โรงพยาบาลในเครือ กิจโภชัย...
13:30น.
เ้านาง พรรณนิชา....
“เป็ยังไงบ้างครับ?”เสียงนุ่มละมุนที่เต็มไปด้วยความเป็ห่วงและความรู้สึกของเฮียไททันทำให้ฉันใจกระตุก คำถามเดิมๆซ้ำๆที่เฮียทั่นมักจะถามฉันทุกครั้งหลังจากตื่นนอนตลอดเวลาที่อยู่ที่โรงพยาบาล ฉันมองหน้าเฮียทั่นที่มองมาที่ฉันด้วยสายตาใจดีละมุนและอบอุ่น
“ก็ยังปวดหัวอยู่นิดหน่อยค่ะ”ฉันตอบเฮียทั่นไปตามความจริงพลางยกมือขึ้นไปจับที่ศีรษะของตัวเองอย่างมึนๆ ถึงความบ้าบิ่นที่ตัวฉันทำลงไป แต่มันก็คุ้มเพราะเฮียทั่นขอคุณพ่อถอนหมั้นกับยัยพาสเทลไปแล้วนะสิ โดยใช้เหตุผลว่า ‘ผมไม่อยากเอาคนอื่นมาทำร้ายน้องสาวตัวเองครับ’เป็ยังโคตรแมนทั้งๆทีเฮียไททันยังไม่ได้กินยัยพาสเทลเลยน่ะ เพราะหล่อนนะเล่นตัว กะจะใช้วิธีที่ว่าอะไรที่ได้มายากๆก็จะเสียดายอะไรทำนองนี้แต่ฉันขอแสดงความเสียใจกับหล่อนด้วยนะที่หล่อนไม่สามารถใช้วิธีนี้หรือวิธีอื่นๆได้เลย หมดโอกาสแล้ว เพราะเฮียทั่นไมาเคยเห็นผู้หญิงคนอื่นดีกว่าฉัน และไม่เคยให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนมากกว่าฉันเหมือนกัน เพราะแบบนี้ไงฉันถึงตกหลุมรักพี่ชายตัวเองจนหมดใจ
“เฮียขอโทษนะครับที่ทำให้เ้านางต้องมาเจ็บตัวแบบนี้”สายตาของเฮียทั่นเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดมือหนาที่อบอุ่นของเฮียทั่นกุมมือฉันไว้ตลอดเวลา ฉันยิ้มให้เฮียทั่นพร้อมกับยื่นมือขึ้นไปจับแก้มของเฮียทั่น
“ไม่ใช่ความผิดของเฮียทั่นเลยค่ะ มันเป็เพราะเ้านาง เ้านางหวงเฮียทั่นมากเกินไปจนทำให้ผู้หญิงของเฮียทั่นไม่พอใจ เ้านางขอโทษนะคะที่เป็ต้นเหตุทำให้เฮียต้องเสียคู่หมั้นไป”ฉันใส่อารมณ์เศร้าเสียใจและรู้สึกผิดเต็มทีเพื่อเล่นละครให้สมจริงทำให้ตัวฉันดูน่าสงสารและทำให้เฮียทั่นเกลียดยัยพาสเทลให้มากขึ้น
“อย่าพูดแบบนั้นครับ เ้านางไม่ได้ผิดอะไรเลยเฮียเองที่ผิด”เฮียทั่นพูดบอกฉันและพอพูดมาถึงตรงนี้เขาก็เงียบไป ทำให้ฉันขมวดคิ้วงุนงงเขาหมายความว่ายังไง เขาผิดเพราะอะไร
“เฮียผิดอะไรคะ?”
“เฮียผิดที่ไปให้ความหวังเ้านางมากเกินหน้าที่พี่ชาย”เฮียทั่นมองหน้าฉัน ด้วยสายตาที่แปลกไป สายตาของเฮียทั่นแปลกไปจากทุกครั้งมาก แววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่มากมายในนั้นที่ลึกซึ้งจนฉันใแต่ก็แค่แวบเดียวเท่านั้นเขาก็เปลี่ยนเป็แววตาที่เหมือนเดิมเวลาที่มองฉัน นิ่งเฉยและเงียบนิ่ง
“เฮียไม่ควรให้ความสำคัญกับเ้านางมากเหมือนตอนนี้ เฮียควรจะให้แค่มีลิมิตของมันว่าเฮียเป็แค่พี่ชาย”เขามองมาที่ฉันมือหนาที่กุมมือฉันอยู่ค่อยๆปล่อยจากมือฉันทีละนิดๆจนมันใกล้จะหลุดจากมือฉันไปแต่เป็ฉันที่คว้ามือของเฮียทั่นมาจับไว้แทน เขาก้มหน้าลงไปมองมือของเราสองคนและยิ้มบางๆขึ้นมา
“พอเถอะครับ หยุดทุกอย่างไว้ตรงนี้ หยุดความสัมพันธ์บ้าๆของเราไว้แค่ตรงนี้มันผิด”เฮียทั่นเอ่ยขึ้นพลางแกะมือออกไปจากฉัน ฉันจึงรีบยันลุกนั่งอย่างไว
“ความสัมพันธ์บ้าๆ?”
“ครับ เราไม่ควรจะทำอะไรแบบที่คู่พี่น้องคู่อื่นไม่ทำกัน ที่เราแอบทำอยู่ทุกวันนี้มันไม่ดีและมันไม่ใช่”
“เราอย่าทำเกินหน้าที่ของเราทั้งคู่เลยครับ”
“เรามีคุณพ่อที่ชื่อแทนคุณเหมือนกัน”เฮียทั่นพูดด้วยน้ำเสียงแ่เบา และในจังหวะนั้นเองเป็จังหวะที่เขาดึงมือออกไปจากมือของฉันได้สำเร็จ
“เ้านางรักเฮียทั่นนะคะ รักมาตลอด”ฉันบอกรักเฮียทั่นเสียงดังเขาที่หันหลังเพื่อจะเดินออกไปจากห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาลในเครือของคุณพ่อต้องหันกลับมามองหน้าฉัน
“เฮียก็รักเ้านาง รักมาตลอดเหมือนกัน^_^”เฮียทั่นยิ้มให้ฉัน ฉันก็ยิ้มกว้างให้เขาอย่างดีใจเช่นกัน เฮียทั่นรักฉัน รักฉันมาตลอด ใจของฉันเต้นรัวแรงใบหน้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างตื่นเต้น
“แต่รักในฐานะน้องสาวครับ”คำพูดของเฮียทั่นทำให้ฉันค่อยๆหุบยิ้มลงอย่างคนใและใจของฉันที่หมดแรงที่จะเต้นต่อ
“เฮียกำลังจะมีแฟนแล้วนะ และก็ต้องขอบคุณเ้านางนะที่ทำให้เฮียสลัดคู่หมั้นของเฮียหลุดได้^_^”
“หมายความว่ายังไงคะ?”ฉันเอ่ยถามเฮียทั่นไปด้วยความใ เฮียทั่นมีแฟนหมายความว่ายังไง? ใครเป็แฟนของเฮียทั่น!!ทำไมฉันไม่รู้!!!
“ก็หมายความว่า เฮียมีคนที่เฮียชอบแล้วและที่สำคัญเฮียกำลังจีบเธออยู่ครับขอบคุณที่ทำให้เฮียเป็อิสระได้อีกครั้งนะครับ ขอบคุณครับน้องสาวผู้น่ารัก^_^”เฮียทั่นยิ้มละมุนให้ฉันพลางขยิบตาสองทีให้ฉันอย่างน่ารัก ใครคือคนที่เฮียชอบและกำลังจีบอยู่ อย่าบอกนะว่าอีเด็กใหม่ปีหนึ่งอ่ะ หึ้ย!ยอมไม่ได้
“และเฮียขอนะครับ อย่าไปทำร้ายเธอ ถ้าเ้านางทำร้ายเธอก็เท่ากับว่าเ้านางทำร้ายเฮียด้วยเพราะเธอเป็หัวใจของเฮีย”เฮียทั่นตอบฉันพร้อมกับยิ้มที่บ่งบอกว่าเฮียกำลังมีความสุข แสดงว่าเฮียทั่นกำลังจะมีเเฟนแล้วจริงๆสินะ และเธอคนนี้เฮียทั่นก็คงจะจริงจังกับเธอมากด้วยเพราะว่าคนนี้เฮียทั่นเอ่ยปากขอร้องฉันเองเลยเพราะปกติไม่ว่าฉันจะตบตีผู้หญิงคนไหนของเฮียทั่น เฮียทั่นก็ไม่เคยดุว่าฉันและครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม เธอคนนั้นเป็ใครกันนะ?
“หึ!เ้านางคงจะไม่ทำอะไรโง่ๆแบบนั้นแล้วละคะ อ๋อไม่สิอาจจะทำเพราะแต่คงไม่ทำกับผู้หญิงของเฮียทั่นแล้วล่ะคะเพราะเ้านางคงจะไม่มีเวลาไปไล่ตามหึงตามหวงเฮียทั่นแบบเมื่อก่อนแล้ว”ฉันหยุดเว้นระยะพูดสักนิดเพื่อดูปฏิกิริยาของเฮียทั่นว่าจะเป็ยังไง แต่เขาก็ไม่ได้ทีท่าทีใหรือสงสัยอะไรเลย หึบางทีฉันคงจะคิดเข้าข้างตัวเองมากไปเนอะว่าเขาก็อาจจะคิดแบบที่ฉัรคิดก็ได้แต่มันไม่มีทางเป็ไปได้เลย
“เพราะเ้านางคงจะไปไล่ตบผู้หญิงของซันเเทน^_^”ฉันพูดและยิ้มไปด้วย เฮียทั่นก็ยิ้มขำกับฉันไปด้วย นี่สิเนอะถึงจะเรียกว่าพี่น้องจริงๆ น้องสาวอาจจะหวงพี่ชายได้บ้างแต่ก็ไม่น่ามากแบบฉัน
“ครับ ก็ขอให้โชคดีเนอะ^_^”
“ค่ะ เพราะเ้านางเองก็รู้ว่าคงไม่มีผู้ชายคนไหนจะดีเท่ากับซันของเ้านางได้อีกแล้วละคะ^_^”ฉันบอกเฮียทั่นไป เขาก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย
“งั้นเฮียขอตัวก่อนนะครับ”
“เชิญค่ะ^_^”ฉันผายมือเชื้อเชิญเฮียทั่น เขาก็ยักคิ้วให้ฉันและเดินออกไปจากห้องพักผู้ป่วยระดับวีไอพี
“เห้อ”ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ
“มันคงจะไม่มีทางเป็ไปได้เลยสินะ เื่ของเรา”ฉันทิ้งตัวลงนอนอย่างคนหมดแรง หมดกำลังใจ ฉันนอนที่โรงพยาบาลของคุณพ่อมาสามวันแล้วล่ะ ทุกวันก็มีทั้งซันเฮียทั่นที่มาอยู่ดูแลฉัน และคนที่นอนเฝ้าฉันก็คงจะมีเฮียทั่นและก็ซันอีกนั้นแหละ ตอนนี้ซันไปเรียน เพราะเวลาเรียนของมันมีน้อยจะมาขาดมากไม่ได้ วันนี้ฉันก็เลยต้องอยู่กับเฮียทั่น และผู้หญิงคนนั้นของเฮียทั่นเป็ใครกัน ตลอดระยะเวลาที่เขาเฝ้าฉันอยู่ที่โรงพยาบาลเขาแทบจะไม่ได้ให้ความสนใจโทรศัพท์มือถือของเขาเลยนะ เขาจะดูแลฉันและหาอาหารมาให้ฉันทานมากกว่า
“หรือว่าเฮียทั่นจะโกหก ใช่!เฮียทั่นต้องโกหกฉันแน่ๆเลย!!”ฉันยิ้มกริ่มขึ้น นี่คงจะเป็วิธีการของเฮียทั่นสินะ หึเ้านางไม่หลงกลแล้วละคะ!
