น้ำเสียงของฮวาเหยียนเนิบช้าอย่างมีจังหวะจะโคน ดวงตาที่ชาญฉลาดคู่นั้นจ้องมองไปทางตี้หลิงหาน กล่าวอย่างปรึกษาหารือ        ทันทีที่สิ้นเสียง พลันเห็นตี้หลิงหานเงยหน้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ นัยน์ตาฉายประกายราวกับกำลังระงับโทสะ ได้ยินเพียงเขาที่กล่าวว่า...