เหอหลานหลานมองตามหลังหญิงสาวที่กำลังเดินจากไปด้วยความหงุดหงิด เธอขบกรามแน่นก่อนเอ่ยรั้ง “เดี๋ยวก่อน...” สวีเหมยค่อยๆ หมุนตัวกลับมา แค่นเสียง “หึ” ในลำคอด้วยท่าทีหยิ่งยโส แล้วเดินกลับมานั่งลงที่โต๊ะไม้กลางลานบ้าน “แม้แต่น้ำชายังสักถ้วยก็ไม่มี นี่หรือ...