“ผมจะได้เอาคุณนายอีกมั้ย”

    ฉันชอบที่เขาถามตรงๆ ใบหน้าระคายเคราฟอนเฟ้นลงมาที่ทรวงอกของฉันซึ่งพรมพราวไปด้วยเม็ดเหงื่อ ดุ้นเนื้อใหญ่โตของเขายังคงเสียบคาอยู่ในตัวฉัน

    “ทำไมจะไม่ได้ล่ะจ๊ะ... ”

    ฉันตอบด้วยสุ้มเสียงหวาน แอบนึกในใจว่าต่อไปฉันคงต้องจัดสรรเวลาเอาเอง ว่าจะเลือกใช้บริการใคร? ใครจะโชคดีได้มาทำหน้าที่บริการความสุขทางเพศให้กับฉัน ในวันที่มีผู้ชายเข้ามาให้เลือกใช้ถึงสามคน ทั้งทอมมี่ มาร์ค ไมค์... และบางทีฉันคงต้องหาโอกาสสนุกกับพวกเขาพร้อมๆ กันทีเดียวสามคน แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วสิ

    “ฉันต้องไปแล้ว... เดี๋ยวทอมมี่กับมาร์คจะกลับมาเห็นเข้า... ห้ามบอกเ๱ื่๵๹นี้กับใครโดยเด็ดขาด”

    ฉันกำชับเสียงหนัก

    “ผมสัญญาว่าเ๱ื่๵๹นี้จะมีแต่เราเท่านั้นที่รู้... ไม่ต้องห่วงครับ”

    ฉันค่อยๆ ขยับตัวออกมา ตอนที่ดุ้นเนื้ออวบอุ่นและคับแน่นของเขาค่อยๆ ถอดถอนออกจากโพรงเนื้อแดงช้ำ ฉันรับรู้ได้ว่าเมือกน้ำกามสีขาวและขุ่นคลั่ก ไหลทะลักตามดุ้นลำออกมาเปียกเปรอะที่ง่ามขาของฉัน

    “เมื่อไรคุณนายจะเรียกใช้บริการผมอีก”

    ท่าทางของไมค์บ่งบอกชัดเจนว่าหลงใหลฉันเอามากๆ

    “รอนะจ๊ะ... ”

    ฉันบอกขณะสวมเสื้อผ้า จัดผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงจนเข้าที่เข้าทางแล้วโน้มใบหน้าเข้าประกบริมฝีปากเพื่อจูบลาเขาอีกครั้ง

    เราแลกลิ้นกันดูดดื่มอยู่ครู่สั้นๆ ฉันรีบเดินออกมาจากโรงนา ลัดเลาะมาตามทางดินแคบๆ ปลายเท้าน้อยๆ ค่อยๆ ย่ำหายไปในความมืดเพราะพระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว

    ฉันรีบมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์หลังใหญ่ เพราะรู้ว่าตัวเองหายมานาน ป่านนี้มาธาร์ซึ่งกำลังเลี้ยงน้องริวลูกชายของฉันอาจจะสงสัยว่าฉันหายไปไหนนานสองนาน

         อีกสัปดาห์ต่อมา

    ถึงวันที่วิลเลี่ยมสามีของฉันกลับจากเดินทางไปดูงานที่ยุโรป ฉันโผเข้ากอดร่างสูงโปร่งของเขาแ๲๤แ๲่๲ เมื่อแลเห็นวิลเลี่ยมปรากฏกายขึ้นที่ห้องรับแขก

    “คิดถึงคุณเหลือเกินที่รัก”

    เรากอดกันแ๲๤แ๲่๲ราวกับจากกันนานหลายปี

วิลเลี่ยมค้อมใบหน้าเกลี้ยงเกลาลงมาบดริมฝีปากเข้ากับกลีบปากของฉันที่เผยอรับอย่างมีจริตมารยา

    “คิดถึงคุณเหลือเกิน”

    ฉันรู้ตัวว่าตอแหลที่เอ่ยออกมาเช่นนั้น พยายามมอบจูบให้เขาอย่างดูดดื่มราวกับว่าฉันคิดถึงเขามาก ทั้งที่ลึกๆ ในใจยังไม่อยากให้เขากลับมาด้วยซ้ำ เพราะตอนที่เขาไม่อยู่นั้นมีผู้ชายถึงสามคนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาสร้างความหฤหรรษ์ให้ฉันด้วยรสสวาทที่แตกต่างกันจนฉันติดใจ

    “คุณเป็๲ไงบ้าง... ”

    เขาถามทั้งที่ยังกอดร่างเซ็กซี่ของฉันเอาไว้แน่น

    “ก็คิดถึงคุณน่ะสิคะ”

    ฉันตอบคำเดิมเพื่อเอาใจเขา

         “ผมก็คิดถึงคุณจ้ะที่รัก... แล้ววันนี้ตาริวลูกเราไปไหน”

    วิลเลี่ยมสงสัย เพราะปกติเขาจะต้องได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วซุกซนของน้องริวลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

    “ริวหลับอยู่บนห้องค่ะ”

    ฉันตอบ จากนั้นวิลเลี่ยมก็หันไปเปิดกระเป๋าเดินทางสีดำใบใหญ่ ของฝากมากมายอยู่ในนั้น ทั้งเสื้อผ้า ของใช้สตรีและเครื่องประดับราคาแพงมากมายเหมือนเช่นทุกครั้งที่เขาต้องเดินทางไปยุโรป เขาไม่เคยลืมที่จะซื้อของฝากมาให้ฉัน วิลเลี่ยมช่างเป็๞สามีที่ดีพร้อม

    “คุณน่ารักที่สุด”

    วิลเลี่ยมน่ารักจริงๆ ไม่ว่าภรรยาอย่างฉันอยากจะได้อะไร ราคาแพงแค่ไหนเขาก็ซื้อให้ วิลเลี่ยมเป็๞ผู้ชายที่สามารถบันดาลความสุขให้ฉันได้เสมอ ยกเว้นเ๹ื่๪๫เดียวที่เขาให้ฉันไม่ได้... ก็คือความแข็งแกร่งบนเตียงอย่างที่ฉันโหยหา

    “อาทิตย์หน้าผมจะพาคุณไปงานเลี้ยงสังสรรค์บนเรือสำราญกลางทะเล”

    เขาบอกความประหลาดใจด้วยการเซอร์ไพรส์เ๹ื่๪๫แผนท่องเที่ยวที่ทำให้ฉันนึกฉงน

    “ดีค่ะ... ”

    ฉันแสดงท่าทางตื่นเต้น ดีเหมือนกันที่จะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาเสียบ้าง

    อีกสัปดาห์ต่อมา

    ที่งานกาล่าดินเนอร์สูดหรูหราบนเรือสำราญกลางทะเลของเหล่าบรรดามหาเศรษฐีที่รวมตัวกันจัดขึ้นเพื่อสนองความสุขสำราญของชีวิต

         “โอ้ว... ภรรยาคุณช่างเป็๞ผู้หญิงที่งดงามเหลือเกินคุณวิลเลี่ยม”

         สตรีร่างท้วมคนหนึ่งเอ่ยทักทายด้วยคำหวานและสายตาชื่นชมทอดมองมายังเรือนร่างทรงเสน่ห์ของฉัน