ลานเกียร์วิศวะ…..19:30น.ยี่หวา หวันยิหวา….พรึบ“เธอจะกลับบ้านเลยไหม?”เสียงแหบแห้งของคนที่นั่งเอามือทุบขาตัวเองอยู่ข้างๆฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเพลียๆ“อยากจะกลับนะ…แต่ตอนนี้เราเดินไม่ไหวแล้ว…”ฉันบอกใยไหมไปพลางเอามือทุบไปที่ขาทั้งสองข้างที่เหยียดตรึงอยู่...