บทที่ 7: ของขวัญสีเลือดและราตรีแห่งฝันร้ายรัตติกาลล่วงเลยเข้าสู่ยามโฉ่ว (01.00 - 03.00 น.) ความเงียบสงัดปกคลุมจวนแม่ทัพมู่หรงจนได้ยินเสียงจิ้งหรีดเรไร ลมหนาวพัดกรรโชกแรงกว่าปกติ หอบเอากลิ่นอายความชั่วร้ายลอยคลุ้งมาในอากาศบนคานไม้ใต้หลังคาเรือนซอมซ่อ...