ส่วนทางด้านซวนเยียนหราน นางเรียกได้ว่าน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก นางแทบจะอาศัยอยู่ในตระกูลหลิน และมักจะมาหลินเสวียนอยู่เสมอ
ในส่วนลึกของแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ ไม่มีข่าวคราวใด ๆ เกี่ยวกับจ้าวแห่งหุบเหวมืด อย่างไรก็ตาม ในส่วนที่ลึกที่สุดของแดนรกร้าง มักจะมีปรากฏการณ์ผิดธรรมชาติอยู่บ่อยครั้ง
มีข่าวลือว่ามีผู้ฝึกตนบางคนที่เดินทางในแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ เคยเห็นแสงหยกเจิดจ้าปรากฏขึ้นในส่วนลึกของแดนรกร้าง และดูเหมือนจะมีกลุ่มโซ่สีทองอมเขียวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า อย่างไรก็ตาม ไม่มีผู้ใดรู้แน่ชัดว่าที่นั่นเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แต่แล้ว ในคืนก่อนจะครบกำหนดครึ่งปี จู่ ๆ ก็มีควันสีขาวลอยออกมาจากจุดที่ตั้งของตระกูลหลินในเมืองต้าเยียน!
กลิ่นอายเก่าแก่และลึกลับพลันปะทุออกมาจากใจกลางตำหนักของตระกูลหลิน!
เมื่อััได้ถึงพลังนี้ ทุกคนในตระกูลหลินต่างหยุดสิ่งที่ตนกำลังทำ และพุ่งตรงไปยังลานเรือนที่หลินเสวียนอาศัยอยู่ทันที
"อะไรนะ?!"
"ความรู้สึกนั้นหายไปแล้ว ในที่สุดปรากฏการณ์ก็มาอีกครั้ง ครั้งนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
"จะสนใจไปทำไมว่าเกิดอะไรขึ้น? รีบไปเร็ว! ถ้าไปช้า เดี๋ยวไม่มีที่ยืนหรอก!"
"ไปเร็ว! ไปจับจองที่นั่ง!"
"บัดซบ! เ้าเด็กไร้ยางอาย กล้าดียังไงมาแย่งที่ของข้า?"
เหล่าศิษย์ตระกูลหลินต่างพุ่งตัวมาจากทุกทิศทุกทาง
ภายในเรือนของเขา ภายใต้สายตาเป็ห่วงของเสวียนอวี่ หลินเสวียนได้รับการพยุงอย่างระมัดระวัง เขายกเท้าก้าวไปข้างหน้า เหยียบลงบนพื้นอย่างไม่คุ้นเคย
[ติ๊ง! บรรลุเงื่อนไขสำเร็จ: ก้าวแรก!]
[มีสัตว์มงคลนามว่ากิเลน ศีรษะดั่งแกะ เท้าดั่งหมาป่า มีสัตว์กินเนื้อชื่อว่าเสือ ตัวขาว หางดำ เมื่อทั้งสองผสานกัน ลางมงคลจะปรากฏ! กำเนิดอสูรมงคลหกขา เปลวเพลิงปกคลุมทั่วกาย สามารถเหยียบ์ทำลายปฐี!]
[ได้รับพลังโบราณลึกลับ: เจ็ดก้าวย้อน์!]
เจ็ดก้าวย้อน์!
เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือน แววตาของหลินเสวียนพลันส่องประกายประหลาด
หากนี่เป็ก้าวแรกของเขา เช่นนั้นก็ควรปลุกพลังบางอย่างขึ้นมาได้จริง ๆ!
นอกลานเรือน บรรดาผู้าุโโบราณต่างยืนออ มองไปยังหลินเสวียนด้วยความตกตะลึง!
เดิมที พวกเขามาที่นี่เพื่อสอนให้หลินเสวียนหัดเดิน เพราะอีกไม่นานเขาจะต้องเดินทางไปยังราชวงศ์เซียน การเดินให้คล่องแคล่วจึงเป็สิ่งจำเป็
ทว่าพวกเขากลับคาดไม่ถึงว่า ก่อนที่พวกเขาจะได้เริ่มสอน หลินเสวียนกลับสามารถก้าวเดินได้ด้วยตนเองแล้ว
และยังปลุกปรากฏการณ์ขึ้นมาอีก!
สิ่งนี้หาได้เกินความคาดหมายของผู้าุโโบราณเหล่านี้ไม่ เพราะในขณะนั้น ความรู้สึกอันลึกลับอย่างยิ่งได้แผ่ขยายออกมาจากตัวหลินเสวียน!
เหนือเมืองต้าเยียน เมฆมงคลนานาสีพลันรวมตัวกัน แสงสว่างนับพันพลุ่งพล่านพวยพุ่ง
เหล่าผู้าุโมิได้คิดอะไรมาก พวกเขาต่างหยิบเบาะรองนั่งที่เตรียมมาไว้นานแล้วออกมา จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิลงอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางราวกับชำนาญ
เสียงะเิพลันดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง บนท้องฟ้า ดอกไม้น้อยใหญ่ร่วงโรยลงมาพร้อมกัน บัวทองผุดบานสะพรั่ง อีกทั้งยังมีเสียงฟ้าร้องดุจเสียงระฆังศักดิ์สิทธิ์ดังก้องไปทั่วหล้า
ในชั่วพริบตา อักขระนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นทั่วทั้งตระกูลหลิน
กฎแห่ง์และโลก ปรากฏขึ้นแล้ว!
แสงิญญาแห่ง์และโลกพลันร่วงหล่นจากความเวิ้งว้าง เปลี่ยนเมืองต้าเยียนทั้งเมืองให้กลายเป็แดนศักดิ์สิทธิ์!
เมื่อเหล่าศิษย์ตระกูลหลินััถึงคลื่นพลังลี้ลับนี้ ดวงตาของพวกเขาพลันสว่างวาบ พวกเขารู้ได้ทันทีว่าหลินเสวียนได้ปลุกปรากฏการณ์ขึ้นอีกครั้ง!
ศิษย์บางคนที่อยู่ระหว่างทางรีบเร่งความเร็วอย่างบ้าคลั่ง พุ่งตัวไปยังรอบลานเรือน เพียงเพื่อจะได้เห็นสถานที่ที่ปรากฏปรากฏการณ์ของหลินเสวียน
"มาแล้ว! มาแล้ว!"
"ในที่สุดข้าก็มาถึง!"
"ฮ่าๆๆ! ข้ามาทันเวลา!"
"บัดซบ! ข้ารออยู่ในตระกูลหลินมาหลายวัน ในที่สุดก็ได้เห็นกับตาสักที! ฮ่าๆๆ! เฮ้ เดี๋ยวก่อน! อย่าดันข้าสิ!"
แต่เมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้นและมองไปยังหลินเสวียน กลับต้องตกตะลึง!
ร่างเล็ก ๆ ยืนลอยอยู่กลางอากาศ ราวกับตุ๊กตาหยกอันน่ารัก!
ทว่าทั่วทั้งร่างของเขากลับส่องประกายอันน่าสะพรึงกลัว ั์ตาสองข้างเปล่งอำนาจลึกลับ รอบกายมีแสงสีรุ้งหมุนวน พลังปราณิญญาเดือดพล่าน เสื้อผ้าที่หลวมของเขาและมีเสียงแหลมสูงจากพลัง สัญลักษณ์ลี้ลับปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้า ร่างกายของเขาโอบล้อมไปด้วยเปลวเพลิงสีทองและแดง!
เสียงแตกดัง “เปรี๊ยะ” พลันดังขึ้นอีกครั้ง! เปลวเพลิงโหมกระหน่ำไปทั่ว ลวดลายมงคลปรากฏขึ้นในทุกทิศทาง หากมองอย่างละเอียดจะพบว่า เปลวเพลิงเ่าั้ล้วนถูกสร้างขึ้นจากอักขระศักดิ์สิทธิ์ที่ล้ำลึก มันแผ่แรงกดดันมหาศาลออกมา
และผู้เป็เ้าของปรากฏการณ์นี้ หลินเสวียน เพียงยืนอยู่ตรงนั้น แต่สามารถบิดเบือนมิติรอบกายจนเกิดระลอกคลื่นขึ้นในอากาศ!
"เป็บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินจริง ๆ!"
"นี่เขาทำอะไรลงไปอีก? ไม่ใช่ว่าวันนี้พวกเราจะสอนให้เขาหัดเดินหรอกหรือ?"
เหล่าผู้าุโที่อยู่ห่างออกไปต่างรีบพุ่งตัวมาทันที บางคนเพิ่งออกจากการปิดด่าน พวกเขาจับจ้องไปยังลวดลายศักดิ์สิทธิ์ใต้ฝ่าเท้าหลินเสวียนด้วยแววตาลุกโชน!
ในพริบตา เหล่าผู้าุโเ่าั้มองเห็นกฎเกณฑ์มากมายที่เกินกว่ามนุษย์จะเข้าใจ!
นี่คือกฎเกณฑ์ที่เป็ของมหาเต๋าเปลวเพลิง แต่กลับแฝงไว้ซึ่งความลึกซึ้งของกาลเวลาและมิติ!
"วิชานี้คืออะไรกัน? มันให้ความรู้สึกเหมือนเป็วิชาที่ใช้โจมตี!"
"นี่ต้องเป็พลังศักดิ์สิทธิ์สูงสุดแน่!"
ไกลออกไป ศิษย์ตระกูลหลินที่มีพลังบำเพ็ญต่ำกว่าต่างส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้น ทันทีที่พวกเขาเห็นปรากฏการณ์นี้ พวกเขาก็รีบทำความเข้าใจทันที!
"ทำไม… ทำไมถึงมีมหาเต๋ามากมายขนาดนี้… ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง! สมแล้วที่เป็บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลิน ข้ายังเข้าใจพลังกลืนกินได้ไม่หมดเลย คราวนี้ต้องขอเข้าใจให้มากกว่านี้!"
ความเข้าใจและความลึกซึ้งนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าสู่จิติญญาของพวกเขา ศิษย์ตระกูลหลินเ่าั้ได้รับประโยชน์ไปอย่างไม่สิ้นสุด!
ส่วนหลินเสวียนก็กำลังตั้งใจทำความเข้าใจเจ็ดก้าวย้อน์!
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะยกเท้าก้าวไปข้างหน้า!
เจ็ดก้าวย้อน์ ก้าวแรก—เหยียบ!
เสียง "ตึง!" ดังสนั่นขึ้น ราวกับมีบางสิ่งที่หนักอึ้งกระแทกลงกลางอากาศจนโลกสั่นะเือย่างรุนแรง!
ศิษย์ตระกูลหลินที่กำลังทำความเข้าใจปรากฏการณ์พลันรู้สึกเหมือนหัวใจถูกกระแทกอย่างรุนแรง!
แต่พวกเขาไม่รู้สึกเ็ปเลย กลับกัน ก้าวนั้นทำให้พวกเขารู้สึกถึงความลึกซึ้งอย่างไร้ขีดจำกัด วิชาศักดิ์สิทธิ์อันลี้ลับยังปรากฏขึ้นในจิตใจของพวกเขาอีกด้วย!
เจ็ดก้าวย้อน์ ก้าวที่สอง—กดทับ!
หลินเสวียนสูดหายใจเข้าอีกครั้งก่อนจะก้าวเท้าครั้งที่สอง!
ก้าวนี้เสมือนมีจักวาลที่แขวนอยู่บนฟ้า เสมือนเป็เสาหลักแห่ง์ที่พุ่งลงมา!
ศิษย์ตระกูลหลินรู้สึกได้ว่าการหายใจของพวกเขาสะดุดไปชั่วขณะ ร่างกายของพวกเขากลับหนักขึ้นหลายร้อยเท่า! บรรยากาศรอบตัวดูเหมือนจะกลายเป็กาวอย่างลำบาก การขยับแม้เพียงปลายนิ้วต้องใช้พลังถึงร้อยเท่าจึงจะขยับได้!
ดวงตาของหลินเสวียนเปล่งประกายราวกับเข้าใจบางสิ่งบางอย่าง แล้วเขาก็ก้าวต่อไป!
เจ็ดก้าวย้อน์ ก้าวที่สาม—ร้าว!
เสียง "เปรี๊ยะ!" ดังกังวาน ราวกับมิติกำลังแตกร้าวจากแรงกดดัน รอยร้าวมากมายนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเปลวเพลิงสีทองแดงที่เบ่งบานเป็ดอกบัวเพลิงข้างกายหลินเสวียน!
เจ็ดก้าวย้อน์ ก้าวที่สี่—แตกสลาย!
เสียงแตกร้าวดังขึ้นอีกครั้ง คล้ายเสียงหยกที่แตกสลาย! มิติรอบข้างถูกฉีกออกเป็เสี่ยง ๆ ราวกับกระจกที่แตกละเอียด เผยให้เห็นรอยแยกที่คล้ายกระดองเต่า!
