ลังเลอยู่สักครู่ ตู้เซ่าฝู่ก็อุ้มสาวน้อยคนนั้นจับวางคว่ำบนก้อนหิน ถลกเสื้อด้านหลังลงไปเล็กน้อย จากนั้นล้วงหยิบยาสำหรับรักษาาแออกมาและทาให้กับนาง
ยานี้ตู้เซ่าฝู่ได้มาจากคนของกลุ่มนักล่าอสูรเสือดาวขาว นักล่าอสูรทุกคนต่างพกยารักษาาแไว้ติดตัวกันหมด ดังนั้นตู้เซ่าฝู่จึงเก็บข้าวของที่คิดว่าจำเป็มาจากพวกเขาด้วย คิดไม่ถึงว่าจะได้มาใช้กับหญิงสาวคนนี้แทน
ตอนแรกเขาคิดจะแก้แค้นหญิงสาวคนนี้ ทว่าคิดไม่ถึงว่านางจะหมดสติสลบเหมือดไป เมื่อเจอแบบนั้นตู้เซ่าฝู่เลยทำอะไรไม่ถูก หากเขาปล่อยนางไป ไม่นานร่างของนางคงกลายเป็อาหารอันโอชะสำหรับพวกอสูรและปีศาจไปแล้ว หากพวกนักล่าสมบัติและนักล่าอสูรมาพบ น่าจะยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ หญิงสาวที่งดงามเช่นนี้ หากพวกชายคึกคะนองไร้คุณธรรมที่อยู่ในเทือกเขาอสุรกายมานาน ไม่ได้แตะต้องหญิงสาวมาหลายวันแล้วมาเห็น คิดดูว่าสุดท้ายอาจเกิดอะไรขึ้นกับนางได้ล่ะ
ตู้เซ่าฝู่มองดูจอมยุทธสาวที่นอนหมดสติอยู่ข้างหน้า นางผิวพรรณงดงามดั่งหยกเลอค่า ผิวขาวของนางราวกับเนื้อของหยกขาวที่ราคาแพง ตู้เซ่าฝู่ทายาให้กับนางไป ในใจของเขาก็คิดไปเองว่า บุรุษที่ทรงคุณธรรมจิตใจดีอย่างเขา บนโลกนี้คงหาไม่ได้อีกแล้ว
“ทำไมยังมีาแอีกที่กันล่ะ!”
ขณะที่ตู้เซ่าฝู่จัดการกับาแที่หลังของจอมยุทธสาวน้อยคนนี้เสร็จแล้ว ทันใดนั้นก็เหลือบไปสังเกตเห็นรอยเืที่บริเวณต้นขาของนาง รอยเืไหลออกมาเต็มต้นขา าแน่าจะอยู่เหนือกางเกงขาสั้นของนางขึ้นไปอีก กางเกงที่นางสวมอยู่ชุ่มด้วยโลหิต าแนั้นน่าจะอยู่ที่บริเวณสะโพก ดังนั้นาแคงต้องลึกไม่น้อย
“เป็คนดีต้องดีให้ถึงที่สุด”
ตู้เซ่าฝู่รู้สึกว่าตัวเองยิ่งใหญ่มากๆ ไม่เพียงไม่ได้ปล่อยปละละเลยทอดทิ้งหญิงสาวคนนี้ ทั้งยังช่วยทำแผลให้นางอีก เขาขมวดคิ้ว เอามือล้วงมีดสั้นที่ได้มาจากคนของกลุ่มนักล่าอสูรดาวขาว จากนั้นตั้งใจทำแผลให้นาง เขากดกางเกงขาสั้นที่รัดกระชับขาไว้ให้มั่น จากนั้นใช้มีดกรีดตัดผ้าออกมาเป็รูรอบบริเวณแผลด้านนั้น เผยให้เห็นต้นขาขาวที่มีกล้ามเนื้อกระชับอันสวยงามของนาง ดูแล้วช่างเย้ายวนใจเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อเห็นร่างบางเอวเว้าและขาที่เรียวงามของนาง จู่ๆ ตู้เซ่าฝู่ก็ใจสั่น เกิดความรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา แต่ไม่นานเขาก็รวบรวมสติได้เพราะเหลือบไปเห็นรอยแผลบนสะโพกที่รูแผลใหญ่ราวๆ สองนิ้วมือ จากนั้นเขาก็รีบทำแผลให้นางเบาๆ อย่างระมัดระวัง
แต่ตู้เซ่าฝู่ก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองสะโพกขาวๆ ที่ผิวพรรณผุดผ่องมันวาวดูสุขภาพดีของนาง สะโพกที่ผายเล็กน้อยทำให้เห็นเอวเว้าและ่ขาอันเรียวงามเป็ทรวดทรงที่ชัดเจน จ้องดูดีๆ แล้ววิจิตรสวยงามมาก เขามองโดยไม่ตั้งใจ และภายในใจก็รู้สึกร้อนรุ่ม
ในที่สุดก็ทำแผลให้นางเสร็จแล้ว เมื่อตู้เซ่าฝู่เก็บขวดยาเสร็จ ก็มองดูที่าแขนาดราวๆ สองนิ้วมือที่ทำแผลไปเมื่อสักครู่นี้ เขาพบว่าตนเองเผลอโปะยาทำแผลให้เยอะมากเกินกว่าปกติ
“แบบนี้ถึงจะหายไว ดีต่อการรักษาาแ”
ตู้เซ่าฝู่พูดกับตัวเองในใจเช่นนั้น โปะยารักษาไว้เยอะหน่อยถึงจะดี เขาเองก็ทำไปอย่างเจตนาดี เมื่อจ้องสะโพกที่ตนโปะยาให้เยอะเสียจนแทบทะลักสักครู่ ในใจของตู้เซ่าฝู่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดกับตัวเองว่า “แต่ก็นะ กล้ามเนื้อกระชับดี ผิวก็ลื้นลื่น...”
“เอ๋ ทำไมข้าเืกำเดาไหลล่ะ”
ขณะที่ตู้เซ่าฝู่เอาแต่จ้องมองสะโพกและขาเรียวงามของนางอยู่อย่างนั้น และคิดจะตรวจสอบบริเวณแถวาแนั้นว่าตรง่สะโพกกับต้นขามีาแอย่างอื่นอยู่อีกไหม เขาก็พบว่าตนเองเืกำเดาไหลออกมาเป็สาย สุดท้ายเขาเลยต้องตั้งสติพยายามลืมๆ ความคิดเมื่อกี้ไปซะ
จากนั้นตู้เซ่าฝู่ก็หยิบชุดสะอาดออกมาจากถุงสัมภาระของเขา และนำมันมาห่มตัวของหญิงสาวคนนี้ไว้ ชุดยาวนี้เองเขาก็ได้มาจากกลุ่มนักล่าอสูรเสือดาวขาว เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องสวมชุดใบไม้เถาวัลย์อะไรนั่นอย่างตอนชุดโดนเผานั้นอีก ตู้เซ่าฝู่เลยเตรียมชุดมาเผื่ออีกชุดหนึ่ง แต่ตอนนี้ก็ต้องเอามาให้ผู้หญิงคนนี้ใช้อีกแล้ว
หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ตู้เซ่าฝู่ก็เหลือบมองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เขายิ้มออกมาอย่างเ้าเล่ห์ ค้นตัวสำรวจของในร่างของนางรอบหนึ่ง จากนั้นจึงถอยไปพักผ่อนอยู่ข้างๆ
ยามอรุณรุ่ง กลางเวหามีเมฆหมอกขาวลอยปกคลุมอยู่ทั่วป่า ทัศนียภาพโปร่งๆ มัวๆ เป็บรรยากาศที่แลดูแล้วรู้สึกได้ถึงความน่าพิศวง
“เ้าบ้า เ้าทำอะไรข้า ข้าจะฆ่าเ้า!”
มีเสียงหญิงสาวคนหนึ่งร้องเสียงแหลมดั่งโพล่งขึ้นมากลางเป่ากลางเขา จอมยุทธสาวคนนั้นเพิ่งฟื้นได้สติ เมื่อมือจับตรงสะโพกของตัวเอง พบว่ากางเกงขาสั้นของตนมีรูกลมๆ ก็ใจนหน้าเสีย จากนั้นจึงกระโจนเข้าไปหาตู้เซ่าฝู่ที่กำลังนั่งขัดสมาธิปิดตาสองข้างอยู่ด้านหน้า ทว่าเห็นได้ชัดว่าจะโมโหแค่ไหน แต่ร่างกายของนางก็ยังาเ็อยู่ สู้อะไรเขาไม่ได้เลย
ราวกับว่าตู้เซ่าฝู่เตรียมตัวไว้ก่อนหน้าอยู่แล้ว เขารีบลุกขึ้นและถอยหลังอย่างรวดเร็ว จากนั้นรีบะโไปว่า “แม่นางเอ๋ย ปากแผลของเ้าเปิดแล้ว”
จอมยุทธสาวคนนั้นได้ยินก็หยุดเท้า ขณะนี้นางเพิ่งพบว่า เมื่อสักครู่นางตื่นเต้นรีบร้อนไปหน่อย นางมีาแใหญ่ตรงนั้น เป็บริเวณที่อยากจะเอ่ยถึง ไม่เคยมีเื่แบบนี้เกิดขึ้นกับนาง...
“โฮก...”
อสูราาพยัคฆ์กิเลนปรากฏกายขึ้นมาในทันใด ตู้เซ่าฝู่ะโขึ้นหลังของอสูราาพยัคฆ์กิเลน จากนั้นอสูราาพยัคฆ์กิเลนก็สยายปีกบินจากไป
จอมยุทธสาวคนนั้นไม่มีแรงพอที่จะไปไล่ตาม และก็ไม่มีเวลาไปไล่ตาม เมื่อคิดจะนำถุงหยินหยางที่เก็บไว้ในเสื้อออกมาเพื่อนำเสื้อผ้าที่ใส่ไว้ข้างในมาเปลี่ยน นางก็พบว่าถุงหยินหยางของนางหายไปแล้ว ของชิ้นอื่นๆ มากมายในตัวก็หายไปหมด
“เ้าหัวขโมย อย่าให้ข้าเจอเข้าอีกนะ ถ้าได้เจอเ้าอีกครั้ง ข้าจะจับเ้ามาสับเป็พันๆ ชิ้น!” ในป่าทึบมีเสียงใสๆ ของหญิงสาวะโดังสนั่นไปทั่วบริเวณนั้น
“หญิงสาวคนนี้ใจร้อนเดี๋ยวๆ ก็โมโห ไม่เหมาะมาเป็สาวใช้ของข้าเลยจริงๆ คราวหน้าหากเจอเื่เช่นนี้อีก ข้าจะมายุ่งเื่ไม่เป็เื่ไม่ได้อีกแล้ว”
ณ กลางเวหา ตู้เซ่าฝู่ได้ยินเสียงหญิงสาวะโตามมาจนเขาสะดุ้ง ในมือของเขาถือถุงหยินหยางใบหนึ่งไว้ ยิ้มออกมาและพูดพึมพำว่า “ก็ยังดีไม่ต้องเสียเปรียบ แต่ว่าััที่มือตอนนั้นทำให้รู้สึกดีจริงๆ เลยนะ...”
กลางแนวเขาที่มีูเาร้อยเรียงซ้อนกันมากมาย ความสูงใหญ่ไม่เท่ากันของูเาทำให้เกิดลักษณะเป็เหมือนคลื่น ณ ที่นี้เป็สถานที่อันกว้างใหญ่ไพศาล ดูแล้วโอ่อ่าตามแบบธรรมชาติ
“โฮกๆ!”
อสูรคำรามกึกก้องป่าทึบ ก้องะเืไปทั้งป่าเขาลำเนาไพร ทำให้บรรยากาศดูมาคุ
ท่ามกลางป่าทึบ บริเวณทีู่เาสูงชันแห่งหนึ่ง มีวัยรุ่นหนุ่มสาวยืนรวมตัวกัน สีหน้าแต่ละคนดูซีด คิ้วขมวด สีหน้าดูตื่นใ แต่ละคนต่างกำอาวุธไว้อยู่ในมือ กวาดสายตาไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง ตรงนั้นมีอสูรเสือดาวสายฟ้าราวๆ สิบตัวตีวงล้อมเด็กเ่าั้อยู่
วัยรุ่นหนุ่มสาวพวกนี้ต่างอายุราวๆ สิบเจ็ดสิบแปดปี ผู้นำกลุ่มเด็กเหล่านี้เป็ผู้หญิง นางมีผิวขาวผ่องใส ใบหน้าดูละมุนวิจิตรสวยงาม อายุดูไม่มาก ทว่ากลับมีบุคลิกท่าทางที่สง่าดูดีเหนือทุกคนตรงนั้น
หญิงสาวคนนั้นสีหน้าตึงเครียด แววตาจ้องมองไปที่อสูรเสือดาวสายฟ้าที่อยู่รอบๆ อสูรเสือดาวสายฟ้าสิบกว่าตัว แม้ว่าพวกมันหลายตัวฌานไม่ได้อยู่ในขั้นเบิกนภา ทว่าอสูรเสือดาวสายฟ้าที่เป็หัวหน้าฝูงฌานอยู่ในขั้นเบิกนภาแล้ว พวกนางหลายคนนี้จึงต่อกรด้วยยาก
“จื่อจิน ตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไรดี พวกเราพลัดหลงจากพวกผู้ใหญ่ไปแล้ว อสูรเสือดาวสายฟ้าพวกนี้ พวกเราก็ต่อกรด้วยไม่ไหวหรอก จำนวนเยอะเกินไป” วัยรุ่นคนหนึ่งที่อายุน่าจะมากกว่าเด็กสาวหัวหน้ากลุ่มเล็กน้อย บอกกับเด็กสาวหัวหน้ากลุ่มด้วยสีหน้าท่าทางเคร่งเครียด
“ได้แต่ทุ่มสุดตัว และหวังว่าพวกผู้ใหญ่จะตามมาช่วยเหลือได้ทันแล้วล่ะ”
ใบหน้าเรียวงามจิ้มลิ้มของหญิงสาวคนนี้ มีสีหน้าตั้งมั่น นางสวมชุดกระโปรงยาว ทำให้บุคลิกรวมๆ ดูแล้วสง่าและดูเป็ผู้ใหญ่ยิ่งขึ้น นางมีร่างที่เพรียวบางทรวดทรงองค์เอวโค้งอย่างเด่นชัด ดูแล้วชวนหลงใหล นางเงยหน้ามองอสูรเสือดาวสายฟ้าตัวหนึ่ง พร้อมเอ่ยว่า “จ่าฝูงอสูรเสือดาวสายฟ้าให้ข้าจัดการเอง ตัวอื่นๆ ให้พวกเ้าแล้วกัน”
“โฮกๆ!”
ขณะที่เด็กสาวหัวหน้าพูดจบ อสูรเสือดาวสายฟ้าสิบกว่าตัวก็เริ่มจู่โจมอีกครั้ง อสูรเสือดาวสายฟ้าที่ได้ชื่อว่าเสือดาวสายฟ้า เพราะมันเคลื่อนไหวได้รวดเร็วดุจดั่งสายฟ้า
“ลุย!”
วัยรุ่นจำนวนมากก็รุดหน้าถืออาวุธต่อสู้ เหวี่ยงสะบัดอาวุธของตัวเองฟาดฟันตะลุมบอนกับพวกอสูรเสือดาวสายฟ้า เพียงแต่วัยรุ่นแต่ละคนที่นี่ส่วนใหญ่ฌานยังไม่ถึงขั้นเบิกนภาเลย เมื่อต้องรับการโจมตีของอสูรเสือดาวสายฟ้าจึงทะมัดทะแมง ทำได้ไม่ค่อยดีสักเท่าไร
อสูรเสือดาวสายฟ้าเมื่อสาวน้อยคนนั้นเหวี่ยงแขน ก็มีแส้ยาวที่ติดตะขอมากมายพุ่งออกไป
“โฮก!”
ความเร็วในการเคลื่อนที่ของอสูรเสือดาวสายฟ้ารวดเร็วกว่าหญิงสาวคนนั้น พลังที่มีกลิ่นสาบของโลหิตท่วมท้นออกมาจากร่างของมัน มันเหวี่ยงตัวหลบแส้ของเด็กสาวคนนั้น จากนั้นก็กระโจนเข้าไปใส่นาง กรงเล็บอันแหลมคมถูกมันยกขึ้นมาปรากฏต่อหน้าของนางแล้ว
ขณะที่ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เด็กสาวคนนั้นก็ะเิพลังที่น่าประหลาดใจออกมา เมื่อนางใช้ปลายเท้าของนางแตะบนพื้น ก็เริ่มมีพลังปราณขั้นเบิกนภาในระดับขั้นสร้างรากฐานแผ่ออกมา แส้ยาวในมือของนางจู่ๆ ก็มีลักษณะราวกับงูที่เคลื่อนไหวคดเคี้ยวอย่างรวดเร็ว พุ่งไปหาอสูรเสือดาวสายฟ้าตัวเป้าหมาย
อสูรเสือดาวสายฟ้ามองเหยื่อด้วยสายตาโเี้ รอบกายของมันเริ่มมีแสงจ้าออกมา ร่างของอสูรที่มีขนาดใหญ่ราวๆ กับช้างตัวเล็กแต่สามารถหลบหลีกแซ่ของศัตรูได้อีกครั้ง โซ่ยาวดั่งสายฟ้า เมื่อมันไปกระทบที่ก้อนหิน ก้อนหินก้อนนั้นก็แตกเป็ชิ้นๆ
สาวน้อยหัวหน้ากลุ่มคงยังถอยหลังหนีศัตรูต่อไป พร้อมกับเหวี่ยงสะบัดแส้ยาววนไปวนมา เกิดเป็พลังพลิ้วไหวรูปร่างราวกับัสะบัดร่างออกไปติดๆ กันหลายครั้ง ทุกการโจมตีเกิดขึ้นไวมาก เห็นได้ชัดว่าฝีมือของเด็กสาวคนนี้ก็ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
“โฮก!”
อสูรเสือดาวสายฟ้าคำราม การโจมตีของมันถูกขัดขวางไปหลายครั้งมันจึงเริ่มพิโรธ มันสยายกรงเล็บและจับแส้กลางอากาศไว้ได้ ตะขอที่ปลายแส้ทำให้ก้อนหินใหญ่มากมายแตกละเอียดไปหลายก้อนแล้ว ทว่าไม่สามารถสร้างาแใดๆ ให้กับอสูรเสือดาวสายฟ้าเลยแม้แต่น้อย และถูกมันจับและดึงกระชากแรงๆ ได้ทันที
“ตึงๆ!”
ศัตรูโจมตีอย่างรุนแรง หญิงสาวคนนั้นคิดไม่ถึงว่าอสูรเสือดาวสายฟ้าจะมีพละกำลังที่แกร่งกล้าเช่นนี้ นางประมาณการผิดไป นางถูกดึงกระชากเข้าไปข้างหน้า สีหน้าของนางซีดและใ จึงทำได้แต่รีบปล่อยแส้ยาวในมือออกไปก่อน
“โฮก!”
อสูรเสือดาวสายฟ้าได้โอกาส มันอ้าปากกว้างสยายเขี้ยวและร้องคำราม จากนั้นก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า ในชั่วพริบตาก็ไปปรากฏอยู่ข้างหน้าของหญิงสาวคนนั้นได้แล้ว มีพลังอันชั่วร้ายอาบโลหิตของมันพ่นกระจายออกมาจากปากของมัน
เด็กสาวคนนี้อย่างไรก็เป็ผู้หญิง แม้ว่ามีฌานในระดับขั้นเบิกนภา และเทียบกับคนวัยเดียวกันก็ยังถือว่าโดดเด่นและเก่งกว่าทั่วไปมากแล้ว แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ทำให้นางใจนสีหน้าเสีย และความตื่นเต้นก็มีผลกระทบต่อความเร็วของนางอย่างมาก
“ปึง!”
มีชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าหญิงสาวคนนั้น พลังปราณของเขาพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง เพียงหมัดเดียวก็ทำให้อสูรเสือดาวสายฟ้ากระเด็นไปได้ เสียงหมัดเกิดเป็เสียงปะทะที่ทุ้มดังสนั่น อสูรเสือดาวสายฟ้าลอยไปกระแทกกับก้อนหิน แรงพุ่งชนของร่างมันเกิดแรงสั่นะเืจนทำให้หินแตกกลายเป็ผุยผง
“โฮก!”
อสูรเสือดาวสายฟ้าคำรามเสียงดัง พลังหมัดเมื่อครู่ทำให้มันเสียเืไปมาก ขณะที่มันกำลังจะพลิกตัวขึ้นมาอย่างทุลักทุเล ชายหนุ่มคนนั้นก็ไปปรากฏข้าหน้ามันแล้ว ความเร็วของเขารวดเร็วมากอย่างที่ไม่น่าจะเป็ได้ เขากำหมัดเหวี่ยงใส่บริเวณหน้าผากอสูรเสือดาวสายฟ้าอย่างแรง
