แม้แต่หยูตู้เฟยยังต้องหรี่ตาลง มองไปที่หลินฮ่าวด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง
"เ้าคิดว่าตระกูลหลินของเรามีเพียงบรรพชนที่เป็ผู้แข็งแกร่งเพียงผู้เดียวอย่างนั้นหรือ?"
"ถึงแม้ข้าหลินฮ่าวจะบำเพ็ญเพียรมาไม่ถึงร้อยปี แต่ข้าก็อยู่ในระดับแก่นทองคำแล้ว! ข้ายังเคยก้าวเข้าสู่แดนรกรกร้างและสังหารอสูรร้ายไปหลายตนภายในสามวัน!"
"ก่อนที่เ้าจะเรียกพวกเรามา เ้าคงไม่ได้ตรวจสอบให้แน่ชัดสินะ?"
หลินฮ่าวยืนกลางอากาศราวกับเทพแห่งาเปลวเพลิงสีทองลุกโชนรอบกาย เขาก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับกุมหอกยาว ดวงตาเปล่งประกายวิชาเนตร์ ปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมา!
"ที่นี่คืออาณาเขตของราชวงศ์เซียน ในฐานะที่เป็คนตระกูลหลิน เ้ากล้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ!"
ทันใดนั้น แสงสีแดงเจิดจรัส ชายชราผู้หนึ่งเดินออกมาจากด้านล่าง ลูกประคำหัวกะโหลกพุ่งออกจากมือของเขา แต่ละลูกเปล่งประกายราวกับหยก ขนาดเท่ากำปั้นทารก ภายในมีิญญาร้ายนับร้อยพันวนเวียน แผ่รัศมีสีเือันน่าสะพรึงกลัว!
ลูกประคำเ่าั้ก่อร่างสร้างเป็สายน้ำยมโลก ลวดลายเร้นลับกระจายอยู่ตรงกลาง ราวกับว่าเเม่น้ำยมโลกได้ปรากฏขึ้นแล้ว เหล่าภูตผีปีศาจคำราม ก่อนจะพุ่งเข้าโอบล้อมหลินฮ่าว เสวียนอวี่ และคนอื่นๆ
"ทำลายซะ!" หลินฮ่าวคำรามเสียงดัง ผมยาวพลิ้วไหวในสายลม รอบกายดังก้องไปด้วยเสียงสวดบางอย่างคล้ายเสียงจาก์ ประหนึ่งสายฟ้า ฟาดลงมาทำลายแม่น้ำยมโลกจนแหลกสิ้น!
"ไป!" หลินฮ่าวคำรามอีกครั้งก่อนจะสะบัดหอกไปข้างหน้า แสงสีทองและวังวนแห่งความว่างเปล่าก่อตัวเป็อุกกาบาตสีทองดำ พุ่งตรงเข้าหาลูกประคำหัวกะโหลก!
เสียงแตกดังสนั่นกึกก้อง! หัวกะโหลกที่แวววาวราวกับหยกแตกกระจายเป็เสี่ยงๆ!
แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องไปทั่วบริเวณ ท่ามกลางแสงเจิดจรัสที่ปกคลุมฟ้า พลังของค่ายกลอันแข็งแกร่งแผ่ซ่านออกมา ลำแสงอันเจิดจ้าพุ่งขึ้นจากแท่นบูชา ทะลุฟ้าทะลุดิน!
เพียงพริบตาเดียว ยอดฝีมือระดับแก่นทองคำอีกสี่คนก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ!
พวกเขาก้าวออกมาพร้อมกัน วังวนแห่งพลังกลืนกินะเิออก เปลวไฟสีทองดับวูบ!
ตอนนี้มีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำรวมกันถึงหกคนล้อมหลินฮ่าวไว้ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเย็นเยียบและจิตสังหาร!
แสงดาวนับไม่ถ้วนส่องลงมา เปลวเพลิงลุกไหม้ท่ามกลางแสงจันทร์
ราชวงศ์เซียนเป็ขุมอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาเขตเหนือครามคำกล่าวนี้มิใช่เื่โกหก! จากเหตุการณ์ใหญ่ในวันนี้ก็สามารถยืนยันได้ชัดเจน!
บนขุนเขาที่แตกร้าว เตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์ ตั้งตระหง่าน มันกำลังหลอมร่างอัจฉริยะมากมายอยู่ภายใน!
ข้างเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์ มีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำเฝ้าอยู่ถึงหกคน!
หากนับรวมหยู่ตู้เฟยเข้าไป ก็จะมีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำถึงเจ็ดคน!
เจ็ดแก่นทองคำ นี่มันเื่อะไรกันแน่? ต้องเข้าใจว่าในตระกูลทั่วไป เช่น ตระกูลเซิน หรือตระกูลเซียว ไม่มีผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำเลย!
ตระกูลใหญ่เช่นตระกูลซวนและตระกูลเป่ยเฉินก็มีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำอยู่เช่นกัน แต่จำนวนของพวกเขาไม่ได้มากนัก มีเพียงสี่ถึงห้าคนเท่านั้น อย่างไรก็ตาม แม้จะมีเพียงเท่านี้ ก็สามารถเรียกได้ว่าเป็ตระกูลอันดับต้น ๆ ในอาณาจักรของตน!
จากบทสนทนาก่อนหน้านี้ หลินฮ่าวสามารถจับใจความได้ว่ามีเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์ทั้งหมดเก้าใบ ตั้งอยู่ตามแปดทิศของราชวงศ์เซียน ส่วนเตาหลอมสุดท้ายอยู่ที่ศูนย์กลางเมืองหลักของราชวงศ์!
แต่เพียงแค่เตาหลอมแห่งนี้ก็มีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำเฝ้าอยู่ถึงเจ็ดคน!
กล่าวอีกนัยหนึ่ง หมายความว่า ราชวงศ์เซียนสามารถใช้ยอดฝีมือระดับแก่นทองคำได้ไม่น้อยกว่า 60 คน! นี่มันน่าหวาดหวั่นเกินไปแล้ว!
แม้ว่าหลินฮ่าวจะเชี่ยวชาญทั้งวิชาเนตร์และพลังกลืนกิน อีกทั้งเวลาต่อสู้ยังได้รับการสนับสนุนจากพลังปราณม่วงและเสียงแห่งมหาเต๋า ทำให้สามารถข้ามขั้นไปต่อสู้กับยอดฝีมือรุ่นเก่า และถึงขั้นท้าทายผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำขั้นที่5ได้
แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ อันตรายที่หลินฮ่าวต้องเผชิญนั้น ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสามารถรับมือได้ในตอนนี้!
ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางที่จะเอาชนะการล้อมโจมตีของผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำหกคนได้ แม้แต่การเอาตัวรอดก็คงจะยาก!
เสียงะเิดังสนั่น หลินฮ่าวถูกซัดกระเด็น เืไหลออกจากมุมปาก ร่างกายสั่นสะท้าน กระดูกหักไปหลายจุด ก่อนที่เขาจะกระแทกเข้ากับเทือกเขาอีกฟากหนึ่ง จนยอดเขาครึ่งหนึ่งแตกกระจาย ฝุ่นควันลอยตลบอบอวล!
แต่ไม่นานหลังจากนั้น หลินฮ่าวก็พุ่งออกมาอีกครั้ง! เส้นผมสีดำสะบัดพลิ้วอย่างบ้าคลั่ง แม้เกราะของเขาจะพังทลายไปแล้ว แต่รัศมีสีทองยังคงเจิดจรัส ส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้า!
"ดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์! พวกเ้าถูกลิขิตมาแล้วว่า จะเป็เพียงหินรองเท้าให้ราชวงศ์เซียนของข้าเหยียบก้าวสู่์!" หยู่ตู้เฟยลุกขึ้นมาอีกครั้ง กล่าวด้วยน้ำเสียงเ็าอย่างที่สุด
"หินรองเท้า? เหอะ! พวกแกนั่นแหละที่เป็แค่หินรองเท้า!" หลินฮ่าวะโด้วยความโกรธ เขากระชับหอกในมือแล้วพุ่งเข้าโจมตี แต่การต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือมากมายเช่นนี้ มันเป็เื่ยากยิ่งนัก
"บังอาจนัก! เ้าเป็แค่ผู้ฝึกตนเล็กๆจากอาณาจักรอันยากไร้ แต่กลับกล้าดูแคลนศักดิ์ศรีของราชวงศ์เซียน!" ผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำคนหนึ่งตวาดขึ้น ในมือของเขาถือพัดสายฟ้าที่ห่อหุ้มลมปราณ พลันปรากฏกลุ่มเมฆขึ้นเหนือศีรษะ เขาเพียงสะบัดพัดเบา ๆ ก็มีสายฟ้าและพายุได้คำรามลงออกมา!
เสียงฉีกกระชากดังขึ้น สายฟ้าและสายลมพัดกระหน่ำไปทั่วบริเวณ หลินฮ่าวถูกซัดปลิวไปอีกครั้ง! ส่วนผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำที่ถือพัดสายฟ้ากลับเพียงแค่ถอยหลังไปสองสามก้าว ก่อนจะตั้งหลักได้อย่างมั่นคง!
"กักขัง!" ระดับแก่นทองคำอีกคนะโขึ้น ก่อนจะผนึกด้วยมือของเขา ตราสัญลักษณ์เรืองแสงพุ่งออกจากฝ่ามือ ทันใดนั้นเถาวัลย์สีเขียวมากมายก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ร้อยเรียงกันเป็กรงขังล้อมรอบหลินฮ่าวเอาไว้!
จากนั้น ยอดฝีมือระดับแก่นทองคำโดยรอบต่างหยิบอาวุธของตนออกมา ค่ายกลและวิชาต่างๆส่องประกายไปทั่วท้องฟ้า พุ่งเข้าหาหลินฮ่าวโดยตรง!
"อ๊ากก!" หลินฮ่าวกรีดร้องออกมา พลังบำเพ็ญเพียรของเขาถูกกดทับจนไม่อาจใช้ได้ แม้แต่พละกำลังทางกายก็ยังถูกจำกัด!
เขาดิ้นรนสุดกำลัง ราวกับสัตว์ร้ายยุคโบราณที่ถูกขังอยู่ในกรงเถาวัลย์ ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดพยายามทำลายกรงขังนี้!
แต่มันไร้ประโยชน์!
ในระยะไกล ผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำจ้องมองหลินฮ่าวด้วยสายตาเ็า ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเฉยเมย...
"คนผู้นี้แข็งแกร่งไม่น้อย แม้ว่าเขาจะเลย่วัยที่เหมาะสมไปแล้ว แต่หากนำไปใส่ในเตาหลอม ก็ยังสามารถสกัดแก่นโลหิตออกมาได้ไม่น้อย!"
"ข้าแนะนำให้เ้าหยุดดิ้นรนและเก็บแรงไว้เถอะ! อีกไม่นานเราจะให้โอกาสเ้ากล่าวคำสั่งเสียเป็ครั้งสุดท้าย"
ภายในกรงเถาวัลย์ หลินฮ่าวคำรามด้วยความโกรธ หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความแค้นและความไม่ยินยอม!
หากเขาค้นพบแผนการของราชวงศ์เซียนเร็วกว่านี้ และหากเขาเชื่อคำพูดของเสวียนเอ๋อร์ั้แ่แรก เขาคงไม่เสียเวลาสืบสวน แต่จะรีบฉวยโอกาสหลบหนีไปในทันทีโดยไม่ให้ใครพบเห็น เื่ราวคงไม่ลงเอยเช่นนี้!
ทว่าตอนนี้ มันสายเกินไปแล้วที่จะพูดอะไรอีก หกยอดฝีมือร่วมมือกันลงมือและกดข่มเขาโดยตรง เขาทำได้เพียงดิ้นรนอย่างน่าสังเวช และมองดูภัยอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา!
