บทที่ 26 พยัคฆ์ย่อมไม่กินเหยื่อที่คนอื่นล่ามา"ขอบพระคุณท่านปู่เฉินมากค่ะ ท่านเมตตาฉันมากจริงๆ แต่ตอนนี้ ฉันต้องขอปฏิเสธค่ะ"‘ม่ายยยยยยย!’ เฉินหาวกรีดร้องในใจ แทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น ลิ้นห้อยออกมาด้วยความผิดหวังเฮือก! เสียงสูดหายใจเข้าลึกด้วยความช็อกดั...