ิญญาเืสองสีนั้นค่อนข้างมีค่าเช่นกัน เนื่องจากเป็สมบัติที่ได้รับการบ่มมาจากพลัง์และโลก ระดับของความล้ำค่าไม่น้อยไปกว่าเม็ดยาิญญาสีทอง
ถ้ามาซื้อโดยคนอื่น หยานเซียง คงจะปฏิเสธอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้มันเป็โจวเย่
หยานเซียงเขาฉลาดมาก เขา้าเอาชนะใจโจวเย่
สักพักหนึ่ง ผู้จัดการหยาง ก็นำิญญาเืสองสีออกมา
ปรมาจารย์เย่ มีเพียงหกชุดสุดท้ายในหอสมบัติ
ปรมาจารย์เย่ สิ่งนี้ข้าขอบมอบให้ท่านโปรดรับมันใว้ด้วย หยานเซียง ยิ้มอย่างสุภาพ และเขาก็หัวเราะอย่างเต็มที่ แสดงให้เห็นว่าสิ่งนี้เขาตั้งใจมอบให้กับโจวเย่อย่างจริงใจ
โจวเย่ เขาไม่ปฏิเสธ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้โจวเย่ป็นคนจนและเหรียญทองก็ใกล้จะหมดแล้ว
ขอบคุณผู้าุโหยานเซียง” โจวเย่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
หยานเซียง โบกมือแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม ปรมาจารย์เย่สุภาพแล้ว เมื่อเทียบกับกริชสั้นทั้งสองเล่มแล้ว สิ่งเหล่านี้ไม่มีค่าอะไรเลย ข้าอยากจะตอบแทนปรมารย์เย่บ้าง"
เ้าหอ ! มีบางอย่างเกิดขึ้น!” ในขณะนี้ ทหารยามก็รีบเข้ามารายงาน
หยานเซียง ขมวดคิ้วเล็กน้อยและจ้องมองไปที่ทหารยามโดยท่าทีตำหนิ
มีอะไรเหรอ ? เย่ซิง ดุและถาม
ทหารยามรู้สึกหวาดกลัวอยู่พักหนึ่ง และรายงานว่า ศิษย์ของนิกายโลหิต กำลังต่อสู้กับคุณหนูซีเว่ย
เถียนซีเว่ยเหรอ?” โจวเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ขอรับ! และตอนนี้ผู้ติดตามของคุณหนูทุกคนได้รับาเ็ทั้งหมดแล้ว ” ทหารยามพยักหน้าให้กับโจวเย่
ดูเหมือนว่าปรมาจารย์เย่ จะมีความสัมพันธ์แบบคู่รักกับเถียนซีเว่ย หยานเซียงแอบเดาอยู่ในใจของเขา
การนองเืของตระกูลเหริน ได้แพร่กระจายไปทั่วเมืองหนานจิง ทุกคนรู้ว่าเป็เพราะตระกูลเหริน ทำให้โจวเย่ขุ่นเคือง แต่พวกเขาไม่รู้ว่าใครที่นองเืทั้งตระกูลเหริน
การคาดเดาเป็เพียงการคาดเดา หากไม่มีหลักฐานก็ไม่มีใครกล้าพูดออกมา
รีบไป!" หยานเซียงกล่าวอย่างรวดเร็ว
ด้านนอกถนน หญิงสาวคนหนึ่งกำลังต่อสู้กับชายสวมชุดผ้าสีขาว และมีคนสี่คนที่นอนอยู่กับพื้น ผู้ที่นอนอยู่กับพื้นคือ ผู้คุ้มกันของเถียนซีเว่ย
ผู้หญิงที่ต่อสู้คือเถียนซีเว่ย และชายหนุ่มที่ต่อสู้อยู่กับเถียนซีเว่ยก็คือ ศิษย์ของนิกายโลหิต ฮ่าวหลิน
ฮ่าวหลิน ฐานการฝึกฝนของเขาอยู่ระดับที่ห้าของอาณาจักรคุรุยุทธ์ เป็เื่อยากที่เถียนซีเว่ยจะเอาชนะ
นิกายโลหิต ยังถือได้ว่าเป็ขุมกำลังอันยิ่งใหญ่ในดินแดนทิศใต้ แม้ว่าจะไม่ดีเท่านิกายนภา์ แต่ก็ไม่ได้อ่อนแอกว่ามากนัก
ด้วยความสามารถของเ้า เ้ายังอยากต่อสู้กับข้าอยู่อีกเหรอ ? แม่นางคนสวย ข้าไม่ยากทำร้ายเ้า หากเ้ายอมเป็ของข้า ข้าสามารถพาเ้าเข้านิกายโลหิตได้ เ้าไม่สนใจเลยเหรอ?” ฮ่าวหลิน พูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
เถียนซีเว่ย ะโด้วยความโกรธ "อย่าคิดว่าเ้าเป็ศิษย์ของนิกายโลหิตแล้วเ้าจะทำอะไรก็ได้!"
ฮ่าวหลิน กางมือออกและพูด โลกนี้ความแข็งแกร่งเท่านั้นที่ได้รับการเคารพ และผู้อ่อนแอต้องฟังผู้แข็งแกร่ง ร่วมถึงเ้าด้วยที่ต้องฟังข้า มาเป็ของข้าซะ ! แล้วข้าจะให้ทุกอย่างที่เ้า้า !
ทักษะยุทธ์ระดับสีเหลือง ขั้นกลาง! ฟ้าร้องไล่ิญญา!”
ทันใดนั้น ฮ่าวหลินก็ะโ ดวงตาของเขากระพริบอย่างชั่วร้าย พลังชีวิตควบแน่นบนแขนขวาของเขา และในขณะที่แขนขวาเคลื่อนไหว พลังงานสีน้ำเงินอันทรงพลังก็บินออกไปตามพื้นถนน
เมื่อเห็นพลังอันทรงพลังะเิเข้ามา เถียนซีเว่ย ก็แสดงสีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง ด้วยความแข็งแกร่งของเธอ เธอไม่สามารถต้านทานพลังของฮ่าวหลินได้อย่างแน่นอน แต่เธอไม่ยากตกไปอยู่ในมือของฮ่าวหลิน
แต่ในขณะนี้ โจวเย่ใช้ทักษะก้าวย่างหมาป่าอสูร เคลื่อนไหวไปในพริบตา และได้มาปรากฏอย่างรวดเร็วเหมือนผี ข้างหน้าเถียนซีเว่ย
ทักษะร่างกายที่แปลกประหลาดและน่าสะพรึงกลัวทำให้ หยานเซียง และเย่ซิง ใ แม้ว่าพวกเขาจะมีฐานการฝึกฝนอยู่ในอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ พวกเขาก็ไม่สามารถมองการเคลื่อนไหวของโจวเย่ได้ทัน
ช่างเป็ทักษะร่างกายที่ยอดเยี่ยมมาก!” หยาน เซียงขมวดคิ้วและใ
ฮ่าวหลิน สังเกตเห็นเช่นกัน เขาพบว่าโจวเย่ปรากฏตัวออกมาจากอากาศ และหัวใจของเขาก็ตกตะลึง
ตูมม!"
ใบหน้าของโจวเย่สงบ เมื่อพลังแสงเข้ามาใกล้ โจวเย่ก็ตบพลังแสงที่โจมตีโดยตรง และพลังแสงก็ถูกทำลายไปอย่างง่ายดาย
ฝ่ามือของโจวเย่ทำให้ทุกคนตะลึง!
ผู้ชมทุกคนเงียบ และสายตาที่ตกตะลึงของทุกคนก็กวาดไปทางโจวเย่
ถียนซีเว่ยเอง ก็ตกตะลึงเช่นกัน
ฮ่าวหลิน มองไปที่โจวเย่อย่างเคร่งขรึม เขาไม่เคยเจอโจวเย่มาก่อน แต่จากการทำลายพลังด้วยฝ่ามือ จะเห็นได้ว่าโจวเย่แข็งแกร่งมาก
เขาคือใคร? ทำไมระดับที่สี่ของอาณาจักรคุรุยุทธ์ถึงมีความแข็งแกร่งเช่นนี้!” ฮ่าวหลิน แอบพูดในใจ
ฮ่าวหลินไม่ได้มาที่เมืองอัสนีย์ เป็เวลานาน และเขาไม่เคยเจออัจฉริยะรุ่นเยาว์เช่นนี้ในเมืองอัสนีย์ มาก่อน
อัจฉริยะรุ่นเยาว์ทุกคนไม่ควรอยู่ในเมืองอัสนีไม่ใช่หรือ?
ซีเว่ย เ้าเป็อะไรไหม?" โจวเย่ค่อย ๆ หันกลับมาและถามด้วยรอยยิ้ม
พี่เย่!” เมื่อเห็นใบหน้าของโจวเย่ เถียนซีเว่ยก็เต็มไปด้วยความยินดีในทันที และเธอก็ะโอย่างตื่นเต้น
เขาคือปรมาจารย์เย่ ไม่ใช่เหรอ?”
ใช่แล้ว นั่นคือปรมาจารย์เย่! ข้าเคยเจอเขาที่หอการค้าสีคราม
ฝูงชนในระยะไกลเริ่มสับสนวุ่นวาย มีคนจำตัวตนของโจวเย่ได้ แต่พวกเขาไม่กล้าพูดออกมา
นั้นคือปรมาจารย์เย่จริงๆ
ดูเหมือนว่าเขาจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ่งกับเถียนซีเว่ย หยานเซียง แอบพูดในใจ
การแสดงออกของผู้าุโเย่ซิง กังวลเล็กน้อยในตอนนี้ ปรมาจารย์เย่อยู่ด้านหนึ่ง และนิกายโลหิต อยู่อีกด้านหนึ่ง มันคงจะไม่เป็ไรถ้าพวกเขามีปัญหากันเล็กน้อย แต่ถ้าพวกเขาทะเลาะกันหนัก มันคงเป็เื่ยากที่จะพูด
แต่โจวเย่มีความโเี้ที่ฉาวโฉ่ ตระกูลเหรินและตระกูลตั๋วก็เป็ตัวอย่างที่ดีที่สุด
พี่เย่ ! ชายคนนั้นเขาทำลายคนของข้า และเขา้าบังคับข้าให้เป็ผู้หญิงของเขา แต่ข้าไม่ยอม ! ข้ารู้ว่าพี่เย่กำลังจะกลับมาที่ดินแเดนทิศใต้และข้าเดาว่าท่านจะมาที่หอการค้าสีคราม ข้าจึงรีบมาหาท่านที่นี่ แต่ไม่คาดคิดว่าขณะที่ข้าได้เดินทางไปหาท่าน กลับเจอเ้าตัวน่าขยะแยงนี้
