ทั้งสองปรากฏตัวบริเวณริมฝั่งทะเลสาบจันทรา บรรยากาศสงบเงียบของทะเลสาบความทรงจำสามารถชำระความเหนื่อยจากการเดินทางผ่านความทรงจำอันมากมายพวกนั้นจริงๆ ที่นี่ยังมีทุกคนที่ก็ต่างมองมาที่สองคน และ รอทั้งสองคนอย่างมีความหวัง
“เป็อย่างไรบ้าง พวกท่านได้คำตอบที่้าครบไม๊?” ฉีเทียนลู่เอ่ยถามเสียงสงบ
“ครบ! พวกเราเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว! รวมถึงวิธีรวมภพเดรัจฉานและจิตภูติเข้าด้วยกัน” เ้าวั่งซูตอบ
“เป็จริงดังคำทาย คือพวกท่านสองคนใช่ไม๊คือคำตอบของการรวมภพ” อี้เฟิงเหวินเอ่ยถามเสียงคล้ายลมพัดผ่าน
“ใช่คือพวกเราสองคน แต่ไม่ใช่แค่เรา แต่ต้องเป็พวกเราทั้งหมด ท่านทั้งสองผู้เป็เ้าภพ หลิ่งกวางชิงหลงหัวใจผู้พิทักษ์แห่งภพ และต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ พวกท่านจงนำเราไปที่นั่น” ฮวาเฟยฟาเอ่ย
อี้เฟิงเหวินพยักหน้ารับและเปิดประตู แสงสว่างวาบพาทุกคนมาปรากฏตัวที่ด้านหน้าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ ที่ยืนต้นตายอยู่ด้านล่างจุดศูนย์กลางระหว่างภพมากว่าหมื่นปี
ข้าขอแนะนำภูติแห่งการต่อสู่ที่เฝ้าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งสองภพนี้มาตลอดหมื่นปี และเป็หนึ่งในผู้หลิงซื่อ จางเหวินเฮ่า (จอมกระบี่ภูติแห่งดินแดนใจกลางก้นบึ้งระหว่างภพ) จางเหวินเฮ่ามีรูปร่างสูงโปร่ง ผิวสีขาวซีดจนเกือบเป็สีเงิน มีรอยแผลเป็สีดำทั่วร่างคล้ายกับสายฟ้า ผมสีขาวที่ตัดสั้นแต่มีผมยาวที่ขมวดเป็มวยไว้้า ดวงตาของเขาเป็สีดำทั้งลูกไม่มีสีขาว แต่มีประกายสีเงินวูบไหวอยู่ภายใน ที่หลังของเขามีปีกที่ทำจากพลังจิตสีเงิน สามารถปรากฏและหายไปได้ตามใจปรารถนา
จางเหวินเฮ่าสวมชุดนักรบโบราณสีดำตัดขอบเงิน ที่ทำจากหนังของสัตว์ภูติที่เรียกว่า "อสูรจันทรา" ซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในภพภูติ เขาพกกระบี่คู่ที่ทำจากแร่ "เหล็กจิต" ซึ่งสามารถฟันผ่านทั้งวัตถุและจิติญญาได้
จางเหวินเฮ่าเป็ผู้ชิ้นส่วน "หลิงซื่อ" แห่งการต่อสู้ ทำให้เขามีพลังในการต่อสู้ที่ไร้เทียมทาน เขาปกครองดินแดนใจกลางระหว่างภพ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ และปกป้องภัยจากการรุกรานจากศัตรูด้านนอก
“ท่านอี้เฟิงเหวิน ท่านฉีเทียนลู่ องค์ชายั คุณชายเ้า” จางเหวินเฮ่าทักทาย
“ท่านสบายดีใช่ไหมเหวินเฮ่า ไม่ได้พบนาน ท่านไม่ยอมทิ้งหน้าที่อารักขาตรงนี้ไปไหนเลย แม้แต่งานเลี้ยงฉลองของภพที่จัดปีละครั้ง” อี้เฟิงเหวินทักทายสหายและกล่าวตัดพ้อแบบหยอกเย้าเพราะรู้ว่าสหายคนนี้ซื่อตรงต่อหน้าที่เพียงใด
“ขออภัยท่านอี้เฟิงเหวิน ข้าไม่อาจทิ้งหน้าที่ตรงนี้ไปได้ จุดนี้คือปราการด่านแรกที่ศัตรูจะล่วงล้ำเข้าสู่ภพได้” จางเหวินฮ่าวกล่าวหนักแน่น
“ข้าเข้าใจ และดีใจที่ได้พบท่านในวันนี้” เฟิงเหวินตอบกลับเสียงระฆังแก้ว
“ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ยืนต้นตายระหว่างสองภพมามากกว่าหมื่นปี แม้แต่ตัวข้าหรือเฟิงเหวินก็ไม่สามารถคืนชีวิตให้กับมันได้ พวกท่าน้าพบต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เพราะอะไร” ฉีเทียนลู่กล่าวถาม
“จริงๆ แล้วต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยตาย แต่แค่หลับใหลไปเมื่อภพทั้งสองถูกแยกจากกัน แต่รากของมันยังเชื่อมต่อเป็สะพานแห่งโชคชะตาให้ทั้งสองภพเสมอมา สิ่งที่พวกเราต้องทำคือให้พลังด้านสว่างคือแสงอาทิตย์ ฮวาเฟยฟาผายมือในอากาศ ปรากฏกระบี่สุสานั
“เทพแห่งดวงอาทิตย์เสด็จพ่อแห่งข้าโปรดมอบพลัง “มนต์แห่งแสงอาทิตย์” ” แสงสว่างเปล่งออกจากดาบพร้อมกับการฟาดฟันกระบี่สุสานัลงบนลำต้น พลังแสงอาทิตย์วิ่งจากกลางลงล่างกลางขึ้นบน ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เริ่มการฟื้นตื่นคืนชีวิต
“และแสงจันทร์ในคืนเดือนมืด “มนต์จันทราอัสดง” ” สิ้นเสียงวั่งซูพร้อมกับการฟาดฟันง้าวลงบนราก พลังมากมายวิ่งทั่วลำต้น ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ฟื้นคืนเปล่งแสงสว่าง หัวใจแห่งพฤกษากลับเต้นอีกครั้ง ทั้งต้นยาวไปถึงรากเปล่งลำแสงสีทองสว่างเถาไม้สีขาวและสีดำเริ่มงอกออกมาจากลำต้นเกี่ยวพันกันแน่น รากเริ่มชอนไชรัดตึงแน่นดึงสองภพเข้าด้วยกัน
“ชิงหลง หลิ่งกวาง เ้าทั้งสองจงถอดเสี้ยวิญญา เพื่อประทับตราหัวใจแห่งผู้พิทักษ์ลงบนรอยต่อแห่งภพ” เ้าวั่งซูเอ่ย ทั้งสองพยักหน้ารับดวงตาชิงหลงสว่างวาบเป็สีขาว ปรากฏร่างิญญาซ้อนัสีขาวเคลื่อนออกจากร่างชิงหลง แสงสว่างวาบสีแดงขึ้นที่ดวงตาหลิ่งกวาง ิญญาจิ้งจอกเก้าหางดำปรากฏและเลื่อนออกจากร่าง เหาะไปประสานกับิญญาัขาว ทั้งคู่เหาะไปประทับและฝังตัวลงบนต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์
“และสุดท้ายปิดผนึก ท่านฉีเทียนลู่ ท่านอี้เฟิงเหวิน พลังแห่งเ้าภพของพวกท่านเพื่อประทับตราทั้งหมดชั้นสุดท้าย” ฮวาเฟยฟาเอ่ย
ฉีเทียนลู่และอี้เฟิงเหวินก็ปล่อยพลังจักราแห่งเ้าภพของพวกเขาเข้าไปที่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ และ หัวใจผู้พิทักษ์ชิงหลงหลิ่งกวาง แสงสว่างจ้าพุ่งขึ้นจากต้นไม้สู่ท้องฟ้า และแตกกระจายเป็ลำแสงละอองสว่างและครอบไปทั่วทั้งสองภพ พื้นดินสั่นไหว พื้นฟ้าเปิดกว้างทอแสง ทุกสรรพสิ่งเบิกบานสว่างไสว เปล่งแสงระยิบระยับ ภพเดรัจฉานและภูตเคลื่อนกลับมารวมกันเป็หนึ่งโดยสมบูรณ์
“ภพภูติสรรพสัตว์”
อี้เฟิงเหวินโผเข้าโอบกอดฉีเทียนลู่ที่คืนร่างเป็ภูติหนุ่มผมขาวยาวงดงามสว่างไสว ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์กลับมามีชีวิตอีกครั้ง สูงเสียดฟ้า แผ่กิ่งก้านคลุมทั่วทั้งภพ ใบไม้สีขาวเงินเปล่งประกายระยิบระยับ ฉีเทียนลู่และอี้เฟิงเหวินยืนเคียงข้างกันในฐานะเ้าภพภูติสรรรพสัตว์ ทั้งสองจับมือกัน รอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏบนใบหน้า
"เราทั้งสองขอขอบคุณองค์ชายั คุณชายเ้า หลิ่งกวาง และชิงหลง พวกท่านคือสหายแห่งเราสองตลอดไป" ทั้งสองเ้าภพกล่าว "ภพทั้งสองได้กลับมาเป็หนึ่งเดียวกันอีกครั้ง เพราะความช่วยเหลือของพวกท่าน ภพภูติสรรพสัตว์ได้ถือกำเนิดขึ้นใหม่ และจะอยู่ไปตลอดกาลยาวนาน"
