บทที่ 416 ดาราอัสนีม่วง        “ตูม!”        ทันใดนั้นก็มีเสียงฟ้าร้องดังขึ้น พร้อมกับแสงสีม่วงที่ผ่าแยกแผ่นฟ้าวาววับออกมาจากท้องฟ้ามืดสลัว มีร่องรอยของการฟาดฟัน แสงสายฟ้านับไม่ถ้วนเหมือนดั่งฝูงมังกรสงครามที่ครอบงำความว่างเปล่า กัดกินทุกสรรพสิ่ง     ...