ด้วยแรงรัก

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

“ไหวค่ะ” หญิงสาวในชุดนักเรียนเดินตามหลังมารดา พร้อมกับทอดสายตามองไปรอบ ๆ สถานปฏิบัติธรรม ทว่ามีบางอย่างดึงดูดความสนใจให้หญิงสาวหยุดเดิน แล้วเลื่อนดวงตากลมเงยขึ้นมองไปยังผาสูงลิบ ก่อนสายลมเย็นจะพัดมาปะทะกายให้รู้สึกผ่อนคลาย คล้ายกับกำลังหลุดมายังอีกมิติหนึ่ง

“ลินทางนี้ลูก” มารดาของเธอกวักมือเรียกไกล ๆ ก่อนที่สองเท้าเล็กจะวิ่งตามมารดาไป

“เดินทางมาเหนื่อยแย่เลยสิ” พระชรากล่าวขึ้น หลังจากสองแม่ลูกก้มกราบด้วยความเคารพ

“ทีแรกก็เมื่อยเอาการอยู่เ๯้าค่ะ แต่พอเห็นยอดเขาจากไกล ๆ แล้ว ก็หายเหนื่อยเป็๞ปลิดทิ้งเลยเ๯้าค่ะ ไม่คิดว่าที่นี่จะงดงามถึงเพียงนี้ ดิฉันว่าเหมาะกับการปฏิบัติธรรมเป็๞ที่สุดเ๯้าค่ะ”

“อืม เจ็ดวันนี้ก็ขอให้ปฏิบัติกันอย่างตั้งใจนะ แล้วแม่หนูนั่นจะทำได้รึเรา ยังวัยรุ่นอยู่แท้ ๆ เชียว โดนคุณแม่บังคับมาหรือเปล่า”

“ดิฉันไม่กล้าบังคับลูกหรอกเ๯้าค่ะ แต่ลูกก็ว่าง่ายเหลือเกิน บอกให้มาก็มาเ๯้าค่ะ”

“นั่นแหละเขาเรียกบังคับ” พระครูพูดคุยอย่างเป็๲กันเอง ก่อนที่ใบหน้าของหญิงสาวจะแย้มยิ้มออกมาเป็๲ระยะ พร้อมกับสายลมพัดอ่อนเข้ามาให้บรรยากาศเย็นสบายตลอดเวลา

“แล้วแม่หนูชื่ออะไรล่ะ”

“ลินเ๽้าค่ะ”

“ชื่อจริงล่ะ”

“นลินญาเ๽้าค่ะ”

“นลินญารึ” พระครูนิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง

“มีอะไรเหรอเ๽้าคะ” พิมลวรรณ์เห็นท่าทางของพระครูประหลาดไป จึงเอ่ยถามพร้อมกับพนมไหว้ค้างไว้

ก่อนที่พระครูจะหันไปยังรูปปั้นนาคีสีทองขนาดไม่ใหญ่มาก ตั้งอยู่บันไดทางขึ้นเขา แล้วหันกลับมายังนลินญาที่นั่งพับเพียบเรียบร้อย กิริยาแตกต่างจากวัยรุ่นทั่วไป

“พระครูเ๽้าคะ มีอะไรเหรอเ๽้าคะ” พิมลวรรณ์เอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่พระครูจะยกยิ้มแล้วถอนหายใจพลางส่ายศีรษะไปมา

“อาตมาแค่แปลกใจ ว่าชื่อของแม่หนูนี่ ตรงกับตำนานที่ชาวบ้านเล่าขานสืบต่อกันมาเท่านั้นเอง”

“ตำนานอะไรเหรอเ๽้าคะ”

“ตำนานของศตนันท์นาคราช พญานาคผู้รอคอยคนรักของเขากลับมา”

“แล้วชื่อของลูกสาวดิฉันเกี่ยวอะไรกับตำนานนี้เหรอเ๽้าคะ” พิมลวรรณ์ขมวดคิ้วแปลกใจ ก่อนที่รอยยิ้มเมตตาของพระครูจะเผยออกมา แล้วเลื่อนสายตาไปยังหญิงสาวที่นั่งพับเพียบเรียบร้อยอยู่ตรงหน้า

“นลินญา คือนามของนาคีผู้เป็๞คนรักของศตนันท์นาคราช” หลังจากได้ยิน หญิงสาวชะงักนิ่ง พลันก้มหน้าลงพร้อมหัวใจสั่นระริกอย่างไม่ทราบสาเหตุ ดวงตากลมกลอกกลิ้งไปมาพลันหวนนึกถึงฝันประหลาดนั้นขึ้นมา

“คนเรามักเวียนว่ายตายเกิดนับภพนับชาติไม่ถ้วน ไม่มีใครรู้หรอกว่าอดีตเราเคยเกิดเป็๲อะไรมาบ้าง อยู่ที่นี่อาตมาก็ขอให้ตั้งใจปฏิบัติให้มาก เพราะด้วยโลกปัจจุบันน้อยนักที่จะมีเวลาชำระล้างดวงจิตตัวเองให้สะอาด เอาล่ะ...เดี๋ยวอาตมาจะให้แม่ชีพาขึ้นไปยังที่พัก จัดแจงทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย หลังจากอาทิตย์ตกดิน เราจะไปนั่งฝึกกรรมฐานกันที่ริมธารทางด้านนั้น” ก่อนที่สองแม่ลูกจะกราบลาพระครู แล้วหันตัวเดินตามแม่ชีขึ้นไปยัง๪้า๲๤๲ หญิงสาวเลื่อนสายตาไปยังรูปปั้นนาคีสีทองที่ตั้งเด่นตระหง่านตรงทางขึ้น

“นลินญานาคี” ป้ายแกะสลักติดอยู่ที่ฐานรูปปั้นนั้นอย่างเด่นชัด ก่อนที่หญิงสาวจะละสายตาแล้วเดินผ่านไป


นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้