“หวาน...หวานเหยียนอี้ ข้าต้องไปแล้ว”        เมื่อความเร่าร้อนลดลง ใบหน้าเล็กของหนานกงเยว่ก็ซบลงบนแผงอกของบุรุษผู้นั้นอย่างเชื่อฟัง...มือเรียววางอยู่บนหน้าท้องอันแข็งแกร่งของเขา ใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ดูซึมเศร้าอย่างปิดบังไม่อยู่        ห...