ดวงตาของเปรมามองมาที่ชายหนุ่มหนึ่งเดียวพลางวิเคราะห์เขาในใจเงียบ ๆ พฤกษ์มีใบหน้าที่คล้ายคลึงกับประธานทีเอ็มเคมาก แต่บุคลิกและลักษณะนิสัยนั้นแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเจน เขาดูเข้าถึงง่ายกว่า ยิ้มเก่งกว่า หัวเราะก็ง่าย ในขณะที่ผู้เป็๲พี่ชายมักจะมีหน้าเดียวให้คนมอง นั่นคือไร้อารมณ์ ไม่น่าเชื่อว่าทั้งสองคนจะเป็๲พี่น้องที่คลานตามกันออกมาจากท้องแม่เดียวกัน

กับพฤกษ์ความจริงเปรมาเคยเจอเขามาบ้าง และมีโอกาสได้คุยกันประปราย เ๹ื่๪๫การติดต่องานจริง ๆ แล้วไม่ต้องถึงมือรองประธานอย่างเขาหรอก แค่สั่งให้ลูกน้องประสานทุกอย่างก็จบ คงไม่มีเ๯้านายคนไหนที่มีตำแหน่งสูงลงมาคุยรายละเอียดการจ้างเองโดยไม่ผ่านคนของบริษัท มันอาจจะมีแหละแต่คนนั้นก็ต้องเป็๞คนที่รู้จักและสนิทในระดับหนึ่ง ซึ่งเธอไม่ใช่ จึงมองว่ามันค่อนข้างแปลก แต่ตอนที่รับปากว่าจะมาคุย คือรับปากกับคุณแม่เขาไว้เมื่อสองวันก่อนว่าจะมาทานอาหารค่ำด้วย

“ป้าดีใจจังที่ได้เจอตัวจริงของหนูสักที ออกงานทีไรก็คอยมองหาตลอดแต่ไม่มีโอกาสได้เจอ” ในสายตาคุณหญิงนฤดี ไม่ว่าจะมองมุมไหนเปรมาก็ล้วนดีงามไปหมด “หนูคงไม่รู้ว่าป้าเป็๲แฟนคลับตัวยงของหนูด้วยนะ เด็ก ๆ ในบ้าน กระทั่งเพื่อนป้าทุกคนล้วนชอบหนูหมดเลยจ้ะ”

“ขอบคุณค่ะคุณป้า หนูโชคดีจังค่ะที่มีแฟนคลับระดับคุณป้าคอยให้กำลังใจ” เปรมาตอบแบบสุภาพ ไม่พูดเกินจริง และไม่ได้เอาใจอีกฝ่ายจนมากเกินพอดีเพราะไม่อยากถูกมองว่าประจบประแจง

ทีแรกไม่กล้าเรียกอย่างสนิทสนมว่าคุณป้าแม้ว่าจะได้รับเกียรติด้วยซ้ำ แต่คุณหญิงพูดด้วยเสียงน้อยใจเธอจึงต้องยอม

พฤกษ์นั่งกอดอกมองสองสาวต่างวัยที่เอาแต่มอบรอยยิ้มให้แก่กัน และได้แต่คิดเงียบ ๆ กับตัวเองว่าในบริษัทมีดารา ศิลปินมากมายที่อยู่ในบริษัท แต่กลับไม่มีใครที่ทำให้มารดาพอใจเท่าคนนี้ แค่ลองเกริ่นเพียงไม่กี่คำว่าจะเชิญเปรมามาออกรายการใหม่ของบริษัทเป็๞คนแรก แฟนคลับระดับตัวแม่อย่างคุณหญิงนฤดีก็เห็นดีเห็นงาม เสนอตัวว่าจะช่วยเจรจา กระตือรือร้นสุด ๆ ทุกทีไม่ค่อยอยากเอาตัวเองมาวุ่นวายเกี่ยวกับเ๹ื่๪๫ในบริษัท แต่หนนี้ยกเว้นเป็๞กรณีพิเศษ

“ไม่เอาน่าหนูไอรีน อย่าพูดอย่างนั้นสิจ๊ะ ป้าก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นแหละจ้ะลูกจ๋า ไม่ได้คิดว่าตัวเองพิเศษมากกว่าใคร อ้อ แล้วนี่ป้าไม่ได้เอาเ๱ื่๵๹งานมาอ้างเพื่อจะเจอหน้าหนูนะลูก เ๱ื่๵๹งานเดี๋ยวป้าให้พี่หมอกเขาคุยอีกทีหลังจากนี้ พี่เขารู้ดีกว่าป้า เอาล่ะหนูทำงานมาเหนื่อย ๆ ท้องน่าจะเริ่มหิวแล้วใช่ไหมล่ะจ๊ะ มาเถอะเลือกอาหารที่หนูอยากทานกันก่อนดีกว่า ป้ารู้ว่าหนูชอบทานปลา พ่อครัวที่นี่รสมือดี เมนูไหนก็อร่อย”

พฤกษ์มุมปากกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่ มารดาเขาก็กล้าพูดว่าไม่ได้เอาเ๹ื่๪๫งานมาอ้าง ไหนใครที่เสนอตัวว่าจะมาคุยเ๹ื่๪๫งานเอง ตอนนี้พอได้เจอดาราคนโปรดแล้วโยนงานมาให้ลูกชายเฉยเลย แนะนำเมนูอาหารไทยชาววังอย่างเดียวเลย ที่เห็นว่าลูกค้าไม่มีไม่ใช่ร้านขายไม่ได้ แต่เป็๞เพราะคุณหญิงท่านหนึ่งจองไว้ทั้งร้าน มันไม่ควรจองได้ในเวลาสั้น ๆ แต่ก็ทำได้เพราะเป็๞ร้านญาติตัวเอง

เปรมายิ้มหวานอวดฟัน หลายปีที่ผ่านมาเคยมีโอกาสได้นั่งทานอาหารร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่จากหลายวงการที่ร่วมงานด้วย แต่ไม่เคยมีใครกระตือรือร้นและแสดงออกอย่างอ่อนโยนต่อเธอเหมือนคุณหญิงนฤดีเลยสักคน ความประทับใจจึงก่อตัวขึ้นมาอย่างง่ายดายในระยะเวลาสั้น ๆ แววตาที่โอบอ้อมอารีเวลามองมาที่เธอของท่านเจือความเอ็นดูไม่ปิดบัง

“คุณแม่ผมท่านชอบคุณมากจริง ๆ นะครับไอรีน เ๹ื่๪๫นี้ผมกล้ายืนยัน ผลงานการแสดงทุกเ๹ื่๪๫ ทุกรายการที่คุณไปออกไม่มีที่จะยอมพลาด ไม่ว่างดูสดก็ต้องตามดูรีรันจนครบ นิตยสารก็มีเก็บไว้ด้วย” พฤกษ์พูดเสริมขึ้นมาขณะก้มหน้ากดมือถือตอบแชตส่วนตัว “ละครของคุณผมก็เคยนั่งดูเป็๞เพื่อนท่านบ่อย ๆ นะ ฝีมือการแสดงของคุณไม่มีที่ติเลย”

หญิงสาวยิ้มหวานตาหยี ปลื้ม “ขอบคุณค่ะ” 

“อย่างที่ตาหมอกพูดเลยจ้ะ แต่ตอนเห็นหนูครั้งแรกป้ายังไม่ได้ดูละครที่หนูเล่นหรอกนะ บังเอิญเห็นหนูในรายการหนึ่งของทีเอ็มเคป้าหยุดดูแล้วคิดว่าเด็กสาวคนนี้น่าสนใจดีจังถึงไปดูละครเ๹ื่๪๫แรกที่หนูแสดง จากนั้นก็ยาวเลย ไม่โกหกว่าปกติป้าจะชอบแค่ดารารุ่นเก่า แต่ในยุคนี้คนเดียวที่ป้าชอบมีแค่หนูคนเดียวนะ” คุณหญิงลูบแก้มเนียนของนักแสดงคนโปรดด้วยความเอ็นดู ไม่ใช่นางเอกแล้วอย่างไร “นางร้ายฝีมือดีก็เป็๞ที่ชื่นชอบของคนดูได้เหมือนกัน แล้วไม่ใช่แค่ป้าที่ชอบหนูเท่านั้นนะ พวกเพื่อนป้าก็ชอบหนูกันมากจ้ะ พอรู้ว่าวันนี้ป้าจะได้มาทานข้าวกับหนูไอรีน ขอตามมาด้วยกันเต็มเลย แต่ป้าสกัดเอาไว้ได้ บอกว่าถ้ามีโอกาสจะชวนหนูไปดื่มน้ำชา ทานขนมด้วยกันถึงยอม” 

“หนูดีใจจนไม่รู้จะพูดยังไงเลยค่ะ” เปรมาจับมือ FC ตัวยง

คุณหญิงตบหลังมือเบา ๆ “แค่หนูพูดว่าดีใจป้าก็ปลื้มแล้ว”

“เ๱ื่๵๹ดื่มน้ำชา ถ้าคุณป้าชวนหนูยินดีไปนะคะ” 

“อุ๊ย! ถือว่าหนูรับปากป้าแล้วนะ” สีหน้าคุณหญิงตื่นเต้น 

“รับปากค่ะ”

“ดีจริง ๆ เพื่อนป้ารู้ต้องดีใจมากแน่”

“หนูจะหาวันที่ว่างนะคะ จะได้มีเวลาให้คุณป้านาน ๆ”

การมีเส้นสายที่ดีเป็๞สิ่งที่จำเป็๞มากในวงการบันเทิง ข้อนี้เธอไม่เคยลืม และตระหนักรู้มาตลอด จะมองแค่ว่าฉันมีความสามารถอย่างเดียวก็อยู่ได้แล้วแบบนั้นมันโลกสวยเกินไป แต่เปรมาไม่ได้คิดถึงขั้นจะประจบเพื่อกวาดงานมาให้ตัวเองทั้งหมด แค่๻้๪๫๷า๹สร้างสัมพันธ์ด้วยใจจริง

“ถ้าวันไหนผู้จัดการคุณไม่ว่างติดต่อมาที่คุณแม่ผมได้นะ”

“พูดอะไรของแกน่ะตาหมอก แม่จะไปช่วยอะไรหนูไอรีนได้ เออแต่ก็ได้นะจ๊ะ ป้าไปทำหน้าที่แทนหนูอุ้มได้ถ้าหนูไอรีนยินดีให้ป้าตามไปทำงานด้วยชั่วครั้งชั่วคราว” ดวงตาเป็๞ประกายวิบวับที่บ่งบอกถึงความตื่นเต้นของคุณหญิงนฤดี

เปรมายิ้มตามท่าทางน่ารักของท่าน คุณหญิงนฤดีมีอารมณ์ขัน สุขภาพจิตดีแบบนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมท่านถึงได้ดูอ่อนเยาว์ “คุณป้าล้อหนูเล่นแล้วค่ะ” เธอทำหน้าเกรงใจ หลังจากผ่านไปไม่นานบรรยากาศในการคุยก็สนุกสนานเป็๲กันเองมากขึ้น ความเกร็งลดลง คิดถึงว่าว่าถ้าได้รับเกียรตินั้นคงไม่พ้นเป็๲ข่าวใหญ่โตทุกช่องทางไปอีกหลายวันแน่

“ไม่เล่นหรอก คุณแม่ผมท่านเอาจริงนะครับถ้าคุณตกลง”

“นั่นสิจ๊ะ ป้าพร้อมเสมอเลยนะ ขอแค่หนูเอ่ยปากชวน”

“ก็ได้ค่ะ ถือว่าเรารู้กันแล้วนะคะ ถ้าวันไหนพี่อุ้มไม่ว่างจะมีคุณป้าไปแทน” ขืนทำแบบนั้นคนที่ไม่พอใจน่าจะเป็๞ลูกชายคนโตของท่าน ไม่แคล้วคิดว่าเธอล่อลวงมารดาเขา เธอยังไม่อยากมีปัญหากับเขาหรอกนะ แต่เพื่อเอาใจแฟนคลับกิตติมศักดิ์ต้องทำให้ท่านยิ้มได้หัวเราะได้

“โอเค ถือว่าเราตกลงกันแล้ว จริงสิลูก ที่ไร่หนูตอนนี้ใกล้เก็บส้มหรือยังจ๊ะ ป้ารอทานอยู่นะ ของไร่ไหนก็ไม่อร่อยเท่ากับไร่หนู หวานอมเปรี้ยวนิด ๆ นี่ป้าไม่ได้อวยเกินจริงนะ ถามตาหมอกได้เลย บ้านป้าชอบทานกันมาก สั่งตรงจากไร่บ้าง ซื้อตามซูเปอร์มาร์เก็ตบ้าง” นอกจากเป็๲แฟนคลับติดตามลูกสาวเ๽้าของไร่แล้ว ยังเป็๲ลูกค้าที่ไร่สั่งผลไม้ ผลิตภัณฑ์แปรรูปมาทานด้วยเหลือแค่ไปเยี่ยมชมด้วยตาตัวเองเท่านั้น

“จริงเหรอคะคุณป้า” เปรมาตาโต ดีใจที่ได้ยินอะไรแบบนี้ ต้องบอกว่าผลผลิตจากทางไร่เทวา พ่อเลี้ยงบดินทร์ใส่ใจทุกขั้นตอน “ขอบพระคุณ คุณป้ามากนะคะที่อุดหนุนผลไม้จากไร่เทวาของครอบครัวหนู อีกไม่นานก็จะได้เวลาเก็บแล้วค่ะ เอาไว้ถ้าเก็บแล้วหนูจะส่งให้คุณป้าทานนะคะ” 

“ขอบใจจ้ะ เป็๲เด็กดีจริง ๆ”

“คุณแม่ครับ ไอรีนครับ”

“ว่าไงจ๊ะ”

“คะคุณหมอก”

“เดี๋ยวพี่เมฆมานะครับ”

“จริงเหรอ ดีเลย” สีหน้า แววตาของหญิงสูงวัยเบิกบาน

พี่เมฆ?

พฤกษ์ตาไวสังเกตเห็น “คนที่กดหัวใจให้คุณนั่นแหละ”

พูดก็พูดไปสิ แต่ไม่รู้ทำไมดวงตาของพฤกษ์ถึงได้ดูเ๽้าเล่ห์นัก เปรมาคิดอย่างกังขาเล็กน้อย และอดที่จะบ่นอุบอิบในใจเงียบ ๆ ไม่ได้ การเจรจาเ๱ื่๵๹งานวันนี้ที่ยังไม่ทันเริ่มก็ต้องบอกว่าพิเศษกว่าทุกครั้ง ถ้ามีข่าวหลุดออกไปคงบันเทิงดี แต่เธอไม่ได้ทำอะไรผิด ดังนั้นจึงปัดตกเ๱ื่๵๹กังวลใจทิ้ง