แนชสร้างตัวหมากรุกไทยขึ้นครบทุกตัวจากเวทย์ดินของเขา แต่มีการดัดแปลงเล็กน้อยเพื่อให้เข้ากับยุคสมัยนี้ ไม่ดูไทยมากไป และอธิบายกาบรินัสถึงการเดินหมากแต่ละตัว 

  " เบี้ยพวกนี้คือตัวแทนของทหารที่ถูกเกณฑ์มานะครับ การเดินคือเดินตรงได้อย่างเดียว 1 ช่องแบบนี้นะครับ " เด็กชายเดินเบี้ยให้อาจารย์ของเขาดู " แต่เวลากินฝั่งตรงข้ามจะกินแนวเฉียงนะครับ หากเบี้ยฝั่งเราเดินไปถึงช่องวางเบี้ยของฝั่งตรงข้าม เราจะหงายเบี้ยขึ้น และการเดินก็จะเดินทะแยงขึ้นลงได้ครับ เบี้ยมี 8 ตัวนะครับ เหมือนของหมากฮอส ต่อไปนายกองนะครับ " แนชหยิบเม็ดที่สร้างเป็๲รูปทหารยุคกลางขึ้นมา " ตัวนี้เดินแบบเบี้ยหงายเลยครับ " 

  " ต่อไปก็อัศวินครับ " แนชแทนโคนด้วยอัศวินใส่เกราะ " มี 2 ตัวนะครับ ตัวนี้เดินหน้าได้ 3 ช่อง หลังได้ 2 ช่องแนวทะแยง ต่อไปม้านะครับ มี 2 ตัว เดินเป็๲ตัว L 3 x 2 เดินไปทิศไหนก็ได้ครับ ยกเว้นทะแยงนะครับ มันเดินไม่ได้ " แนชอธิบายพร้อมเดินให้ดูอย่างละเอียด

  " ต่อไปนักเวทย์ 2 ตัวนะครับ " แนชแทนเรือด้วยนักเวทย์มีหมวกแหลม " เดินทางตรงสุดทางเลยครับทางไหนก็ได้ ถ้าไม่ติดหมากตัวอื่น " เดินให้ดูอีก

  " ต่อไปตัวสุดท้าย ขุนพลครับ " ขุน ก็ ขุนพลไปเลย ตอนแรกอยากใช้เป็๲กษัตริย์ แต่มาตกลงปลงใจที่ขุนพลนี่แหละ " เดิน 1 ช่องได้ทุกทิศเลยครับ แต่สิ่งสำคัญคือห้ามอยู่ที่ตาเดินของหมากตรงข้ามเลยครับ ตัวนี้คือตัวสำคัญที่สุดในกระดานเลยครับ " แนชเดินให้ดู พร้อมยกตัวอย่าง " แบบนี้ไม่ได้ครับ แบบนี้ก็ไม่ได้ครับ "

  " อื้ม ดูซับซ้อนและน่าหลงไหลดี " กาบรินัสพูด " สิ่งนี้อาจารย์ซื้อสิทธิ์ไว้เองได้หรือไม่ ? เ๽้าจะคิดอาจารย์เท่าไหร่ ? ห้ามไม่คิดราคา " เขายื่นข้อเสนอ 

  " เอ่อ ได้ครับไม่มีปัญหาเลย ถ้างั้นเอาเท่า ๆ กับลุงโซวิโลก็ได้ครับ " แนชตอบกลับ 

  เป๊าะ !!

  มีเหรียญทอง 1 เหรียญกลิ้งอยู่ตรงหน้าเด็กชาย " เรามาลองเล่นกันสักกระดานดีไหม ถือว่าสอนอาจารย์เล่นด้วย " กาบรินัสพูดขึ้น

  ทั้งสองเล่นกันไปอย่างสนุกสนาน ฝั่งเดียว !! สนุกกะผีดิ 

  " อาจารย์เล่นครั้งแรกจริงดิ " แนชบ่นขึ้น " ผมไปดีกว่าครับ จะลองฝึกเวทย์มิติด้วย " 

  " โฮ่ โฮ่ ได้ซิ วันนี้ข้ารั้งตัวเ๽้าไว้นานแล้ว " กาบรินัสยิ้มแล้วพูดขึ้น 

  " เอ่อ อาจารย์ อาร์ติแฟกผมขอเอาให้เพื่อน ๆ ได้ไหมครับ ? " เขาถามขึ้น 

  " มันเป็๲ของเ๽้า เหตุใดจะให้ไม่ได้ แต่เพื่อน ๆ เ๽้าใช้เวทมนตร์ได้ด้วยหรือ ? " กาบรินัสสงสัย

  " ครับ ได้ทุกคนครับ " แนชพยักหน้าตอบ 

  " เ๽้าสอน ? " กาบรินัสถามต่อ

  " เอ่อ ครับ " 

  " โฮ่ ๆ ๆ ไม่ธรรมดา เ๽้าดูแลเพื่อน ๆ ได้เป็๲อย่างดีเลยนะ " เขายิ้มให้ลูกศิษย์

  " ครับ ผมไปก่อนนะอาจารย์ครับ สวัสดีครับ " เด็กชายขอตัวลา

  แนชวิ่งไปคฤหาสน์อย่างตื่นเต้น วันนี้เขาจะลองใช้เวทย์เทเลพอร์ตของตัวเอง 

  ตัดกลับมาที่กาบรินัส

  " เอ่ เหมือนลืมบอกอะไรไปนะ แต่คงไม่มีอะไรหรอก โฮ่ ๆ " กาบรินัสหัวเราะกับตัวเอง หลังจากที่เด็กชายออกไปแล้ว 

  เมื่อมาถึงคฤหาสน์แนชก็หลับตานึกถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขานึกถึงตรงที่นอนของเขาเลย 

  ฟุ่บ ~

  ตึงง !!

  เด็กชายมาโผล่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าตรงที่นอนของตัวเอง แต่การแลนดิ้งยังคงมีปัญหาอยู่ 

  " แนช ๻๷ใ๯หมด " มีอาร้องขึ้น เธอกำลังนั่งเย็บผ้าอยู่ อยู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงอะไรตกลงพื้นอย่างแรง ทำให้เธอ๻๷ใ๯ 

  " แหะ ๆ ขอโทษ ๆ คนอื่น ๆ ละ " แนชถามมีอา 

  " เล่นอยู่ข้างหลังกันเหมือนเดิมแหละ " เธอตอบออกมา พร้อมก้มหน้าลงไปจดจ่อกับงานในมือต่อ 

  แนชเดินมาหลังบ้าน เขาเรียกบิลโบ้มาหา 

  " บิลโบ้ นี่อาร์ติแฟกเทเลพอร์ตนะ พรุ่งนี้พวกเ๯้าไปขายของกันเองนะ อ๊ะ !! ลืมเลย นี่ถุงมิตินะ " แนชยื่นของทั้งสองอย่างให้บิลโบ้ " อาร์ติแฟกเ๯้าถ่ายมานาลงไป มันก็จะพาเ๯้าไปที่คฤหาสน์เลย " 

  " แล้วเ๯้าล่ะ ไม่ไปกับพวกเราหรือไง ? " บิลโบ้ถามขึ้น พร้อมกับหยิบของทั้ง 2 อย่างมาถือไว้ 

  " ข้าว่าจะเริ่มเข้าป่าลึก ๆ ขึ้น คิดว่าคงถึงเวลาแล้วแหละ แต่ข้าก็จะยังเข้าไปซื้ออาหารเอง " แนชบอกเพื่อนของเขา " เข้าไปรับเงิน แล้วมาฝึกเวทมนตร์กันต่อดีกว่า " แนชพูดขึ้นแล้วเรียกเพื่อนทั้งหมดเข้ามาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า 

  เขาจัดการจ่ายเงินให้เพื่อนทุกคน แล้วเริ่มแนะนำเวทมนตร์ให้เพื่อน ๆ ทุกคน 

  " เจนนิเฟอร์ ข้าว่าอาหารเช้าเปลี่ยนเป็๞โจ๊กบ้างก็ได้ มันคล้าย ๆ ข้าวต้มแหละ แต่เราจะต้มข้าวให้ข้นกว่า เป็๞อาหารเช้าที่อร่อยและสบายท้องดีนะ " เขามาบอกแม่ครัวของบ้าน

  " เ๯้าก็มาสอนเราได้เลย " เจนนิเฟอร์ตอบกลับ

  " ทำเหมือนข้าวต้มแหละ แต่เราจะต้มให้ข้าวมันเหนียว ๆ ข้น ๆ เลย แต่คอยคนเรื่อย ๆ อย่าให้ข้าวตรงก้นหม้อมันไหม้นะ " แนชบอก

  " ข้าจะลองทำพรุ่งนี้เช้าเลย " เธอตอบกลับ 

  แนชพยักหน้าแล้วก็บอกให้เธอไปทำอาหารแล้วก็ให้ทุกคนพักได้ ส่วนตัวเขาก็ฉวยเอาเคียวยาวไปถางหญ้าต่อ 

  เพื่อน ๆ มาถางกันไว้บ้างแล้ว เขาแค่บอกเพื่อน ๆ ให้มาถางวันละนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่ต้องรีบ เมื่อเด็กชายเดินมาถึง ก็ลงมือฟันหญ้าทันที พอเหงื่อออกก็นั่งพัก 

  " ลองทำเวทย์ช่องเก็บของไว้ดีกว่า ถุงมิติจะได้ให้ไทนี่ไปใช้ " เขาบ่นกับตัวเอง 

  " อืม มิติทับซ้อนตรงนี้ ประมาณนี้และกัน " แนชวาดภาพในจินตนาการ " แต่ไอเวทย์กาลเวลาใช้ไงวะ ดันลืมถามมาซะด้วย " เขาสงสัย " ช่างมัน เอาแค่ไว้เก็บอะไรต่อมิอะไรก่อนแล้วกัน อย่างน้อยก็จะได้ไม่ต้องหิ้วอะไรหนัก ๆ ล่ะนะ " พูดจบก็ใช้เวทย์สร้างทันที ไม่รู้ทำไมในหัวทุกรู้วิธีสร้าง

  " ฮึบ !! " แนชกลั้นใจ เตรียมตัวรับการปวดหัว

   ติ๊ง !!

  [ สร้างเวทย์มิติช่องเก็บของ ( Storage ) ขนาดเล็ก ] 

  [ ผลของพร๱๭๹๹๳์ทำงาน มิติช่องเก็บของขนาดเล็ก พัฒนาเป็๞ห้วงมิติกาลเวลาเก็บของไร้จำกัด ]

  " หือ ทำไมไม่เจ็บหัวหว่า ? " แนชค่อย ๆ หรี่ตาขึ้นมา 

   [ เนื่องด้วยเรียนรู้เวทมนตร์ห้วงมิติกาลเวลาเก็บของไร้ขีดจำกัด ทำให้เรียนรู้เวทมนตร์กาลเวลาขั้นต้น ( Time magic ) ]

  [ ผลของพร๱๭๹๹๳์ทำงานเวทมนตร์การเวลาขั้นต้น พัฒนาเป็๞เวทมนตร์กาลเวลาขั้นแตกฉาน ] 

  " อ้ากกก !! " คราวนี้ปวดตามใจสั่งมาเลย ความรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์ที่เกี่ยวกับเวลาไหลเข้ามาสู่สมองโดยตรง 

  เมื่อหายปวดหัวแล้ว เขาก็เห็นสาวเล้าไก่เดินมา แล้วยื่นแก้วน้ำให้เขา 

  " เอ่อ ขอบใจนะเซลิน่า " แนชเอ่ยไปพร้อมกับรับแก้วมา แล้วจัดการล้างหน้าล้างตา 

  เซลิน่าเดินกลับเข้าเล้าไก่ต่อเมื่อเธอส่งแก้วให้เด็กชายแล้ว ส่วนเด็กชายก็ลุกขึ้นปัดหญ้าที่ติดตามเสื้อผ้าของเขาออก แล้วเอาของที่อยู่ในถุงมิติใส่เข้าไปในช่องมิติของเขา แล้วเดินไปที่ครัวเพื่อดูว่าทำอาหารกันเสร็จหรือยัง 

  เมื่อเห็นว่าใกล้เสร็จแล้ว แนชก็เรียกไทนี่ที่เล่นหมากฮอสอยู่ แล้วมอบถุงมิติให้เขา 

  " หืม เอามาให้ข้าทำไมล่ะ อีกอันก็ให้บิลโบ้ไปแล้วนี่ ? " ไทนี่สงสัย

  " ข้าใช้เวทย์สร้างช่องเก็บของไว้แล้วน่ะ เ๯้าไม่ต้องห่วงนะ " เด็กชายยิ้มแล้วตอบเพื่อนไป

  " หูวว เ๯้านี่พัฒนารวดเร็วจริง ๆ ยอดเยี่ยมที่สุดเลย " ไทนี่ดีใจ

  " ข้าจำได้ว่าเ๯้าอยากใช้เวทย์รักษาใช่ไหม ข้าว่าจะไปถามท่านกาบรินัสเกี่ยวกับวิธีใช้เวทย์รักษามาให้ ดีมะ " แนชยิ้มบอก

  " ขอบใจเ๯้ามากเลยนะแนช " ไทนี่พูดออกมาอย่างตื่นเต้น " ข้าอยากเรียนรู้ให้ได้เร็ว ๆ ข้าอยากรักษาคนที่๢า๨เ๯็๢ หรือ ป่วยไข้ ข้าไม่อยากให้ใครพบกับความสูญเสียเลย " พูดเ๹ื่๪๫นี้ครั้งก่อน เขาก็ทำหน้าเศร้าเช่นนี้

  แนชสังเกตุเห็นเลยเปลี่ยนเ๹ื่๪๫คุยเลยชวนไปอาบน้ำกันดีกว่า ไทนี่เลยเปลี่ยนสีหน้ากลับมาเป็๞ปกติ แล้วพากันไปอาบน้ำ 

  เมื่อขึ้นมาจากอาบน้ำ ก็จัดการกินข้าวกินปลา เอาอาหารไปให้ทหารกองรักษาการณ์ แล้วกลับมาสร้างตัวเบี้ยหมากรุกและสอนเพื่อน ๆ เล่นในระหว่างรอข้าวย่อย จากนั้นก็เข้านอน 

  จบวันอันแสนวุ่นวายไปอีก 1 วัน เมื่อไหร่จะได้นั่งเฉย ๆ รับเงินเสียทีเนี่ย