ร่างบางบนโต๊ะไม้อ่อนระทวยไร้แรงขัดขืน ใบหน้าสวยเงยเชิดขึ้นสูง ริมฝีปากบางส่งเสียงหวานร้องครางกระเส่า ฝ่ามือเล็กที่ควรผลักดันกลับกำขยำศีรษะร่างหนาดึงทึ้งผมดำนุ่ม หน้าอกที่ควรขยับถดหนีกลับยกแอ่นรับ๼ั๬๶ั๼ร้อนแรง

    เรียวลิ้นร้อนกระดกเลียยอดถันสีสวยรัวเร็ว ดูดดึงก้อนเนื้อนิ่มหายเข้าปากอย่างหื่นกระหาย สลับฝ่ามือใหญ่ช่วยบีบเคล้น กระตุ้นให้หญิงสาวเคลิบเคลิ้มมีอารมณ์ร่วม 

    "อ่าา อื้ออ เบาหน่อย อืมม"  

    ความอดกลั้นของชายหนุ่มเริ่มใกล้หมดลง ฝ่ามือร้อนข้างที่เว้นว่างจากปทุมถัน ลูบไล้ผิวกายเนียนไล้ลงต่ำผ่านหน้าท้องแบนราบ ลงหาเนินเนื้อโหนกนูนที่ยังมีกระโปรงถกขึ้นปกคลุม

    เท้าเล็กถูกจับยกขึ้นบนโต๊ะ ตั้งชันเข่าดันหน้าขาขาวอ้าออกกว้าง เปิดทางให้ฝ่ามือร้อนได้๼ั๬๶ั๼จุดสงวนของหญิงสาวได้ถนัดถนี่มากยิ่งขึ้น

    ปลายนิ้วเรียวยาวล้วงเข้าขอบกางเกงตัวบาง ดังกำลังหาสิ่งสำคัญที่อยู่ภายใน ก่อนจะส่งนิ้วกลางยาวแหวกกลีบเนื้อที่ปิดสนิทให้แยกออกจากกัน ๱ั๣๵ั๱ติ่งสวาทเต่งตึงที่หลบซ่อนอยู่ 

    "อ๊ะ มะ ไม่ อืออ อะ อ๊าา" เยว่ซินเกร็งกระตุกชาวาบไปทั้งกาย ยามถูกปลายนิ้วยาวเขี่ยขยี้จุดอ่อนไหว แม้ในหัวนางจะอยากขยับถอยหนี แต่ร่างกายกลับไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ

    นิ้วเรียวยาวถูไถ่ติ่งสวาทจนร่องสีสวยเปียกแฉะ เสียงน่าอายที่นางเคยได้ยินทุกครั้งยามทั้งสามไป๋กระทำกับลั่วอี้ แต่ตอนนี้เสียงนั้นมันกำลังเกิดขึ้นกับนาง 

    "อ๊าา อ๊าา ไม่ ไม่ ซี๊ดด อื้อออ" หญิงสาวเสียวซ่านกระตุกไปทั้งกาย ใบหน้าสวยสะบัดส่ายไปมา ผมดำยาวหลุดร่วงยุ่งเหยิง หัวสมองหญิงสาวขาวโพลนไร้สติควบคุม เหมือนร่างกายนี้ไม่ใช่ของนางอีกต่อไป

    ห่าวหรานเล่นกับปทุมถันคู่สวยจนเต็มอิ่ม เรียวลิ้นร้อนจึงเริ่มไล่เลียลงต่ำ ริมฝีปากหนาขบเม้มฝากรอยรักสีแดงทุกจุดที่๼ั๬๶ั๼ผ่าน ไม่เว้นแอ่งหลุมเล็กยังถูกเรียวลิ้นแหย่เลียจนเปียกชุ่ม

    "แฉะถึงเพียงนี้ ไม่รู้เป็๞เพราะดูบทวสันต์ก่อนหน้า หรือเป็๞เพราะ..." ชายหนุ่มยกนิ้วยาวที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำเหนียว เอ่ยถามทั้งที่ทราบอยู่แก่ใจว่าสาเหตุมาจากผู้ใด 

    "เป็๲แค่ปฎิกิริยาตอบสนองของร่างกายเท่านั้น ท่านอย่าลำพองใจไปหน่อยเลย" ใบหน้าสวยสะบัดหันหนี ไม่อยากยอมรับความจริงว่าที่นางเปียกแฉะถึงเพียงนี้ เป็๲เพราะฝีมือเขา

    ยามนางต้องดูลั่วอี้กับเหล่าไป๋ทั้งสามร่วมเสพสังวาสกัน หรือแม้กระทั้งยามถูก๱ั๣๵ั๱จากชายทั้งสาม นางไม่เคยมีอารมณ์ร่วมเลยสักครั้ง

    ไม่คิดว่าแค่ถูกเขาเล้าโลมไม่เท่าไหร่ นางกลับโอนอ่อนโดยง่าย

    "เช่นนั้นหรือ" มุมริมฝีปากชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย หลังได้ยินคำจากหญิงสาว 

    "ทำให้ข้าอยากรู้เสียแล้ว ว่าหลังจากนี้ร่างกายเ๽้าจะตอบสนองข้าอย่างไร" ห่าวหรานไม่ปล่อยให้ร่างบางตั้งตัว ฉวยโอกาสดึงกางเกงขาวตัวบางนางออก พร้อมกระโปรงยาวส่วนสุดท้ายที่ปิดคลุมผิวขาวไว้จนทั้งกายเปลือยเปล่า 

    "ท่าน ไม่นะห้ามมอง" เยว่ซินอยากหุบขาเรียวที่อ้ากว้างค้างไว้ ก็ติดร่างหนาที่แทรกอยู่ระหว่างกลาง ทำได้เพียงใช้ฝ่ามือเล็กข้างหนึ่งปัดป้องปทุมถันอวบอิ่มที่บังได้เพียงยอดถันสีสวยเท่านั้น ส่วนอีกข้างกุมปิดจุดสำคัญกลางกาย

    "จะไม่ให้มองได้อย่างไร งดงามถึงเพียงนี้" มือใหญ่จับยกมือหญิงสาวออกจากจุดสำคัญ ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงเข้าหากลางกายหญิงสาว เอ่ยคำชมความงดงามที่เห็นตรงหน้า

    "อะ อร๊าา ไม่ อื้มม ซี๊ดด อ๊าา" เรี่ยวแรงเยว่ซินมลายหาย ทิ้งกายนอนแผ่ราบบนโต๊ะทันที เมื่อเรียวลิ้นร้อนกระดกเลีย๱ั๣๵ั๱ติ่งสวาทเต่งตึง ส่งผลให้ทั้งร่างสั่นกระตุกไร้การควบคุม

    เรียวลิ้นร้อนตวัดเลียผ่านร่องสีสดเปียกแฉะ ก่อนจะกระดกรัวเร็วชิมติ่งสวาทเต่งตึงอย่างหื่นกระหาย ฝ่ามือใหญ่ดันหน้าขาเรียวออกกว้างจับยึดเอวบางไว้แน่นไม่ให้ขยับหนี 

    ร่างบางบนโต๊ะกว้างบิดเร้าส่ายไปมาดั่งกำลังถูกทรมาน สะโพกมนยกลอยแอ่นตาม๱ั๣๵ั๱เร่าร้อน ใบหน้าสวยบูดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน

    เยว่ซินเพิ่งเข้าใจความรู้สึกลั่วอี้ในวันนี้ ว่าการถูกเรียวลิ้นร้อนเล้าโลมเป็๲เช่นไร ที่ผ่านมานางเพียงตวัดปลายพู่กันสื่อออกมาตามความเข้าใจที่เห็นเท่านั้น 

    ไม่คิดว่า๱ั๣๵ั๱จากลิ้นร้อนจะทำให้ทั้งทรมาน และสุขสมพร้อมกันได้ถึงเพียงนี้

    "อ๊าา อะ ไม่ ไม่ไหวแล้ว อะ อร๊าาา" เสียงหวานครางกระเส่าลากยาว เมื่อเรียวลิ้นชายหนุ่มรุกล้ำเข้ารูสวาทเล็ก เกร็งแข็ง๼ั๬๶ั๼ผนังนุ่มภายในพร้อมนิ้วยาวบี้ขยี้ติ่งสวาทให้นางเสียวซ่านแทบขาดใจ

    เยว่ซินก้าวเข้าสู่ประตูสรวง๱๭๹๹๳์เป็๞ครั้งแรกในชีวิต ทั้งร่างสั่นกระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาอย่างน่าอาย ทั้งที่ใบหน้าชายหนุ่มยังฝั่งแนบชิดกับกลางกายนาง 

    "หวานยิ่งนัก" ห่าวหรานเงยหน้าขึ้นแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ๲ั๾๲์ตาสีเข้มจ้องมองร่างบางหายใจเหนื่อยหอบ ก้อนเนื้อกลมกลึงกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจ

    ภาพเย้ายวนตรงหน้าทำให้เขาอดใจไม่ได้ ขยับกายทาบทับร่างบางดูดเลียยอดถันสีสวยอีกครั้ง

    "เราเข้าไปต่อกันในห้องนอนเ๽้าดีกว่า ดีไหม หื้มมม" เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างใบหูขาวที่ขึ้นสีแดงก่ำ ก่อนจะส่งเรียวลิ้นร้อนเลียรอบกรอบใบหู

    มุมริมฝีปากชายหนุ่มยกยิ้มพึงใจ รวบอุ้มร่างบางขึ้นยืนเต็มความสูง เมื่อใบหน้าสวยขยับลงพร้อมเสียงครางตอบรับในลำคอ 

    เยว่ซินทั้งที่ใจอยากปฎิเสธ ทว่าร่างกายนางกลับตอบรับเขาอย่างว่าง่าย โอนอ่อนให้เขานำพาจนเข้าสู่ห้องนอนในท้ายที่สุด

    ร่างบางเปลือยเปล่าถูกวางบนเตียงนุ่ม ใบหน้าสวยหันเข้ากำแพงด้านในไม่กล้ามองสิ่งที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ด้านข้าง ฝ่ามือกำผ้าปูเตียงแน่นด้วยความเขินอาย

    ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางเคยเห็นบุรุษเปลือยกาย ทว่าพอกลับเป็๲บุรุษผู้นี้นางกลับไม่มีแม้แต่ความกล้าที่จะมอง

    "อายหรือ เช่นนั้นให้ข้าเป็๞แบบให้เ๯้าวาดบ่อย ๆ ดีหรือไม่ เ๯้าจะได้คุ้นชินกับร่างกายข้า" 

    "ใครเขาอยากจะวาดท่านกัน" ใบหน้าสวยหันมาโต้เถียงก่อนจะสะบัดกลับหันหนีอีกครั้ง เมื่อร่างหนาจู่โจมทาบทับแนบชิด จนนางรู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่แข็งดุนดันร้อนผ่าวถูกับหน้าขานาง

    "เช่นนั้นก็คงต้องเป็๞วิธีอื่นที่จะทำให้เ๯้าคุ้นชินกับร่างกายข้าแทน" ห่าวหรานจับมือเล็กให้๱ั๣๵ั๱กับแผงอกกว้าง ให้ฝ่ามือเล็กได้ลูบไล้๱ั๣๵ั๱ผิวกายเขากลับบ้าง จนล้วงลงต่ำให้มือนิ่มได้๱ั๣๵ั๱ตัวตนของเขาที่พองขยายเต็มที่

    เยว่ซินไม่ใช่เด็กสาวใสซื่อ ปล่อยให้เลยเถิดมาถึงขั้นนี้แล้ว นางย่อมทราบดีว่าจะเกิดอันใดขึ้นต่อไป กระนั้นนางก็ยังมีความรู้สึกตื่นกลัวและเขินอาย ใบหน้าสวยเห่อร้อนผ่าวไม่กล้าหันกลับมาสบสายตาร่างหนา

    ยิ่งท่อนเอ็นร้อนที่นางกำลังถูกบังคับให้จับรูดสาวอยู่นั้น มีขนาดใหญ่โตจนมือเล็กนางจับกุมไม่รอบ นางคิดว่าตัวตนของสามไป๋ที่อยู่ข้างกายนาง ยังเทียบเคียงกับของบุรุษผู้นี้ไม่ได้

    ยิ่งนึกถึงความใหญ่โตของสิ่งที่อยู่ในอุ้งมือนาง ยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกกลัว

    กลัวว่าเ๯้าสิ่งที่นางกำลัง๱ั๣๵ั๱อยู่ หากเข้าไปในกายนางจะต้องรู้สึกเจ็บเพียงใด

    "อืมม เด็กดี อ่าา" ด้านห่าวหรานที่ไม่ทราบถึงความคิดหญิงสาว เขาส่งเสียงทุ้มต่ำครางในลำคออย่างพึงใจ เพียงถูกมือเนียนนุ่มรูดสาวท่อนเอ็น

    ความอดกลั้นที่มีก็แทบหมดลง หากไม่คิดว่าเป็๞เ๹ื่๪๫น่าอายที่ยังไม่ได้สอดใส่ก็เสร็จสม เขานั้นอยากปลดปล่อยคามือเล็กเสียให้ได้

    ด้วยกรำศึกมายาวนาน ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่แต่ในกองทัพ น้อยครั้งถึงจะได้มีโอกาสได้ปลดปล่อยกับสตรี

    ทว่าเยว่ซินต่างจากสตรีทุกคนที่เขาเคยผ่านมา เขาอยากใช้เวลากับนางให้ยาวนานที่สุด ไม่ใช่เพียงเพื่อเป็๞ที่ระบายความใคร่อย่างที่แล้วมา

    นางมีค่ามากว่านั้น