หลายวันต่อมา...
วันนี้พ่ออยู่บ้านแต่เหมือนจะขลุกอยู่ในห้องกับแม่ ่บ่ายเห็นแดดอ่อนๆ ฉันก็เลยเดินลงไปที่สระว่ายน้ำตั้งใจว่าจะเล่นน้ำซะหน่อย แหมอุตส่าห์ มีสระน้ำส่วนตัวกับเขาทั้งที แม่เคยพาฉันเดินรอบๆ สระว่ายน้ำมาแล้ว ค่อนข้างเป็สัดส่วนมาก กำแพงสูง และมีต้นไม้สูงเป็แนวอีกชั้นหนึ่ง แล้วโซนนี้จะแยกต่างหากจากที่คนรับใช้อยู่และพวกเขาก็ไม่เข้ามาวุ่นวายเว้นแต่เรียกใช้อะไร
“อุ๊ย พี่...ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวเกิดนุชลงมาจะทำไง” เสียงร้องอย่างใของผู้หญิงทำให้ฉันหยุดความคิดเรื่อยเปื่อยจ้องไปทางที่มาของเสียงทันที
ฉันยืนนิ่งชั่วครู่อย่างชั่งใจ แล้วความอยากรู้อยากเห็นก็เป็ฝ่ายชนะ ฉันค่อยย่องตรงไปทางต้นเสียงอย่างช้าๆ และแ่เบา
“ไม่ไรเป็น่า น้องนุชอยู่ในห้อง คงยังไม่ลงมาตอนนี้หรอก ถ้ามาก็ต้องได้ยินเสียงเดิน น่านะ นะ...นีใส่ชุดนี้แล้วเซ็กซี่มากเลย...ดูสิของพี่แข็งปั๋งเลย เห็นไหมจ๊ะ” เสียงผู้ชายออดอ้อน เว้าวอนเหมือนขออะไรสักอย่าง
ในที่สุดฉันก็หามุมได้ น่าจะห่างสัก 5-6 เมตร พอฉันโผล่หน้าไป ภาพที่เห็นทำเอาใจเต้นรัว แม่ยืนเปลือยอกอวบงอนงามอยู่ มีพ่อคุกเข่าซบอยู่ตรงหน้าขาของแม่ สักครู่ก็ดึงบิกีนี่ตัวจิ๋วลง แล้วซุกหน้าเข้าไปสูดดมหนักหน่วง
พ่อดันร่างที่เปลือยเปล่าของแม่ลงนอนบนเตียงผ้าใบ ส่วนตัวก็ขยับไปนั่งคุกเข่าตรงหว่างขาที่ถ่างอ้าของแม่ ก่อนซุกหน้าลงไปตรงนั้น แต่ตอนนี้ฉันเห็นแต่ก้นสีเข้มๆ ของพ่อที่ขยับไปมาเท่านั้น เพราะมุมที่ฉันแอบดูอยู่เป็ด้านปลายเตียง แม่นอนหงายหลับตาพริ้ม มือประคองหัวพ่อที่หว่างขาไว้เบาๆ
“อูยย...พี่จ๋าดีจังเลย อื่อ...จ๊ะ จ๊ะ” เสียงครางต่ำๆ ของแม่ทำให้ใจฉันสั่นรู้สึกวาบหวิวอย่างไรพิกล...ก็เป็ครั้งแรกนี่...ที่ฉันเห็นคนทำอะไรกันแบบนี้สดๆ
พ่อยังคงขยับหัวขึ้นลงอยู่หว่างขาแม่ไม่หยุด บางครั้งก็เงยขึ้นมองหน้าแม่ แล้วก็ก้มลงไปอีก ผ่านไปชั่วครู่เสียงแม่ก็เริ่มดังขึ้น
“อูยย พี่จ๋า มะไม่ไหวแล้ว เอาเหอะ....”
“นีจ๋า จำไม่ได้แล้วเหรอต้อง พูดว่าไง...”
“เอ่อ...ก็ ก็ มันกระดากปาก ยังไงไม่รู้นี่..” เสียงแม่บ่นอ่อยๆ อย่างเขินอาย
พ่อเงยหน้าขึ้นมองแม่ก่อนจะพูดว่า “เอาใหม่ ต้องพูดว่า...พี่จ๋าน้องเงี่ยนแล้ว...อยากได้คว...ย ของพี่มากเลย”
“บ้า ทะลึ่งจริง เป็ดุ้นเหอะ”
“ได้ๆ...ไหนลองว่าสิ...” เสียงพ่อพูดอย่างอารมณ์ดี
แม่ก้มลงมองพ่อด้วยใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะขยับปากแดงอวบอิ่มเบาๆ “ พี่จ๋า น้อง เอ่อ เงี่ยนแล้ว...เอาดุ้นของพี่ใส่...เอ่อ สิ”
พ่อยิ้มก่อนจะหยอกเย้าแม่ต่อไป “เสียงเบาไปหน่อยนะจ๊ะ”
“บ้าๆ ไม่เล่นแล้ว จะเอาหรือไม่เอา หึ ถ้าไม่เอาจะขึ้นบ้านล่ะ” แม่ทำท่าทางกระเง้า กระงอด เหมือนไม่พอใจ แต่สองมือดึงร่างพ่อขึ้นมา
โอ้ว ว้าว เป็แบบนี้เองเหรอของผู้ชายจริงๆ ใหญ่จัง น่ากลัวด้วย...ฉันใจเต้นตูมตามเมื่อพ่อขยับไปยืนตรงใกล้ๆ หน้าแม่ โดยหันข้างมาทางฉัน เ้าสิ่งนั้นมันขยับยึกๆ ยักๆ ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนฉันจะเห็นมียางอะไรใสๆ ยืดย้อยจากส่วนปลายลงมาเป็สายๆ
แม่ไม่รอช้ายื่นมือไปจับเ้าสิ่งนั้นเต็มกำ พลางจะใช้ลิ้นไล้เลียไปทั่วส่วนหัว ก่อนจะอมเข้าไปทั้งหมดส่วนมือก็ขยับขึ้นๆ ลงๆ แล้วหัวก็ขยับตามมือไปมา
“อูยย ดีจังเลย นีจ๋า...นีดูดเก่งจังเลย” สองมือของพ่อประคองหัวแม่ไว้ ขณะเด้งเอวสวนเข้ามาช้าๆ ตามจังหวะโยกหัวของแม่
ส่วนด้านปลายเตียงที่หันมาทางฉัน มือแม่ขยับเสียดสีขึ้นลงไปมา ตามร่องกลีบของเนินโหนกที่แบะอ้า มองเห็นเป็มันเลื่อมๆ มือของแม่เร็วบ้าง ช้าบ้าง บางครั้งก็เหมือนจะเห็นนิ้วกลางของแม่จมหายเข้าไปในร่องอวบนั้น
“โอ๊ะ โอ้ย...นีจ๋า หยะ หยุด ก่อน...พี่จะแตกแล้ว...อูยย...” ขณะส่งเสียงอย่างใพ่อจับหัวแม่ไว้แน่น ก่อนถอนดุ้นเนื้อออกจากปากแม่อย่างลนลาน
“ฮิฮิ สมน้ำหน้า อยากซ่านักนี่...อย่าเพิ่งแตกนะ มาทำให้เค้าเงี่ยนแล้วจะแยกไปเหรอ...ไม่มีทาง” เสียงแม่หวานใส ยั่วยวน ก่อนจะดึงร่างเปลือยของพ่อลงนอนบนเตียงผ้าใบ
แม่ขยับขึ้นไปคร่อมกลางตัวพ่อโดยหันหน้ามาทางปลายเตียง พลางโหย่งตัวขึ้น ขณะที่มือหนึ่งประคองดุ้นเอ็นของพ่อให้ตั้งตรง ก่อนจะค่อยๆ ทิ้งตัวกดสะโพกอวบลงมาช้าๆ จนในที่สุด ดุ้นขนาดเขื่องนั้นก็จมหายไปในตัวแม่จนหมด
“ซีดดด...อูยย ...เสียวดีจัง...”แม่ครางเบาๆ พลางแหงนหน้าสูดลมหายใจเข้า ตลอดเวลาที่กดสะโพกลงมา
อูย...มันเข้าไปได้ยังไงนั่น แม่ไม่เจ็บแย่เหรอ ดุ้นของพ่อใหญ่ขนาดนั้น ฉันได้แค่คิดอย่างสยองใจ แต่แปลกนะ มันกลับกลายเป็ความตื่นเต้น แทนที่จะเป็ความกลัว...ตอนนี้ฉันลืมไปแล้วว่ากำลังแอบดูในสิ่งที่ไม่ควรดูอยู่ สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าดึงดูดฉันไว้ไม่ให้ถอยหลังกลับ
ฉันเห็นแม่ใช้สองมือกดขาพ่อไว้ แล้วก็ยกสะโพก ขึ้นๆ ลงๆ รัวๆ พลางหอบหายใจ แล้วก็สูดปากไม่หยุด
“ซีดด...อ่า...อูยย ดีจัง..อือ อือ..”
“ตั้บๆ ตั้บๆ”
พลันพ่อก็ยกตัวมาดึงร่างแม่ให้นอนหงายทับไปบนอก ขาแม่จึงถ่างออกคร่อม่ล่างของพ่อ ทำให้เนินเนื้อของแม่ที่มีแท่งเอ็นเสียบคาอยู่ ยกเด่นขึ้นมาทันที ฉันเห็นกลีบเนื้ออูมแบะอ้ากว้างสองแคมแดงสด เหมือนจะมีฟองขาวอยู่ในร่อง่บนเป็วาวๆ อยู่
กลีบเนื้อของแม่ยิ่งแบะอ้าเหมือนกาบหอยที่เปิดออกเมื่อแม่ใช้ขายันพื้นแล้วแอ่นส่วนกลางขึ้น ราวกับจะทำท่าสะพานโค้ง พ่อที่อยู่ด้านล่างก็เด้งเอวแทงแท่งเอ็นสวนขึ้นมารัวๆ เร็ว ราวกับเป็เครื่องจักร
“ซีดด...อูยย...อือ..โอ้วว...”แม่ครางเสียงดัง ส่ายเอวไปมาเหมือนจะหลบ แต่ไม่หลบ บ่อยครั้งก็กดเอวลงมารับแรงแทงเสยจากด้านล่าง
“อุ๊ย...หลุด” แม่ร้องเสียงดังอย่างใ ที่แรกฉันก็ไม่เข้าใจว่าอะไร “หลุด” พอเห็นส่วนหัวดุ้นเอ็นของพ่อไถลไปตามร่องกลีบจนขึ้นไปถึงพงขนฟู้าจึงเข้าใจ
แม่รีบยื่นมือมาจับดุ้นนั้นยัดกลับเข้าไปในร่องรูของตัวเองอย่างลนลานราวกลับกลัวว่ามันจะหายไป พลางลดสะโพกลงมากดนิ่งอยู่ชั่วครู่ก่อนจะขยับอีกครั้ง
“โอ้ย ...แตกแล้ว อูยย....โอ้วว...”เสียงพ่อกับแม่ดังออกมาเกือบๆ จะพร้อมกัน ก่อนสองร่างจะกระแทกกระทั้นกันอย่างรุนแรง 2-3 ครั้ง แล้วก็หยุดนิ่งลง ทั้งสองคนหลับตาลงอย่างอ่อนแรง
อื้อ...อุ้ย..ฉันเกือบเผลอหลุดเสียงออกไปเมื่อเห็นดุ้นเนื้อของพ่อค่อยๆ ลื่นไหลออกมาจากร่องกลีบของแม่ก่อนจะหลุดผลั้วะออกมา เผยให้เห็นรูลึกโบ๋แดงแจ๋เป็มันเลื่อม...อุ้ยอะไรไหลออกมาอ่ะ ขาวๆ...ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ...ในใจรู้สึกว่าแม่นอนท่านี้น่าเกลียดจัง...แต่ก็ไม่อาจถอนสายตากลับมาได้ และอยากขยับเข้าไปดูให้ใกล้กว่านี้อีก
ของพ่อทำไมเป็แบบนั้นแล้วล่ะ หรือว่าพอเ้าของหลับ มันก็จะหลับด้วย...เอาน่าทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้เดินเข้าไปเลยดีกว่า
เท้าไวเท่าความคิด ฉันแกล้งเดินทำไม่รู้ไม่ชี้ ตรงไปที่พ่อกลับแม่ทันที โดยสายตาไม่ได้ละไปจากร่าง เปลือยที่นอนซ้อนทับกันอยู่เลย เพียงแต่มองใบหน้าสลับกับเนินเนื้ออวบที่แบะอ้าของแม่ที่ของเหลวขาวขุ่นกำลังไหลหยดลงมา พลางเดินเข้าไปจนชิด...อื้อมีกลิ่นแปลกๆ ด้วย...ฉันเพ่งมองดูอยู่ชั่วอึดใจ
“อุ๊ย...นุช...นุช ขอโทษค่ะ นุชไม่ได้ตั้งใจ” ฉันแกล้งร้องเสียงดังอย่างใ ขยับตัวห่างออกมาก่อนหมุนตัวหันหลังให้ จังหวะนั้นก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวอย่างรีบเร่งอยู่ด้านหลัง พร้อมกับเสียงอุทานอย่างใของทั้งชายและหญิง
“โอ๊ะ...นุช...มาั้แ่เมื่อไร...”
“นุช นุชขอโทษค่ะ นุชไม่รู้ว่าพ่อแม่อยู่ที่นี่ นุชไม่ได้ตั้งใจ” ฉันพูดเสียงสั่นๆ อย่างสำนึกผิด โดยไม่ได้หันไปมอง ก่อนจะรู้สึกมีมือมาััที่บ่า พร้อมกับเสียงอ่อนโยนของแม่ตามมา
“ไม่เป็ไรจ้ะ ไม่เป็ไรหรอก...แม่กับพ่อสิต้องขอโทษนุช ที่ทำอะไรประเจิดประเจ้อไม่ระวัง”
“ใช่ ใช้ จ้ะ ไม่ต้องคิดมาก นะ ไม่มีอะไร...”เสียงพ่อปลอบมาอย่างสำนึกผิด
“จะมาเล่นน้ำเหรอจ๊ะ งั้นตามสบายนะ พ่อกับแม่ขึ้นข้างบนก่อน”
...
จากวันนั้นมาฉันมักจะหลบๆ ตาเมื่อมองหน้าแม่หรือพ่อ แต่ทั้งสองคนทำตัวปกติเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น 2-3 วันผ่านไป ฉันก็เริ่มทำตัวปกติ...เฮ้อโล่งอกไปที กลัวพ่อกับแม่จะรู้ว่าถูกฉันแอบดู
แม้จะไม่มีเหตุการณ์อะไร แต่ภาพพ่อกับแม่ในวันนั้น ฝังแน่นอยู่ในหัวฉันตลอดเวลา โดยเฉพาะดุ้นเอ็นแข็งโด่ของพ่อ...ฉันเริ่มชอบแอบมองเป้ากางเกงเพื่อนชายที่โรงเรียนอย่างไม่รู้ตัว...หรือว่าฉันจะเป็โรคจิต...
แต่ก็ไม่มีอะไรมากกว่านั้น อีกทั้งฉันก็ไม่เคยบอกเล่าเื่ที่เห็นในวันนั้นให้ใครฟัง...จะบ้าเหรอใครจะไปกล้าเล่าเื่ที่ตัวเองแอบดูพ่อกะแม่เอากันให้ใครฟัง...ถึงจะเป็แค่พ่อแม่บุญธรรมก็เหอะ
...
อาทิตย์ต่อมาพ่อกับแม่ไปงานเลี้ยงแต่งงานหรืออะไรสักอย่างนี่ล่ะ บอกว่าจะกลับดึกไม่ต้องรอกินข้าวเย็นด้วย เข้านอนก่อนไม่ต้องรอ วันนั้นฟ้ามืดคลึ้มเหมือนฝนจะตก พอมืดฉันก็เตรียมกลับเข้าห้องนอนเพราะยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับคนรับใช้ที่บ้านเท่าไร จึงไม่ได้ไปเม้ามอยกับใคร
ขณะที่ฉันกำลังเดินผ่านห้องพักผ่อนเพื่อขึ้นบันไดไปชั้นสอง พลันได้ยินเสียงดังสนั่นะเืไปทั้งแผ่นดิน...
“เปรี้ยง...เปรี้ยง..ครื้น...ครื้น”
เสียงฟ้าร้อง...ตายแล้ว...ฉันอุทานเสียงดังด้วยความกลัว...ก่อนจะลนลานมุดหลบเข้าไปใต้โต๊ะวางของขนาดใหญ่ตรงมุมห้อง ร่างกายสั่นเทา กอดอกแน่นด้วยความกลัว...
ก็ฉันเป็โรคกลัวเสียงฟ้าร้องมาั้แ่เด็กแล้วนี่...ตอนอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเวลาฝนตกฟ้าร้อง ฉันจะไม่กล้าอยู่คนเดียว และเพื่อนๆ ก็เข้าใจ หลายคนจะเข้ามากอดฉันไว้ จน่เวลานั้นผ่านไป
แต่วันนี้ไม่มีใครเลย...ฉันทำได้เพียงหลับตานอนตะแคงกอดอกนิ่งอยู่ใต้โต๊ะตัวนั้น...เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ฉันไม่รู้...
“พี่จ๋า น้องว่าเราแวะที่ห้องนี้ก่อนดีไหมจ๊ะ บรรยากาศกำลังดีเลย”
เสียงหวานยั่วยวนของหญิงสาวดังแว่วมา อือ...หรือว่าฉันกำลังหลับฝัน แต่ว่าเสียงใครกันล่ะ ทำไมฟังดูคุ้นๆ จัง ฉันลืมตาขึ้นทันใด เสียงฟ้าร้องไม่มีแล้ว...เหมือนจะมีเสียงคนกำลังคุยกันอยู่ใกล้ๆ หรือพ่อแม่กลับมาแล้ว
แล้วก็มีเสียงเหมือนคนกำลังขยับตัว เสียงเสื้อผ้าเสียดสีอะไรกันสักอย่างนี่ล่ะ ก่อนจะมีเสียงผู้ชายดังขึ้นเบาๆ “พี่ว่าเราขึ้นไปที่ห้องดีกว่าไหมจ๊ะ เดี๋ยวเกิดน้องนุชลงมาเห็นจะไม่ดีนะ”
มีเสียง อือๆ ในลำคอเบาๆ เหมือนกับไม่สบอารมณ์อะไรสักอย่างดังมาเบาๆ ก่อนจะเงียบไป
ฉันขยับตัวทำท่าจะคลานออกไป...พอสายตามองรอดโต๊ะออกไปสู่แสงสว่างกลางห้องทำให้ฉันหยุดชะงักลงทันที...เพ่งสายตาออกไปมองอย่างแทบไม่เชื่อสายตา...
...นั่น...นั่น...มัน...
...
อ่านแล้วรบกวนทุกท่าน ติชม วิจารณ์ด้วยจ้า เพื่อจะได้นำไปปรับปรุงให้ดีขึ้น
คำแนะนำติชมเป็สิ่งที่ไรต์้าสุดๆ อ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะ ขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า
