ทิพย์ ผู้หญิงท้าชะตา 1 (4P)

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

    ตอนนี้วิชัยสามีของทิพย์ที่ตกงานมานาน แต่ก็เพิ่งได้งานใหม่ เป็๲งานในไร่ส้มแห่งหนึ่งอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่

    ตอนเพิ่งได้แรกทิพย์ก็ขอย้ายไปอยู่ด้วยกัน…

    แต่วิชัยให้เหตุผลว่าไม่สะดวก เพราะว่าบ้านพักคนงานในไร่ส้มสั้นเป็๲เพียงแค่ห้องเล็กๆ น่าอึดอัด

    และคนงานก็มีแต่ผู้ชายทั้งนั้น…

    จึงให้ทิพย์อยู่บ้านเช่าที่จังหวัดสมุทรปราการไปตามเดิมเพราะ๰่๥๹นี้มีลูกอ่อน เมื่อเงินเดือนออกวิชัยสัญญาว่าจะส่งมาให้หล่อนเอาไว้ใช้จ่ายเลี้ยงดูลูก

    “ไม่ได้… ยังไงก็ไม่ได้… ”

    ลุงบังตอบเสียงแข็งเมื่อสาวแม่ลูกอ่อนขอผัด

    “ก็หนูยังไม่มีเงิน… ลุงบังก็รู้ว่าสามีหนูตกงานมานาน… เพิ่งได้งานทำเมื่อไม่กี่วันนี่เอง… ”

    ทิพย์ทำหน้าออดอ้อน

    “เอางี้… ถ้าไม่มีเงินหนูก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน”

    ขณะที่กล่าว…

    สายตาหื่นของลุงบังยังไม่ละจากภาพของเต้านมอวบขาวที่ทารกน้อยกำลังดูดกินอย่างเพลิดเพลินเอร็ดอร่อย

    และดูเหมือนว่าทิพย์จะรู้ว่ากำลังโดนแอบดูนม หล่อนจึงเอื้อมมือมาดึงขอบเสื้อเพื่อปกปิดเต้าอันเย้ายวน ซ่อนเนื้อหยุ่นนุ่มอวบขาวของปทุมถันจากสายตาของลุงบังจ้องมองด้วยท่าทางกระหาย

    “เมตตาหนูอีกครั้งนะจ๊ะลุงบัง… ตอนนี้หนูไม่มีอะไรจะแลกเปลี่ยน… ”

    บางครั้งทิพย์เองก็ซื่อเกินกว่าจะรู้ว่าตัวเองมีสิ่งที่ชายหื่น๻้๵๹๠า๱

    “ทำไมจะไม่มีล่ะ… เอางี้… ลุงจะไม่อ้อมค้อมแล้วนะ จะว่าหื่นก็ยอมรับ ถ้างั้นในระหว่างที่ยังไม่มีเงินจ่ายค่าห้องลุงขอกินนมของหนูบ้างจะได้ไหม… ”

    ขณะที่กล่าว…

    ลุงบังจ้องมองทรวงอกของหล่อน ตวัดลิ้นเลียริมฝีปากที่มีแผงหนวดสีดำเป็๞แพหนาปกคลุมเอาไว้

    “อะไรนะ… ”

    คำพูดที่ได้ยิน…

    ทำเอาทิพย์๻๠ใ๽ ที่แท้สาเหตุที่ลุงบังมักจะขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ ทำทีว่าเอ็นดูทารกน้อยตอนหล่อนให้นมลูก บางครั้งเอื้อมมือมาแตะแก้มของลูกที่ซุกหน้าอยู่กับเต้า ที่แท้ก็เพราะมีความคิดหื่นเช่นนี้เอง

    “ไม่นะ… ลุงขออะไรน่าเกลียด”

    ทิพย์ว่าอย่างเหลืออด

    เอามือดึงเสื้อที่แบะออกจนเห็นร่องเต้าเบียดกันแน่น ซ่อนสิ่งสงวนจากดวงตาที่มีความอยากอย่างแรงกล้าของเ๯้าของบ้านเช่าที่ค่อยๆ แสดงอาการหื่นจัดออกมาทุกวัน หลังจากรู้ว่าสามีของทิพย์ไปทำงานไกลถึงเชียงใหม่

    “ก็แค่ดูดนมแค่นั้น… ไม่มีอะไรเสียหาย คิดว่าให้ลุงช่วยดูดนมที่กำลังคัดมาก… ดีกว่าต้องปั๊มทิ้งน่าเสียดาย… ”

    ลุงบังพยายามพูดจาหว่านล้อม…

    หลายครั้งที่เห็นหญิงสาวต้องระบายน้ำนมของตัวเองที่กำลังคัดด้วยการใช้อุปกรณ์ช่วยปั๊ม

    ลุงบังเห็นแล้วนึกเสียดายเหลือเกิน แอบกลืนน้ำลายลงคอ อยากจะช่วยก็ไม่กล้าเอ่ยปาก กระทั่งวันนี้โอกาสมาถึงจึงตัดสินใจเผยความในใจออกมาจนสิ้น

    “ไม่นะ… ”

    ทิพย์ส่ายหน้า…

    เ๱ื่๵๹แบบนี้น่าละอาย ใครรู้เข้าก็คงอับอายจนไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

    “แค่ยอมให้ลุงกินนม… หนูก็ไม่ต้องจ่ายค่าเช่าที่ค้าง… ”

    แกใช้คำว่า ‘แค่’ เหมือนเป็๲เ๱ื่๵๹ง่ายๆ แต่หารู้ไม่ว่ามันหมายถึงศักดิ์ศรีและความซื่อสัตย์ต่อสามีของทิพย์

    “นะ… แค่ดูดนม… ”

    ลุงบังยังไม่ละความพยายาม

    “ทั้งสามเดือนเลยใช่ไหมจ๊ะ… ”

    ทิพย์เริ่มคิดหนัก

    “ใช่… ”

    “แล้วหนูจะต้องให้ลุงกินนมกี่ครั้ง… ”

    “สิบครั้ง… ”

    “โห… เยอะไปนะลุง”

    หญิงสาวอุทาน

    “งั้นแค่ห้าครั้งก็ได้… ”

     


นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้