ถังฮ่าวและย่วนผิงอันกำลังตรวจสอบเรือสำราญลำใหญ่ที่สุด!
ย่วนผิงอันและหั่วหลางเดินเข้ามาหา
“หัวหน้า เรือพวกนี้ใช้งานได้ก็จริง แต่ใช้ได้แค่ในอ่าวเท่านั้น ไม่อาจนำออกทะเลได้!” ย่วนผิงอันเอ่ย
“เพราะเรือเหล่านี้ล้วนแต่เป็เรือประมงที่ใช้ในยุคก่อนวันสิ้นโลกมาเยือน ทว่าตอนนี้ปลาในทะเลได้กลายพันธุ์ไปหมดแล้ว ไม่เพียงแต่มีขนาดตัวใหญ่โตขึ้นเท่านั้น แต่ที่น่ากลัวที่สุดคือฟันของพวกมันแหลมคมมาก วัสดุที่ใช้สร้างเรือเหล่านี้จึงไม่อาจทนแรงกระแทกและการกัดแทะได้ จึงไม่อาจใช้เรือเหล่านี้ล่องไปยังเกาะิหยาง! ก่อนหน้านี้หั่วหลางและคนอื่นๆ เคยลองออกทะเลไปแล้ว แต่แล่นไปได้แค่ไม่กี่ร้อยเมตรเรือก็ถูกกัดจนทะลุและมีน้ำทะเลไหลทะลักเข้ามา ตอนนั้นพวกเขาออกเดินทางกัน 23 คน แต่กลับรอดกลับมาเพียงหกคน!”
หั่วหลางพยักหน้าซ้ำๆ ก่อนจะเล่าถึงโศกนาฏกรรมที่พวกเขาพบเจอเมื่อครั้งออกทะเลก็เพื่อให้ถังฮ่าวล้มเลิกความตั้งใจ!
สีหน้าของถังฮ่าวเ็าลงเล็กน้อย
เขาก็คิดถึงเื่นี้เช่นกัน และเพราะรู้เื่นี้ดีจึงไปปราบสิงโตทะเลมาเป็สัตว์เลี้ยง เพราะหากมีาาสิงโตทะเลที่แข็งแกร่งคอยคุ้มกันแล้ว พวกเขาจึงมีโอกาสไปถึงเกาะหยางิได้
ถังฮ่าวพยักหน้าก่อนจะเอ่ยถาม “
มีวิธีไหนที่จะทำให้ตัวเรือแข็งแกร่งขึ้น หรือมีวิธีขับไล่สิ่งมีชีวิตในทะเลบ้างไหม?”
“วิธีแรกที่ทำให้ตัวเรือแข็งแกร่งขึ้นก็คือการติดตั้งแผ่นเหล็กสังเคราะห์เพิ่ม แต่แบบนี้ก็จะทำให้ตัวเรือมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นมาก จึงจำเป็ต้องปรับเปลี่ยนอีกหลายอย่าง วิธีที่สองก็คือการสร้างเรือลำใหม่ โดยใช้เหล็กกล้าคาร์บอนไฟเบอร์เป็วัสดุทั้งลำ แต่เทคโนโลยีแบบนั้นมีเฉพาะในอู่ต่อเรือขนาดใหญ่เท่านั้น และยังต้องใช้เวลาสร้างอีกนานด้วย! ส่วนการขับไล่สิ่งมีชีวิตในทะเลก็ใช้คลื่นโซนาร์ได้ โดยการเปิดใช้เป็คลื่นเสียงของฉลาม หรือแม้แต่ปล่อยกลิ่นอายของฉลามออกไปรอบๆ ก็จะขับไล่ปลาชนิดอื่นๆ ในทะเลได้!” ย่วนผิงอันกล่าว
ดวงตาของถังฮ่าวเป็ประกาย เขาหันไปมองหั่วหลางและเอ่ยถามตาม
“พวกนายมีแผ่นเหล็กเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเรือบ้างไหม?”
“มีอยู่แค่สองถึงสามแผ่นเท่านั้น มีไม่เยอะหรอก”
ถังฮ่าวได้ยินก็ตัดสินใจทันที เขาให้ย่วนผิงอันและหั่วหลางรับผิดชอบเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเรือ ไม่เพียงเท่านี้ถังฮ่าวยังสั่งให้ย่วนผิงอันจัดการเื่คลื่นโซนาร์ด้วย หากทำทั้งสองอย่างควบคู่กันไป ถึงยังไงก็ต้องได้ผลบ้างล่ะ
ส่วนทางด้านเย่ชิงเฉิง โอวหยางมี่มี่ และเสี่ยวชุ่ยก็กำลังเดินไปยังปากอ่าว!
เห็นได้ชัดว่าหากยังไม่ตกเย็น พวกเธอก็จะไม่กลับไป
“วันนี้อากาศร้อนชะมัด” เสี่ยวชุ่ยเอามือปาดเหงื่อที่หน้าผาก เพราะได้รับการช่วยเหลือจากหั่วหลาง เธอจึงได้กลายเป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 1 หลังจากกลืนกินคริสตัลวิวัฒนาการเข้าไปหลายชิ้น แม้ว่าร่างกายของเธอจะแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป แต่ก็ยังห่างไกลจากโอวหยางมี่มี่และเย่ชิงเฉิงอยู่ จึงไม่อาจต้านทานอุณหภูมิสูงได้เหมือนกับผู้หญิงทั้งสองคน
เย่ชิงเฉิงเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ที่ร้อนระอุแล้วก็ไม่ได้รู้สึกแสบตาเลยสักนิด เวลานี้ก็รู้สึกว่าอุณหภูมิได้พุ่งสูงกว่าเมื่อสองถึงสามวันที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัด
เธอก้มลงหยิบกรวดผิวเรียบก้อนหนึ่งขึ้นมาัั ความร้อนที่ผิวหินทำให้เย่ชิงเฉิงใเล็กน้อย เพราะจะต้องมีอุณหภูมิอย่างน้อย 70 องศาเซลเซียสขึ้นไปแน่
หวังว่าการเปลี่ยนแปลงนี้จะเป็เพียงชั่วคราวเท่านั้น หากอุณหภูมิยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องละก็มนุษย์ที่รอดชีวิตก็จะใช้ชีวิตลำบากขึ้นแล้ว!
ครืน ครืน! จู่ๆ ก็มีเสียงฟ้าร้องดังขึ้น!
ผู้หญิงทั้งสามคนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่แจ่มใส เวลานี้ก็ไม่มีเมฆเลยสักก้อน เช่นนั้นแล้วเสียงฟ้าร้องนี้มาจากไหนกัน?
“พี่ชิงเฉิง! ดูสิ ข้างหน้านั่น ที่กลางทะเล!” โอวหยางมี่มี่เหลือบมองไปรอบๆ ก่อนจะอุทานออกมาด้วยความใ
เย่ชิงเฉิงและเสี่ยวชุ่ยได้ยินก็หันไปมองที่ผิวน้ำทะเล ก่อนที่คนทั้งสองจะหน้าเปลี่ยนสีทันที!
เวลานี้ผิวน้ำทะเลที่สงบนิ่งได้เริ่มปั่นป่วนราวกับน้ำเดือดไปั้แ่เมื่อไรไม่รู้!
เสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้นเหนือผิวน้ำทะเลก็ค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ
ครืน ครืน! ฟ้าผ่าดังสนั่นหวั่นไหว จากนั้นก็มีสายฟ้าขนาดใหญ่ผ่าเปรี้ยงลงมา
สิ่งที่น่าประหลาดคือท้องฟ้าเหนือศีรษะของผู้หญิงทั้งสาม หรือเหนือโขดหินริมทะเลและเมืองที่อยู่ด้านหลังกลับยังมีท้องฟ้าแจ่มใสอยู่ ดวงจันทร์สีเืและดวงอาทิตย์ยังคงส่องสว่างอยู่เคียงข้างกัน แต่ท้องฟ้าในจุดที่อยู่เหนือทะเลกลับถูกเมฆดำปกคลุม มีฟ้าผ่าและฟ้าร้องดังสนั่น เพียงแค่พริบตาก็มีพายุขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้น!
คลื่นั์ซัดถาโถมเข้าหากันราวกับกำแพงเมืองสูงที่กำลังพังทลายลงมา!
สัตว์ทะเลกลายพันธุ์จำนวนมากที่กำลังว่ายน้ำหาอาหารอยู่บนผิวน้ำยังไม่ทันดำดิ่งลงไปในทะเลลึก ก็ถูกคลื่นั์ซัดเข้าหาชายฝั่ง!
เดิมทีาาสิงโตทะเลกำลังแช่น้ำอยู่ในทะเล มันกำลังย่อยอาหารที่อยู่ในท้องอย่างสุขสำราญ แต่พอได้ยินเสียงฟ้าร้องดังสนั่นแล้วก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังทะเลด้านหลังทันที!
ทันใดนั้นก็ส่งเสียงคำรามแหลมดังออกมา
ตุ้บ ตุ้บ! ครีบหลังขนาดใหญ่ที่หนาและสั้นกลายเป็ขาขนาดใหญ่สองข้าง ช่วยพยุงตัวมันขึ้น ก่อนจะพุ่งตัวขึ้นมาบนชายหาด!
ด้วยร่างกายที่ใหญ่โตของมันแล้ว พอออกวิ่งจึงทำให้พื้นดินสั่นะเื
เย่ชิงเฉิงพุ่งตัวขึ้นไปบนโขดหินขนาดใหญ่ หลังจากมองไปข้างหน้าแล้วก็หน้าเปลี่ยนสีทันที เพราะมีสิงโตทะเลตัวหนึ่งกำลังวิ่งขึ้นฝั่งมาอย่างบ้าคลั่ง ส่วนคลื่นั์ที่อยู่ด้านหลังก็มีสัตว์ทะเลกลายพันธุ์จำนวนมากพัดพาเข้ามาด้วยความเร็วสูง
“มี่มี่ พาเสี่ยวชุ่ยถอยไปเร็ว!” เย่ชิงเฉิงะโบอกเสียงดัง ก่อนจะชักปืนพกนกอินทรีทั้งสองกระบอกออกมา!
หากสิงโตทะเลตัวนั้นคิดจะบุกเข้าไปในอ่าวน้ำตื้น เธอก็จะยิงมันทันที! ครั้งนี้เธอพกะุปืนพกนกอินทรีมาทั้งหมด 60 นัด!
เธอใช้ยิงเตาจื่อไปหนึ่งนัด จึงทำให้ตอนนี้ยังมีเหลืออยู่อีก 59 นัด
แม้ว่าสิงโตทะเลตัวนี้จะเป็สัตว์ทะเลกลายพันธุ์ระดับ 4 แต่เย่ชิงเฉิงก็มั่นใจว่าสามารถฆ่ามันได้อย่างแน่นอน
เย่ชิงเฉิงเพิ่งจะชักปืนออกมา!
ก็ได้ยินเสียงของถังฮ่าวดังมาแต่ไกล
“ชิงเฉิง อย่ายิง! สิงโตทะเลตัวนั้นเป็สัตว์เลี้ยงของฉัน!”
สัตว์เลี้ยงหรือ?
เมื่อได้ยินคำพูดของถังฮ่าวเย่ชิงเฉิงก็นิ่งอึ้งไป ส่วนโอวหยางมี่มี่ที่กำลังดึงเสี่ยวชุ่ยให้ถอยกลับไปอย่างรวดเร็วก็รีบปล่อยมือออก ก่อนจะพุ่งตัวขึ้นไปบนโขดหินขนาดใหญ่ที่เย่ชิงเฉิงยืนอยู่ และได้เห็นสิงโตทะเลที่กำลังวิ่งเข้ามาใกล้
โอวหยางมี่มี่สนิทสนมกับสยงต้าที่เป็สัตว์เลี้ยงตัวแรกของถังฮ่าวเป็อย่างดี แถมเธอยังเคยขี่หลังหมีตัวใหญ่แทนการนั่งรถมาแล้วหลายครั้ง
ตอนนี้พอได้ยินว่าถังฮ่าวรับสัตว์เลี้ยงมาเลี้ยงอีกตัว จึงอยากเห็นมัน!
ถังฮ่าวที่อยู่ด้านหลังพอเห็นพายุฝนฟ้าคะนองที่น่ากลัวเหนือทะเลแล้วก็ไม่ได้หน้าเปลี่ยนสี เขารีบบอกให้ย่วนผิงอันและหั่วหลางพาลูกเรือทุกคนขึ้นฝั่งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบวิ่งไปข้างหน้า!
ที่เขาะโออกไปเมื่อครู่ ก็เพราะ้าให้เย่ชิงเฉิงและโอวหยางมี่มี่รู้ว่าาาสิงโตทะเลตัวนี้เป็สัตว์เลี้ยงของเขา เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเธอลงมือ แต่สิงโตทะเลาาไม่รู้ว่าผู้หญิงสองคนนั้นเป็เพื่อนของเขา ถ้าเกิดว่ามันฉุนเฉียวขึ้นมาเพราะพายุฝนฟ้าคะนองแล้วโจมตีพวกเธอละก็ เื่ก็คงจะยุ่งยากแน่
ชั่วพริบตานั้นถังฮ่าวก็เรียกใช้วิชาตัวเบาเทพวานรเต็มพิกัด
เวลานี้ก็ไม่เพียงแต่ใช้วิชาตัวเบาเท่านั้น แต่เพื่อที่จะไปให้ถึงที่หมายด้วยเส้นทางที่สั้นและรวดเร็วที่สุด ถังฮ่าวก็ถึงกับใช้ทักษะนกกับปลาออกมา!
เขาไม่ได้วิ่งไปตามชายฝั่ง แต่กลับะโลงไปในทะเลแล้ววิ่งบนผิวน้ำ!
ภาพนี้ทำให้ย่วนผิงอัน หั่วหลาง กับเฉิงซานที่ได้ยินข่าวและรีบวิ่งออกมาจากห้องโดยสารต่างก็เบิกตากว้างด้วยความใ
โอ้โห!
เสียงอุทานของทุกคนได้ดึงดูดความสนใจของเย่ชิงเฉิงและโอวหยางมี่มี่ให้หันกลับมามอง เมื่อผู้หญิงทั้งสองหันกลับมาก็เห็นถังฮ่าวกำลังวิ่งอยู่บนผิวน้ำ ราวกับยอดฝีมือในภาพยนตร์ที่กำลังใช้วิชาตัวเบาวิ่งอยู่บนน้ำอย่างใดอย่างนั้น
โอวหยางมี่มี่และเย่ชิงเฉิงต่างก็เอามือปิดปากด้วยความใ
มันช่างน่าอัศจรรย์อะไรเช่นนี้!
ผู้หญิงทั้งสองหันกลับมามอง และความสนใจทั้งหมดก็ถูกถังฮ่าวดึงดูดไป จนลืมไปว่ายังมีาาสิงโตทะเลที่อยู่ใต้โขดหินด้านหลัง
