ดลยาร์รู้สึกไม่ชอบในทุกครั้งที่ลุงแสงแวะมาบ้านของหล่อน เพราะว่าผู้คนในซอยเริ่มซุบซิบนินทาถึงความสัมพันธ์ลับๆ ของนาง ‘มะลิ’ ผู้เป็๲มารดาของหล่อนกับ ‘ลุงแสง’ ซึ่งเป็๲คนขับแท็กซี่ที่แวะมารับแม่ของหล่อนจนเกิดเป็๲ความสัมพันธ์อย่างที่เห็น

    ดลยาร์เดินเข้ามาในบ้าน

    วางถุงผ้าที่มีหนังสืออยู่ข้างในลงบนโต๊ะข้างโซฟา รู้สึกแปลกใจที่ไม่เห็นลุงแสงกับมารดาของหล่อนที่ห้องรับแขกเหมือนทุกครั้งที่สองคนมักจะนั่งคุยกันในห้องรับแขก

    สองคนหายไปไหน?

    ดลยาร์รู้สึกสงสัย หล่อนเดินตรงไปยังตู้เย็นด้วยรู้สึกหิวน้ำ ครั้นแล้วเสียงร้องแปลกๆ ที่ดังออกมาจากห้องนอนของนางมะลิ ก็ทำให้ดลยาร์รีบเดินมายังหน้าห้องนอน จ้องมองเข้าไปข้างในเพราะว่าประตูเปิดแง้มเอาไว้

    และพลันนั้นเอง…

    ‘คุณพระช่วย!’

    ดลยาร์อุทานในใจ ยกมือขึ้นปิดปาก จ้องมองภาพในห้องนอนด้วยความตกตะลึง ลุงแสงกับนางมะลิอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อนด้วยกันทั้งคู่

    ‘อะไรกันนี่… ’

    ดลยาร์แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ลุงแสงเอนหลังกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงพนักหัวเตียง โดยที่ร่างของนางมะลิคร่อมอยู่กลางลำตัวหนา ขยับสะโพกโยกเอวควบขับลำเอ็นของลุงแสงอย่างเมามันส์

    ‘ไม่จริง… ’

    ดลยาร์ใจเต้น ด้วยมองจากทางด้านหลังจึงเห็นทุกอย่างชัดเจน มารดาของหล่อนแบะกลีบก้นรับลำเอ็นของลุงแสง กระแทกเสยขึ้นมาจากด้านล่างจนก้นลอยขึ้นจากที่นอน

    ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    เสียงอวัยวะเพศสาดเข้าหากันสนั่น ลำเอ็นของลุงแสงอัดเข้าใส่กลีบก้นที่แบะอ้า พูสวาทปลิ้นทะลักออกมารับแก่นกายกระแทกเข้าใส่เต็มลำเต็มรู

    “โอ้ว… อ๊า… โอ๊ว… อ๊า… ”

    นางมะลิครางไม่หยุด ลุงแสงกระเด้าเข้าสุดออกสุด

    “อุบาทว์สิ้นดี”

    ดลยาร์สบถออกมาอย่างเหลืออด รีบเดินหนีออกมาจากภาพบาดตาที่ทำเอาใบหน้าร้อนผ่าว ล้วงเอาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงออกมาโทรหาเพื่อนสนิทที่ตอนนี้กลับไปอยู่บ้านที่โคราช ระบายความอัดอั้นกับสิ่งที่เพิ่งพบเจอ

    “มันเป็๲เ๱ื่๵๹ของผู้ใหญ่… อย่าคิดอะไรมากเลยนะ”

    ปัทมา… เพื่อนสนิทที่อยู่ปลายสายกล่าวด้วยน้ำเสียงเห็นใจและเข้าใจสิ่งที่ดลยาร์เล่าให้ฟัง

    “ฉันเบื่อสภาพบ้าๆ ที่นี่เต็มทน”

    ดลยาร์กล่าวทั้งเสียงสะอื้น

    “ไม่ต้องร้องไห้นะ… หนีเ๱ื่๵๹เครียดๆ มาเที่ยวบ้านฉันสักอาทิตย์… มานะ”

    ปัทมาชวน หล่อนมีบ้านหลังใหญ่ตั้งอยู่ในฟาร์มของอำเภอวังน้ำเขียวจังหวัดนครราชสีมา

    “โอเค… พรุ่งนี้เจอกันนะ”

    ดลยาร์ตัดสินใจโดยแทบไม่ต้องคิด

    ด้วยหล่อนอยากหนีไปให้ไกลจากบ้านเช่าหลังนี้เสียที ไม่ต้องมาทนรับรู้พฤติกรรมน่าละอายของนางมะลิผู้เป็๲มารดา