ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงกำแพงน้ำแข็งที่เย็นเยียบโดยไม่ได้พูดคุยกันมากนัก ทั้งสองคนอยู่ที่ก้นทะเลลึกลงไปกว่าสองร้อยเมตรจากผิวน้ำทะเลมาสักพักแล้ว แต่ก็ไม่มีใครพบพวกเขาสักคน แม้ทางสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติจะส่งคนมาก็ตาม เพราะพวกเขาใช้ทักษะอำพรางตาและทักษะล่องหนร่วมกัน
ตอนนี้เย่เฟิงไม่รู้สถานการณ์ด้านใจน้ำแข็ง นั่นเพราะจิตหยั่งรู้ของเขาไม่อาจเข้าไปภายในนั้นได้ แต่เมื่อเห็นทีมของเหลยิเฝ้าระวังอยู่ด้านนอก ก็มั่นใจว่าหนิวเหมิ่งต้องยังไปไม่ถึงไหนแน่นอน
“เริ่มกันเลยเถอะ” เย่เฟิงตื่นเต้นเล็กน้อย เขารีบคว้ามือขาวเนียนของหลงหว่านเอ๋อร์ก่อนดูดซับปะการังต้นเล็กชิ้นสุดท้ายเพื่อเสริมพลังชี่ไปพร้อมกัน ในที่สุดพวกเขาก็เริ่มปลดปล่อยทักษะศรฝังดวงดาว
ร่องรอยของพลังแห่งดวงดาราที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าเริ่มไหลเวียนสู่ใต้ท้องทะเลลึก ลูกศรสีน้ำเงินปรากฏในมือของทั้งสองคน
การทำลายกำแพงน้ำแข็งที่เย็นเฉียบจากการรวมพลังของเย่เฟิงและหลงหว่านเอ๋อร์ต้องทำให้พวกเขาเข้าใกล้ร่างซูเฟยหยิ่งได้มากขึ้น หากโชคดีกว่านั้น มันอาจพาพวกเขาเข้าสู่ใจกลางปราการน้ำแข็งได้เลย แน่นอนว่าเย่เฟิงไม่สามารถคาดเดาผลว่าสามารถทำได้มากแค่ไหน รู้แค่เพียงว่า ยังไงเสียเขาจะต้องลอง...
…………
ขณะที่อีกด้านหนึ่ง หนิวเหมิ่งยังนำคนในทีมทั้งสองคนมุ่งหน้าตามเส้นทางในปราการน้ำแข็ง เส้นทางซับซ้อนดั่งรังผึ้งซึ่งทอดยาวไปทุกทิศทางราวกับเขาวงกตทำให้หนิวเหมิ่งแทบทนไม่ไหว อยากใช้อาวุธหนักอีกครั้งเพื่อะเิที่นี่ให้รู้แล้วรู้รอด
แต่สิ่งที่น่าเหนื่อยใจที่สุดคือกำแพงน้ำแข็งเหล่านี้แข็งแกร่งมาก ทั้งยังสามารถฟื้นคืนสภาพเดิมได้อีกด้วย ถึงคนในทีมจะใช้เครื่องมือทั้งหมดที่สามารถใช้งานใต้น้ำได้ก็ไม่สามารถทำลายกำแพงน้ำแข็งได้เลย จึงทำได้เพียงเดินตามเส้นทางเขาวงกตเช่นนี้ต่อไปอย่างสิ้นหวัง
เขาหันมองร่างอันแสนงดงามที่อยู่ใจกลางปราการน้ำแข็งด้วยอาการใจกระตุกเล็กน้อย หนิวเหมิ่งไม่ใช่ผู้ชายหื่นกระหาย แต่เมื่อได้เห็นนางฟ้าแห่งทะเลตะวันออกก็ทำให้อดใจเต้นไม่ได้ เขารู้ดีว่าหากหญิงสาวคนนี้ถูกสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติพาตัวออกไปเพื่อค้นคว้าวิจัย เขาจะไม่มีวันได้เธอแน่นอน
สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการหาเส้นทางไปยังใจกลางปราการน้ำแข็ง หลังจากนั้นพาสาวงามผู้นี้กลับออกไป ตราบใดที่ทำสำเร็จก็ถือว่าเป็ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ของหนิวเหมิ่ง
เขาพาเ้าหน้าที่ในทีมหาทางไปต่ออีกเกือบหนึ่งชั่วโมงจนพวกเขารู้สึกอ่อนแรง นั่นเพราะออกซิเจนในถังใกล้หมดแล้ว ทั้งยังต้องสำรองออกซิเจนไว้ใช้ขากลับซึ่งใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมง เขาจึงจำใจออกคำสั่งถอนตัวอย่างไม่เต็มใจนัก ไม่ว่าอย่างไรหลังจากเติมเสบียงและทรัพยากรพร้อมแล้ว เขาจะเข้ามาในเขาวงกตแห่งนี้อีกครั้ง!
แต่ตอนนี้ เขาสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติบริเวณรอบนอกกำแพงน้ำแข็ง เกิดอะไรขึ้น? ทำไมมันถึงสั่นแบบนี้? ทันใดนั้น เสียงะเิก็ดังขึ้นจากด้านใต้ ทำให้เขารู้สึกว่าปราการน้ำแข็งนี้สั่นะเือย่างรุนแรง
สาเหตุมาจากเย่เฟิงและหลงว่านเอ๋อร์ใช้ทักษะศรฝังดวงดาวอีกครั้งนั่นเอง แต่คราวนี้มีความรุนแรงมากกว่า เพราะว่าหนึ่งบวกหนึ่งย่อมเท่ากับสองนั่นเอง...
ใต้ทะเลลึกเวลานี้ เย่เฟิงและหลงหว่านเอ๋อร์จ้องสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ ศรฝังดวงดาวเจาะทะลวงจนเกิดช่องว่างขนาดใหญ่ในปราการน้ำแข็งแล้ว!
การโจมตีร่วมกันครั้งแรกของพวกเขา ไม่เพียงเจาะได้ช่องขนาดใหญ่ แต่ยังสามารถทะลวงชั้นน้ำแข็งสามถึงสี่ชั้นในคราวเดียว จนสามารถเข้าใกล้ซูเฟยหยิ่งได้มากกว่าที่คิด อีกทั้งพลังทำลายล้างของวิชาศรฝังดวงดาวยังไม่มีการคืนสู่สภาพเดิมอีกด้วย อาจเป็เพราะน้ำแข็งพันปีหยุดการปล่อยพลังงานแก่ชั้นน้ำแข็งด้านนอก ทำให้มีสภาพค่อนข้างเปราะและไม่มีการฟื้นคืนสภาพเดิม พอถูกยิงด้วยศรฝังดวงดาวจึงเกิดการแยกตัวั้แ่ล่างขึ้นบน
ใช้เวลาไม่นาน เกาะูเาน้ำแข็งแห่งนี้ก็ดูเหมือนถูกกระบี่เล่มใหญ่เจาะทะลวงจนเกิดช่องขนาดใหญ่ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางสิบเมตรจากบนลงล่าง และขยายไปถึงยอดเกาะูเาน้ำแข็ง
หากมองลงมาจากอากาศ เกาะูเาน้ำแข็งแห่งนี้ดูเหมือนแป้งแพนเค้กกลมขนาดใหญ่ที่อยู่ๆ ก็ถูกกัดไปหนึ่งคำ และส่วนที่ถูกกัดไปก็ปรากฏช่องทางเข้าสู่ปราการน้ำแข็ง
เย่เฟิงและหลงหว่านเอ๋อร์ที่รวมพลังยิงลูกศรฝังดวงดาวออกไป แล้วดันเกิดทางเข้านับร้อยอย่างที่พวกเขาก็ไม่คาดคิด!
ทางเข้าที่อยู่เหนือผิวทะเลมีประมาณยี่สิบถึงสามสิบทาง เห็นได้ชัดว่ามันไม่มีน้ำทะเลที่เย็นะเืไหลเข้าไป แต่ช่องทางพวกนั้นอยู่ค่อนข้างห่างจากซูเฟยหยิ่งที่อยู่ใจกลางปราการน้ำแข็ง ส่วนใต้ผิวทะเลมีทางเข้าประมาณห้าสิบถึงหกสิบทาง ซึ่งท่วมท้นไปด้วยน้ำทะเลที่หลั่งไหลเข้าไปทันที พื้นที่ส่วนนี้อยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งของหนิวเหมิ่ง แต่เพราะความแรงของกระแสน้ำที่ไหลเข้ามาอย่างฉับพลัน ทำให้หนิวเหมิ่งถูกพัดเข้าไปลึกกว่าเดิม
หลังจากถูกพัดไปมา ในที่สุดหนิวเหมิ่งก็ลอยตัวได้อย่างมั่นคงในน้ำทะเลที่ช่องน้ำแข็งนี้ เขามองรอบทิศทาง และพบว่าตัวเองถูกพัดไปที่ช่องน้ำแข็งอีกแห่งหนึ่ง ขณะที่คนในทีมสองคนกระจายไปคนละทิศละทาง
“แย่จริง ออกซิเจนใกล้หมดแล้ว ถ้าเราหาทางออกไม่เจอล่ะก็...”
ความหนาวเย็นเกาะกุมจิตใจหนิวเหมิ่ง เพราะเขาคงได้เผชิญกับโศกนาฏกรรมแน่!
การสั่นะเืของที่นี่ ทำให้ทีมของเหลยิซึ่งอยู่ข้างนอกตื่นตระหนก
“ติดต่อหนิวเหมิ่งไม่ได้ ฉันจะออกคำสั่งเอง ขอให้ทุกคนนำเรือสี่ลำมุ่งไปยังตำแหน่งที่ใกล้กับรูโหว่ขนาดใหญ่นั้น และรายงานสถานการณ์ให้เบื้องบนทราบ!”
เหลยิพลันตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เขาเพิ่งได้รับข่าวว่ากองทัพเรือสามารถจับเ้าหน้าที่ระดับสูงของเรือดำน้ำอเมริกาทั้งสามคนได้แล้ว เรือดำน้ำของฝ่ายตรงข้ามถูกทำลายโดยเย่เฟิงเพียงคนเดียว เื่นี้ทำให้เหลยิแอบใเล็กน้อย เ้าเย่เฟิงมันเป็ตัวอะไรกันแน่?
อีกฝ่ายสามารถทะลวงกำแพงน้ำแข็งที่แม้แต่ขีปนาวุธก็ยังไม่สามารถทำลายได้ ทั้งยังสามารถทำลายเรือดำน้ำได้ด้วยตัวคนเดียวอีกด้วย...
ความสามารถนั้นน่ากลัวไม่ต่างจากเครื่องจักราเลย!
เท่าที่เขารู้มา ไม่มีผู้ฝึกวรยุทธ์คนใดมีความสามารถในการทำลายเรือดำน้ำ แม้แต่เพลงกระบี่บุปผาเหมันต์ฝ่าสายลมล้อมจันทราขั้นที่สามของยอดฝีมือหลงโม่หรานก็ไม่อาจทะลวงชั้นเหล็กที่หนาเพียงหนึ่งเมตรได้เลย
เขาไม่รู้ว่ากระบี่ของเย่เฟิงเป็กระบี่ประเภทไหน
กระบี่คมกริบซึ่งสืบทอดจากโลกเทวะ ถือเป็กระบี่ที่คมที่สุดบนโลกใบนี้ และนั่นไม่ใช่สิ่งที่ดำรงอยู่เหมือนสิ่งของทั่วไป หากได้สืบทอดกระบี่ัที่แท้จริงล่ะก็ พลังอำนาจที่ได้รับย่อมเกินกว่าที่คนบนโลกจะจินตนาการได้...
…………
ลึกลงไปใต้ตำแหน่งที่เหลยิและคนอื่นอยู่ เย่เฟิงและหลงหว่านเอ๋อร์จ้องรูโหว่ขนาดใหญ่ด้วยความใ
นี่มันเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก!
พวกเขาแค่้าสร้างรูขนาดเล็กในช่องน้ำแข็งเท่านั้น แต่สุดท้ายตอนนี้กลับสร้างรูโหว่ขนาดใหญ่ขึ้นมาจนไม่สนใจน้ำแข็งพันปีอีก เพราะทั้งสองคนไม่อาจสงบใจต่อไปได้ เมื่อรูโหว่ขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นเหมือนประตูที่เชื้อเชิญให้สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติเข้าไปภายในได้อย่างง่ายดาย...
ตอนนี้เห็นร่างของซูเฟยหยิ่งได้ชัดเจนขึ้น เพราะเหลือชั้นน้ำแข็งเพียงสามชั้นขวางกั้นอยู่
อยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว
“งั้นพวกเรามาลองเจาะทะลวงชั้นน้ำแข็งที่เหลือกัน” หลงหว่านเอ๋อร์เอ่ยด้วยความไม่แน่ใจ
“ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากให้น้ำทะเลไหลเข้าไปใจกลางปราการน้ำแข็งที่ท่านอาจารย์อยู่” เย่เฟิงชี้ชั้นน้ำแข็งที่เหลือ “หากเราเจาะอีกครั้ง เมื่อน้ำทะเลไหลเข้าไปอาจเกิดอันตรายกับท่านอาจารย์ได้ ผลลัพธ์อาจจะไม่คุ้มกับสิ่งที่เสียไป...”
การทำลายชั้นน้ำแข็งทั้งสามชั้นที่เหลือเป็ทางเลือกที่ไม่เหมาะเท่าไร แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เขาก็นึกวิธีอื่นไม่ออกเช่นกัน ถึงอย่างไรเย่เฟิงก็จะเลือกทางอื่นอยู่ดี เพราะเขาไม่อยากเอาชีวิตของซูเฟยหยิ่งมาเสี่ยง
ชายหนุ่มมองร่างอันแสนคุ้นเคยของซูเฟยหยิ่งตรงใจกลางปราการน้ำแข็ง ราวกับว่าเขาไม่ได้เห็นเธอมานานนับพันปีแล้ว จึงจ้องมองเธอด้วยความคิดถึง
ชั้นน้ำแข็งบ้านี่กลับขวางกั้นเขาและซูเฟยหยิ่งไว้!
หากสามารถทะลุผ่านชั้นน้ำแข็งทั้งสามนี้ไปได้ล่ะก็...
ทันทีที่เย่เฟิงคิดเช่นนี้ ก็รู้สึกว่าแหวนกระบี่ัโบราณกำลังส่งสัญญาณที่เป็ความรู้อันลึกลับแทรกเข้าสู่สมองของเขา
เคล็ดวิชากระบี่ไร้ตัวตน!