี เริ่มเปลี่ยนไป
นี่มันเป็พลังอะไรกัน?!
บรรพชนหลินใช้วิชาอะไรอยู่?!
มันเป็พลังกลืนกินงั้นหรือ?!
เขาไปเอาวิชานี้มาจากที่ไหน?!
เพราะเงาอสูรที่ปรากฏในวังวนของบรรพชนหลินนั้นน่าสะพรึงกลัวเกินไป!
เมื่อพวกมันถูกกระตุ้นพร้อมกัน พวกมันก็กลืนกินิญญารอบข้างจนแทบไม่เหลือ!
ด้วยความแตกต่างนี้เอง ทำให้หยู่ฮวาจีตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบ
บรรพชนหลินลงมือโดยไม่ยั้ง ทุกกระบวนท่าทรงพลังและดุดันจนแทบไม่มีช่องว่างให้โต้กลับ!
กระบี่เซียนส่องประกายเจิดจ้า คมกระบี่ตัดผ่านร่างของหยู่ฮวาจี ทะลุเนื้อหนังจนเกิดาแลึกหลายจุด!
โลหิตสาดกระจาย กระดูกและเนื้อของหยู่ฮวาจีแตกเป็เสี่ยงๆ พลังชีวิตและปราณิญญาของเขาสลายหายไปอย่างรวดเร็ว!
หยู่ฮวาจีย่อมไม่ยอมพ่ายแพ้ เขาะเิพลังออกมาอย่างเต็มที่ งัดกลยุทธ์และวิธีป้องกันทุกอย่างออกมาใช้!
แต่ทั้งหมดนั้น… ไร้ประโยชน์สิ้นดี!
เหมือนเทน้ำเพียงถ้วยเดียวลงบนกองไฟที่กำลังลุกโชน
เพียงแค่ร้อยกระบวนท่า บรรพชนหลินก็ทำให้หยู่ฮวาจีาเ็สาหัสได้แล้ว!
"เ้ามีชีวิตมานานเกินไปแล้ว… ถึงเวลาต้องตายเสียที!"
น้ำเสียงเย็นะเืของบรรพชนหลินดังขึ้น
พร้อมกับที่ ดัชนีสยบ์ ทรุดลงมาจากฟ้า!
ไม่เพียงแต่หยู่ฮวาจี แต่เหล่าผู้คนของราชวงศ์เซียน์ที่อยู่รอบๆ ต่างก็ถูกพลังของนิ้วนี้ครอบคลุมไปด้วย!
"อย่านะ!"
หยู่ฮวาจีคำรามลั่นด้วยความโกรธสุดขีด
เขาใช้กระบวนท่าลับออกมา ยกฝ่ามือขึ้น กางม่านพลังปราณต้านพลังของบรรพชนหลินไว้!
แต่ก็ สายไปเสียแล้ว!
ดัชนีสยบ์ ของบรรพชนหลินกดทับลงมา!
เสียงกระดูกแตกดังสะท้อนกึกก้อง
เหล่าทหารของราชวงศ์เซียน์ถูกบดขยี้จนร่างแหลกเละ
พลังชีวิตของพวกเขาปั่นป่วน ก่อนจะร่วงหล่นจากท้องฟ้าราวกับสายฝนโลหิต!
กลางเวหา หยู่ฮวาจี และ บรรพชนหลิน ยังคงปะทะกันอย่างดุเดือด
พลังทำลายล้างของพวกเขาส่งแรงสั่นะเืมหาศาล
ทั้งสองดูราวกับเทพแห่งความตายที่ลงมาบนโลก!
หมัด กระบี่ ฝ่ามือ เท้า
ทุกการโจมตีของพวกเขาเต็มไปด้วยพลังมหาศาล
แม้แต่ผู้ชมที่อยู่ห่างออกไปหลายพันลี้ ยังรู้สึกถึงแรงสั่นะเืและคมกระบี่ที่พัดผ่านมาถึงพวกเขา!
ที่อีกมุมหนึ่งของสนามรบ
ซวนหนี่ ซึ่งปลอมตัวเป็ศิษย์ตระกูลหลิน ยืนมองการต่อสู้อยู่ห่างๆ
เปลวเพลิงสีดำลุกโชติ่รอบกายของมัน
มันเผา องครักษ์ขนนกทมิฬ ไปอีกหนึ่งนายอย่างใจเย็น ก่อนจะหันไปจับตาดูการต่อสู้ระหว่างบรรพชนหลินกับหยู่ฮวาจีต่อ
ในแววตาของมัน… ฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย!
ตอนนี้ บรรพชนหลิน แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก
ในเวลาไม่ถึงปี เขาก็สามารถทะลวงขึ้นไปยังระดับที่สองของ ขอบเขตจิติญญา ได้แล้ว!
นี่มันกินโอสถวิเศษอะไรเข้าไปกันแน่?!
ทำไมถึงสามารถทะลวงขอบเขตย่อยได้เร็วขนาดนี้?!
ทางด้าน ซวนหนี่ ยังคงเฝ้ามองการต่อสู้ระหว่างบรรพชนหลินกับหยู่ฮวาจีอย่างใจเย็น
แถมยังเห็นได้ชัดว่าบรรพชนหลินเป็ฝ่ายกดดันหยู่ฮวาจีเสียด้วย!
แววตาของมันเปล่งประกายเล็กน้อย ก่อนจะส่งกระแสจิตไปว่า
"นี่เป็โอกาสดี! ถ้าลงมือเดี๋ยวนี้ มีโอกาสถึง เก้าส่วน ที่จะสังหารมันได้ในทันที!"
ไม่นานนัก เสียงของ หลินเสวียน ก็ดังขึ้นในจิตสำนึกของมัน
"อีกสักพัก… แค่ฆ่ามันคนเดียวคงไม่พอ!"
"ถ้าข้าคาดไม่ผิด พวกผู้แข็งแกร่งที่ราชวงศ์เซียน์ซ่อนตัวไว้ คงจะเริ่มเผยตัวออกมาแล้ว!"
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเสวียน ซวนหนี่ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ
"เด็กน้อย เ้านี่ช่างมองการณ์ไกลจริงๆ นะ!"
"แต่กองทัพล้านนายของราชวงศ์เซียน์ยังไม่ได้เริ่มเคลื่อนไหวด้วยซ้ำ!"
บนท้องฟ้า เงาร่างจำนวนมากพุ่งทะยานไปทั่ว
อักขระล่องลอยอยู่กลางอากาศ เสียงคำรามและเสียงกระบวนท่าปะทะกันดังสนั่นไปทั่วทั้งฟ้าและดิน!
แม้บางคนจะได้รับาเ็สาหัส แต่พวกเขาก็ยังคงกัดฟันฝืนลุกขึ้นมาต่อสู้อีกครั้ง
ไม่ว่าจะเป็ฝ่าย ตระกูลหลิน หรือ องครักษ์ขนนกทมิฬ ต่างก็ต่อสู้กันอย่างเอาเป็เอาตาย!
"ฆ่าพวกสารเลวนี้ให้หมด!"
ทางด้านหนึ่งของสนามรบ หลินเป่า คำรามเสียงดังด้วยความโกรธ
ดวงตาของเขาส่องประกายเจิดจ้า นี่คือพลังที่เขาได้รับจากการฝึกฝนกระบวนท่าของ หลินเสวียน
เพียงแค่สายตากวาดผ่าน สมบัติวิเศษและเคล็ดวิชาก็แตกสลายเป็ผุยผง!
เขานำศิษย์ตระกูลหลินกลุ่มหนึ่ง บุกทะลวงฝ่าการปิดล้อมขององครักษ์ขนนกทมิฬซ้ำแล้วซ้ำเล่า
โลหิตไหลนองเป็ทางราวกับสายน้ำ!
"แค่เ้า? ถึงเวลาที่เ้าต้องไปเกิดใหม่แล้ว!"
เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากเบื้องหน้า
ผู้ฝึกตน ระดับแก่นทองคำ ของราชวงศ์เซียน์ปรากฏตัวขึ้น!
มันคือชายชราในชุดคลุมสีเขียว ลอยตัวอยู่เหนือเบื้องบนโดยมีเตาหลอมลอยอยู่ใต้เท้า
ในมือของเขามีกระบี่เล่มหนึ่ง เมื่อสะบัดออก ปราณกระบี่ก็พุ่งออกมาดั่งสายฝน!
ตูม!
ูเาถูกทำลาย!
แม่น้ำพลันเหือดแห้ง!
อานุภาพของปราณกระบี่เหล่านี้ช่างน่าสะพรึงกลัวนัก!
เพียงแค่ผ่านไป พื้นดินก็แตกร้าวเกิดเป็รอยแยกขนาดใหญ่!
ศิษย์ตระกูลหลินจำนวนมากกระอักโลหิตและปลิวกระเด็นออกไป
แม้แต่หลินเป่าเองก็ถูกขัดขวาง ไม่อาจบุกต่อได้!
ชายชราผู้สวมชุดคลุมสีเขียว มีเครื่องหมาย หยินหยาง ปักอยู่บนหน้าอก
เขามีเส้นผมขาวโพลน แต่ใบหน้ายังคงดูอ่อนเยาว์ และที่สำคัญ พลังของเขานั้นแข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัว!
และที่แย่ไปกว่านั้นคือ…
ด้านหลังของชายชราในชุดคลุมสีเขียว มีเงาร่างอีกกว่าสิบคนปรากฏตัวขึ้น!
พวกเขาทั้งหมด… เป็ผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำ!
ราชวงศ์เซียน์… ถึงกับส่งยอดฝีมือระดับแก่นทองคำมาโจมตีตระกูลหลินถึง 13 คนเลยหรือ?!
ดวงตาของหลินเป่าหดแคบลงทันที!
"ตระกูลหลินอวดดี พวกเ้าต้องตายทั้งหมด!"
ชายชราในชุดคลุมสีเขียวกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเ็า!
"เลิกพล่ามให้มากความ! เข้ามาเลย!"
หลินเป่า แค่นเสียงเยาะ ก่อนที่เงาร่างหกสายจะปรากฏขึ้นเื้ัเขา
พวกเขาล้วนเป็ เหล่าผู้าุโของตระกูลหลิน
และทั้งหมดต่างก็อยู่ใน ขอบเขตแก่นทองคำ!
เส้นผมและเคราของพวกเขาปลิวไสว พลังมหาศาลแผ่กระจายออกมา
ร่างกายของพวกเขาถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีม่วงเข้ม สะท้อนให้เห็นถึง พลังอันแข็งแกร่ง
เจ็ดผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลิน
ปะทะ
สิบสามผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์เซียน์!
การต่อสู้ครั้งนี้ดุเดือดราวกับลูกธนูที่ขึ้นสาย พร้อมจะพุ่งออกไปทุกเมื่อ!
ไม่มีฝ่ายใดคิดจะรั้งมือ!
ทันทีที่เปิดศึก พวกเขาก็ปล่อย วิชาลับ ออกมาในทันที!
