“ร้ายแรงเกินไปหน่อยกระมัง?” เจียงเฉิงเยว่ถามด้วยรอยยิ้ม       ต้าชางกล่าวอย่างเย็นชา “รู้จักเสียใจแล้วหรือ สายไปแล้ว!”       เจียงเฉิงเยว่ยังคงยิ้ม “พี่ต้าชาง ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าหมายถึงให้ท่านคุกเข่าโขกศีรษะเรียกข้าว่าปู่ เช่นนี้ร้ายแรงเกินไปหน...