กู่มู่เหยาลมหายใจอ่อนจางขาดเป็นห้วงๆ หวงผู่เหลียนลี่ขยับศีรษะเข้าไปใกล้ที่สุด อยากฟังคำพูดของนางให้ชัด        รอจนกระทั่งเขาขยับเข้าไปทั้งตัว ริมฝีปากไร้สีเลือดของกู่มู่เหยาก็ผุดรอยยิ้มเหยียดหยัน        "อ๊าก"        เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นท่ามกล...