จึงต้องหาคนสวนมาดูแลงานอย่างจริงจังเพราะบ้านหลังนี้เนื้อที่กว้างขวางเกินกว่ากำลังคนใช้ที่มีจะดูแลได้อย่างทั่วถึง

    “เป็๞ไงบ้างล่ะ… โอเคไหม… ”

    เสี่ยโชคถามถึงคนสวนพร้อมกับโอบเอวของมุกดา ดึงเข้ามาหอมแก้มแสดงความรัก

    “ท่าทางแข็งแรงดีค่ะ… ชื่อลุงดินน์”

    มุกดาตอบ…

    คำว่า ‘ลุง’ ที่ได้ยินทำให้เสี่ยโชคถามต่อ

    “เรียกว่าลุงแสดงว่าแก่มากแล้วใช่ไหม… แล้วทำไมไม่หาคนหนุ่มๆ… ”

    เสี่ยโชคสงสัย

    “อ๋อ… อายุห้าสิบแล้วค่ะแต่ยังแข็งแรงมาก… คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาในการทำงาน”

    มุกดาตอบไปตามความจริง…

    ถ้าเสี่ยโชคได้เห็นลุงดินน์ก็จะรู้เองว่าเพราะเหตุใดผู้ชายวัยลุงคนนี้จึงถูกเลือก

    อีกสัปดาห์ต่อมา

    ลุงดินน์เริ่มงานได้หลายวันแล้ว…

    แกปรับตัวได้ดีกับที่อยู่และสภาพแวดล้อมใหม่ แม้ที่พักจะเป็๲เพียงเรือนไม้หลังน้อย มีขนาดใหญ่กว่ากระท่อมเล็กน้อยแต่ลุงดินน์ก็อยู่ได้ ดีกว่าต้องไปเช่าห้องอยู่เอง และที่สำคัญที่นี่มีอาหารให้ทุกมื้อ

    ลุงดินน์เริ่มลงมือยกร่องเพื่อปลูกกุหลาบ งานง่ายกว่าที่คิดเอาไว้ เพราะว่าคุณนายจ้างรถไถมาช่วยยกร่องทำแปลงปลูกกุหลาบ ใช้เวลาไม่กี่วันก็เสร็จ เหลืองานปลูกไว้ให้ลุงดินน์ทำ

    “ใกล้เสร็จแล้วนี่นา… ”

    เสียงของคุณนายที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังร่างสูงใหญ่ ทำเอาลุงดินน์๻๷ใ๯ รีบเหลียวหลังกลับมามองที่มาของเสียง

    “กำลังยกร่องแถวสุดท้ายแล้วครับ… ”

    ลุงดินน์ตอบ…

    ดวงตาคมกริบเผลอจ้องมองคุณนาย เพราะทรวงอกของหล่อนช่างเอิบอิ่ม อวดสองเต้าอะร้าอร่ามตึงแน่นจนแทบจะล้นออกมา

    เสื้อคอกว้างอวดร่องเต้าเบียดชิด เผยหนั่นเนื้อขาวจั๊วะ ทำเอาลุงดินน์จ้องมองแล้วเผลอกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อก

    “ฉันเอาน้ำมาให้ลุงจ้ะ… ”

    คุณนายยื่นถุงพลาสติกที่ข้างในมีขวดน้ำเย็น

    “ขอบคุณครับ… ”

    ลุงดินเอื้อมมือรับ…

    ก่อนจะล้วงเอาน้ำในถุงออกมาเปิดกระดกดื่ม ทั้งที่ใจจริงรู้สึกกระหายนมมากกว่าอยากดื่มน้ำ

    คุณนายจ้องมองเรือนร่างของลุงดินน์ไม่วางตา แกเอาน้ำเย็นในขวดที่เหลือราดลงบนศีรษะ

    น้ำผสมเหงื่อราดลงบนลำตัวไหลผ่านร่องอกแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อลงมาแฉะกางเกง ผ้าเปียกน้ำทำให้สิ่งที่ซ่อนอยู่ตรงเป้าเผยรูปร่างเป็๲ลำพาดเฉียงสะดุดตา ราวกับว่าลุงดินน์ไม่ได้ใส่กางเกงใน

    “เอ่อ… ”

    คุณนายเผลอจ้องมองอยู่ครู่สั้นๆ ก่อนจะดึงสายตาออกมาแล้วกล่าวเขินๆ