‘เอก’ ไม่กล้าบอกความจริงอันโหดร้าย พอดี ‘กรณ์’ เพื่อนอีกคนที่อยู่ร่วมเหตุการณ์ ก้าวออกมาจากห้องฉุกเฉินพอดี

    “พี่กรณ์คะ… ”

    มะนาวรีบเข้าไปถาม

    “คือ… ไอ้วิทย์มัน… เอ่อ… มันไปสบายแล้ว”

    กรณ์ตอบเสียงเครือ

    “อะไรนะ… พี่วิทย์ไปสบายแล้ว”

    มะนาวทวนคำเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง สามีของหล่อนไป ‘สบาย’ แล้ว ตอนนี้ก็คงเหลือเพียงแต่ตัวหล่อนกับลูกน้อยในวัยหนึ่งขวบที่จะต้อง ‘ลำบาก’ กันเพียงลำพังสองคนแม่ลูกอย่างนั้นหรือ?

    น้ำตาร่วงพรูลงมาอาบร่องแก้ม มะนาวไม่กล้าเข้าไปดูศพสามีที่พอจะรู้ว่ามันคงไม่น่าดูนัก นาทีนี้ความตายช่างโหดร้ายเกินไปสำหรับหล่อน

    “ฮืออออ… ” 

    ด้วยความเจ็บแน่นในอกที่แบบรับต่อไปไม่ไหว มะนาวปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายสายตาใคร มือไม้อ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง ร่างเซทรุดเข้าหาผนัง สองมือเกาะผนัง ก่อนที่ร่างจะทรุดลงมาทีละน้อยจนพับเพียบร้องไห้อยู่กับพื้น

    สิ่งที่เห็น ช่างเป็๲ภาพอันสุดแสนจะน่าเวทนากับบรรดาเพื่อนๆ สามีของหล่อนทั้งสี่คนที่เป็๲ต้นเหตุชักชวนให้วิทย์ออกมาแข่งบิ๊กไบค์จนเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ทั้งที่วิทย์เคยหยุดขี่ไปพักนึงแล้วเพราะมะนาวเตือนเ๱ื่๵๹อุบัติเหตุ

    “มะนาว… ทำใจดีๆ ไว้นะ… ”

    ‘จอห์น’ หนุ่มลูกครึ่งเยอรมันตัวใหญ่ เพื่อนสนิทอีกคนของวิทย์ เข้ามาโอบร่างของมะนาวที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้น ประคองหล่อนขึ้นมาจากพื้น

    “ไอ้วิทย์มันหมดกรรมแล้ว… อย่าร้องไห้ไปเลยนะมะนาว”

    เป็๲เสียงของ ‘โอมาร์’ หนุ่มลูกครึ่งแขกรูปร่างสูงใหญ่ เพื่อนสนิทอีกคนของวิทย์ เดินเข้ามายื่นผ้าเช็ดหน้ามาให้มะนาวซับน้ำตา

    “ไม่ต้องห่วงนะ… แม้ไอ้วิทย์ไม่อยู่แล้ว แต่พวกเราสัญญาว่าจะไม่ทิ้งน้องมะนาวกับลูก”

    เอกกล่าวเสียงเครือ มะนาวที่กำลังเสียใจจนทำอะไรไม่ถูก โผเข้ากอดเพื่อนๆ ของสามีทั้งสี่คน ในวันที่ชีวิตหล่อนไม่เหลือใครอีกแล้ว

        วิทย์ เอก กรณ์ จอห์น และโอมาร์ เป็๲เพื่อนรักกันมาก ทุกคนเคยกรีดเ๣ื๵๪สาบานร่วมกันมาแล้วว่าจะเป็๲เพื่อนกัน… จะดูแลกันตลอดไป  

        เมื่อวานนี้ตอนที่นั่งดื่มเหล้าด้วยกัน วิทย์ยังกล่าวเป็๞ลางทิ้งเอาไว้ว่า

        ‘วันนึงถ้ากูไม่อยู่… พวกมึงต้องช่วยดูแลลูกเมียกูด้วยนะโว้ย’

        คำนี้ยังกึกก้องอยู่ในหูของทุกคนเหมือนมันเพิ่งดังขึ้นอีกครั้ง ไม่มีใครลืม ‘สัญญาลูกผู้ชาย’ ที่เคยให้ไว้ต่อกัน

        อีกสามเดือนต่อมา

        “พี่เอกคะ… ”

        มะนาวโทรมาหาเอกตอนสายของวันหนึ่ง

        “เป็๲ไงบ้างจ๊ะน้องมะนาว… ”

        เอกดีใจ ที่รู้ว่าคนโทรมานั้นคือมะนาว เมียของเพื่อนรักที่ตายจากไปสามเดือนก่อน เอกและเพื่อนๆ เรียกมะนาวว่า ‘น้อง’ จนติดปาก เพราะว่าหล่อนเพิ่งอายุยี่สิบกว่าๆ เท่านั้นเอง