สวีเหมยกัดฟันเดินกลับมายังโรงพยาบาลที่เธอเคยทำงานอยู่ เฮ่อหลานหลานก็ทำงานอยู่ที่นี่เช่นกัน เพียงแต่เฮ่อหลานหลานเป็เ้าหน้าที่ธุรการของโรงพยาบาล ขณะที่เธอเป็พยาบาล
การปรากฏตัวของสวีเหมยดึงดูดสายตานับไม่ถ้วนในทันที นับั้แ่จากที่นี่ไป เธอก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย การตั้งครรภ์ก่อนแต่งงานในปี 1976 นั้น สร้างความอับอายขายหน้ายิ่งกว่าการลักลอบเป็ชู้เสียอีก ฮวาเจายังโชคดีที่มีคนคอยปกป้อง ไม่อย่างนั้นผลลัพธ์คงเลวร้ายยิ่งกว่านี้
สวีเหมยก้มหน้าเดินไปยังอาคารหลังสุดท้ายของโรงพยาบาล ตรงไปยังห้องทำงานของเฮ่อหลานหลาน เฮ่อหลานหลานกำลังพูดคุยหัวเราะกับเพื่อนร่วมงานอยู่ในห้อง เมื่อเห็นสวีเหมยที่หน้าประตู สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็มืดครึ้มในทันที แต่แล้วก็กลับมามีสีหน้าปกติได้ในพริบตา พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูดี และรีบเดินเข้าไปต้อนรับ
“ทำไมนึกอยากมาหาฉันล่ะ? ฉันนึกว่าเธอคงไม่อยากเป็เพื่อนกับฉันแล้วเสียอีก” เฮ่อหลานหลานโอบไหล่สวีเหมยแล้วผลักเธอออกไปข้างนอก พร้อมกระซิบข้างหูว่า “อย่าลืมข้อตกลงของเรานะ”
หลังจากได้เห็นธาตุแท้ของเฮ่อหลานหลาน สวีเหมยก็อยากจะแฉเธอในทันที แต่เฮ่อหลานหลานก็ระวังตัวเธออยู่แล้ว เธอขู่ว่าถ้ากล้าพูดออกไปจะทำให้เธอไม่มีงานทำ รวมถึงพ่อแม่ พี่ชาย และพี่สะใภ้ของเธอก็จะไม่มีงานทำด้วย ครอบครัวสวีทั้งหมดทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งนี้ เพียงแต่ตำแหน่งไม่สูง ไม่สามารถต่อสู้กับเฮ่อหลานหลานที่มีพื้นเพสูงได้
เฮ่อหลานหลานยังตกลงว่า หากเธอไม่พูดออกไป เธอก็จะเลื่อนตำแหน่งให้ทั้งครอบครัว เพียงแต่ให้ไปทำงานที่โรงพยาบาลอื่นเท่านั้น เพราะหมากที่ใช้แล้ว ก็ไม่มีความจำเป็ต้องเก็บไว้ใกล้ตัวให้เป็ะเิ
พี่ชายและพี่สะใภ้ของสวีเหมยคุกเข่าอ้อนวอน เธอจึงต้องจำใจกล้ำกลืนความแค้นอันท่วมท้น ไม่ได้บอกความจริงของเฮ่อหลานหลานให้คนภายนอกรู้
เฮ่อหลานหลานผลักสวีเหมยออกมาจากอาคารสำนักงาน จนมาถึงมุมหนึ่งของสวนสาธารณะของโรงพยาบาล จึงถามด้วยเสียงเ็า
“เธอมาทำอะไร?”
สวีเหมยรู้ทันเธอมานานแล้ว แต่เมื่อเห็นธาตุแท้ของเธออีกครั้ง เธอก็ยังรู้สึกเกลียดตัวเองที่ตาบอดในตอนนั้น
“ฉันมาบอกข่าวดีให้เธอ” สวีเหมยพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“เธอจะมีข่าวดีอะไรได้?” เฮ่อหลานหลานพูดเยาะเย้ย “หาคู่ได้แล้วหรือ?”
สวีเหมยมองเธอ ดวงตาของเธอแทบจะหลั่งเืออกมา เธอหาคู่ไม่ได้ก็เพราะใครกัน? ความแค้นของเธอ เธอจะต้องชำระให้ได้! ครั้งนี้แหละคือโอกาส
เธอข่มความแค้นที่ปะทุขึ้นในใจ แล้วพูดว่า
“เย่เซินแต่งงานแล้ว”
“อะไรนะ?” เฮ่อหลานหลานใ “ทำไมฉันไม่รู้เื่”
“ทำไมต้องให้เธอรู้ เธอเป็อะไรกับเขา?” สวีเหมยหัวเราะออกมาดัง ๆ
“เื่จริงหรือเปล่า?” เฮ่อหลานหลานสงบสติอารมณ์ลง มองสวีเหมยด้วยความสงสัย หรือสวีเหมยจงใจจะมาแหย่เธอเล่น
เมื่อไม่กี่เดือนก่อนเธอยังเจอเย่เซินอยู่เลย ตอนนั้นเขายังโสดอยู่เลย แล้วเขาก็ไปทำภารกิจ หลังจากภารกิจนี้เสร็จ เขาอาจจะได้เลื่อนขั้นอีก
ที่บ้านของเธอก็รอให้เขาได้เลื่อนขั้นแล้วค่อยไปสู่ขอเขาอย่างเป็ทางการ
“ฝันไปเถอะน่า” สวีเหมยยิ่งหัวเราะก็ยิ่งมีความสุข “เมียเขามาถึงบ้านแล้ว แถมยังท้องด้วย ท้องได้ 3 เดือนกว่าแล้ว ถ้าเธออยากเป็เมียของเย่เซิน ก็รอชาติหน้าเถอะ!”
“3 เดือนกว่า?” แววตาของเฮ่อหลานหลานฉายแววประหลาดใจในทันที เมื่อ 3 เดือนก่อนเย่เซินไม่มีแฟนแน่นอน เขาอยู่ที่กองทัพไม่ได้พักเลย 2 ปีเต็ม เธอคอยจับตาดูเขาตลอด ส่วนผู้หญิงแกร่งอย่างบ้านหม่าก็ไม่มีทางได้เขาไป แล้วเขาแต่งงานได้ยังไง?
แถมผู้หญิงคนนั้นยังท้อง 3 เดือนกว่าด้วย เวลาไม่ตรงกัน
“เธอเคยเจอคนนั้นแล้วเหรอ?” เฮ่อหลานหลานถาม
“เพิ่งเจอมาหมาด ๆ ทะเลาะกันไปยกใหญ่ ยัยเด็กคนนั้นปากคอเราะร้ายจริง ๆ” สวีเหมยเมื่อพูดถึงฮวาเจา ความขุ่นเคืองก็ไม่ได้มากเท่าไหร่
เมื่อเทียบกับฮวาเจา แน่นอนว่าคนที่เธอเกลียดมากกว่าคือเฮ่อหลานหลาน
“หน้าตาสวยมาก สดใส อายุแค่ 18 ปี กำลังเป็สาวสะพรั่ง” สวีเหมยมองเฮ่อหลานหลานพลางหัวเราะเยาะ “สวยกว่าเธอที่เป็ยายแก่ 100 เท่า”
ในตอนนั้น เธอรอเย่เซินจนอายุ 23 ปี เฮ่อหลานหลานพูดใส่หูเธอวันละ 8 ครั้งว่ารอไม่ได้แล้ว ถ้ารออีกเดี๋ยวก็จะแก่ เป็สาวแก่ที่ไม่สมราคา อย่าว่าแต่ตระกูลเย่เลย แม้แต่บ้านธรรมดา ๆ ก็ไม่มองเธอแล้ว ตอนนี้เฮ่อหลานหลานก็อายุ 23 แล้ว!
“เธอยังอยากจะผูกคอตายอยู่กับต้นไม้ของเย่เซินอีกเหรอ? ต่อให้เธออยากจะผูกคอตาย ก็ไม่มีกิ่งไม้ให้เธอโหนหรอก” สวีเหมยพูดตามที่เฮ่อหลานหลานเคยพูดไว้ “เธอรีบฉวยโอกาสตอนที่ยังสาว รีบคว้าผู้ชายดี ๆ สักคนเถอะ ไม่งั้นสุดท้ายก็จะได้แค่คนแก่ หรือคนพิการเท่านั้นแหละ”
หน้ากากของเฮ่อหลานหลานแทบจะรักษาสภาพไว้ไม่ได้
“ฮ่าฮ่าฮ่า” สวีเหมยหัวเราะเสียงดังแล้วเดินจากไป
ส่วนเื่ที่เหลือก็ให้เป็เื่ของเฮ่อหลานหลานไปจัดการเอง
คนภายนอกอาจจะมองว่าเธอรักเย่เซินจนเป็บ้า แต่จริง ๆ แล้วเธอแทบจะลืมหน้าตาของเย่เซินไปแล้ว เพราะไม่ได้เจอกันมา 10 กว่าปีแล้ว
แต่เฮ่อหลานหลานที่พยายามไปหาเย่เซินที่กองทัพ เธอคิดว่าเธอคนนั้นแหละที่บ้าคลั่งจริง ๆ
เพื่อเย่เซิน เธอทำเื่ที่ไร้คุณธรรมได้ทุกอย่าง
เฮ่อหลานหลานจ้องแผ่นหลังของสวีเหมย จนกระทั่งเธอหายลับตาไป จากนั้นก็รีบหันหลังกลับบ้าน
เธอจะให้คนที่บ้านไปสืบดูว่าเื่จริงหรือไม่
คนในครอบครัวเฮ่อได้ยินข่าวว่าเย่เซินแต่งงาน ก็ไม่เชื่อ คิดว่ามันเป็เื่โกหก แต่พอไปสืบดู ก็พบว่าเป็เื่จริง
“ตาแก่เย่ ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ เื่ใหญ่ขนาดที่เย่เซินแต่งงาน ไม่บอกกล่าวใครก็ว่าไปอย่าง ทำไมยังปิดเื่ไว้อีก กลัวว่าพวกเราจะไปกินเลี้ยงที่บ้านเธอหรือไง?” เฮ่อเจี้ยนเย่ พ่อของเฮ่อหลานหลานโทรศัพท์ไปหา เย่เม่า พ่อของเย่เซิน
เย่เม่าขยี้ขมับ นี่เขาเป็คนปิดเื่ไว้ที่ไหนกัน? เขาก็โดนหลอกเหมือนกัน
แต่เขาก็พูดออกไปว่า “ใครบอกว่าจะไม่เชิญพวกคุณมาดื่มงานแต่งกัน
นี่ไม่ใช่เพราะว่าเขามีภารกิจยังไม่กลับมาหรอกเหรอ? รอให้เขากลับมาแล้ว ฉันจะให้เขาเอาเหล้าไปให้ที่บ้านเธอเอง ส่วนเื่เลี้ยงฉลองนั้น ตอนนี้เป็่เวลาพิเศษ เราจะไม่จัดงานเลี้ยง”
ในเวลานี้ เมืองถังซานเป็เมืองอุตสาหกรรมหนัก ซึ่งถูกทำให้ราบเป็หน้ากลองในชั่วพริบตา สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงไปทั่วประเทศ ทุกคนต่างก็ยุ่งวุ่นวาย เขาจะกล้าจัดงานแต่งงานให้กับลูกชายในเวลานี้ได้อย่างไร?
“ไม่ต้องแล้ว ฉันนึกขึ้นมาได้ว่าฉันก็ยุ่งเหมือนกัน ไม่มีเวลาไปกินเหล้า” เฮ่อเจี้ยนเย่ทนไม่ไหวแล้ววางสาย
เขาเคยบอกเป็นัย ๆ กับเย่เม่าหลายครั้งถึงเื่การแต่งงานกับตระกูลเย่ แต่ทุกครั้งเขาก็ทำเป็ทองไม่รู้ร้อน คราวนี้ทำเื่ได้ถึงขั้นที่แอบแต่งงานโดยไม่บอกกล่าวเขาเสียคำเดียว
นี่เป็การดูถูกตระกูลเฮ่อของพวกเขาอย่างชัดเจน เขาเองก็เหมือนคนนอกที่คิดว่าตระกูลเฮ่อของเขาไม่มีคนสืบทอดแล้วหรือไง?
ชิ!
เขาจะต้องทำให้พวกมันเห็นดี เขาจะทำลายดาวรุ่งพุ่งแรงของตระกูลเย่!
“ผู้หญิงชาวนาธรรมดา ๆ พ่อตายั้แ่เด็ก แม่ก็แต่งงานใหม่ มีปู่ที่เป็ทหารปลดประจำการกำลังป่วยหนัก ไม่มีอะไรดีสักอย่าง” เฮ่อเจี้ยนเย่ชี้นิ้วไปที่ข้อมูลบนกระดาษ แล้วส่งให้ลูกสาว
ส่วนเื่ที่ว่าปู่ที่ป่วยหนักคนนี้ชื่อ ฮวาเฉียง เฮ่อเจี้ยนเย่เห็นเข้าก็รู้สึกสงสัยแวบหนึ่ง แต่ก็ปล่อยผ่านไป ฮวาเฉียงจากไปนานเกินไปแล้ว เลือนหายไปจากความทรงจำของเขาแล้ว
และถึงแม้จะจำได้แล้วจะเป็อย่างไร? เขาจากไปนานขนาดนั้นแล้ว สถานการณ์ตอนนี้ก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว แถมยังป่วยหนักใกล้ตายอีก เป็แค่คนไร้ประโยชน์ ไม่น่าสนใจ
“เธอมีวิธีอะไรไหม?” เฮ่อเจี้ยนเย่ถามลูกสาว
เขารู้ว่าลูกสาวของเขามีเล่ห์เหลี่ยมเยอะ และบางครั้งเล่ห์เหลี่ยมเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้ก็ใช้ได้ผลดีที่สุด
“พ่อ หนูยังชอบเย่เซินอยู่” เฮ่อหลานหลานพูด
“เขาก็แต่งงานไปแล้ว เธอจะชอบไปก็มีประโยชน์อะไร?” เฮ่อเจี้ยนเย่ขมวดคิ้ว
“แต่งแล้วก็หย่าได้” เฮ่อหลานหลานพูดด้วยท่าทีไม่สนใจ
“พอหย่าแล้วก็จะมีมลทิน อนาคตของเขาก็จะพังทลาย แล้วจะมีประโยชน์อะไรกับตระกูลเฮ่อของพวกเรา?”
“ใครว่าผู้ชายหย่าแล้วจะต้องเป็ความผิดของผู้ชาย? เขาก็เป็เหยื่อที่ถูกหลอกเหมือนกัน ทำไมต้องให้เขารับผลที่ตามมาด้วย?” เฮ่อหลานหลานพูดเสียงดัง
“อ้อ? เล่ามาซิ”
