บทที่ 1379 ค่ำคืน     ในยามคืนที่เงียบสงบ ความหม่นหมองและความขมขื่นบนใบหน้าของซุนหงอคงถูกแสงจันทร์ส่องสะท้อนจนทำให้คนที่เห็นรู้สึกเจ็บปวดใจ     เขายิ้มในขณะที่ทอดมองออกไปไกลอย่างเงียบๆ ในดวงตาคล้ายกับมีเปลวไฟปรากฏอยู่ในนั้น แต่ก็เหมือนกับโดนสายฝนเยือ...