ระเริงกาม
Locker Room
ผู้เขียน
ข้าวหลาม
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเื่นี้เป็เพียงเื่ที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเื่จริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเื่ ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
ระเริงกาม
Locker Room
ตอนที่ 1
กรุงเทพฯ ่ปิดเทอม
เหตุมันเกิดเพราะว่าผมอยากหากิจกรรมทำในตอนเย็น และสิ่งแรกที่ผมนึกถึง ก็คือการออกกำลังกาย
ผมตัดสินใจขับรถเข้ามาในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งเพราะว่ามีพื้นที่กว้างขวางเอาไว้ให้นักศึกษารวมถึงบุคคลภายนอกเข้ามาใช้ประโยชน์เพื่อออกกำลังกาย
เกือบหกโมงเย็น…
ผมเงยหน้าขึ้นมองฟ้า เห็นพระอาทิตย์ดวงโตกำลังลับลงหลังตึกสูงตระหง่าน ทิ้งไว้เพียงประกายสีแดงสีส้มเป็ริ้วรายอยู่เหนือขอบฟ้าเบื้องทิศตะวันตก รถมากมายยังติดยาวเหยียดอยู่บนสะพานข้ามแยกซึ่งเป็ภาพที่ผมได้เห็นจนชินตาั้แ่เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ
ผมขับรถเข้ามาจอดที่ลานซีเมนต์รวมไปกับรถของคนอื่นๆ ที่เข้ามาออกกำลังกาย
ผมเปิดฝากระโปรงรถ หยิบเอารองเท้าคู่ใหม่ที่เพิ่งซื้อมาจากห้างเมื่อวาน
ตอนแรกผมตั้งใจว่าจะออกกำลังกายด้วยการวิ่งรอบสนาม สามสี่รอบก็น่าจะได้เหงื่อเพราะว่าสนามฟุตบอลที่นี่กว้างมาก
แต่แล้วจู่ๆ สายตาก็พลันเหลือบไปเห็นห้องออกกำลังกาย เป็ห้องชั้นเดียว กว้างขวางมาก แสงไฟด้านในสว่างไสวและเต็มไปด้วยบรรดาผู้ชายหล่อล่ำกล้ามใหญ่สะดุดตา
ผมยืนมองอย่างให้ความสนใจ…
แล้วจู่ๆ ก็เปลี่ยนใจจากความคิดแรกที่ตั้งใจว่าจะวิ่ง ผมเปลี่ยนแผนเดินตรงไปยังห้องเวทซึ่งดูน่าสนใจกว่าการวิ่งรอบสนามฟุตบอลเป็ไหนๆ
ผมสอบถามชายคนหนึ่งที่นั่งเฝ้าอยู่หน้าประตู เป็คนดูแลยิมแห่งนี้ เมื่อได้รายละเอียดการสมัครก็ตัดสินใจสมัครในทันที
ผมสมัครแบบรายเดือน ราคาไม่แพงเลยสักนิดเมื่อเทียบกับการต้องเข้าฟิตเนสในห้างสรรพสินค้าที่ค่าสมาชิกรายปีจ่ายกันหลักหมื่น
“นี่กุญแจล็อกเกอร์… ”
ชายวัยลุงที่เฝ้าอยู่หน้าประตูห้องเวทยื่นกุญแจดอกหนึ่งมาให้ผมตามที่บอกเอาไว้ว่าถ้าสมัครรายเดือนจะมีล็อกเกอร์สำหรับเก็บสิ่งของสัมภาระส่วนตัว และผมสามารถใช้บริการได้ทุกอย่าง รวมถึงห้องอาบน้ำที่อยู่ด้านหลัง
“ขอบคุณครับ… ”
ผมรับกุญแจเอามาถือไว้ในมือ ได้ยินผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาเรียกคนเฝ้าประตูทางเข้าว่า ‘ลุงสันต์’ แกเป็ผู้ชายตัวใหญ่มาก ผิวคล้ำ ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม เนื้อตัวกำยำไปด้วยมัดกล้ามสมกับเป็คนดูแลห้องยิม แวบหนึ่งแกหันมาส่งยิ้มให้ผม ทำเอาใจผมเต้นขึ้นมาอย่างประหลาด
