ตี้เทียนเซิ่งและชายชราต่างตกตะลึง พวกเขาคาดไม่ถึงว่าที่ตลาดมืดแห่งนี้จะมีการปล้นชิงสมบัติเกิดขึ้น ดังนั้นชายชราจึงไม่ทันได้ระวังตัว
เดิมทีตี้เทียนเซิ่งเป็คนโเี้มาก ทันทีที่เขาเห็นอีกฝ่ายแย่งสมบัติไปจากมือของชายชรา เขาก็ตั้งฝ่ามือขึ้นราวกับดาบ ฟาดไปที่ลำคอของอีกฝ่ายทันที
ทันใดนั้นที่ด้านหลังของตี้เชียนเสวี่ยก็ปรากฏร่างร่างหนึ่ง ร่างนั้นได้ตั้งมือขึ้นเช่นกันเพื่อป้องกันการโจมตีของตี้เทียนเซิ่ง แม้ว่าที่ตลาดมืดแห่งนี้จะมีผู้คนจำนวนมาก แต่การต่อสู้ที่เกิดขึ้นกลับไม่มีผู้ใดให้ความสนใจ
“เ้ารู้หรือไม่ว่าสิ่งที่พวกเ้ากำลังทำอยู่ มีความอันตรายถึงชีวิต!”
การโจมตีของตี้เทียนเซิ่งถูกอีกฝ่ายป้องกันทันที ยิ่งไปกว่านั้นเขายังััได้ว่าพลังของอีกฝ่ายนั้นแข็งแกร่งมากอีกด้วย สิ่งนี้ทำให้เขาระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้นเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะมีระดับสูงกว่ายอดยุทธ์ เขาคิดอยู่ภายในใจว่าระดับยอดยุทธ์จะกล้าปล้นสิ่งของที่ตลาดมืดแห่งนี้ได้อย่างไร?
“เ้าไม่มีสิทธิ์ซื้อมันก่อนพวกเรา พวกเราเห็นสิ่งนี้ก่อน!” ตี้เชียนเสวี่ยตอบโต้ทันที
“ตี้เชียนเสวี่ย!” เมื่อตี้เทียนเซิ่งได้ยินเสียง เขาก็รู้ตัวตนของอีกฝ่ายทันที
อีกด้านหนึ่งถังเหล่ยอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เขาคิดในใจว่าตี้เชียนเสวี่ยไม่เพียงแต่สร้างปัญหาให้เขาตลอดเวลาเท่านั้น การกระทำของนางยังสิ้นคิดอีกด้วย
หลังจากที่ตัวตนของตี้เชียนเสวี่ยถูกเปิดเผย นางจึงถอดผ้าคลุมบนศีรษะออกทันที
“เป็เพียงสาวน้อยอย่างนั้นหรือ? มาดูกันว่าสาวน้อยผู้นี้ทำอะไรได้บ้าง?” ตี้เชียนเสวี่ยกล่าวอย่างมั่นใจทันที หลังจากเปิดเผยตัวตน
อย่างไรก็ตามผู้คนที่อยู่ภายในเมืองจิ่วหั่วไม่มีผู้ใดไม่รู้จักตี้เชียนเสวี่ย นางเป็ถึงบุตรีของตี้เหยียน เมื่อชายชราเห็นว่าหญิงสาวผู้นี้คือตี้เชียนเสวี่ย แน่นอนว่าเขาไม่สามารถขัดหญิงสาวผู้นี้ได้ ตรงกันข้ามหากเป็ผู้อื่นที่ไม่ใช่ตี้เชียนเสวี่ย รับรองว่าการปล้นของจากตลาดมืดแห่งนี้คือการรนหาที่ตาย
อย่างไรก็ตามความขัดแย้งที่อยู่เบื้องหน้าของชายชราในตอนนี้คือตี้เทียนเซิ่งบุตรของตี้เลี่ย และตี้เชียนเสวี่ยบุตรีของตี้เหยียน แน่นอนว่าชายชรารู้ว่าสองมหาอำนาจนี้ขัดแย้งกันมานาน
อีกด้านหนึ่งองครักษ์ทั้งสองที่อยู่ด้านหลังตี้เทียนเซิ่งกำลังจะลงมือเช่นกัน แต่เมื่อเขาได้รู้ว่าหญิงสาวที่อยู่เบื้องหน้าคือตี้เชียนเสวี่ยพวกเขาจึงหยุดการกระทำนั้นทันที ท้ายที่สุดหากพวกเขาลงมือกับตี้เชียนเสวี่ยผู้าุโจะไม่ละเว้นชีวิตของพวกเขาอย่างแน่นอน
“ข้าไม่รู้ว่าเป็เ้า ได้โปรดอย่าถือสาที่ข้าเสียมารยาท!”
ตี้เทียนเซิ่งกล่าวออกมาทันที เขาไม่้าต่อสู้กับตี้เชียนเสวี่ยเพราะในขณะนี้ตี้ชิงได้กลายเป็จักรพรรดิองค์ใหม่แล้ว และพิธีาาภิเษกจะเกิดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า หากเขาคิดจะต่อต้านอีกฝ่าย แน่นอนว่าไม่ใช่เื่ที่ดี
“เ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะสั่งข้า ข้าก็อยากรู้เช่นกันว่าเ้ากล้าที่จะเสียมารยาทกับข้าอีกหรือไม่?”
ตี้เชียนเสวี่ยกล่าวอย่างไม่แยแส แม้ว่าตี้เทียนเซิ่งจะแข็งแกร่งกว่าตี้เชียนเสวี่ย แต่ถ้าหากเขากล้าเสียมารยาทกับนางเหล่าผู้าุโจะต้องไม่เห็นดีกับเขาอย่างแน่นอน
“ท่านผู้เฒ่าสามารถไปรับเงินที่โรงประมูลเทียนจิ่วได้เลย และจงบอกกับคนที่อยู่โรงประมูลว่าข้าเป็คนสั่ง”
ทันทีที่ตี้เชียนเสวี่ยกล่าวจบ นางก็หยิบเอาสมบัติพร้อมกับจับมือของถังเหล่ยและเตรียมจะจากไป อีกด้านหนึ่งตี้เทียนเซิ่งสังเกตเห็นความผิดปกติระหว่างทั้งสอง
“ช้าก่อน!”
ในตอนแรกเขาคิดว่าอีกฝ่ายคือองครักษ์ของตี้เชียนเสวี่ยแต่นางกลับกุมมือของอีกฝ่ายเอาไว้ การกระทำเช่นนี้ทำให้เขารู้ว่าชายที่สวมผ้าคลุมใบหน้าต้องไม่ใช่องครักษ์ของนางอย่างแน่นอน
หรือว่า...!
“ชายผู้นี้คือใครกัน? ถอดผ้าปิดหน้าของเ้าออก!”
ตี้เทียนเซิ่งโบกมือออกคำสั่งให้องครักษ์ของเขาล้อมถังเหล่ยทันที ขณะนี้องครักษ์ของเขาได้ขวางทางเดินของทั้งสองเอาไว้แล้ว
“อย่าไปสนใจ ไปให้พ้นทางข้า!” ตี้เชียนเสวี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด
“หากข้าเดาไม่ผิด เ้าคือคุณชายถังใช่หรือไม่?” ตี้เทียนเซิ่งกล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นถังเหล่ยก็ถอดผ้าคลุมใบหน้าออกทันที
“ถูกต้อง คุณชายตี้้าสิ่งใดจากข้า?” ถังเหล่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม ในเวลาเดียวกันสายตาของทั้งสองฝ่ายก็แฝงด้วยเจตนาฆ่า
เมื่อตี้เทียนเซิ่งเห็นร่างของถังเหล่ยยืนอยู่เบื้องหน้า เขาแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเอง เพราะตี้เลี่ยบิดาของเขาได้วางแผนลงมือสังหารอีกฝ่ายหลายต่อหลายหน แต่อีกฝ่ายกลับยืนอยู่เบื้องหน้าของเขาในตอนนี้
ในเวลาเดียวกันภายในใจของตี้เทียนเซิ่งก็รู้สึกสนใจถังเหล่ยผู้นี้ขึ้นมา ถังเหล่ยผู้นี้ทำให้แผนของตี้เลี่ยล้มเหลว ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายยังทำให้เขาไม่ได้รับิญญายุทธ์ระดับนภาขั้นสูงอีกด้วย ท้ายที่สุดตี้ชิงก็ถูกแต่งตั้งให้เป็จักรพรรดิองค์ใหม่
แม้ว่าการพบกันในครั้งนี้จะเป็การพบกันครั้งแรก แต่สถานการณ์ในปัจจุบันได้บีบให้ความขุ่นเคืองภายในใจของตี้เทียนเซิ่งใกล้จะะเิออกมา และมีความเป็ไปได้มากที่ทั้งสองฝ่ายจะต่อสู้กัน
“ท่านพ่อของข้าชื่นชอบในตัวของคุณชายถังมาก เขา้าเชิญคุณชายไปที่จวน คุณชายถังยินดีไปกับข้าหรือไม่?” ตี้เทียนเซิ่งกล่าวอย่างเ็า
อีกด้านหนึ่งแม้ว่าถังเหล่ยจะเป็เพียงเด็กหนุ่มอายุสิบกว่าปี แต่เขาก็รู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของอีกฝ่าย เขาจึงกล่าวโดยไม่แยแสว่า
“ข้าไม่จำเป็ต้องไปที่จวนแห่งนั้น ท่านอ๋องเลี่ยนั้นใจดีเกินไป ข้าเกรงว่าหากเข้าไปแล้วจะไม่ได้กลับออกมา!”
ถังเหล่ยคิดในใจว่าอีกฝ่าย้าให้เขาไปที่จวนของตี้เลี่ยจริงๆ หรือ? แม้แต่ภายในจอกสุราก็คงต้องมีพิษร้ายแรงปนเปื้อนอย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตามถึงแม้ผู้าุโจะออกคำสั่งอย่างชัดเจนว่าห้ามลงมือกับถังเหล่ย แต่ถ้าหากเป็เื่ที่เกิดขึ้นภายในจวนของตี้เลี่ยเองพวกเขาจะต้องหาข้ออ้างเพื่อหลีกเลี่ยงความผิดได้อย่างแน่นอน
“คุณชายถังช่างเป็คนขี้เล่น หากวันนี้ข้าไม่สามารถเชิญคุณชายไปที่จวนได้ ท่านพ่อของข้าจะต้องโกรธอย่างแน่นอน!”
แม้ว่าตี้เทียนเซิ่งจะกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม แต่ด้วยน้ำเสียงและสายตาของเขานั้นล้วนแฝงไปด้วยความเ้าเล่ห์
“แล้วถ้าข้ายังยืนยันที่จะปฏิเสธล่ะ?” ถังเหล่ยกล่าวอย่างเ็าพร้อมกับจ้องมองเข้าไปในดวงตาของตี้เทียนเซิ่ง
“หากเป็เช่นนั้น ข้าก็จำเป็ที่จะต้องบังคับคุณชายถัง” ตี้เทียนเซิ่งกล่าวด้วยรอยยิ้ม และออกคำสั่งกับองครักษ์ของเขาทันที
“ถังเหล่ยระวัง! อย่าให้เขาเข้าใกล้” ตี้เชียนเสวี่ยกล่าวอย่างร้อนรน
ทันทีที่ตี้เชียนเสวี่ยกล่าวจบร่างของตี้เทียนเซิ่งก็ปรากฏต่อหน้าถังเหล่ยอย่างรวดเร็ว จากนั้นทั้งสองฝ่ายได้เริ่มต่อสู้กันทันที ในเวลาเดียวกันนาง้าที่จะช่วยถังเหล่ยแต่กลับถูกองครักษ์ของอีกฝ่ายขัดขวางเอาไว้
องครักษ์ทั้งสองของตี้เทียนเซิ่งคือผู้ฝึกตนระดับยอดยุทธ์ แม้ว่าตี้เชียนเสวี่ยจะดิ้นรนสุดชีวิตแต่นางก็ไม่สามารถดิ้นหลุดจากน้ำมือขององครักษ์ทั้งสองได้
การต่อสู้ระหว่างถังเหล่ยและตี้เทียนเซิ่งดึงดูดความสนใจเป็อย่างมาก เพราะตลาดมืดแห่งนี้ไม่มีการต่อสู้เกิดขึ้นนานแล้ว ทันทีที่เกิดการต่อสู้ผู้คนจำนวนมากจึงก้าวถอยหลังทำให้พื้นที่ตรงนั้นกลายเป็เวทีต่อสู้ขนาดใหญ่
……
