อู่หวังชิงใมาก เขาล้มลงไปที่พื้นด้วยร่างกายที่สั่นเทา มุมปากมีคราบเืไหลออกมา กระบวนท่าเมื่อครู่นั้นช่างรุนแรงเสียจริง
เขาประเมินพลังของเต้าเสี้ยวเทียนต่ำเกินไป อีกฝ่ายใช้พลังของผู้หยั่งรู้ปฐีได้เหนือกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้ เขาไม่คิดว่าเต้าเสี้ยวเทียนจะสามารถใช้ชีพจรัที่อยู่ใต้พื้นปฐีขึ้นมาโจมตีได้
เขาใจสั่นอย่างอดไม่ได้ ถ้าให้เวลาเต้าเสี้ยวเทียนอีกสักไม่กี่ปี พลังของเขาต้องมากจนไม่สามารถประเมินค่าพลังได้ ด้วยพลังของผู้หยั่งรู้ปฐีล้วนแต่ทำให้ขุมพลังอำนาจต้องหวั่นเกรง
ฝ่ามือทั้งสองของผู้เป็แม่ปลดปล่อยพลังชีวิตบริสุทธิ์ออกมาเพื่อหล่อเลี้ยงร่างกายที่าเ็ของลูกน้อย นางจ้องมองแววตาของลูกชายที่กำลังจะสูญเสียพลังชีวิตไป หัวใจของนางเ็ปจนหลั่งเืออกมา เด็กคนนี้อายุเพียงแค่ขวบกว่าๆ เท่านั้น แต่กลับต้องมาเจอเื่ราวที่เลวร้าย
ชีพจรัที่อยู่ใต้พื้นปฐีฟื้นคืนขึ้นมา ับริสุทธิ์แต่ละตัวลอยไปมาอยู่บนท้องฟ้าจนอัดแน่นไปทั่วฟ้าดิน ทั่วทั้งวิหารยุทธ์สั่นไหว อาคารสิ่งก่อสร้างทรุดตัวลง พื้นดินแตกร้าวเป็ทางยาว
ท้องฟ้าถล่ม พื้นดินทลาย
ยอดหุบเขาและวิหารทรุดตัวลงมา เต้าเสี้ยวเทียนใช้พลังทั้งหมดที่มีปลุกชีพจรัขึ้นมา หมายจะทำลายที่นี่ให้พินาศ
จอมยุทธ์ผู้แข็งแกร่งแต่ละคนถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากการปิดขั้นพลังด้วยความหวาดผวา พวกเขาดูซากปรักหักพังรอบๆ กาย ใบหน้าก็พลันเปลี่ยนสีไป มีจอมยุทธ์หลายคนที่วิ่งเข้ามาดูว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น
อู่หวังต้งเตรียมพร้อมรับมือ เขาเรียกกระจกถ้ำนภาออกมา พลังที่น่ากลัวถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เขาใช้พลังทั้งหมดปกป้องร่างของอู่ตี้เอาไว้
อู่ตี้ยังคงหลอมรวมพลังต้นกำเนิดที่ออกมาจากร่างเต้าหลิง เขากำลังผลัดเปลี่ยน ทั่วร่างของเขาปลดปล่อยแสง์จำนวนมหาศาลออกมา จะให้เกิดเื่ผิดพลาดขึ้นตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด
เต้าเสี้ยวเทียนยืนอยู่บนท้องฟ้า พลังับริสุทธิ์โอบล้อมร่างของเขาเอาไว้ เขาดูดกลืนแม่น้ำูเา หมัดยกชูขึ้น พื้นปฐีพลันส่งเสียงครืนๆ จิตสังหารที่แหลมคมถูกปลดปล่อยออกมาทั่วร่าง
เขาโกรธมากจนถึงขีดสุด คิดไม่ถึงเลยว่าวิหารยุทธ์จะทำกับลูกชายของเขาเช่นนี้ อีกทั้งยังหลอกใช้ให้ตนไปหาหินผสาน์มา ความคิดของเขาในตอนนี้ก็คือ จะต้องทำลายที่นี่ให้สิ้นซาก แล้วแย่งชิงพลังต้นกำเนิดของลูกชายที่หายไปคืนมาให้ได้
เืต้องล้างด้วยเื!
เส้นผมหนาของเต้าเสี้ยวเทียนลุกชันขึ้น ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยแสงสังหาร ภายในใจของเขารู้สึกเ็ปจนพรรณนาออกมาไม่ได้ ลูกชายของเขามีกายาศักดิ์สิทธิ์ หากเติบโตขึ้นจะต้องเป็ใหญ่ ทว่าในตอนนี้กลับถูกแย่งชิงพลังต้นกำเนิดไป
“เ้าอย่าได้เข้าใจผิดไป เ้ารู้หรือไม่ว่าเ้ากำลังทำอะไรอยู่” สีหน้าของอู่หวังต้งเย็นะเื พื้นที่นี้กำลังจะถูกทำลาย การสูญเสียครั้งนี้มันมากเกินไป
อีกทั้งเขายังกังวลว่าเต้าเสี้ยวเทียนจะสามารถทำลายกระจกถ้ำนภาของเขาได้ หากเป็เช่นนั้น อู่ตี้จะต้องตกอยู่ในอันตราย
“ข้าต้องถามเ้ามากกว่า ว่าเ้าทำอะไร” เต้าเสี้ยวเทียนดูดซับพลังบริสุทธิ์จากรอบทิศพลางแผดเสียงกล่าวออกมาด้วยโทสะ “ตระกูลเต้าเคยช่วยชีวิตสุนัขของเ้าเอาไว้ครั้งหนึ่ง แต่เ้ากลับมาทำการชั่วช้าเช่นนี้กับลูกชายของข้า เ้ายังมีหัวจิตหัวใจของมนุษย์อยู่หรือไม่”
ได้ยินดังนั้น ใบหน้าเหี่ยวชราของอู่หวังต้งก็พลันดูไม่ดีขึ้นมา เขาแผดเสียงคำรามตอบกลับไป “สามหาวยิ่งนัก เ้ากำลังนำพาหายนะมาให้ตระกูลเต้า ไม่ว่าใครก็ช่วยเ้าไม่ได้”
“หาญกล้าเสียจริง กล้ามาทำลายพื้นศักดิ์สิทธิ์ของวิหารยุทธ์ อยากตายมากสินะ” หญิงชราเดินเข้ามา ใบหน้าชราบิดเบี้ยวจนอัปลักษณ์
“สุนัขแก่ ไปตายซะ” เต้าเสี้ยวเทียนคำราม พลังับริสุทธิ์พรั่งพรูออกมาอย่างบ้าคลั่ง คลื่นพลังที่เกรี้ยวกราดพุ่งทะลวงฝ่าพื้นดินตรงไปหาหญิงชรา
สีหน้าของหญิงชราเย็นราวกับน้ำแข็ง นางนำหอคอยล้ำค่าที่ปกคลุมไปด้วยพลังิญญาเต๋าออกมา หอคอยสูงเก้าชั้นฟ้ามีแสงน่ากลัวร่วงหล่นลงมาเป็เส้นๆ หมายจะกำราบพลังับริสุทธิ์
ทว่าพวกเขาทั้งหมดถูกพลานุภาพของผู้หยั่งรู้ปฐีมากเกินไป พลังับริสุทธิ์เส้นนั้นะเิออกมาพลางกระตุ้นพลังปฐี กรงเล็บของมันง้างโจมตีหอคอยเก้าชั้นฟ้าจนทำให้หอคอยม้วนตัวกลับตาลปัตร ก่อนที่ร่างของหญิงชราจะกระเด็นลอยออกไป
เต้าเสี้ยวเทียนกระทืบเท้าลงพื้น พื้นดินะเิออก ก้อนเมฆในระยะสิบทิศสลายไป พลังที่น่ากลัวปะทุขึ้นมาจากพื้นดิน ะเิร่างของหญิงชราจนตายในที่สุด
“อะไรกัน” ผู้คนโดยรอบวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก ก่อนที่ชายวัยกลางคนจะแผดเสียงคำรามกล่าวออกมา “เ้าหาญกล้ามากนะ ถึงได้กล้าฆ่าคนของวิหารยุทธ์ รนหาที่ตาย”
กลุ่มคนของวิหารยุทธ์คิดไม่ถึงเลยว่า คนคนนี้หาญกล้าถึงขนาดฆ่าคนของวิหารยุทธ์
“ฮ่าๆ ข้าจะจัดการถล่มที่นี่ให้ราบคาบ ไม่ว่าใครก็หยุดข้าไม่ได้ทั้งนั้น” ฝ่ามือของเต้าเสี้ยวเทียนคว้าทะลวงฝ่าอากาศ ร่างกายของเขาสูงใหญ่ขึ้นเหมือนกับได้รับพลัง์ไร้ขีดจำกัด ปรากฏเสียงตู้มดังขึ้น ก่อนที่เขาจะจับชายวัยกลางคนขึ้นมาแล้วบีบร่างของเขาจนแตกคามือเหมือนกับมดตัวหนึ่ง
เต้าเสี้ยวเทียนน่ากลัวมาก ร่างของเขาสูงใหญ่เหมือนกับเทพอสูรที่ยืนสง่าอยู่กลางกลางท้องฟ้า คลื่นพลังบ้าคลั่งปรากฏขึ้นสลัวๆ พื้นปฐีพลันสั่นไหว
“กล้าดีจริงๆ” ชายชราทั้งโกรธทั้งตกตะลึง เขาอ้าปากคายดาวดวงหนึ่งที่โอบล้อมไปด้วยทางช้างเผือกออกมา นั่นก็คือดวงดาวโบราณที่ถูกเขานำมาทำเป็สมบัติล้ำค่า
ดวงดาวโบราณนี้น่ากลัวมาก ทั้งยังหนักอึ้งยิ่งกว่าภูผา์โบราณเสียอีก ในขณะที่มันปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางห้วงมิติ มันได้บดขยี้ทุกสิ่ง พลังับริสุทธิ์ถูกทำลายจนแหลก
“เปิด” เต้าเสี้ยวเทียนแผดสียงคำราม ผมทั่วหัวปลิวไสวอย่างบ้าคลั่งราวกับอสูร์ ฝ่ามือที่เหมือนกับวังวิหารทำเอาฟ้าดินกลับตาลปัตร พลันบดขยี้ดวงดาวโบราณจนแหลกท่ามกลางห้วงมิติ
“บัดซบ” ชายชราโกรธจนแทบบ้า ของล้ำค่าของตนถูกทำลายไป ทำให้เขากระอักเืสดออกมา
“พวกเ้าจะต้องตาย” เต้าเสี้ยวเทียนะเิคลื่นพลังป่าเถื่อนออกมาน่ากลัวถึงขีดสุด แรงกดดันปกคลุมไปทั่ว ทำเอาฟ้าถล่มพื้นดินะเื
แขนของเขาเหมือนัตัวหนึ่งมีพลังไร้ซึ่งขีดจำกัด มันพุ่งทะลวงฝ่าออกไปจนร่างของชายชราสลายเป็ผุยผง
สีหน้าของกลุ่มผู้แข็งแกร่งของวิหารยุทธ์พลันเขียวคล้ำ พวกเขามองไปที่เต้าเสี้ยวเทียนด้วยดวงตาสีแดงก่ำพลางแผดเสียงคำรามออกมา “เ้าปีศาจ กล้ามากนะ เ้าทำเช่นนี้ ไม่ว่าใครก็ช่วยเ้าไม่ได้”
เต้าเสี้ยวเทียนไม่โกรธกลับยิ้มแล้วกล่าวออกมาว่า “ว่าข้าเป็ปีศาจ แล้วทีพวกเ้าวิหารยุทธ์แย่งชิงพลังต้นกำเนิดของลูกชายข้าล่ะ เด็กอายุแค่ขวบกว่าๆ พวกเ้ายังกล้าลงมืออย่างโเี้ พวกเ้ามันไม่ใช่มนุษย์”
บรรยากาศโดยรอบพลันเงียบสงัด ใบหน้าของกลุ่มชายชราพลันบิดเบี้ยว คนที่ไม่รู้เื่ก็มองหน้ากัน มีหลายคนที่สังเกตเห็นว่ากระจกถ้ำนภาของอู่หวังต้งกำลังปกป้องอู่ตี้อยู่ สายตาของพวกเขาก็มองไปที่เต้าหลิงน้อยที่ร่างอาบชโลมไปด้วยเื
“พี่เต้าหลิง” สีหน้าของเด็กแฝดทั้งสองคนพลันขาวซีด ดวงตากลมโตมีน้ำตาไหลรินออกมา สายตาที่หวาดกลัวของพวกนางจ้องไปยังร่างของเต้าหลิงน้อย ยากที่จะจินตนาการ เด็กน้อยคนนั้นคือคนที่พวกนางเล่นด้วยเมื่อวาน
“เต้าเสี้ยวเทียน ข้าขอแนะนำให้เ้าหยุดซะ ไม่เช่นนั้นตระกูลเต้าของเ้าจะเกิดหายนะครั้งใหญ่” อู่หวังต้งนั่งขัดสมาธิอยู่ภายในห้วงมิติ เขาใช้พลังทั้งหมดขับเคลื่อนกระจกถ้ำนภา เขากลัวว่าเต้าเสี้ยวเทียนจะโจมตีกระจกถ้ำนภา ตอนนี้จึงทำได้แค่ยื้อเวลาเท่านั้น รอบรรพบุรุษของวิหารยุทธ์มาถึงเมื่อไร เมื่อนั้นก็จะถึงเวลาตายของเขา
เต้าเสี้ยวเทียนหัวเราะลั่นออกมา “ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าวิหารยุทธ์จะหน้าหนาขนาดนี้ไปจนถึงเมื่อไร ตอนนี้รีบเอาพลังต้นกำเนิดของลูกชายข้ากลับคืนมาเสีย ไม่เช่นนั้นข้าจะทำลายที่นี่ให้ย่อยยับ”
เมื่อคำพูดของเขาจบลง ฟ้าดินก็พลันส่งเสียงครืนครืน ปรากฏร่างเงาประหลาดที่ทะลวงผ่านห้วงมิติ รอบๆ ร่างของเต้าหลิงน้อยะเิออก ไอพลังเย็นม้วนตัวออกมาหมายจับพวกเขาแม่ลูก
“เท้าทะลวงนภา” เต้าเสี้ยวเทียนแผดเสียงคำราม ฝ่าเท้าของเขาเตะออกไป แรงกดดันทำลายทุกสิ่ง ฝ่าเท้าที่พุ่งออกไปเหมือนกับเตะมดตัวหนึ่ง แรงปะทะทำให้คนที่ลอบโจมตีร่างแหลกกลางเป็หมอกเื
“บัดซบ” กลุ่มผู้แข็งแกร่งของวิหารยุทธ์ที่อยู่ข้างๆ โกรธมาก มีชายแก่คนหนึ่งเอ่ยคำรามออกมา “เข้าไปพร้อมๆ กัน ฆ่าเขาให้ตายเสีย ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะสามารถใช้พลังของชีพจรัได้ตลอด”
าครั้งใหญ่ที่บังเกิดขึ้น ทำให้จอมยุทธ์ของวิหารยุทธ์หลายคนลงมือใช้มายาสังหาร ทั่วทั้งฟ้าดินร่ายรำไปด้วยแสง์ ของล้ำค่าแต่ละชิ้นปลดปล่อยแสงที่น่ากลัวพุ่งออกไปของหน้า
อู่หวังชิงที่ฟื้นคืนกลับมา ภายในมือถือกระบี่สังหารเอาไว้ ปลายกระบี่ชูขึ้นฟ้า พลันปรากฏแสงกระบี่สีขาวเส้นหนึ่งขึ้น มันได้เข้าปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน พลางพุ่งตรงออกไป แรงพลังของมันสามารถตัดทะลวงดวงดาวได้
ร่างของเต้าเสี้ยวเทียนสูงใหญ่ราวกับขุนเขา พลังับริสุทธิ์โอบล้อมไปทั่วร่าง เขาได้ใช้พลังของชีพจรัทำให้พลังการต่อสู้พุ่งสูงขึ้นจนถึงจุดสูงสุด แรงดูดกลืนพลังทำให้ฟ้าดินส่งเสียงครืนๆ
พลังสังหารพุ่งเข้ามาจากรอบทิศ เต้าเสี้ยวเทียนได้ใช้กระบวนท่าธรรมดาที่รุนแรง เขากำหมัดพลางปล่อยหมัดสวนออกไป
กำปั้นพุ่งออกไป ท้องฟ้าถูกทำลายจนเป็รู คลื่นพลังลูกใหญ่พุ่งทะลักออกมาจากพื้นปฐี ชีพจรัที่อยู่ด้านล่างฟื้นคืนขึ้นมา แรงพลังะเิออกเหมือนกับก้อนเมฆรูปเห็ด
พื้นปฐีะเิออก ก้อนหินยกตัวลอยขึ้น แสง์ทะลวงฝ่าชั้นเมฆ ท่ามกลางแรงพลังของมายาสังหาร ของล้ำค่า แรงโทสะเข้าปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน
“แหลกไปซะ” เต้าเสี้ยวเทียนคำราม คลื่นเสียงราวกับสายฟ้าทำให้ฟ้าดินสั่นะเื
“อ๊ากกก” ผู้คนจำนวนมากแผดเสียงร้องคำราม ร่างของพวกเขาะเิสลายกลายเป็หมอกเื
แม้แต่กระจกถ้ำนภาก็พลันสั่นไหว ผู้คนต่างตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว
ท่ามกลางสถานการณ์โกลาหลวุ่นวาย พื้นดินแตกแยกออกจนกลายเป็เหวลึก จอมยุทธ์ของวิหารยุทธ์ถูกฆ่าตายจมกองเื คนที่โชคดีมีชีวิตรอดก็รีบหันหัวหมายจะหนี ทว่าร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยาแร้ายแรงจนปางตาย
เต้าเสี้ยวเทียนยืนนิ่งไม่ขยับเหมือนกับเทพอสูร พลังัฟ้าดินปกคลุมร่างเอาไว้ พลังเริ่มแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
“บัดซบ” ขนหัวของอู่หวังต้งลุกชันขึ้น นี่คือศัตรูที่ต้องกำจัดทิ้ง แล้วจะต้องนำวิชาของผู้หยั่งรู้ปฐีมาอยู่ในมือของวิหารยุทธ์ให้จงได้
ทันใดนั้น ปรากฏลำแสงสว่างจ้าหลายเส้นพุ่งออกมาจากเส้นขอบฟ้า คลื่นพลังที่น่ากลัวดุจคลื่นั์ม้วนตัวเข้ามาในวิหารยุทธ์ ปรากฏร่างเงาร่างหนึ่งขึ้น ร่างเงานั้นเหมือนกับเทพ์ที่ถูกแผดเผา พลังที่ปลดปล่อยออกมาทำให้ฟ้าดินสั่นะเื
ั์ตาสีทองสลัวๆ โอบล้อมด้วยพลังโกลาหลจ้องมาจากเส้นขอบฟ้าราวกับว่ากำลังมองมดตัวหนึ่ง
“ท่านบรรพบุรุษมาแล้ว ฮ่าๆๆ เ้าจะต้องตายแน่” อู่หวังต้งแผดเสียงคำราม ท่านผู้นี้คือบรรพบุรุษคนหนึ่งของวิหารยุทธ์ พลังแข็งแกร่ง ไร้ที่สิ้นสุด ถึงเต้าเสี้ยวเทียนจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน อย่างไรก็จะต้องตาย
“ท่านบรรพบุรุษ รีบฆ่าเขาด้วยเถิด คนของเราวิหารยุทธ์ตายไปเป็จำนวนมากเพราะฝีของเขา” ชายชราหลายคนแค่นเสียงกล่าวออกมาด้วยความโกรธ
สีหน้าของเต้าเสี้ยวเทียนเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าบรรพบุรุษของวิหารยุทธ์จะมาไวขนาดนี้ ในเวลาเดียวกันพลังก็พุ่งออกมา แต่ละเส้นแสง์สามารถทำให้ฟ้าดินแตกแยกออกจากกัน
“หยุดเขาซะ เขากำลังสะสมพลัง” ร่างเงาสีทองที่อยู่ห่างออกไปไกลเอ่ยปาก ทำให้ท้องฟ้าพลันสั่นะเื เขาเพิ่งจะมาถึง ซึ่งการเข้าไปจะต้องใช้เวลาสักระยะ
เต้าเสี้ยวเทียนดูก็รู้แล้วว่ากระจกล้ำค่านี้ไม่ธรรมดา เขาจึงได้ยื้อเวลาเอาไว้เพื่อเปิดกระจกล้ำค่านี้แล้วแย่งชิงพลังต้นกำเนิดกลับคืนมา
มองทอดออกไปยังเส้นขอบฟ้า ได้ปรากฏภาพเหตุการณ์ที่น่ากลัวขึ้น ัขนาดใหญ่หลายตัวพุ่งทะลวงชั้นเมฆขึ้นมา ชายร่างั์ร้องคำราม เหล่าัโอบล้อมร่างของเขาเอาไว้ ัขนาดใหญ่แต่ละตัวอ้าปากคายพลังบริสุทธิ์สีทองออก ก่อนที่พลังนั้นจะแล่นเข้าไปในร่างของเต้าเสี้ยวเทียน
เขาเหมือนกับเทพอสูร พลังแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ แรงกดดันทับถมลงมา ทั่วทั้งสิบทิศสั่นสะท้าน ในตอนนั้น เขายกฝ่ามือขึ้น ความมืดเข้าปกคลุมทั่วท้องนภา ฝ่ามือของเขาที่ขยับทำให้ท้องนภาสั่นไหวไปตามแรง
กลุ่มดวงดาราที่สั่นไหวทำให้หนังหัวของอู่หวังต้งสั่นไหว เขาได้แผดเผาพลังงานบริสุทธิ์เพื่อฟื้นคืนกระจกถ้ำนภา เขาดูออกได้ว่านี่คือวิชามหาอำนาจของตระกูลเต้าซึ่งเป็หนึ่งในเจ็ดสิบสองวิชามหาอำนาจฝ่ามือนภา
ทั่วท้องนภาราวกับอยู่ภายใต้น้ำมือของเต้าเสี้ยวเทียน บรรยากาศโดยรอบเงียบสงัด หูของพวกเขาดับวิ้ง เพราะเสียงนั้นน่ากลัวมากเกินไป ฝ่ามือขนาดใหญ่ที่กดทับลงมาบดบังดวงอาทิตย์ พลานุภาพนั้นแข็งแกร่งจนไม่อาจประเมินค่าได้
