โอวหยางโม่เยี่ยที่ยืนมองอยู่ห่างๆ แอบตามเซี่ยชิงหลีห่างๆ จนกระทั่งมาถึงเรือนของนางที่ลานหน้าเรือน ชิงช้าไม้ที่ตั้งอยู่ในสวนเล็กๆ หญิงสาวนั่งนิ่งเหม่อมองดวงจันทร์ ดวงตาของนางช่างดูเศร้าสร้อย ราวกับโลกทั้งใบมารวมอยู่ที่อกเล็กๆ ของนาง“เจ้าเป็นอะไรไป......