‘โอ้ว… ’

    ทรงกลดอุทานในใจ

    จ้องมองริมฝีปากของเด็กน้อยกำลังครอบดูดปลายหัวนมชูชันขึ้นมาเป็๲ช่ออย่างนึกอิจฉา กะซวกดูดแรงจนน้ำนมสีขาวเอ่อออกมาชุ่มอยู่รอบขอบปาก เสียงดูดดังซ่วบๆ จนปลายหัวนมปูดพองอยู่ในอุ้งปากน้อยๆ ที่ดื่มกินอย่างไร้เดียงสา

    “ขอหนูป้อนนมลูกสักครู่นะจ๊ะนาย… ”

    หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขา

    “ตะ… ตามสบาย”

    ทรงกลดตอบตะกุกตะกัก

    รีบชักสายตาออกมาแทบไม่ทัน ยอมรับว่าไม่ง่ายเลยสักนิดที่จะหักห้ามอารมณ์ไม่ให้เกิดความรู้สึกทางเพศกับสาวแม่ลูกอ่อนที่เต็มไปด้วยความเย้ายวนใจคนนี้  

    ทรงกลดเดินออกมายืนรออยู่หน้ากระท่อม ครู่สั้นๆ หญิงสาวก็อุ้มลูกตามมา

    เขาเปิดประตูรถกระบะให้หล่อนขึ้นมานั่งบนเบาะหน้าคู่คนขับ ปิดประตูแล้วเดินอ้อมหน้ารถขึ้นมานั่งในตำแหน่งคนขับ พาหญิงสาวออกมาจากไร่อ้อย จุดหมายปลายทางก็ไม่ใช่ที่ไหน คือร้านเซเว่นฯ ที่หน้าถนนใหญ่ตรงข้ามกับปากทางที่จะแวะเข้ามาในไร่อ้อย

    หลังจากซื้ออาหารมาใส่ไว้หลังรถกระบะจนพอ ในระหว่างที่กำลังขับรถกลับเข้ามาในไร่ คนางค์เหลือบไปเห็นตลาดนัด หล่อนจึงขอให้เขาแวะซื้ออาหารสดเตรียมเอาไว้ เมื่อเห็นว่าที่กระท่อมน้อยๆ ของทรงกลดมีตู้เย็นเล็กๆ อยู่ด้วย และมีอุปกรณ์เครื่องครัวที่จำเป็๲พร้อมให้ทำอาหาร

    “รู้สึกเกรงใจจังค่ะ… ที่ต้องให้คุณจ่ายเงินซื้อของมามากมาย”

    คนางค์กล่าว อันที่จริงหล่อนอยากช่วยจ่าย แม้เงินจะมีไม่มาก แต่ทรงกลดก็จ่ายให้ทั้งหมด

    “ไม่เป็๞ไร… ก็อย่างที่บอกว่าฉันรู้สึกสงสารเธอกับลูก”

    เขาเหลือบมองหล่อนแวบหนึ่ง มือสองข้างยังวางอยู่ที่พวงมาลัย

    เท่าที่คุยกันเมื่อครู่

    ทำให้คนางค์รู้ว่าทรงกลดเป็๲เ๽้าของไร่ ทั้งไร่อ้อย ไร่มัน ไร่ข้าวโพด และเขายังรับซื้อพืชผลทางการเกษตรจากชาวบ้านเพื่อขายต่อให้โรงงานผลิตแป้งและอาหารสัตว์ คนางค์เชื่อว่าเขาน่าจะมีบ้านหลังใหญ่ แต่น่าแปลก… ที่เขาให้หล่อนต้องมาพักอยู่ในกระท่อมหลังน้อยกลางไร่อ้อย

    วาบหนึ่งในความคิด