เมื่อทั้งสองเดินลับตาไป ซูกู้เหยียนจึงจับมือของเฟิ่งสือจิ่นเอาไว้ “พวกเราก็กลับกันเถอะ”        เฟิ่งสือจิ่นปล่อยให้เขาจูงมืออย่างว่าง่าย ทว่ามือที่ประสานเข้าด้วยกันกลับไร้ซึ่งความอบอุ่นใดๆ ทั้งสิ้น        กระทั่งเดินออกไปจากวังหลวง และขึ้นไปนั่ง...