คิดว่าซือคงเซิ่งเจี๋ยจะเกิดความเมตตาในจิตใจ ยอมปล่อยนางไป ใครเลยจะรู้ว่าเขาลอบยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อพูดขึ้นว่า “มีอาหารเลิศรสอยู่ตรงหน้า หากมีเสียงเพลงและการร่ายรำด้วยคงดีไม่น้อย!”        ครั้งนี้เฟิ่งเฉี่ยนไม่ต่อต้านอีกแล้ว ซ้ำทั้งยังให้ความร่วมมือ...